.... λοιπόοοονν....
συνεχίζω με την ("εμπειρική" και όχι "επιστημονική" επαναλαμβάνω) σχεδίαση.
Το μιλιμετρέ χρειάζεται μόνο για να υπάρχει καθετότητα. Στα σχεδιάκια το αναπαρέστησα με ένα γκρίζο καρέ στο φόντο.
Έχουμε λοιπόν τις τομές, έχουμε και την όψη εννοείται, χρειαζόμαστε ακόμα το περίγραμμα της ένωσης μάνικου - σκάφους (σαν μια μικρή έξτρα τομούλα) και άν δεν το έχουμε το αποφασίζουμε βάσει της εμπειρίας του καθένα και ανάλογα με το σκάφος. Θυμίζω ότι μιλάμε για καλούπι, επομένως αφαιρούμε το πάχος των δουγών απ΄όπου χρειάζεται.
Παρ' όλο όμως που είναι καλούπι, θα γίνουν και οι ισοϋψείς στον τάκο για να είναι αρμονικό το αποτέλεσμα. Μετά φυσικά τραβάτε μια γραμμή εκεί που θέλετε τον τάκο και απλά δεν κόβετε τα αντίστοιχα κόντρα πλακέ.
.......
Δεν χρειάζεται να μεταφέρουμε ολόκληρη την όψη (ούτε και τις εγκάρσιες τομές) αφού όλα αυτά είναι συμμετρικά. Σχεδιάζουμε τα μισά και αναπαράγουμε με διαφανές χαρτί ή άλλο τρόπο.
1ο βήμα:μεταφέρουμε όλα τα παραπάνω σε χαρτί,
εξαρτημένα μεταξύ τους (οι πράσινες διακεκομμένες είναι "περασιά"). Έχω βάλει όλες τις εγκάρσιες τομές στο πάνω μέρος, την μια πάνω στην άλλη. Δεν είναι απαραίτητο, αλλά προσφέρει οικονομία χώρου και δυνατότητα ελέγχου. Προσέξτε την τομή Δ, είναι "πίσω" από τις άλλες στην παραγματικότητα, αλλά επειδή στη θέση που γίνεται η τομή (προς την κολλάντζα) οι διαστάσεις του σκάφους μειώνονται ξανά, η τομή αυτή εμφανίζεται ανάμεσα στην Β και την Α. Την έκανα με διακεκομμένη για να μην μπερδεύομαι.
Επίσης έχω χωρίσει όλες τις τομές σε τμήματα ύψους 1,5 εκ., που είναι το πάχος του κόντρα πλακέ που θα χρησιμοποιήσω. Εννοείται ότι για άλλο πάχος χωρίζουμε ανάλογα.
Τέλος έχω προεκτείνει τις θέσεις των εγκάρσιων τομών (Α,Β,Γ,Δ) από την κατά μήκος τομή αριστερά μέχρι τον άξονα του καλουπιού δεξιά, σχηματίζοντας τις "οριζόντιες" ΑΑ, ΒΒ, ΓΓ, ΔΔ.
2ο βήμα:ασχολούμαστε με την πρώτη κατα σειρά ισοϋψή, με την πράσινη χοντρή γραμμή στα σχέδια των τομών.
Πάμε στις εγκάρσιες τομές, και από τα σημεία τομής αυτής της (πράσινης) γραμμής με το περίγραμμα των εγκάρσιων φέρνουμε ευθείες (κάθετες στο σχέδιο, με κόκκινο χρώμα) μέχρι να συναντήσουν τις (οριζόντιες στο σχέδιο) γραμμές ΑΑ, ΒΒ κτλ που σημειώνουν τις θέσεις των εγκάρσιων στο καλούπι.
Επίσης φερνουμε οριζόντιες από την κατά μήκος τομή, όπου τυχαίνει τα πάχη των κόντρα πλακέ (τα ύψη ανά 1,5 εκ.) να συναντούν το περίγραμμα. Φέρνουμε γραμμή και από την "μίνι τομή" της ένωσης.
Με κάποιο τρόπο (κόκκινοι κύκλοι στο σχέδιο) σημειώνουμε τα σημεία που προανέφερα.
3ο βήμα:ενώνουμε τα σημεία αυτά μεταξύ τους (όποιος θέλει χρησιμοποεί φιδάκι με δική του ευθύνη
). Η (γαλάζια γραμμή στο σχέδιο) που προκύπτει είναι (περίπου) η πρώτη ισοϋψής.
4ο βήμα και συνέχεια....με την ίδια διαδικασία εντοπίζουμε τα ίχνη των τομών της επόμενης πράσινης "μέσα" από το περίγραμμα της προηγούμενης ισοϋψούς.
συνέχεια και σχόλιαμε την ίδια διαδικασία πάμε όλο και πιο "πάνω" στο καλούπι. Εννοείται ότι όσο πιο πολλές εγκάρσιες έχουμε, τόσο πιο ακριβείς θα είναι οι ισοϋψείς. Παρ' όλα αυτά, πάντα θα υπάρχουν "τυφλά" σημεία, για τα οποία θα έχουμε ελλιπείς ή καθόλου πληροφορίες, όπως π.χ. το πως ακριβώς "γυρνάνε" οι ισοϋψείς να συναντήσουν την γραμμή του κατά μήκος άξονα της κάτοψης (μπλε στο σχέδιο).
Δυστυχώς δεν έχω κάποιο μπούσουλα σ' αυτό, απλώς δύο πράγματα: πρώτον πρέπει να είναι "κάθετες" στον άξονα και δεύτερον: εμπιστευθείτε το "μάτι" σας. Είστε όλοι οργανοποιοί και είμαι σίγουρος ότι το μάτι είναι αρκετά εκπαιδευμένο για να ξεχωρίζει το λάθος από μακριά. Η γνώμη μου είναι να μην εμπιστεύεστε τόσο τις μετρήσεις όσο το αν σας "κάθεται καλά" στο τέλος.
τέλος.... και τέλος. Αφού υπάρχουν οι "μισές" καμπύλες, μια αναπαραγωγή σε καθρέφτη θα δώσει περίπου αυτό:
[ Invalid Attachment ]
μην ξεχνάτε να αφαιρέσετε πάχος ντουγών από το καλούπι.
Καλή επιτυχία.
