ειναι σπανιο το λαδακονο και δεν το γνωριζει ο νεος σημερα η,οι περισσοτεροι μαλλον
γιατι δεν ειναι σε τεραστιες παραγωγες ωστε να παει φτηνα σε ολη τη γη.
στην ελλαδα μονο στην κρητη εχει και αυτο λιγο πολυ λιγο.φυσικη πετρα ελουντας
στις γυρω χωρες βαλκανιων σε καμμια.σε ελαχιστες χωρες υπαρχει.
Εδώ θα διαφωνήσω Μαρία. Το λαδάκονο (oil stone) μάλλον είναι ακόμα ο πιο διαδεδομένος τρόπος ακονίσματος αν κρίνω από την προσφορά σχετικών προϊόντων προς πώληση. Υπάρχουν διάφοροι τύποι, φυσικές πέτρες (π.χ Arkansas stone, σμύριδα κ.α.) και συνθετικές πέτρες που πολλές φορές έχουν δύο όψεις διαφορετικής κόκκωσης. Οι συνθετικές πέτρες πέτρες φτιάχνονται βιομηχανικά από το 1893 ή 1897. Από τη δεκαετία του '70 άρχισαν να διαδίδονται και οι πέτρες που ακονίζουν με τη χρήση νερού (κυρίως από την Ιαπωνία) και τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια κυκλοφόρησαν ευρέως τα ακόνια με επίστρωση διαμαντιού που μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις σχετικά αποτελεσματικά ακόμα και χωρίς τη βοήθεια κάποιου υγρού. Και φυσικά ο πιο εύκολος και φθηνός τρόπος (για αρχή μόνο) είναι το γυαλόχαρτο νερού πάνω σε γυαλί ή άλλη επίπεδη επιφάνεια. Η κάθε μέθοδος έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα (κόστος, ευκολία χρήσης, διάρκεια ζωής, συντήρηση, διαβαθμίσεις κόκκου κλπ). Γενικά πιστεύω ότι αν κάποιος έχει βρει μια μέθοδο που του δίνει το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν υπάρχει κανένας λόγος να την αλλάξει για λόγους μάρκετινγκ των εταιρειών που πάντα θέλουν να πουλήσουν κάτι νέο και ''βελτιωμένο''.
Σε όλες τις περιπτώσεις το υγρό (όποιο κι αν είναι αυτό) χρησιμεύει για να απομακρύνει τα μικροσκοπικά κομάτια του μετάλλου έτσι ώστε να μην καλύπτεται το διαβρωτικό υλικό που χρησιμοποιούμε και μειώνεται η αποτελεσματικότητά του.
Όταν ακόνιζα με γυαλόχαρτα χρησιμοποιούσα 120, 300, 600 και 1200 και μετά δέρμα με πάστα ακονίσματος. Τώρα χρησιμοποιώ μια πλάκα διαμαντιού διπλής όψης (400 και 1000) και μετά δέρμα, για λόγους κόστους και ευκολίας χρήσης. Αντί για νερό χρησιμοποιώ καθαριστικό για τζάμια, γιατί το νερό εδώ (νότια Αγγλία) έχει τόσα άλατα που θα στομώσει την πλάκα πολύ γρήγορα και επιπλέον το καθαριστικό τζαμιών έχει μικρότερη επιφανειακή τάση οπότε εισχωρεί καλύτερα στους πόρους της πλάκας και την καθαρίζει καλύτερα.
Όσον αφορά τα ηλεκτρικά εγαλεία (τροχούς, ταινιολειαντήρες κλπ) θεωρώ κι εγώ πως πρέπει να αποφεύγονται, γιατί είναι πολύ εύκολο να καταστρέψεις ένα εργαλείο λόγω υπερθέρμανσης.
Καλύτερα να οπλίστείς με υπομονή και 120άρι ή πιο τραχύ γυαλόχαρτο και να επαναφέρεις την κόψη στο σωστό σημείο.
