είδατε τι κάνει ο χρόνος, ουδέν σχόλιον για το τι κάνει ο γάμος όμως ....
... έχει σκασίματα στην κολατζα και στραβωμένο καπάκι ο ήχος του δεν είναι κακος ...
Όταν λες "στραβωμένο καπάκι" τι ακριβώς εννοείς ? βούλιαγμα ? (μπροστά από τον καβαλάρη, ας πούμε) ?
Χωρίς να έχω δει το όργανο, αν ήταν δικό μου δεν θα άλλαζα τίποτα και ειδικά το καπάκι (αν μάλιστα δεν δημιουργεί πρόβλημα σε κάτι άλλο ή δεν έχει εμφανείς βλάβες, αλλά και πάλι θα προσπαθούσα να επιδιορθώσω το υφιστάμενο).
δεν ξέρω αν θα μπορούσε κανείς αυτή τη στιγμή να πει οτι το όργανο είναι "ιστορικό" (κειμήλιο είναι σίγουρα), αλλά θα μπορεί σίγουρα να το πει σε μερικά χρόνια.
Θα πρέπει να ξεκαθαρίσει κανείς (γενικά μιλάω) τον στόχο της επέμβασης ή "επισκευής":
- Αν ο στόχος είναι να αποκατασταθεί το όργανο: "αποκατάσταση" δεν σημαίνει "βελτίωση" και θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να γίνουν οι λιγότερες δυνατές επεμβάσεις. Σε αυτήν την προσέγγιση και αν είναι όντως του Οννίκ (αλλά και να μην είναι , για μένα θα αρκούσε η ταμπέλα) το όργανο έχει αξία - και θα έχει ακόμα μεγαλύτερη στο μέλλον - αν διατηρήσει τα αρχικά χαρακτηριστικά του, ακόμα κι αν δεν είναι ευκολόπαιχτο ή δεν έχει καλό ήχο, απλά και μόνο γιατί αποτελεί καταγραφή της αυθεντικής κατασκευής ενός σημαντικού οργανοποιού - ή του εργαστηρίου του.
- Αν ο στόχος είναι να "βελτιωθεί" ο ήχος / παίξιμο κτλ. τότε ίσως "επιτρέπονται" μεγαλύτερες επεμβάσεις, αλλά σε αυτήν την περίπτωση
ίσως απαξιωθεί (ανάλογα με την επέμβαση) η αυθεντικότητά του.
Εδώ η προσέγγιση του "Συλλόγου Φίλων Καλλιτεχνικής Οργανοποιίας" (τρίτη παράγραφος, "ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ") όπως διατυπώνεται στην ιστοσελίδα του Ν. Φρονιμόπουλου
https://fronik.wordpress.com/2008/04/22/%CE%A3%CE%A5%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%9F%CE%A3-%CE%A6%CE%99%CE%9B%CE%A9%CE%9D-%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%95%CE%A7%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%97%CE%A3-%CE%9F%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%9D%CE%9F/Επί του πρακτέου:ειδικά για την κολλάντζα, ίσως οι βλάβες να μην είναι κρίσιμες, δεδομένου ότι η περιοχή αυτή είναι γενικά "ενισχυμένη". Κάτω από την κολλάντζα ενώνονται οι ντούγες και από μέσα λογικά υπάρχει και τάκος.
πάρε μια λάμπα που να χωράει από την τρύπα με μακρύ καλώδιο και ρίξ' την μέσα στο όργανο (αν είναι πυρακτώσεως όχι για πολύ ώρα, μην λιώσουν οι κόλλες). Κοίτα προσεκτικά από που περνάει (αν περνάει) φως. Θα φανούν όλες οι πιθανές αποκολλήσεις / ανοίγματα στα ξύλα. Μην περιοριστείς στην περιοχή της κολλάντζας (π.χ. μπορεί να έχει και ντούγες ανοιγμένες ή βλάβες στο καπάκι).
Κάνε το ίδιο (κοιτώντας από την τρύπα στο εσωτερικό του σκάφους) κόντρα στον Ήλιο.
Αν διαπιστώσεις να φεγγίζει κάπου και όντως θέλει κολλήματα σε σκασίματα της κολλάντζας, εγώ (σε δικό μου όργανο - και μόνο για την "δομική" αποκατάσταση) θα έκανα το εξής: θα κολλούσα μόνο τις περιοχές των αποκολλήσεων ρίχνοντας κόλλα (τι είδους κόλλα το συζητάμε) με σύριγγα μέσα στην "σχισμή" (έχει κάτι μεταλλικές στα κτηνιατρεία από τις οποίες περνάει η κόλλα) σκουπίζοντας αμέσως με υγρό πανί τα τρεξίματα. Μπορείς να "σφίξεις" με σαμπρέλλα (κομμένη σε μια μακριά λωρίδα) ώστε να μην χρησιμοποιήσεις σφιγκτήρες. Μόνο αυτά και τίποτα άλλο (ούτε τρίψιμο, εκτός κι αν αποφασίσεις νέο βερνίκι, οπότε μια από τα ίδια περί "επεμβάσεων").
Αλλά δες πρώτα αν φεγγίζει και τα λέμε. Επίσης αν θες πες μας κάτι περισσότερο για το "στραβωμένο καπάκι". ίσως μερικές φωτογραφίες από μέσα βοηθήσουν, όπως και "παράλληλες" με την επιφάνεια.
Αυτά, συγγνώμη για το μακροσκελές κείμενο.
