Απ' τις κολλήσεις που έχω κάνει μέχρι τώρα με ψαρόκολλα νομίζω ότι ο χρόνος της μισής ώρας είναι ένας καλός χρόνος για να κρυσταλλώσει η κόλλα.
Αναλόγως τώρα το νερό που έχεις βάλει για να την φτιάξεις ο χρόνος αυτός αυξομειώνεται. Λιγότερο νερό πιο παχιά κόλλα αλλά λιγότερος χρόνος και τ' αντίστροφο.
Η κόλλα αυτή έχει το καλό ότι λιώνει με τη θερμοκρασία (πάνω από 60-70 βαθμούς Κελσίου αν δεν κάνω λάθος) και το "σιδέρωμα" που γίνεται, γίνεται εξωτερικώς επάνω στις ντούγες οπότε η θερμοκρασία που λιώνει την κόλλα μεταφέρεται επαγωγικώς απ' τις ντούγες στο ενδιάμεσο και όχι κατευθείαν απ' το σίδερο οπότε η κόλλα που θα πραγματοποιήσει την κόλληση λιώνει μεν δεν καίγεται δε.
