Αφορά ένα τζουρά πού τόν είχα φέρει στήν έκθεση τό καλοκαίρι . Ο ήχος του ηταν μουντός αλλά περίμενα ότι θ'ανοίξει . Ο Γιάννης ο Μωραίτης τόν είδε τότε καί τόν άφησε στήν ίδια τάξη . Είχε δίκηο φυσικά καί έτσι τό καπάκι έφυγε καί μπήκε άλλο μέ πιό χοντρά καμάρια
( 6Χ12 αντί 5Χ10 ) . Ξανά τρίψιμο , λούστρο κλπ . Η κατάσταση βελτιώθηκε αλλά όχι θεαματικά . Εμφανώς τό καπάκι χρειαζόταν περισσότερη ακαμψία . Σκέφτηκα νά τό ξαναανοίξω καί νά φτιάξω άλλο προσθέτοντας ακτινωτά καμάρια στύλ κιθάρας Torres . Η δουλειά πού χρειαζόταν όμως ήταν πολλή ( καί γιά τρίτη φορά ) καί έτσι δίσταζα .
Όταν κάποια στιγμή είδα στό σούπερμάρκετ αυτά τά εύκαμπτα δισκάκια καθρέπτες
όπου βάζοντάς το μέσα στόν τζουρά καί μαζί ένα κινέζικο φωτιστικό γιά διάβασμα μέ τό φωτάκι στήν άκρη ενός εύκαμπτου σύρματος , αντίκρυσα αυτό
Φαίνεται καθαρά τό καπάκι από τό καμάρι τής φωνής καί κάτω . Αφού μπορούσα νά βλέπω μπορούσα καί νά φτιάξω , αρκεί νά είχα ένα τρόπο νά τά βάλω εκεί καί νά τά κολλήσω . Ο παρακάτω βραχίονας δέν ήταν δύσκολο νά φτιαχτεί , καί τά μικροσκοπικά καμάρια
συγκρατήθηκαν πάνω του μέ ταινία , μπήκε κόλλα κυανο καί πιέστηκαν στή θέση τους . Βέβαια πρώτα έγιναν πρόβες χωρίς κόλλα .
Στήν τέταρτη φωτογραφία φαίνονται καθαρά τά τρία καμάρια πού προστέθηκαν .
[ Invalid Attachment ]
Ο ήχος είναι ικανοποιητικός τώρα καί γλύτωσα μιά φοβερή διαδικασία .
