Καλησπέρα,
Η τεχνική που έχω δοκιμάσει στο παρελθόν για το τέντωμα δέρματος είναι απλή.
Το δέρμο όσο είναι ξερό έχει μειωμένη ελαστικότητα, το βρέχεις λοιπόν καλά και μαλακώνει. Το τεντώνεις όσο χρειάζεται και το σταθεροποιείς με το μέσο που διαθέτεις. Στην δικιά μου περίπτωση (πήλινο τουμπελέκι) που δέθηκε με σπάγγο σφιχτά γύρω γύρω. Καθώς στεγνώνει σφίγγει και κουρδίζει. Στην αρχή είχα προσπαθήσει με στεγνό δέρμα και το μόνο που κατάφερα ήταν να το σκίσω. Τελικά μου το πέρασε το δέρμα αυτός που το είχα αγοράσει αλλά μου είπε πως γίνεται, Έτσι το επόμενο τουμπελέκι (η γυναίκα μου έφτιαχνε τα πήλινα τουμπελέκια και την εποχή εκείνη έφτιαξε αρκετά) το πέρασα μόνος Η όλη ιστορία έλαβε χώρα πολλά χρόνια πίσω (καμιά εικοσαριά) πριν ακόμα ασχοληθώ πιο ζεστά με την οργανοποίια . Τότε το δέρμα το είχα πάρει σε ένα κάθετο της Πειραιώς λίγο πιο κάτω από την Ομόνοια σε ένα μαγαζί με όργανα. Μην ρωτάς ονόματα ήταν πολύ παλιά και έχω αυτό το έμενταλ(?). Πριν από μερικά χρόνια το μαγαζί υπήρχε ακόμα. Στην Αθήνα έχω δεί πάντως και αλλού αλλά δεν θυμάμαι που. Νομίζω στον Στασινό (Βερανζέρου 14) ή στον Στεφανίδη. Ψάξου λίγο και θα βρείς νομίζω.
Με βρέξιμο αντίστοιχα περάσαμε και το δέρμα σε κανονάκι στα μαθήματα στον Όμιλο Ελληνικών Τεχνών.
Ελπίζω να βοήθησα.
