3. Καπάκι – Οπλισμός καμαριών
Ας ξεκινήσουμε την περιγραφή ενός τμήματος που με την τεχνική που ακολουθήθηκε πιθανά να εγείρει αρκετές διαφωνίες και θέματα συζητήσεων. Πάμε:
Καπάκι:Το καπάκι που χρησιμοποιήθηκε ήταν έλατο με την γνωστή τακτική των δυο κομματιών(δεν επεκτείνομαι περισσότερο είναι ήδη γνωστά). Αφού κεντραρίστηκε η γραμμή συμμετρίας (ένωση) του καπακιού με τον άξονα συμμετρίας του σκάφους, σχεδιάστηκε το σχήμα του σκάφους πάνω του, οι θέσεις της τρύπας και καμαριών και ενισχυτικών βάσει του σχεδίου. Ο αριθμός των καμαριών προέκυψε από αντιγραφή υπάρχοντος οργάνου. Οι ακριβείς θέσεις των καμαριών τοποθετήθηκαν με βάση την τεχνική να μην πέφτουν πάνω σε αρμονικές. Έχουνε γίνει αρκετές κουβέντες για αυτό το θέμα σε αυτό το φόρουμ αλλλά και στο ρεμπέτικο φόρουμ. Δεν μπορώ να το στηρίξω επιστημονικά αλλά έτσι μου είχανε πει όταν ξεκίνησα ότι πρέπει να γίνεται και την ακολουθώ πιστά. Τα αποτελέσματα της συκεκριμένης τεχνικής (και στα δικά μου όργανα αλλά και του δασκάλου μου) με έχουν ικανοποιήσει για αυτό και συνεχίζω να την χρησιμοποιώ σε όλες μου τις κατασκευές. Το πάχος των καμαριών ήταν 6-8 χιλ . και με ύψος 10-12 χιλ.(ανάλογα με το μήκος τους οι μεγαλύτερες διαστάσεις για τα μακρύτερα καμάρια). Ακριβείς διαστάσεις δεν έχω μετρήσει γιατί πάντα μου αρέσει να δουλεύω με το μάτι και να το μορφοποιώ μέχρι εκεί που μου δίνει την αίσθηση ότι αντέχει. Η μορφοποίηση των καμαριών έγινε με τον κλασσικό τρόπο που γίνεται και στα μπουζούκια (δεν επεκτείνομαι περισσότερο ούτε και εδώ). Όπως φαίνεται στα σχετικά σχέδια, το τελευταίο καμάρι μετακινήθηκε σε σχέση με το αρχικό σχέδιο.
Άλλο ένα σημείο τριβής και διαφωνιών.: Τα καμάρια είναι από φλαμούρι και όχι από έλατο που δουλεύουν όλοι. Τη χρήση του φλαμουριού την έμαθα από τον δάσκαλο μου που το χρησιμοποιεί σε όλα του σχεδόν τα όργανα και την ακολουθώ πιστά μιας και μου έδωσε καλά αποτελέσματα. Το μοναδικό όργανο που έβαλα έλατο ήταν ένας μπαγλαμάς που όμως δεν μου έδωσε αυτό που ήθελα και δεν ξαναχρησιμοποίησα έλατο. Το πάχος του καπακιού ήταν περί τα 3 χιλιοστά και κατέβηκε με τριβείο (εκτιμώ γύρω στα 2 χιλ.). Το καπάκι καμπυλώθηκε με τη βοήθεια των καμαριών για μεγαλύτερη αντοχή. Η διαφορά ύψους από την μέση στη άκρη του μεγαλύτερου καμαριού υπολογίστηκε περι τα δύο χιλιοστά. Τελικά κατέληξα ότι για το συγκεκριμένο πλάτος ήταν πολύ. Σε επόμενα όργανα επέλεξα να την μειώσω.
Ροδάντζα: Είναι το μοναδικό μέρος το οποίο κατασκευάστηκε με χρήση συνθετικού υλικού. Πάνω σε καπλαμά κελεμπέκι 2 χιλ. κολλήθηκε με κυανοακρυλική ασετόπαστα απομίμμηση φίλντισι (1,5 χιλ πάχος αν δεν κάνω λάθος). Κόπηκε τετράγωνο κομμάτι το οποίο εσωτερικά μορφοποιήθηκε όπως το σχήμα και προέκυψε η ροδάντζα. Οι διαστάσεις του τετραγώνου ήταν τέτοιες ώστε να χωρέσει σφηνωτά ανάμεσα στα δύο καμάρια. Για να είμσατε πιο ακριβείς πρώτα κολλήθηκε το ένα καμάρι, μετά η ροδάντζα και μετά το άλλο. Μικρό κομμάτι με υλικό από το ίδιο το καπάκι (έλατο) και με τα νερά παράλληλα στα νερά του καπακιού κολλήθηκε στο σημείο κάτων από τον καβαλάρη όπως φαίνεται στο σχέδιο. Όλες του οι ακμές στρογγυλεύτηκαν τρίβοντας. Για καλύτερη ενίσχυση του καπακιού στο σημείο του καβαλάρη χρησιμοποιηθήκανε μικρά καμάρια στο ύψος του καβαλάρη (βλέπε σχέδιο).
