...τάδε εφη ενα Ιεροσυλο αμερικανακι.....αυτοι δεν έχουν ιστορία.....και στην ακρόπολη πισίνα θα έφτιαχναν.....
Ενώ ο σύγχρονος μέσος Έλληνας είναι δεινός χειριστής της ελληνικής, ρέκτης της ελληνικής γραμματολογίας και γνώστης της ιστορίας του τόπου του, κοντολογίς σέβεται τις καταβολές του!
χανουμάκια στη Μοντάνα....... ναργιλέδες στο New York........
Ναί, αμέ! Η Ρόζα Εσκενάζυ και ο Μάρκος Μελκόν έκαναν περιοδεία σχεδόν ένα χρόνο στην Αμερική. Μαζί κι ο Νίκος Πουρπουράκης (ολάκερη ζωή στην Αμερική), που έπαιξε με όλη την αραπιά της εποχής. Για να μή μιλήσουμε βέβαια για το ζεύγος Παπαγκίκα, που διατηρούσαν καφέ-αμάν πρίν από το '30...
Στο προκείμενο: ο ήχος δε με τραβάει, παραείναι κιθαριστικός, πολύ νερουλιάρικα τα μπάσα, ψόφια τα πρίμα. Ούτε το παικτικό ύφος με τραβάει...θεωρητικός του μακάμ
μπορεί νάναι (δεν είναι το αντικείμενό μου, δε μπορώ να κρίνω). Μπράβο του όμως, το ψάχνει φιλότιμα!
Προτιμώ το...«ιερόσυλο αμερικανάκι» από τον ελληναρά κύριο Βαλαβάνη με τον βρωμιάρη «Αρχίδαμό» του (δικαιολογείται όμως λόγω «δωρικών ευγενών καταβολών», κουφάλες Γερμανοί (*) ψόφος κ.τ.λ.)!
(*) „Licht! Mehr Licht!“ (=Περσότερο φώς!) έγραφε o…Oύνος (sic!) πριν κάμποσες δεκαετίες, αλλά τί μας κόφτει εμάς, ναούμ;! Εμείς δώσαμε τα φώτα, ναούμ!