Όπως αναφέρθηκε στην προ δεκαημέρου παρουσίαση του Κουασιμόδου , πρέπει να γεμίσουμε τον άγονο μήνα Αύγουστο και μάλιστα τα σαββατοκύριακά του . Να λοιπόν ( είπαμε μετά από προτροπή του κομαντάντε τσε Στέλιο ) άλλη μια παρουσίαση . Από Σεπτέμβρη φαντάζομαι θα έχουν επιστρέψει τα βαριά καταδρομικά και αεροπλανοφόρα της αρμάδας του φόρουμ οπότε θα έχουμε παρατεταμμενο καύσωνα κατασκευών !....
Δυο λόγια για το όνομα – ιστορία : όπως ήδη έχω αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις η ιδέα για κατασκευή μπαγλαμακίου εγεννήθει τον περασμένο Νοέμβρη , μετά από επίσκεψη στα blog του Γιώργου ( Sfortsando ) και του Δημήτρη ( Ανδρέου ) , που τελικά με οδήγησαν στο φόρουμ . Διάβασα , ενημερώθηκα για τα στοιχειώδη και σε Χριστουγεννιάτικη κάθοδο στη Σαλονίκη προμηθεύτηκα τα βασικά υλικά : κομμάτι μουριά για το σκάφος , δυο κόντρες , μια ταστιέρα , κλειδια , χορδες, κ.λ.π. Σκέφτηκα όμως πριν αρχίσω την κατασκευή να πειραματιστώ με ότι είχα στο «εργαστήριό» μου . Έτσι κατασκευάστηκε το πειραματικό μπαγλαμαδάκι που παρουσιάστηκε τον Φλεβάρη στο φόρουμ . Πριν σαραντίσει παρατήρησα μια ξεραμένη γκορτσιά στο διπλανό χωράφι που μετετράπηκε σε ένα μπονζάι ( παρουσιάστηκε στα νέα από το εργαστήριο του Απρίλη ) … Ε, μέσα Ιούνη είπα ν’αρχίσω σιγά-σιγά και με το «επίσημο» κομμάτι . Είπα να χρησιμοποιήσω το σχέδιο του Μάνου που υπάρχει στο φόρουμ . Παρατήρησα όμως ότι το κομμάτι μουριάς που είχα για το σκάφος έφτανε στο πάχος για δυο μπαγλαμάδες και μάλιστα το «περισευάμενο» θα είχε 1-2 εκ. περισσότερο βάθος . Αφού βγήκαν λοιπόν από την ίδια «κοιλιά» συμφωνείτε ότι είναι … διδυμάκια . Το ένα μάλιστα είπα να πειραματιστώ και να το κάνω κλίμακα 38 . Έτσι εγεννήθει ο Αλήτης . Το πιο κλασικό είναι η Αρχόντισσα - κλίμακα 36 . Καπάκι και στα δυο έλατο , κόντρα βεγγε , μανίκι μεράντι και οξιά , ταστιέρα έβενος . Για το καράουλο του Αλ. η κόντρα που μου είχαν δώσει δεν έφτανε , οπότε έβαλα ότι είχα : σουηδικό ( μπορεί να μην είναι οπτικά καλαίσθητο αλλά είπαμε – όπως στο γνωστό ανέκδοτο – μας αρέσει η διαδικασία ) . Οι φιγούρες από καπλαμάδες που μου έδωσε ο Δημήτρης Ζ. Όταν είχα φτάσει στο χάραγμα των τάστων , μου προέκυψε και το κλαδί καραγάτσι , όπως προανέφερα στην προηγούμενη παρουσίαση . Γκάζωσα μια βδομάδα και το έφερα στο ίδιο σημείο με τ’άλλα δυο , οπότε από κει και πέρα αποπερατωθήκαν σχεδόν ταυτοχρόνως . Τελείωμα σ’όλα και εσ’αεί γομαλάκα . Το αποτέλεσμα και ηχητικό δείγμα δίνεται παρακάτω ( πάλι συγνώμη για το παίξιμο μου – το πρώτο είναι ο καημός του Αλήτη και το δεύτερο τα νάζια της Αρχόντισσας ) . Προς κρίσιν σας και συμμόρφωσήν μου …
