Νάσο καλησπέρα , ευχαριστώ .
Απ'ότι έχω διαβάσει , έχω καταλήξει στό συμπέρασμα , ότι καί οι ρεμπέτες καί οι bluesmen , αρχικά χρησιμοποιούσαν parlor style κιθάρες . Αυτές ήταν απόγονοι τής baroque κιθάρας , μικρές , μέ οπλισμό "ευρωπαικό" , (σκάλα πού λέμε συνήθως) , πού έχει πολύ καλή απόκριση , δυνατή φωνή , καί τονισμένα τά μεσαία , όπως δηλαδή αρμόζει σέ μιά κιθάρα φτιαγμένη νά συνοδεύει φωνές , μέσα στή βαβούρα τής παρέας ή τής ταβέρνας . Επίσης ήταν πιό φτηνές από τίς κλασσικές , καί πιό εύκολες στή μεταφορά . Σέ ένα βιβλίο τού Πέτρου Μουστάκα γιά τά ρεμπετοκίθαρα από τό οποίο μού στείλαν αποσπάσματα σού μεταφέρω
Κιθάρα Γρηγόρη Απαρτιάν 1933 . Μήκος 40,5 μεγ καμπάνα 33 μικρή 22 κλίμακα 55 βάθος 7,8
Κιθάρα Άρη Απαρτιάν 1974 . Μήκος 47 μεγ.καμπάνα 35 μικρή 27 κλίμακα 65 βάθος 9
Όπως βλέπεις από αλλού ξεκίνησε , καί έφτασε τήν κλασσική σιγά σιγά ( υπάρχουν όλα τά ενδιάμεσα μεγέθη ) . Παρέμεινε ο οπλισμός λόγω τού χαρακτηριστικού ήχου . Είχε αλλάξει όμως καί η μουσική καί ο τρόπος πού παιζόταν , 'οπως καί στά blues . Τελευταία ξανάρχισαν αυτές οι κιθάρες νά έρχονται στό προσκήνιο , κιθαρίστες όπως ο Eric Clapton ή ο David Gilmour εμφανίζονται unplugged μέ Parlor κιθαρόνια κλπ .
