Κατ' αρχάς θα θέσω μία αρχή για το συγκεκριμένο διάλογο γιατί μέρες που είναι, με τη φόρτιση της αγανάκτισης που έχουμε όλοι μας απ' αυτή την κατάσταση δεν θέλει και πολύ από καφενείο να το κάνουμε american bar.
Γι' αυτό θα τοποθετηθώ άπαξ και μετά θα σιωπήσω για το συγκεκριμένο θέμα.
Απέφυγα αρκετές μέρες να τοποθετηθώ στα γραφόμενα του πάνω από εικοσιεπταετία φίλου και συναδέλφου Βαγγέλη για να μην πυροδοτηθεί ατέρμονη συζήτηση για ένα θέμα και μια κατάσταση για την οποία ο μοναδικός υπεύθυνος είμαι
ΕΓΩ : Ο ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ ΑΛΛΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που βρίσκοντας εύκολο καταφύγιο στο τεμπέλικο δημοσιοϋπαλληλίκι κατέφευγα στον πολιτικό για να με διορίσει εξαργυρώνοντας την ψήφο μου.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που φοροδιέφευγα και φοροέκλεπτα θεωρώντας το μαγκιά.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που πίεσα τον πολιτικό να μου νομοθετήσει το δικαίωμα να βγω νωρίς στην σύνταξη.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που πηγαίνοντας στο νοσοκομείο, δίνω στο γιατρό το φακελάκι για να κάνει τη δουλειά που έχει ορκιστεί να κάνει.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που ενώ βλέπω την παρανομία-μαγκιά, θεωρώ τον εαυτό μου ρουφιάνο αν την καταγγείλω.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που θα βρω απίστευτες διακιολογίες για να παρακάμψω τη σειρά παντού.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που τόσα χρόνια απαιτούσα μέσω των εγκάθετων συνδικαλιστικών φορέων μου προνόμια, χωρίς να κάνω τίποτα παραπάνω για να τα δικαιούμαι.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που έβαζα λυτούς και δεμένους για να μου σβήσουν την κλήση της τροχαίας επειδή πέρασα με κόκκινο.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που αν και σ' όλο τον εργασιακό μου βίο εισφοροδιέφευγα, τώρα που δε μου φτάνει η σύνταξη ξεχνάω ότι μετά βίας συμπλήρωσα 4.000 ένσημα.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που ενώ ως εργοδότης άφηνα ανασφάλιστους τους εργαζομένους μου εκβιάζοντάς τους με απόλυση, τώρα παραπονιέμαι ότι δεν κάνω σεφτέ.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που έπαιρνα την επιδότηση για να ανοίξω μια νέα επιχείρηση υπερτιμολογώντας τα πάντα και στο τέλος κήρυττα και πτώχευση.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που έπαιρνα σύνταξη ακόμα και πεθαμένος.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που αν και ανάπηρος, τυφλός ή κουτσός έκανα χωρίς πρόβλημα όλα όσα θα έκανα ως κανονικός άνθρωπος.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που τόσα χρόνια δεν αναρωτήθηκα ποτέ που βρίσκονται τα χρήματα και αυξάνεται ο μισθός μου.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που όσο και να ανέβαιναν οι τιμές σε όλα τα αγαθά αντί να περιορίσω την κατανάλωσή μου έπαιρνα αμέριμνος στεγαστικά, εορτοδάνεια, διακοποδάνεια και δεν ξέρω εγώ τι άλλο.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που θα χαρτζηλικώσω τον εφοριακό για να μου μειώσει ή να μου σβήσει το πρόστιμο του φορολογικού ελέγχου.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που ντρέπομαι να ζητήσω απόδειξη από τον οποιονδήποτε θεωρώντας το προσβολή καθώς είμαι "υπεράνω".
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που εδώ και τριανταπέντε χρόνια ψηφίζω συνεχώς τους ίδιους κρινοντάς τους μόνο απ' τις προεκλογικές "δεσμεύσεις" τους και ποτέ απ' τα κυβερνητικά πεπραγμένα τους.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που θα διαφθείρω έντιμους κρατικούς λειτουργούς πιέζοντάς τους με κάθε ανήθικο τρόπο για να με "εξυπηρετήσουν" αφού όλοι αυτό κάνουν.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που θα απαιτήσω την νομιμοποίηση του εξοχικού αυθαιρέτου μου που το έχτισα σε δασική περιοχή.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που αν και ελεγκτής ποτέ δεν ήλεγξα.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που ως πολιτικός δεν λέω ποτέ όχι όσο εξωφρενικό και να είναι το αίτημα των ψηφοφόρων μου θεωρώντας το "υποχρέωσή" μου να το πραγματοποιήσω, "επ' αμοιβή ψήφου" βεβαίως.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που
θυμάμαι όσα δεν πρέπει και ξεχνάω πάλι όσα δεν πρέπει.
Γιατί είμαι
εγώ αυτός ......
Γιατί είμαι
εγώ αυτός ......
Γιατί είμαι
εγώ αυτός ......
Γιατί είμαι
εγώ αυτός που για ότι συμβαίνει γύρω μου φταίνε πάντα οι
άλλοι και
ποτέ εγώ και για
τίποτα.
Και το σημαντικότερο :
Γιατί είμαι εγώ αυτός που μαθαίνω στα παιδιά μου ότι τα προναφερόμενα είναι ο τρόπος για να γίνουν "καλοί κι αγαθοί" πολίτες.Αν λοιπόν κάποιος απ' τους αναγνώστες αυτού του κειμένου δεν αναγνωρίζει έστω και περιστασιακώς τον εαυτό του ή κάποιους απ' τους κοντινούς του συνανθρώπους έχει το δικαίωμα να είναι αγανακτισμένος με οποιονδήποτε άλλον εκτός απ' τον εαυτό του. Όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να αγανακτούν με τον εαυτό τους πρωτίστως.
Για όλα αυτά λοιπόν ή θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι είμαστε πρόβατα που τα προγκάει ο τσοπάνος με τη γκλίτσα, δηλαδή δεν ακούσαμε, δεν είδαμε, δεν ξέρουμε τίποτε (κοινώς ηλίθιοι) ή ότι εν γνώσει μας αυτή η επί μακρόν ισχύουσα κατάσταση δεν θα μπορούσε να έχει κανένα άλλο αποτέλεσμα πέραν αυτού που ζούμε τώρα.
Τελικώς, αν έπρεπε να διαλέξω μεταξύ της ιδιότητας του "ανήξερου" ηλίθιου και του "γνώστη" υπεύθυνου, θα διάλεγα την ιδιότητα του υπεύθυνου με όλες τις συνέπειες.
