Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών

Υλικά οργανοποίας => Βερνίκια,Κόλλες,Οστρακα κ.α. => Μήνυμα ξεκίνησε από: Sforzando στις Νοεμβρίου 21, 2011, 08:41:46 μμ

Τίτλος: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 21, 2011, 08:41:46 μμ

   Με μεγάλη μου χαρά ξεκινώ αυτό το θέμα, για να βοηθήσω τους φίλους του φόρουμ στο πολύ σημαντικό κεφάλαιο «Βερνίκια». Θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω αυτά που γνωρίζω ,σχετικά με τα βερνίκια και τον τρόπο επεξεργασίας και χρήσης τους.

    Δεν είμαι επαγγελματίας λουστραδόρος, έχω όμως κάποιες ταπεινές γνώσεις επί του θέματος και μετά χαράς μου να σας τις μεταδώσω. Όταν λέω ταπεινές  γνώσεις το εννοώ, γιατί θεωρώ πως σε κάθε τέχνη  και γενικότερα δηλαδή, η γνώση δεν τελειώνει ποτέ, «γηράσκω  άει  διδασκόμενος» ,όπως έλεγαν στην Αρχαία Ελλάδα.

   Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το θέμα μας. Αυτά που θα  ακολουθήσουν, θα γίνει προσπάθεια, όσο είναι αυτό δυνατόν, να κλίνουν προς τις μεθόδους επεξεργασίας που είναι σχετικές με τα έγχορδα μουσικά όργανα- γιατί δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός πως το λουστράρισμα είναι μια εντελώς ξεχωριστή και αυτοτελής τέχνη, που βρίσκει εφαρμογή και σε πάρα πολλά άλλα αντικείμενα,(έπιπλα, ξύλινες κλίμακες, ξυλόγλυπτα, διάφορες ξύλινες κατασκευές, έργα τέχνης, ξύλινες θύρες και παράθυρα) και λοιπές κατασκευές.

    Από οργανοποιούς με τους οποίους έχω συζητήσει σχετικά με το θέμα των βερνικιών, η συντριπτική πλειοψηφία θεωρεί πως τα καλύτερα βερνίκια για τα μουσικά όργανα είναι εκείνα που παρασκευάζονται από φυσικά υλικά, διάφορες φυσικές ρητίνες ως επί το πλείστον. Το τι όμως εφαρμόζεται στην πράξη είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Κάθε οργανοποιός ,σύμφωνα με τις προσωπικές του προτιμήσεις, διαλέγει και ακολουθεί μία ή περισσότερες μεθόδους εργασίας, τόσο με φυσικά όσο και συνθετικά υλικά. Το ποιο βερνίκι τελικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είναι θέμα προσωπικού γούστου, πάντως να έχουμε υπ όψη μας πως για τα μουσικά όργανα δεν κάνουν όλα τα βερνίκια,(τα βερνίκια επηρεάζουν άμεσα την ακουστική του οργάνου και έχουν γίνει και πειράματα επ’ αυτού).

   Σε γενικές γραμμές στην οργανοποιία ,έχουν χρησιμοποιηθεί και συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται τα παρακάτω είδη βερνικιού. Δείτε έναν γρήγορο οδηγό βερνικιών γενικής κατεύθυνσης, σχετικά με το φινίρισμα μουσικών οργάνων. Τον τιτλοφορώ ως «Γρήγορο οδηγό βερνικιών γενικής κατεύθυνσης» γιατί στην συνέχεια αυτού του θέματος θα έχουμε ελπίζω το χρόνο να συζητήσουμε διεξοδικότερα και αναλυτικότερα.

ΓΡΗΓΟΡΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΒΕΡΝΙΚΙΩΝ ΓΕΝΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

•   Γομμαλάκα με μπάλα: Νομίζω πως δεν υπάρχει ούτε ένας οργανοποιός ερασιτέχνης ή επαγγελματίας που να μην έχει χρησιμοποιήσει αυτήν την  μέθοδο. Το λουστράρισμα με γομμαλάκα και μπάλα ,έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν, για το λουστράρισμα επίπλων και φυσικά αποτελεί μια από τις πιο παραδοσιακές μεθόδους φινιρίσματος εγχόρδων. Υπάρχουν οργανοποιοί που χρησιμοποιούν αυτήν και μόνο την μέθοδο για όλες τους τις κατασκευές, με εξαιρετικά αποτελέσματα. Η μέθοδος αυτή είναι γνωστή και με τον όρο French Polish.

•   Βερνίκια πολυουρεθάνης: Μπορούν ανάλογα με τον τύπο να περαστούν με πιστόλι ραντισμού ή πινέλο. Στην οργανοποιία χρησιμοποιούνται περισσότερο των δύο συστατικών. Είναι βερνίκια μεγάλης αντοχής και χρειάζονται λιγότερα χέρια για να φανούν τα αποτελέσματα της δουλειάς μας, έχουν όμως ένα μειονέκτημα, μετά την πλήρη ξήρανση τους δεν προσφέρονται για αυτό που λέμε διόρθωση(touch up). Είναι δε και πολύ δύσκολη η αφαίρεση του βερνικιού, ωστόσο  χρησιμοποιούνται κυρίως στα μπουζούκια.

•   Βερνίκια νίτρου ή βερνίκια βαμβακοπυρίτη: Τα βερνίκια αυτά,(Nitro-cellulose), χρησιμοποιήθηκαν πάρα πολύ στο λουστράρισμα επίπλων για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, από το 1930 έως το 1960 περίπου. Στην οργανοποιία ,αποτέλεσε το αγαπημένο βερνίκι βιοτεχνιών και αργότερα βιομηχανιών κολοσσών όπως Gibson,Martin και άλλων ,με πολύ μεγάλη επιτυχία.  Το βερνίκι νίτρου περνιέται με πιστόλι ραντισμού αλλά και με πινέλο, στεγνώνει  γρήγορα και χρειάζεται περισσότερες και λεπτότερες στρώσεις για ένα καλό αποτέλεσμα. Μπορεί να δεχθεί touch up εύκολα. Ένα μειονέκτημα του είναι η εξαιρετική ευφλεκτότητα του, γιαυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή να μην γίνεται η επεξεργασία του κοντά σε εύφλεκτες πηγές.

•   Βερνίκια λαδιού και οινοπνεύματος: Είναι οι παραδοσιακοί τύποι βερνικιών κυρίως για την οικογένεια του βιολιού. Τα βερνίκια οινοπνεύματος ,στεγνώνουν  γρήγορα, αλλά τα βερνίκια λαδιού πολύ πιο αργά και χρειάζονται αρκετή πείρα για τον σωστό χειρισμό και εφαρμογή τους.

•   Ακρυλικά βερνίκια: Αρκετοί κατασκευαστές κιθάρας ,χρησιμοποιούν ακρυλικά βερνίκια και όπως πληροφορήθηκα πρόσφατα οι Ιάπωνες δείχνουν μια ιδιαίτερη προτίμηση σε αυτά.

   Φυσικά υπάρχουν και εναλλακτικές μέθοδοι με διάφορα υλικά-(λάδια,κεριά) και διάφοροι τρόποι επεξεργασίας,(στιλβώσεις, αποστιλβώσεις-ματ επεξεργασία, στιλβώσεις με ύφασμα κ.λπ.). Να είμαστε καλά να τα συζητήσουμε.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Vagges2010 στις Νοεμβρίου 21, 2011, 08:55:12 μμ

Γιώργο σε ευχαριστώ πολύ για την άμεση ανταπόκρισή σου και περιμένω εναγωνίως για την πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: mape στις Νοεμβρίου 21, 2011, 09:24:41 μμ

Φίλε sforzando καλησπέρα. Βλέπω ότι είσαι πολύ ψαγμένος περί βερνικιών και αυτό είναι θετικό να μας ξεστραβώσεις και εμάς λίγο.
Μου συστήσανε ένα λούστρο μπάλας το GLOU 500 δεν ξέρω τι σόι βερνίκι είναι και αν ανήκει σε αυτά που αναφέρεις πιο πάνω.
Αυτό το λούστρο το χρησιμοποιεί ένας μάστορας που φτιάχνει λαούτα, για τα καπάκια, λέει ότι είναι "ψιλό" και δεν μπουκώνει τον ήχο. Τώρα τι θέλει να πει δεν ξέρω. Μήπως μπορείς να μας βοηθήσεις λίγο.
 Ευχαριστώ!!



Μάρκος   

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Νοεμβρίου 22, 2011, 07:26:27 μμ

Γιωργο να σαι καλα, πολυ ωραιος οδηγος! Αν εχεις καποια εμπειρια (η οποιοσδηποτε στο forum) με Tru oil θα ηθελα να μαθω καποια πραγματα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 23, 2011, 08:12:20 μμ

   Φίλε Μάρκο παλιά χρησιμοποιούσα  το βερνίκι μπάλας 500 της vernilac, ήταν βερνίκι νίτρου. Αυτό της clou  δεν το έχω χρησιμοποιήσει ,έχω ακούσει όμως πολύ καλά λόγια για τα προϊόντα της clou. Παρεμφερή βερνίκια νίτρου έχει και η er – lac, γυαλιστερά και ματ. Πάντως, από την στιγμή που άρχισα να πειραματίζομαι με τα φυσικά βερνίκια ,με διάφορες ρητίνες ,κόλλησα στις παραδοσιακές συνταγές!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Vagges2010 στις Νοεμβρίου 23, 2011, 08:23:12 μμ

Φίλε Γιώργο μια ερώτηση. ΑΥτά τα βερνίκια μπάλας νίτρου, εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο (εννοώ τεχνική-διαδικασία) με την γομαλάκα;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 23, 2011, 08:24:38 μμ

   Φίλε immortalχ,  δεν έχω χρησιμοποιήσει -τουλάχιστον προς το παρών-Tru-oil για φινίρισμα μουσικών οργάνων, αλλά έχω ακούσει πως προσφέρει ένα από τα καλύτερα φινιρίσματα, (το χρησιμοποιούν πολύ και στις κιθάρες). Λοιπόν ,σήμερα ,μιας και έχω το «μέσον» :) ;) ;D ρώτησα τον θείο μου για την τεχνική Tru-oil και μου είπε κάποια ενδιαφέροντα πράγματα ,τα οποία με την πρώτη ευκαιρία θα τα εφαρμόσω. Τα παραθέτω και εδώ για όποιον ενδιαφέρεται:

1.   Προετοιμασία της επιφάνειας: Το επιμελημένο γυαλοχαρτάρισμα της επιφάνειας είναι το άλφα και το ωμέγα για ένα ικανοποιητικό τελικό αποτέλεσμα. Ο κανόνας του φινιρίσματος είναι γνωστός, ξεκινάμε μ ε χονδρότερης  κόκκωσης γυαλόχαρτα και συνεχίζουμε με λεπτότερης. Στο ακατέργαστο ξύλο ακολουθούμε την παρακάτω σειρά: 80-120-180-220-280.

   Κάθε επόμενο φινίρισμα ,με λεπτότερο γυαλόχαρτο, εξαλείφει τις γραμμές που αφήνουν στο ξύλο τα χονδρότερα προηγούμενα γυαλόχαρτα. Προς το τέλος της επεξεργασίας μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και πολύ ψιλό ατσαλόμαλλο.Το γυαλοχαρτάρισμα να γίνεται με την κατεύθυνση των ινών του ξύλου και να χρησιμοποιούμε τάκους φινιρίσματος(sanding-blocks).

   Ακόμη και οι πιο μικρές αμυχές μπορούν να φανούν περνώντας την επιφάνεια με έναν πτητικό διαλύτη,(λίγο οινόπνευμα ή νάφθα κάνει δουλειά). Εξαλείφουμε τις όποιες μικρές αμυχές φανούν με τον παραπάνω χειρισμό, χρησιμοποιώντας το πιο λεπτό γυαλόχαρτο που μπορούμε να βρούμε 400-600 και πάνω. Σκουπίζουμε πολύ καλά την επιφάνεια από τις σκόνες τριψίματος με ένα μαλακό πινέλο ή ακόμη καλύτερα με  πεπιεσμένο αέρα.

2.    Σε περίπτωση βαφής: Στην συνέχεια, αν θέλουμε να βάψουμε την επιφάνεια περνάμε την βαφή μας, με μαλακό πινέλο ή ένα σπόγγο. Μπορούμε να ελέγξουμε την απόχρωση της βαφής σε ένα κομμάτι ξύλου δοκιμής,(test wood), για να δούμε πως θα είναι στο περίπου η απόχρωση μετά την βαφή.

   Εδώ ισχύει ο γενικός κανόνας που λέει πως όσο πιο πυκνό είναι το διάλυμα της βαφής τόσο πιο σκούρο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα, δηλαδή θα έχουμε μεγαλύτερη ένταση στο χρώμα όπως λένε οι τεχνίτες. Περνώντας την βαφή μετά από δύο λεπτά ,με ένα καθαρό σπόγγο ,καθαρίζουμε την περιττή βαφή για να έχουμε μια ομοιόμορφη απόχρωση.

   Αν θέλουμε ,μπορούμε να κάνουμε την βαφή να μπει πιο βαθειά στο ξύλο, τρίβοντας την με μια βούρτσα. Αφού περάσουμε τα χέρια που επιθυμούμε με ενδιάμεσο στέγνωμα της βαφής την αφήνουμε να στεγνώσει εντελώς.

3.   Πλήρωση των πόρων: Στην συνέχεια, ξεκινάμε την διαδικασία πλήρωσης των πόρων  ή οποία θα κάνει το ξύλο λείο σαν τζάμι. Περνάμε μια λεπτή στρώση Tru-oil ,με ένα καθαρό μαλακό πανί ,σε ολόκληρη την επιφάνεια ,ενώ  την αφήνουμε όσο χρειαστεί για να απορροφηθεί πλήρως, αφαιρούμε τυχόν πλεονάζων υλικό και αφήνουμε το ξύλο να τραβήξει για ένα 24-ωρο.

   Δεν γυαλοχαρτίζουμε αυτήν την πρώτη στρώσηTru-oil. Την επόμενη ημέρα παίρνουμε ένα λεπτής κόκκωσης γυαλόχαρτο και το βρέχουμε καλά, θα κάνουμε wet-sanding και wood-filling ταυτόχρονα. Δουλεύουμε σε μικρή επιφάνεια κάθε φορά αλείφοντας Tru-oil και τρίβοντας με το υγρό γυαλόχαρτο. Η τριβή του γυαλόχαρτου με το λάδι ,σιγά-σιγά δημιουργεί μια πάστα πλήρωσης από την λεπτόκοκκη σκόνη του ξύλου ,ή οποία ταυτόχρονα με το τρίψιμο κλείνει τους πόρους.

   Δουλεύουμε μικρή επιφάνεια κάθε φορά μέχρι να γίνει «γυαλί», αν μας κολλάει το γυαλόχαρτο μια σταγόνα ακόμη Tru-oil και συνεχίζουμε μέχρι να φινίρουμε και πληρώσουμε την επιφάνεια μας τέλεια. Καλύτερα να δουλεύουμε το γυαλόχαρτο μας κυκλικά για αποτελεσματικότερο γέμισμα των πόρων. Τα περισσεύματα της δημιουργηθείσας πάστας τα αφαιρούμε με ένα στεγνό πανί. Αφήνουμε άλλο ένα 24-ωρο για πλήρες στέγνωμα.

4.   Στρώσεις Tru-oil: Περνάμε την πρώτη στρώση Tru-oil σε ολόκληρη την επιφάνεια με ένα μαλακό και καθαρό πανί. Αυτή η πρώτη στρώση είναι απορροφήσιμη και σφραγιστική, την αφήνουμε να στεγνώσει πλήρως. Την επόμενη μέρα εξετάζουμε για τυχόν ανωμαλίες στην επιφάνεια οι οποίες μπορεί να προκύψουν αν το πρώτο χέρι Tru-oil ήταν ιδιαίτερα παχύ,(να δουλεύουμε σε λεπτές στρώσεις), αν παρατηρήσουμε τυχόν ανωμαλίες τις εξαλείφουμε με πολύ λεπτό και απαλό γυαλοχαρτάρισμα. Καθαρίζουμε την επιφάνεια από τις σκόνες και περνάμε τις επόμενες στρώσεις με τον ίδιο τρόπο. Η τελευταία στρώση περνιέται με ένα καθαρό και μαλακό πανί και η γυαλάδα που δημιουργείτε είναι απίθανη.


Μικρά «μυστικά»:

•   Πριν την βαφή ,μπορούμε να βρέξουμε ελαφρά τις επιφάνειες με χλιαρό νερό ώστε να σηκωθούν οι ίνες του ξύλου, μετά από 4-5 ώρες λειαίνουμε το ξύλο αλλάζοντας γυαλόχαρτα.
•   Δεν πρέπει να βιαζόμαστε στα στεγνώματα, η επίσπευση του στεγνώματος  με τεχνητά μέσα μπορεί να δημιουργήσει λεκέδες στην βαφή.
•   Η βαφή πρέπει να στεγνώσει πλήρως για να δεχθεί η επιφάνεια τις στρώσεις Tru-oil.
•   Πριν το πέρασμα της πρώτης στρώσης βαφής μπορούμε να τρίψουμε το ξύλο με πέτσινη βούρτσα, η επιφάνεια γίνεται πιο λεία.
•   Η επεξεργασία και η εφαρμογή να γίνεται σε στεγνούς και ζεστούς χώρους, τα ξύλα να εγκλιματίζονται πριν επεξεργαστούν.
•   Η ξυλοβαφές δεν πρέπει να τοποθετούνται σε μεταλλικά δοχεία γιατί καταστρέφονται.
•   Τα πινέλα να μην έχουν δέσιμο με σύρμα,μπορεί να δημιουργήσει λεκέδες στο βάψιμο.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 23, 2011, 08:42:26 μμ

   Φίλε Βαγγέλη ,υπάρχουν κάποιες διαφορές.Η προετοιμασία και η βαφή του ξύλου γίνεται όπως και με την γομαλάκα,στο νίτρο δεν γίνεται λάδωμα, ενώ το κλείσιμο των  πόρων, στα ανοικτών πόρων ξύλα γίνεται με σήλερ νίτρου, στην τεχνική με την γομαλάκα η πλήρωση των πόρων γίνεται με την χρήση ελαφρόπετρας.Κατά τα άλλα ,χρησιμοποιούμε μπάλα όπως και με την γομαλάκα και η διαδικάσία είναι πιο ξεκούραστη από την γομαλάκα.Το νίτρο στεγνώνει πολύ γρήγορα και τα αποτελέσματα της δουλειάς μας φαίνονται από τα πρώτα χέρια. Ξεκινάμε με κυκλικές κινήσεις της μπάλας και τις εναλλάσουμε με επιμήκεις. Το πρώτο χέρι το αφήνουμε να στεγνώσει πλήρως και μετά το τρίβουμε με πολύ ψιλό γυαλόχαρτο,επαναλαμβάνουμε όσα χέρια επιθυμούμε, ακολουθεί μετά το πλήρες στέγνωμα το τελικό τρίψιμο και η διαδικασία του polishing για υψηλή γυαλάδα. Θα ετοιμάσω ένα πλήρες άρθρο για την χρήση του νίτρου και με πιστόλι ραντισμού.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Νοεμβρίου 23, 2011, 09:05:03 μμ

Γιωργο, τι να πω...δεν νομιζω να μπορουσε να υπαρξει πιο πληρης απαντηση απο αυτη!  ;D Μαλλον εχω καταληξει οτι η επομενη κιθαρα θα ειναι με Tru oil
Σ'ευχαριστω πολυ και να ρωτησω και κατι αλλο : Η πετσινη βουρτσα τι ακριβως ειναι;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Popeye στις Νοεμβρίου 23, 2011, 09:08:40 μμ

Μπράβο ρε φίλε sforanzo, συνέχισε με τις αναλύσεις σου και τις διάφορες τεχνοτροπίες και ειδικότερα για τα φυσικά λούστρα, αλλά και τα υπόλοιπα είναι θησαυρός.
Το βερνίκι ενός αντικειμένου από ξύλο το αναδυκνίει πόσο μάλλον ένα μουσικό όργανο, σημαντικότατος παράγοντας το σωστό λουστράρισμα.   

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 25, 2011, 03:49:00 μμ

Φίλε μου ,είναι μια βούρτσα που έχει ανάμεσα στο τρίχωμα της μικρές πέτσινες λωρίδες και γυαλίζουν το ξύλο,την χρησιμοποιούμε άν θέλουμε, μόνο πριν το πρώτο χέρι βαφής!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 25, 2011, 04:00:00 μμ

Κάποιες επιπλέον πληροφορίες για το Tru-oil:

 1) Σε καλό καιρό μπορούμε να περάσουμε και 3-4 χέρια την ήμέρα ,αφού στεγνώνει γρήγορα.

 2)Το μυστικό είναι να περνάμε όσο πιο λεπτές στρώσεις μπορούμε και να γυαλοχαρτίζουμε ελαφρώς ,ανάμεσα των στρώσεων,(μετά το στέγνωμα κάθε στρώσης).

3) Μπορούμε να φινίρουμε και σε semi-gloss, αφού αφήσουμε το τελευταίο χέρι να ξεραθεί καλά ,γυαλίσουμε με γυαλιστικό-κρέμα κεριού μέλισσας με πολύ λεπτό ατσαλόμαλλο.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Νοεμβρίου 25, 2011, 04:02:38 μμ

Γιωργο ευχαριστω και παλι  :) Οσον αφορα την πετσινη βουρτσα, θα παω να τη ζητησω μ'αυτη την περιγραφη και ελπιζω ο πωλητης να μη με κοιταξει ξανα παραξενα  ;D
Παρεμπιπτόντως, εχει βρει κανενας Tru oil στη Θεσσαλονικη;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 25, 2011, 04:13:16 μμ

Πληροφορίες για φυσικές ρητίνες: Ας ξεκινήσουμε από την πιό παραδοσιακή ρητίνη.   

Γομμαλάκα: Δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, είναι η πιο δημοφιλής ρητίνη στην κατασκευή φυσικών βερνικιών. Είναι γνωστή και με την ονομασία κόμμι σελλάκ ή λάκκειον  κόμμι . Διαλύεται σε καθαρό οινόπνευμα κατά 100%. Η ρητίνη αυτή προέρχεται από δέντρα της Ινδίας ,στα οποία γίνονται τσιμπήματα από τα οποία εκκρίνεται αυτή η κίτρινη ουσία της λάκας.

   Υπάρχει βασικά η κίτρινη γομμαλάκα που την βρίσκουμε σε λεπτές φολίδες ή σε φύλλα, υπάρχει και η άσπρη η οποία έχει υποστεί διάφορες επεξεργασίες, συνήθως αποχρωματίζεται με υποχλωριώδες ασβέστιο. Μια καλή αναλογία για βερνίκι γομμαλάκας είναι 300 έως 400 gr γομμαλάκας σε 1 λίτρο οινόπνευμα.

   Ο χρωματικός τόνος της  μπορεί να είναι από κίτρινο έως και κοκκινοκαφέ, στα βιβλία βερνικιών για μουσικά όργανα οι αποχρώσεις  ονομάζονται και light yellow,orange,brown κ.λπ. Ο τύπος lemon shellac είναι ο καλύτερος , όπως υποστηρίζουν πολλοί μάστορες των βερνικιών. Η παραπάνω αναλογία γομμαλάκας  αποτελεί και ένα πολύ καλό γυαλιστικό.

    Υπάρχουν και έτοιμα διαλύματα σε πλαστικά μπιτόνια, με διάφορες αποχρώσεις που μπορεί να φτάσουν έως και το μαύρο. Συνήθως ,για βερνίκια μουσικών οργάνων, εκτός από την γομμαλάκα, προσθέτουμε και άλλες ρητίνες όπως σανδαράκη(Sandarac), elemi,μαστίχα κ.λπ. Μπορούμε να προσθέσουμε και ένα κουταλάκι κόμμι κοπάλ κα ι ένα κουταλάκι αραβικό κόμμι.

   Το μίγμα γομμαλάκας  σκέτης ή και με άλλες ρητίνες πρέπει να μείνει στο οινόπνευμα τουλάχιστον 12 ώρες- έως και μερικές ημέρες. Στο διάλυμα μπορούμε να προσθέσουμε χρωστικές ρητίνες ( dye resins) ή τα διάφορα αποστάγματα τους για να έχουμε ταυτόχρονα και χρώμα.


   Είναι καλό να γνωρίζουμε το εξής, σχετικά με την καθαρότητα της γομμαλάκας: Η γομμαλάκα διαλύεται όπως είπαμε και πιο πάνω σε καθαρό οινόπνευμα, αλλά δεν διαλύεται καθόλου ή ελάχιστα το πολύ 5-6% σε βενζίνη ή νέφτι. Αν  ωστόσο η γομμαλάκα διαλυθεί,  τότε έχει νοθευθεί με κολοφώνιο. Τα διαλύματα γομμαλάκας πρέπει να τα φυλάμε σε γυάλινα δοχεία ή μπουκάλια  και ποτέ σε μεταλλικά, τα οποία μπορεί να μας λερώσουν το βερνίκι μας με οξειδώσεις.

Αυτά προς το παρόν...θα ακολουθήσουν και άλλες ρητίνες...θα ρητινιάσουμε εδω ;D

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Νοεμβρίου 25, 2011, 07:41:53 μμ

Φίλε Γιώργο,
μια ερώτηση. (Τώρα που βρήκαμε παπά θα θάψουμε πεντέξι).

Το οινόπνευμα 95⁰ που πωλείται στα φαρμακεία και στα παντοπωλεία είναι δύο ειδών. Το καθαρό οινόπνευμα 95⁰ (πόσιμο και γι' αυτό πανάκριβο λόγω φόρων) και το φαρμακευτικό 95⁰ (στο 1/10 της τιμής του πρώτου) που περιέχει συνήθως και κάποιες αρωματικές λοσιόν ώστε να μην είναι πόσιμο.

Ξέρεις αν χρησιμοποιώντας το φαρμακευτικό οινόπνευμα (που είναι και αυτό άχρωμο, όχι το μπλε με τη γαλαζόπετρα) για τη διάλυση της γομαλάκας θα έχουμε κάποιο πρόβλημα στο λούστρο λόγω των πρόσθετων που περιέχει;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 26, 2011, 12:22:11 πμ

  Φίλε Τριαντάφυλλε,δε νομίζω να υπάρχει πρόβλημα με το φαρμακευτικό των 95 βαθμών. Θέλω να προσθέσω και κάποια επιπλέον στοιχεία περί οινοπνεύματος.Αυτό που λέμε κοινώς οινόπνευμα, είναι η αιθυλική αλκοόλη,αυτό που βρίσκουμε στο εμπόριο είναι μέχρι 95 βαθμούς(οινοπνευματικός βαθμός),μιλάω για αυτό που λέμε καθαρό οινόπνευμα,είναι λοιπόν ένα μίγμα που αποτελείται από 90% αιθυλική αλκοόλη και 5% καθαρό νερό. Το μίγμα αυτό λέγεται αζεοτροπικό είναι σαν μία αδιάπαστη ένωση,δηλαδή το νερό δεν διαχωρίζεται από την αλκοόλη,ζέει στην ίδια θερμοκρασία. Για 100% καθαρό οινόπνευμα ,προφανώς για εργαστηριακούς σκοπούς γίνεται χρήση 100%αιθανόλης. Το φωτιστικό τώρα οινόπνευμα είναι αυτό που λέμε μετουσιωμένο,περιέχει μικρές δόσεις τερεβινθέλαιου,μεθανόλης και κυανούν του μεθυλενίου(είναι η χρωστική που δίνει αυτό το μπλε χρώμα). Πολλοί το χρησιμοποιούν και για βερνίκια. Έχω ακούσει πως τα βερνίκια οινοπνεύματος μπορούν να διαλυθούν και στο ξυλόπνευμα ,δηλαδή την μεθανόλη αλλά το ξυλόπνευμα είναι πολύ επικίνδυνο ,με αναθυμιάσεις και πολύ δηλητηριώδες, ακόμη η επίστρωση της λάκας γίνεται με μεγάλη δυσκολία. Ένας παλιός λουστραδόρος μου είχε πει σε μια συζήτηση που είχαμε πως η γομμαλάκα πρέπει να διαλύεται σε οινόπνευμα 95 βαθμών,γιατί διαφορετικά γίνεται πολύ παχύρευστο. Επίσης όταν κλείνουμε το μπουκάλι μας ,με την γομμαλάκα και το οινόπνευμα ,για να διαλυθούν οι στέρεες ουσίες πρέπει να το ανακατεύουμε αρκετές φορές,τοποθετώντας το δοχείο μας σε ένα μπόλ με ζεστό νερό διευκολύνεται η παρασκευή του διαλύματος βερνικιού γομμαλάκας. Το οινόπνευμα για την παρασκευή βερνικιού γομμαλάκας λέγεται από τους λουστραδόρους και στιλβωτικό οινόπνευμα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 27, 2011, 07:18:05 μμ

Βερνίκια Νίτρου- Νιτροσελλουλόζης

•   Ονομασία και σύσταση στα βερνίκια νίτρου:
   Τα βερνίκια αυτά ,τα βρίσκουμε με  διάφορες ονομασίες όπως: βερνίκια νίτρου ή βερνίκια νιτροσελλουλόζης ή βερνίκια βαμβακοπυρίτη και με τα αρχικά NC. Τα βερνίκια NC περιέχουν διάφορες ουσίες όπως ρητίνες, μαλακτικές ουσίες, κυτταρίνη και νιτρικό οξύ, διάφορα  αποστιλβωτικά μέσα ,συνθετικές ρητίνες , μέσα λείανσης ,διαλυτικές ουσίες(εστέρες και κετόνες),άλατα κ.λπ.

•Τι ρόλο επιτελούν οι διάφορες ουσίες στα NC:
   Ο βαμβακοπυρίτης είναι η ένωση νιτρικού οξέως και κυτταρίνης και αποτελεί  την βασική ύλη σε αυτά τα βερνίκια. Οι μαλακτικές ουσίες έχουν ως σκοπό να διατηρούν την ελαστικότητα του βερνικιού, μετά την ξήρανση του, μια μαλακτική ουσία που υπάρχει στα NC είναι ο  εστέρας  φθαλικού  οξέως.

   Οι συνθετικές ρητίνες, προσφέρουν αντοχή και στιλπνότητα ,αλλά και καλύτερη πρόσφυση του βερνικιού , ενώ τα λειαντικά μέσα βοηθούν την λείανση των στρώσεων του βερνικιού. Πολύ σημαντικά στοιχεία αποτελούν τα μέσα ημιγυαλίσματος ,αφού ανάλογα με την ποσότητα τους, έχουμε βερνίκια NC  σατινέ-ματ-γυαλιστερά, συνήθως τα μέσα αυτά είναι διάφορες ανόργανες ουσίες και άλατα. Επειδή τα βερνίκια έχουν την τάση να κιτρινίζουν από την ακτινοβολία του ήλιου τα βερνίκια NC εμπεριέχουν μέσα που εμποδίζουν το κιτρίνισμα.

•   Στοιχεία επεξεργασίας των NC βερνικιών:
   Τα βερνίκια νίτρου μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε με πινέλο, πιστόλι ραντισμού, με μπάλα,(τα ειδικά βερνίκια μπάλας) και διάφορες άλλες μεθόδους. Μπορούμε να τα προμηθευτούμε με διαφορετικούς βαθμούς στιλπνότητας όπως ματ, σατινέ , γυαλιστερά, πολύ γυαλιστερά(high gloss),ανάλογα με την ποσότητα των μέσων αποστιλβωτικών ουσιών που εμπεριέχουν.

•   Συνθήκες και χρόνος στεγνώματος:
   Τα NC βερνίκια είναι ταχυστέγνωστα, όταν οι στρώσεις είναι λεπτές μπορούν ήδη να λειανθούν μετά από 30-40 λεπτά, οι λεπτότερες στρώσεις και η υψηλότερη θερμοκρασία επιταχύνουν την διαδικασία στεγνώματος, πάντως η ανώτατη θερμοκρασία δεν πρέπει να ξεπερνά τους 45 βαθμούς κελσίου. ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα βερνίκια νίτρου έχουν πολύ μεγάλη ευφλεκτότητα.

•   Βασική μέθοδος επίστρωσης NC βερνικιού:
1)Πολύ καλή λείανση της επιφάνειας-απομάκρυνση σκόνης.
2) Μία ή δύο στρώσεις σήλερ νίτρου σε ξύλα ανοικτών πόρων, στέγνωμα και λείανση με πολύ λεπτό γυαλόχαρτο-αφαίρεση σκόνης από τρίψιμο σήλερ, γίνεται σαν πούδρα κατά το τρίψιμο.
3)Πέρασμα της πρώτης στρώσης νιτρικού βερνικιού και στέγνωμα 30-40 λεπτά.
4)Απαλή λείανση με λεπτόκοκκο γυαλόχαρτο με τα νερά του ξύλου, καλό καθάρισμα από την ξυλόσκονη.
5)Επόμενες στρώσεις με ενδιάμεσο στέγνωμα και λείανση με ψιλό γυαλόχαρτο.
6)Πλήρες στέγνωμα για 15 ημέρες , ακολουθεί η τελική επεξεργασία λείανσης και  γυαλίσματος(rubbing down and polishing).

•   Τα διαλυτικά μέσα:
   Τα NC βερνίκια διαλύονται με ειδικά διαλυτικά που αποτελούνται από κετόνες και εστέρες ,ωστόσο υπάρχει και η περίπτωση της διάλυσης του νιτρικού βερνικιού με οινόπνευμα, το οινόπνευμα δεν αποτελεί το γνήσιο διαλυτικό για NC αλλά μπορεί να αυξήσει την διαλυτική δύναμη στα διαλυτικά NC. Στο εμπόριο υπάρχουν βερνίκια νίτρου έτοιμα προς χρήση και στην ετικέτα τους αναφέρουν να αποφεύγεται η χρήση διαλυτικού ή να γίνεται χρήση εφόσον είναι απαραίτητο με τα ειδικά διαλυτικά που παράγει η κάθε εταιρία.

•   Χαρακτηριστικά επιφανειών που έχουν επεξεργαστεί με βερνίκια NC:
   Οι επιφάνειες που έχουν επεξεργαστεί με νιτρικά βερνίκια ,μπορεί να έχουν στιλπνότητα, από ματ μέχρι υψηλής γυαλάδας ανάλογα τον τύπο βερνικιού. Η τελική και στεγνή στρώση του βερνικιού έχει αποκτήσει μια πολύ καλή πρόσφυση στην επιφάνεια του ξύλου και έχει  μέτρια αντοχή σε διάφορους παράγοντες(νερό ,θερμότητα, ηλιακή ακτινοβολία, αλκοόλες, αιτίες θραύσης)κ.λπ., ωστόσο η αντοχή του είναι σαφώς μικρότερη από τα βερνίκια αντιδραστικών ρητινών. Μια παχύτερη στρώση έχει μεγαλύτερη αντοχή στα παραπάνω.

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΡΟΣΟΧΗΣ: Σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να επεξεργαζόμαστε στον ίδιο χώρο πολυεστερικά βερνίκια και βερνίκια νίτρου. Τα πολυεστερικά βερνίκια κατά την στέγνωση τους βγάζουν θερμότητα ,η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ανάφλεξη τα NC βερνίκια.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Νοεμβρίου 27, 2011, 07:40:39 μμ

Μακραν το καλυτερο θεμα στο forum! Γιωργο σου βγαζω το καπελο  :)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 27, 2011, 08:11:48 μμ

TRU-OIL κάποιες επιπλέον πληροφορίες:

1)Υπάρχει και ειδικό σφραγιστικό πόρων για tru-oil αλλά και ο τρόπος που προαναφέρθηκε είναι ικανοποιητικός.
2)Το tru-oil μπορούμε να το βρούμε και σε μορφή σπρέι,γυαλίζει σαν λούστρο και είναι ταχυστέγνωστο.
3)Τα ξύλα που εμπεριέχουν διάφορα έλαια όπως η τριανταφυλλιά ή ο έβενος ,δυσκολεύουν πολύ το στέγνωμα, επίσης υπάρχει δυσκολία στεγνώματος αν οι επιφάνειες έχουν λινέλαιο.
4)Το tru-oil μπορεί να αραιωθεί και με νέφτι αλλά αυτό μακραίνει τον χρόνο στεγνώματος.
5)Το μπουκαλάκι με το tru-oil το σφραγίζουμε πολύ καλά κατά την αποθήκευση γιατί πετσιάζει εύκολα- το γυρνάμε ανάποδα.
6)Καλύτερα να πέρνουμε την ποσότητα που θέλουμε σε ένα πλαστικό ποτηράκι και το μπουκαλάκι να το κλείνουμε καλά.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 27, 2011, 08:18:20 μμ

Να είσαι καλά φίλε Γιάννη,όλοι μας πιστεύω προσφέρουμε ό,τι μπορούμε και ανταλλάσουμε γνώσεις και εμπειρίες από τις κατασκευές μας για να γίνουμε καλύτεροι :)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Vagges2010 στις Νοεμβρίου 27, 2011, 10:33:13 μμ

Φίλε Γιώργο, θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Γιάννη. Κορυφαίο το θέμα, αναμφισβήτητα και γίνεται ακόμη πιο κορυφαίο με τον εκπληκτικό τρόπο που το παρουσιάζεις.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Νοεμβρίου 27, 2011, 10:53:54 μμ

Φίλε Γιώργο,
θα συμφωνήσω απολύτως και με το Γιάννη και με το Βαγγέλη.

Εκτός τη γομαλάκα που την ανακάλυψα τώρα που ξεκίνησα να ασχολούμαι με τα όργανα έχω χρησιμοποιήσει σχεδόν όλα τα χρώματα και βερνίκια που κυκλοφορούν στην αγορά. Τόσο πλήρεις πληροφορίες όμως για όλα αυτά τα προϊόντα πρώτη φορά πέφτουν στην αντίληψή μου.

Συνέχισε φίλε μου. Σε παρακολουθούμε όλοι αδιαλείπτως.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 01, 2011, 09:39:50 μμ

Να είστε καλά παιδιά,ετοιμάζω αφιέρωμα για φυσικές ρητίνες και διάφορες τεχνικές φινιρίσματος,θα τα πούμε σύντομα!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: yiannis στις Δεκεμβρίου 01, 2011, 10:06:12 μμ

Φιλε sforzando σε ευχαριστούμε για τις πολύτιμες γνώσεις που μας παρέχεις.
μόλις τελειώσεις με τους οδηγούς των βερνικιών και των τρόπων λουστραρίσματος θα ήθελα να τους συγκεντρώσουμε σε ένα καινούριο θέμα Το οποίο και θα γίνει μόνιμο μιας και είναι πάρα πολυ χρήσιμα αυτά που μας προσφέρεις

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 04, 2011, 02:07:23 μμ

Φυσικές ρητίνες για παρασκευή βερνικιών

•Σανδαράκη: Ρητίνη η οποία προέρχεται από κυπαρίσσια, ως επί το πλείστον από το Μαρόκο, διαλύεται σε αλκοόλη αλλά και σε τερεβινθέλαιο και έχει ανοικτό κίτρινο χρώμα. Το σημείο τήξης της είναι 150 βαθμοί κελσίου. Τα βερνίκια σανδαράκης είναι εύθραυστα. Υπάρχει και σανδαράκη Αυστραλίας αλλά είναι σπάνια.

•Κοπάλ: Ρητίνη από τροπικά φυλλοβόλα δέντρα της Αφρικής, υπάρχουν διάφορα είδη κοπάλ με διαφορετικές ονομασίες όπως: Manila copal, Congo copal,Kauri copal,Tanzanian copal κ.λπ. Όλες αυτές οι ρητίνες  έχει επικρατήσει να λέγονται απλώς Copals. Έχουν σημείο τήξης από 110-270 βαθμούς κελσίου, με χρωματικούς τόνους από ανοικτό κίτρινο έως σκούρο καφέ. Η ρητίνη διαλύεται εύκολα σε αλκοόλη , ειδικά  ο τύπος Manila copal ,είναι ο πιο δημοφιλής για μουσικά όργανα, ωστόσο επειδή προκύπτει ένα ιδιαίτερα μαλακό βερνίκι ανακατεύεται και με άλλες ρητίνες. Διαλύεται επίσης και σε διάφορα ευεξάτμιστα έλαια γιαυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άριστης ποιότητας βερνίκια λαδιού.

•Μαστίχα:  Η γνωστή σε όλους μας μαστίχα από την Χίο, για υψηλής ποιότητας βερνίκια, κυρίως για όργανα της οικογένειας του βιολιού. Είναι διαλυτή σε  οινόπνευμα, ευεξάτμιστα λάδια και σε τερεβινθίνη. Επειδή η ρητίνη από μόνη της είναι της κατηγορίας soft resin ανακατεύεται και με άλλες ρητίνες (γομμαλάκα, σανδαράκη, κοπάλ).

Συνεχίζεται…

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 04, 2011, 02:10:22 μμ

Πως φτιάχνουμε μόνοι μας ένα γενικής χρήσης σφραγιστικό (sealer).

Πολύ εύκολα μπορούμε να φτιάξουμε το δικό μας σφραγιστικό ως εξής:

1. Παίρνουμε ένα καθαρό γυάλινο  δοχείο, ότι μέγεθος έχουμε.
2. Με έναν μαρκαδόρο χωρίζουμε το δοχείο σε 4 ίσα μέρη ,βάζοντας σημάδια από κάτω προς τα επάνω.
3. Το πρώτο  τέταρτο το γεμίζουμε με νιφάδες γομμαλάκας και όλο το υπόλοιπο δοχείο με οινόπνευμα.
4. Αφήνουμε για να διαλυθεί η γομμαλάκα όσο χρόνο χρειαστεί, μπορούμε όμως να ανακατεύουμε κάθε 10-15 λεπτά για 2-3 ώρες και το σφραγιστικό μας είναι έτοιμο.
5. Το περνάμε με ένα καθαρό απορροφητικό πανί.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 04, 2011, 02:12:39 μμ

Για να μην μας κολλάνε τα καπάκια σε δοχεία που έχουμε αποθηκεύσει φυσικά βερνίκια.

   Πολλές φορές θα μας έχει τύχει να προσπαθούμε να ανοίξουμε ένα γυάλινο δοχείο με βερνίκι γομμαλάκας, αλλά επειδή κάποια ποσότητα βερνικιού μπορεί να μας έτρεξε στο λαιμό του βάζου ,σαν ξεραθεί δυσκολεύει πολύ το άνοιγμα του καπακιού. Τι κάνουμε για να αποφύγουμε αυτήν την κατάσταση;

   Παίρνουμε λίγο τεφλόν, αυτό που χρησιμοποιούν οι υδραυλικοί για να στεγανώνουν τα σπειρώματα στις υδροσωλήνες , τυλίγουμε 2-3 φορές γύρω από το λαιμό του δοχείου μας. Το καπάκι δεν θα ξανακολλήσει  ποτέ.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 11, 2011, 12:38:34 μμ

Βερνίκι Μαστίχας

Μπορούμε να φτιάξουμε το δικό μας βερνίκι μαστίχας ως εξής:

•Τοποθετούμε την μαστίχα στο γουδί και την κοπανίζουμε με το γουδοχέρι.

•Στην συνέχεια, για να φύγει τυχόν υγρασία, την ζεσταίνουμε λίγο και την ανακατεύουμε με ένα ξυλάκι. Το ζέσταμα μπορεί να γίνει και με ένα κοινό πιστολάκι-(σεσουάρ) για τα μαλλιά.

•Παίρνουμε ένα κομμάτι τούλι και ρίχνουμε μέσα την μαστίχα.

•Στην συνέχεια ,παίρνουμε ένα διάφανο γυάλινο βάζο με καπάκι που βιδώνει και τοποθετούμε μέσα το τούλι με την μαστίχα, το τούλι το αφήνουμε λίγο πιο ψηλά από τον πυθμένα του βάζου.

•Γεμίζουμε με νέφτι και βιδώνουμε το καπάκι αφήνοντας όσο χρειαστεί για να διαλυθεί η μαστίχα.

•Καλό είναι ένα μέρος από το τούλι, να εξέχει από το βάζο , ώστε να βιδωθεί μαζί με το καπάκι για να κρατιέται εντός του βάζου 1-2 δάκτυλα πάνω από τον πυθμένα του.

•Μόλις ετοιμαστεί το διάλυμα, που πλέον το ονομάζουμε "βερνικομάστιχο", αφαιρούμε από το τούλι τυχόν υπολείμματα και ακαθαρσίες που έμειναν από την μαστίχα και έχουμε ένα πρώτης τάξεως φυσικό βερνίκι.

Αναλογία διάλυσης:

   Γενικά 1:3 αλλά μπορούμε να μεταβάλλουμε για πιο συμπυκνωμένα ή μη  διαλύματα  βερνικομάστιχου.

Παρατηρήσεις:

   Η μαστίχα μπορεί να διαλυθεί και σε οινόπνευμα. Πρέπει πάντα να κάνουμε δοκιμές σε ρετάλια ξύλου, πριν χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε βερνίκι στα μουσικά όργανα ,για να είμαστε σίγουροι για το αποτέλεσμα. Το βερνίκι μαστίχας μπορεί να συνδυαστεί και με άλλα φυσικά βερνίκια. Το χρώμα του βερνικομάστιχου είναι ανοικτό κίτρινο.

   Ιδιαίτερο σημείο προσοχής:  Πολλοί λουστραδόροι ζεσταίνουν το νέφτι για να διαλυθεί πιο γρήγορα η μαστίχα, αυτό όμως έχει ως αποτέλεσμα το μετέπειτα κιτρίνισμα του βερνικιού και την μετατροπή του σε κολλώδες βερνίκι, κάτι που εμείς στην οργανοποιία δεν επιθυμούμε. Υπάρχουν και έτοιμα βερνίκια μαστίχας ,που περιέχουν λινέλαιο ,κολοφώνιο και άλλες ουσίες ,νοθεύοντας έτσι το  γνήσιο βερνικομάστιχο.

Πως καταλαβαίνουμε την νοθεία του βερνικομάστιχου:

•   Κατ αρχήν να γνωρίζουμε πως η μαστίχα διαλύεται σε καλής ποιότητας νέφτι , αλλά και σε οινόπνευμα ή ακόμη και σε ασετόν. Διαλύεται μερικώς σε βενζίνη.
•   Η νοθεία γίνεται συνήθως με κολοφώνιο οπότε μπορούμε να κάνουμε το εξής, σε διάλυμα σόδας προσπαθούμε να διαλύσουμε μαστίχα, η μαστίχα είναι αδιάλυτη σε σόδα, αν διαλυθεί αυτό σημαίνει νοθεία με κολοφώνιο(γιατί το κολοφώνιο διαλύεται).
•   Πάντως αν το βερνίκι δεν στεγνώνει όπως πρέπει ή είναι κολλώδες αυτό δείχνει νοθεία ή κατωτέρας ποιότητας νέφτι.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 11, 2011, 12:48:03 μμ

Γενικά για τα λάδια και τα βερνίκια λαδιού

Α) Λάδια

Χρήση:

   Τα λάδια ,όπως το λινέλαιο και το λάδι τικ ,χρησιμοποιούνται συνήθως για το λάδωμα των επιφανειών. Το λάδωμα ζωντανεύει το χρώμα του ξύλου και χρησιμοποιείται παραδοσιακά και πάντα με την μέθοδο French Polishing.

   Στην οργανοποιία ,το λινέλαιο χρησιμοποιείται για να δοθεί έμφαση ,στους ετήσιους δακτυλίους του ξύλου.  Πάντως πρέπει να γνωρίζουμε πως τα λάδια είτε τα σκέτα είτε αυτά που έχουν την μορφή βερνικιού, χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να στεγνώσουν από τα βερνίκια οινοπνεύματος.

Πάχος στρώσεων:

   Τα λάδια πρέπει να περνιούνται με λεπτές στρώσεις και να αφήνουμε τον κατάλληλο χρόνο για την ξήρανση τους , για να περάσουμε την επόμενη ή επόμενες στρώσεις.

  Στέγνωμα και χαρακτηριστικά επιφανειών φινιρισμένων με λάδια:

   Τα λάδια  στεγνώνουν από έξω προς τα μέσα, ο χώρος στεγνώματος πρέπει να είναι ζεστός και φωτεινός,( το ψύχος και η σκοτεινιά καθυστερούν το στέγνωμα), επίσης και η υγρασία δημιουργεί προβλήματα στα λάδια. Μουσικά όργανα που έχουν φινιριστεί με λάδι και μένουν σε σκοτεινό χώρο, με τον καιρό κιτρινίζουν. Οι επιφάνειες που έχουν επεξεργαστεί με λάδι ,μετά το πλήρες στέγνωμα τους, το στρώμα του λαδιού είναι ελαστικό αλλά διαστέλλεται αν έρθει σε επαφή με νερό.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 11, 2011, 12:55:35 μμ

Β)   Βερνίκια λαδιού

   Τα βερνίκια λαδιού στεγνώνουν γρηγορότερα από τα σκέτα λάδια, γιατί έχουν επεξεργαστεί εν θερμώ ή περιέχουν διάφορες στεγνωτικές ουσίες. Οι στεγνωτικές ουσίες ,βοηθούν στο στέγνωμα αφού απορροφούν οξυγόνο.

Τρόπος επίστρωσης:

Με πινέλλο αλλά καλύτερα με καθαρό μαλακό ύφασμα σε λεπτές στρώσεις.

Χρόνος στεγνώματος:

Τουλάχιστον 12-24 ώρες.

Για μεγαλύτερη αντοχή:

   Στην τελική στρώση εάν χρησιμοποιούμε βερνίκι με λινέλαιο, μπορούμε να προσθέσουμε τον ειδικό τύπο λινέλαιου, που είναι γνωστός ως σταντέλαιο,  με ένα 10%  προσθήκη, αυξάνεται η αντοχή της μεμβράνης του βερνικιού ,στην επίδραση των καιρικών συνθηκών.
  Το σταντέλαιο έχει ψηθεί σε υψηλές θερμοκρασίες, σε ατμόσφαιρα με διοξείδιο του άνθρακα, και ψήνεται χωρίς στεγνωτικά, το στέγνωμα του είναι πιο αργό από το ωμό λινέλαιο.  (Προσοχή, δεν το έχω δοκιμάσει σε μουσικά όργανα, έχω δοκιμάσει το λινέλαιο του ήλιου που γυαλίζει σαν βερνίκι, σε ένα τζουρά που έφτιαξα πριν χρόνια και το βερνίκι είναι σε άριστη κατάσταση).

Χαρακτηριστικά της επιφάνειας φινιρισμένης με βερνίκι  λαδιού:

   Η επιφάνεια κιτρινίζει με τον χρόνο και την ηλιακή ακτινοβολία, το νερό διαστέλλει την μεμβράνη του βερνικιού ενώ διαλυτικά άλλων βερνικιών μπορούν να διαλύσουν τις στρώσεις του βερνικιού.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Δεκεμβρίου 11, 2011, 01:02:53 μμ

Ευγε και παλι Γιωργο!  :)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 12, 2011, 08:33:56 μμ

Γεια σου ρε Γιάννη...έκανες καμιά δοκιμή με το tru-oil;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Δεκεμβρίου 13, 2011, 04:58:51 πμ

Γιωργο, δυστυχως οχι ακομη. Με τις τοσο λεπτομερεις οδηγιες που εδωσες, ανυπομονω να δοκιμασω!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 14, 2011, 01:00:07 πμ

Γιάννη την βούρτσα στίλβωσης την βρήκες;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Δεκεμβρίου 14, 2011, 01:48:33 πμ

Δεν πηρα ακομη ουτε Tru oil, ουτε βουρτσα και λοιπα παρελκομενα! Ψιλοαπεχω απο το εργαστηριο, γιατι αρχισαν και φετος τα προβληματα στη μεση με τα πρωτα κρυα και ειπα να φρεναρω λιγο.  :-X

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 14, 2011, 08:19:21 μμ

Γιάννη την μέση σου να την προσέχεις,είμαι και εγώ παθών και σε καταλαβαίνω φίλε :(

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sirpanos στις Δεκεμβρίου 16, 2011, 02:44:54 μμ

Ευχαριστούμε για ακόμη μία φορά για την ενημέρωση Γιώργο !!
Εδώ που είμαι όταν ζήτησα Tru oil με κοίταζαν σαν εξωγήινο  8) ,  καμιά άλλη πληροφορία πριν πάω στο Βόλο να κοιτάξω ?
συσκευασία ,μάρκα ??

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Δεκεμβρίου 16, 2011, 05:19:54 μμ

Ψαξε σε καταστηματα με ειδη κυνηγιου. Η μαρκα ειναι Birchwood Casey (δεν ξερω αν υπαρχουν αλλες)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Jessie στις Δεκεμβρίου 16, 2011, 06:35:29 μμ

Ευχαριστούμε φίλε Sforzando για τις πολύτιμες πληροφορίες :-* :-* :-*

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Δεκεμβρίου 26, 2011, 08:16:05 μμ

Πληροφοριακα, οποιος ψαχνει για Tru oil στην περιοχη της Θεσσαλονικης, θα βρει στο καταστημα http://www.hobbi.gr/ (http://www.hobbi.gr/)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: kostaslaouto στις Δεκεμβρίου 27, 2011, 12:18:12 πμ

Εαν γνωριζει καποιος για τα βερνικια νερου και την χρηση τους στα μουσικα οργανα

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 28, 2011, 07:03:46 μμ

Βερνίκια νερού: Τα βερνίκια υδατικής βάσης (water-based) ,άρχισαν να χρησιμοποιούνται από την δεκαετία του 80 ,σαν μία εναλλακτική μορφή βερνικιού, με καλά χαρακτηριστικα-(γρήγορο στέγνωμα, χαμηλή οσμή, μη τοξικότητα, μη ευφλεκτότητα, μικρότερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος κ.λπ.

   Η ιδέα ήταν απλή ,αφού κατά το στέγνωμα ενός βερνικιού εξατμίζεται το διαλυτικό ,κάτι παρόμοιο θα μπορούσε να γίνει και αν για διαλυτικό γινόταν χρήση νερού. Ένα μεγάλο πλεονέκτημα των βερνικιών νερού ,είναι η χαμηλή οσμή και ο μειωμένος κίνδυνος ευφλεκτότητας του βερνικιού ,κάτι που είχαν αντιμετωπίσει οι λουστραδόροι με τα βερνίκια νίτρου τα οποία είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα. Στα βερνίκια νερού είναι λογικό να χρησιμοποιούμε το νερό ως πρωτεύων διαλυτικό ,αλλά στην ουσία τα βερνίκια αυτά αποτελούνται από διάφορες ρητίνες (συνθετικές) ,όπως ακρυλικές ρητίνες, μελαμίνη, αλκυδικές ρητίνες, πολυεστέρα κ.λπ. Τα βερνίκια λοιπόν αυτού του τύπου έχει επικρατήσει να λέγονται βερνίκια νερού-(water based ή water borne).

Εφαρμογή βερνικιών νερού: Σε γενικές γραμμές, τα βερνίκια νερού εφαρμόζονται όπως και τα βερνίκια νίτρου, μπορούν να εφαρμοστούν με πινέλο, με πιστόλι ραντισμού, με wiping.

Αραίωση βερνικιών νερού: Υπάρχουν βερνίκια νερού που είναι έτοιμα για χρήση και δεν χρειάζονται αραίωση με νερό. Γενικά τα βερνίκια νερού, μπορούν να αραιωθούν με μια προσθήκη νερού, κατά 10% συνήθως για διάφανο φινίρισμα και 20% το μέγιστο,(σε ειδικές περιπτώσεις-ως επί το πλείστον για έγχρωμα φινιρίσματα), αυτό αναφέρεται  και στην ετικέτα του κατασκευαστή.

Προετοιμασία επιφανειών: Τα βερνίκια νερού έχουν ένα μειονέκτημα, φουσκώνουν τις ίνες του ξύλου και το ξύλο βγάζει αυτό που λέμε «χνούδι». Αυτό μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε με διάφορες μεθόδους όπως:

 Α) Να περνάμε το ξύλο με ένα σπόγγο βρεγμένο με νερό, ώστε τεχνηέντως  να φουσκώνουμε τις ίνες του και μετά με ψιλό γυαλόχαρτο να το τρίβουμε. Αφήνουμε το ξύλο να στεγνώσει πλήρως ,τρίβουμε με γυαλόχαρτο 180 έως 200. Μπορούμε να φουσκώσουμε δύο φορές τις ίνες του ξύλου για καλύτερα αποτελέσματα, καλό γυαλοχαρτάρισμα μετά το πλήρες στέγνωμα από το σπόγγισμα με το νερό με καθαρά γυαλόχαρτα. Την δεύτερη φορά με χρήση γυαλόχαρτου 320.

Β) Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και ένα χέρι σφραγιστικό γομαλάκας ,το οποίο μειώνει το φούσκωμα των ινών και δίνει και έναν όμορφο τόνο σε σκούρα ξύλα. Το σφραγιστικό περνιέται πριν την χρήση του βερνικιού νερού και πρέπει να στεγνώσει πλήρως. Μια συνταγή γενικού σφραγιστικού έχω δώσει παραπάνω. Σημείωση: Αν δεν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε σφραγιστικό ,η παραπάνω μέθοδος με το φούσκωμα των ινών με νερό και καλό γυαλοχαρτάρισμα αρκεί, μόνο να γίνεται δύο φορές.

Εφαρμογή βερνικιών νερού:  Α) Με χρήση πινέλου: Μετά την προετοιμασία του ξύλου επιλέγουμε το βερνίκι που θέλουμε και αποφασίζουμε αν και πόσο θα το αραιώσουμε,(οι οδηγίες του κατασκευαστή να τηρούνται πάντα),καλό είναι να σουρώνουμε το βερνίκι μας από κάποιο σουρωτήρι έστω και αυτοσχέδιο, ίσως κάποιο λεπτό διχτυωτό, τούλι κ.λπ. Μετά πρέπει να επιλέξουμε ένα καλής ποιότητας μαλακό πινέλο,(υπάρχουν και πινέλα με συνδυασμό συνθετικής και φυσικής τρίχας), αυτά είναι τα καλύτερα.

 TIP για καλύτερο βερνίκωμα: Το πινέλο πριν την χρήση του ,να το βουτάμε σε ένα δοχείο με νερό και μετά να το στραγγίζουμε για να φύγει το πλεονάζων νερό και είμαστε έτοιμοι να το χρησιμοποιήσουμε με το βερνίκι μας.

   Βουτάμε το πινέλο μας μέσα στο δοχείο του βερνικιού μέχρι την μέση του μήκους της τρίχας,το αφήνουμε λίγα δευτερόλεπτα να τραβήξει βερνίκι και στην συνέχεια στραγγίζουμε την περίσσια ποσότητα στο χείλος του δοχείου. Περνάμε την πινελιά στην επιφάνεια που θέλουμε να βερνικώσουμε, με την άκρη του πινέλου ,χωρίς να πιέζουμε το πινέλο , να προσπαθούμε η υγρή στρώση που αφήνει το πινέλο μας, να είναι όσο πιο λεία μπορούμε, και αυτό μπορούμε να το καταφέρουμε ενώ είναι ακόμη υγρή η στρώση της πινελιάς μας ,να περνάμε το πινέλο σε κατακόρυφη θέση επιπεδώνοντας έτσι την στρώση του βερνικιού.

   Αφού περάσουμε ολόκληρη την επιφάνεια ,αφήνουμε να στεγνώσει πλήρως πριν προχωρήσουμε σε επόμενες στρώσεις. Ο χώρος που δουλεύουμε πρέπει να είναι ζεστός και να υπάρχει κυκλοφορία αέρα για την διευκόλυνση της ξήρανσης του βερνικιού, δεν πρέπει όμως να κατευθύνουμε αέρα την στιγμή που περνάμε το βερνίκι, αλλά αν χρειάζεται σε περιπτώσεις υγρασίας ,αφού έχουμε τελειώσει την επίχριση. Πολλοί λουστραδόροι δεν γυαλοχαρτίζουν μετά το στέγνωμα του πρώτου ή των αρχικών χεριών ,αλλά περνάνε πρώτα μερικά χέρια και μετά το πλήρες στέγνωμα τους γυαλοχαρτίζουν.

   Να προσθέσω στο σημείο αυτό πως αν το ξύλο έχει βαφτεί χρειάζεται περισσότερα χέρια βερνικιού πριν γίνει το γυαλοχαρτάρισμα ,για να προστατέψουμε το χρώμα από τυχόν αποχρωματισμούς λόγω του φινιρίσματος με αποξεστικά.

Μια προειδοποίηση: Τα βερνίκια νερού μετά την εφαρμογή τους μπορεί να φαίνονται πως δεν απλώνουν τόσο καλά όσο της νιτροκυτταρίνης (νίτρου), δεν χρειάζεται να ανησυχούμε, το επόμενο πρωί θα είναι ok, απλά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επιπεδωθούν τέλεια.

Ιδιότητες στεγνών στρώσεων βερνικιού νερού: Τα βερνίκια νερού μετά την πλήρη επεξεργασία τους έχουν ελαστικότητα  και αρκετή αντοχή στην θραύση και στην ηλιακή ακτινοβολία. Αντέχουν  μερικώς σε χρήση χημικών ουσιών και στην έκθεση σε καιρικές συνθήκες.  Αυτά προς το παρόν για τα βερνίκια νερού,θα επανέλθω και με νέες πληροφορίες.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Δεκεμβρίου 28, 2011, 11:54:07 μμ

Αψογος ο Γιωργος και παλι  :) Μια ερωτηση : Το πιστολι ψεκασμου μπορει να καθαριστει με νερο βρυσης μετα τη χρηση, ή χρειαζεται ειδικο καθαριστικο;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 29, 2011, 08:18:30 μμ

   Φυσικά και μπορεί να καθαριστεί με νερό Γιάννη όταν πρόκειται για βερνίκια νερού. Παρακάτω δίνω τον ενδεδειγμένο τρόπο καθαρισμού του πιστολιού ,σε περιπτώσεις που αλλάζουμε βερνίκια,έτσι το πιστόλι μας γίνεται πεντακάθαρο! Ο καλός καθαρισμός του πιστολιού είναι το Α και το Ω για την καλή λειτουργία του.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Δεκεμβρίου 29, 2011, 08:23:30 μμ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΠΙΣΤΟΛΙΟΥ ΡΑΝΤΙΣΜΟΥ ΒΕΡΝΙΚΙΩΝ

•Από βερνίκια νερού σε βερνίκια λάκας ή βερνίκια λαδιού: Με τη σειρά, νερό-μετουσιωμένο οινόπνευμα-διαλυτικό λάκας.
•Από βερνίκια λάκας και λαδιού σε βερνίκια νερού: Με τη σειρά, διαλυτικό λάκας- μετουσιωμένο οινόπνευμα- νερό.
•Από βερνίκια shellac σε βερνίκια νερού: Με τη σειρά, μετουσιωμένο οινόπνευμα-νερό.
•Από βερνίκια νερού σε βερνίκια shellac: Με τη σειρά, νερό-μετουσιωμένο οινόπνευμα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: pantelis στις Ιανουαρίου 08, 2012, 07:09:27 μμ

Γιωργο  το βερνίκι μπάλας 500 της vernilac εχει κανα μυστικο?
Λεω να περασω ενα τριχορδο πια η γνωμη σου?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: locrian στις Ιανουαρίου 09, 2012, 11:57:32 πμ

Παράθεση από: pantelis στις Ιανουαρίου 08, 2012, 07:09:27 μμ

Γιωργο  το βερνίκι μπάλας 500 της vernilac εχει κανα μυστικο?
Λεω να περασω ενα τριχορδο πια η γνωμη σου?

Δεν νομίζω πως έχει κάποιο ιδιαίτερο μυστικό, θα ακολουθήσεις την γνωστή μέθοδο εφαρμογής της μπάλας.
Αραιώνεις με καθαρό οινόπνευμα και μπαλάρεις.
Είναι αρκετά πιο εύκολη σε σχέση με την γομαλάκα.
Στις τελευταίες μπαλιές αραίωσε λίγο περισσότερο με οινόπνευμα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Ιανουαρίου 10, 2012, 10:39:21 μμ

Φίλε Παντελή, το νίτρο που περνιέται με μπάλα ,σίγουρα είναι λιγότερο κοπιαστικό από την παραδοσιακή μέθοδο της γομαλάκας,να εφαρμόσεις τις οδηγίες που αναφέρονται στην συσκευασία και δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα. Προσοχή στο νίτρο γιατί είναι πολύ εύφλεκτο! Θα σου πω και κάτι που γνωρίζω από ένα φίλο λουστραδόρο,όταν λουστράρουμε με γομαλάκα ,στο τελικό χέρι για να πετύχουμε μεγάλη γυαλάδα,αντικαθιστούμε το διάλυμα γομαλάκας και οινοπνεύματος με διάλυμα νίτρου και οινοπνεύματος, πιο αραιωμένο ,(50:50 νίτρο και οινόπνευμα)και αυτό το διάλυμα το δουλεύουμε με την ίδια μπάλα που δουλεύαμε πριν την γομαλάκα,(η μπάλα να είναι ακόμη ποτισμένη από το διάλυμα της γομαλάκας). Αυτό όμως σε συμβουλεύω να το δοκιμάσεις αρκετές φορές , πριν το χρησιμοποιήσεις σε κάποια κατασκευή μουσικού οργάνου, για να ελέγξεις το αποτέλεσμα!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Elias στις Ιανουαρίου 17, 2012, 07:52:43 μμ

φιλε Sforzando μολις διαβασα ολο το αρθρο. εισαι φοβερος. θα μπορουσες να γραψεις και για την τεχνικη sand and buff, γιατι οτι και να εχω κανει δεν εχω μεινει 100% ικανοποιημενος. επισης εχω χρησιμοποιησει νιτρο. το θεμα ειναι τι ειδους βαφη μπορεις να βαλεις κατω απο βερνικι νιτρου οταν θελεις να φαινονται τα νερα και οταν θελεις να εχεις solid αποτελεσμα (μιλαω για ηλεκτρικες κιθαρες).

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Ιανουαρίου 18, 2012, 11:02:32 μμ

Φίλε Ηλία να είσαι καλά! Θα ετοιμάσω ένα πλήρες αφιέρωμα ,γενικά για τις βαφές όλων των ειδών,για χρωστικές,τις διαφορές τους,τους τρόπους εφαρμογής, καθώς και στην συνέχεια ,τις διάφορες τεχνικές sanding-buffing και πιστεύω να βοηθηθείς. Απλά πρέπει να τα βάλω όλα σε κάποια σειρά, για να είναι εύχρηστα. Θα ήθελα να μου πεις περιληπτικά, ποια μέθοδο sand-buff έχεις δοκιμάσει και δεν σε έχει ικανοποιήσει το αποτέλεσμα; Για να προτείνω εναλλακτικούς τρόπους,τουλάχιστον αυτούς που γνωρίζω και έχω διαβάσει πως ταιριάζουν στην οργανοκατασκευή.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Elias στις Ιανουαρίου 19, 2012, 12:25:39 πμ

βασικα ξεκιναω τριψιμο με γυαλοχαρτο νερου 1000, μετα 1500 και 2000. μετα περναω αλοιφη. εχω δοκιμασει αρκετες μαρκες απο αλοιφες, διαφορετικα σφουγκαρια-πανια στο τρυπανι και με αλοιφαδορο. το αποτελεσμα ειναι μια λεια επιφανεια αλλα οχι τοσο γυαλιστερη οσο θα ηθελα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Ιανουαρίου 22, 2012, 07:50:41 μμ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΒΑΦΕΣ
   
   Λοιπόν παιδιά, όπως είχα πει στον φίλο Ηλία ξεκινώ αυτό το αφιέρωμα στις βαφές και η κατάληξη σε όλο αυτό το άρθρο ,θα είναι να αναφέρω όλους τους τρόπους που γνωρίζω, για την τελική high-gloss εμφάνιση ενός μουσικού οργάνου. Να τονίσω εξ αρχής, πως από τις μεθόδους που θα αναφέρω, κάποιες τις έχω δοκιμάσει στο παρελθόν και κάποιες άλλες δεν τις έχω δοκιμάσει καθόλου, επομένως είναι λογικό για όλους μας να δοκιμάζουμε τις τεχνικές σε κάποιο κομμάτι ξύλου που δεν χρειαζόμαστε. Φυσικά η δική σας συμβολή είναι απαραίτητη, για να εμπλουτίσουμε όλοι τις γνώσεις μας, αν έχετε χρησιμοποιήσει οτιδήποτε από αυτά που θα αναφέρω, είτε ως υλικά είτε ως τεχνικές, μπορείτε να αναφέρετε την εμπειρία σας χωρίς δισταγμό.

   Στην αγορά υπάρχει μια γιγαντιαία ποικιλία βαφών, χρωμάτων, βερνικιών, γυαλιστικών και άλλων υλικών που πραγματικά, ζαλίζεται κανείς και δεν ξέρει τι να χρησιμοποιήσει. Οι δε τεχνικές είναι και αυτές τόσες πολλές και διαφορετικές και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις, ξεπερνάνε ακόμη και την ποικιλία των χρωμάτων. Θα προσπαθήσω να απλοποιήσω λίγο τα πράγματα για να μην γίνομαι κουραστικός.

1)Που να αποθηκεύουμε τις βαφές μας;

   Συστήνω η αποθήκευση των βαφών, να γίνεται πάντα σε γυάλινα   καθαρά δοχεία με βιδωτά καπάκια. Γιατί βιδωτά; Για να μπορούμε όταν χρειάζεται να τα αναταράσσουμε εύκολα, για ανακάτεμα των ουσιών. Τα πλαστικά δοχεία, έχω παρατηρήσει πως απορροφούν χρώμα και έτσι μια ποσότητα χρώματος πάει χαμένη, τα γυάλινα είναι τα καλύτερα. Επίσης στα δοχεία χρωμάτων μας καλό είναι να κολλάμε αυτοκόλλητες ετικέτες, για να γνωρίζουμε ακριβώς τι περιέχει το κάθε δοχείο. Τα δοχεία να κλείνουν καλά για να μην έχουμε κατά την ανατάραξη δυσάρεστες εκπλήξεις.

2)Συμβατότητα υλικών:

   Δυστυχώς δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε στην τύχη διάφορα υλικά, που έρχονται σε επαφή μεταξύ τους, χωρίς να υπάρχει μια «αρμονία συνύπαρξης» . Για παράδειγμα, εάν χρησιμοποιούμε λάκα νίτρου διάφανη μπορούμε να την χρωματίσουμε με υλικά που ταιριάζουν π.χ colortone liquid pigments.*

3)Solid  χρώματα:

   Τα χρώματα αυτά είναι αδιαφανή, συνήθως πρόκειται για προαναμιγμένες λάκες άσπρες και μαύρες. Η μαύρη και η άσπρη λάκα, εάν θέλουμε να βάψουμε μια κιθάρα μαύρη ή άσπρη αποτελεί μια κάπως ποιο γρήγορη επιλογή, ψεκάζουμε την λάκα χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε αναμίξεις και μετά τα απαραίτητα χέρια ψεκάζουμε διάφανη γυαλιστερή λάκα.

4)Δικά μας pastel χρώματα:
   
   Η λευκή λάκα μπορεί να δημιουργήσει ατελείωτες αποχρώσεις(shades). Παίρνουμε τα χρώματα που θέλουμε και προσθέτουμε είτε στην λευκή λάκα είτε στην διάφανη μικρή ποσότητα, ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να πετύχουμε την απόχρωση που θέλουμε. Να ρίχνουμε την χρωστική σε λίγη ποσότητα και να δοκιμάζουμε σε ένα test wood. Ξεκινώντας με clear lacquer προσθέτουμε χρωστική 20 % ή και παραπάνω και βλέπουμε το χρώμα που προκύπτει.

Συνεχίζεται...

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Ιανουαρίου 22, 2012, 07:58:41 μμ

5)Οι δύο βασικοί τρόποι για solid χρώματα:

   Η παραδοσιακή μέθοδος είναι να γίνει ψεκασμός του χρώματος σε στρώσεις, συνήθως 2-3 ή και περισσότερα χέρια και μετά να καθαρίσουμε το πιστόλι μας και να ψεκάσουμε διάφανες στρώσεις. Η δεύτερη μέθοδος είναι να ψεκάζουμε περισσότερες έγχρωμες στρώσεις,8 ή και παραπάνω και να κάνουμε buffing. Αυτό θυμίζει λίγο look plastic-dipped.

6)Σχετικά με την δυσκολία ψεκασμού:

   Γενικά, η διάφανη λάκα ψεκάζεται πιο εύκολα από έγχρωμες λάκες, η δε λάκα νίτρου μπορεί να έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα σε αυτήν την περίπτωση. Στα βερνίκια νερού χρειάζεται προσοχή γιατί η υπερβολική αραίωση μπορεί να καταστρέψει το ιξώδες του βερνικιού.

7)Γενικός διαχωρισμός μεταξύ όρων pigments και stains:

   Αν κοιτάξουμε ένα Αγγλοελληνικό λεξικό θα δούμε πως και οι δύο όροι αναφέρονται ως βαφές, η δε λέξη pigment και ως χρώμα. Υπάρχει όμως ένας σημαντικός διαχωρισμός μεταξύ του γενικού όρου «βαφές». Pigments , χρησιμοποιούμε συνήθως για αδιαφανή χρώματα. Στην περίπτωση τώρα των dye-colors επειδή έχουν μια πιο λεπτή χρωματική βάση μπαίνουν πιο βαθειά στο ξύλο. Οι βαφές που επιτρέπουν να βλέπουμε τα νερά του ξύλου ονομάζονται συνήθως ως: stains,dye stains,transparent dyes. Αυτή είναι και η διαφορά από τις pigments. Άρα pigments ,για αδιαφανή χρώματα  και stains για να φαίνονται τα νερά μετά την βαφή.

8)Συνήθεις τύποι βαφών:

   Τις βαφές  (dye-stains) τις βρίσκουμε σε:

•Βάσεως νερού
•Οινοπνεύματος
•Μεταλλικές βαφές
   
   Τις βαφές ,μπορούμε να τις βρούμε ,είτε σε υγρή μορφή είτε σε πούδρα. Πριν την χρήση της βαφής, το ξύλο να περνιέται με ένα σπόγγο με λίγο νερό και μετά το στέγνωμα του να τρίβεται με γυαλόχαρτο 220 και πάνω. Δυο τρία χέρια βρέξιμο και γυαλοχαρτάρισμα ,για να μειώσουμε το φούσκωμα των ινών κατά την βαφή.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Ιανουαρίου 22, 2012, 08:02:38 μμ

9)Ανάμειξη βαφής:

   Είναι καλύτερα να ξεκινάμε με πιο ανοικτή απόχρωση στο δοχείο μας και να σκουραίνουμε ανακατεύοντας και προσθέτοντας το χρώμα. Καλό είναι στο δοχείο μας να φαίνεται η βαφή πιο σκούρα από την απόχρωση που θέλουμε να πετύχουμε στο ξύλο.

10)Εφαρμογή βαφής:

   Τις βαφές μπορούμε να τις περάσουμε με την μέθοδο του χεριού, με σπόγγο ή πινέλο ή και να τις ψεκάσουμε. Ακόμη και ένα κομμάτι παλιό καθαρό t-shirt κάνει δουλειά. Όταν βάφουμε να φοράμε απαραιτήτως γάντια. Με κυκλικές κινήσεις ,βάζουμε πιο βαθειά το χρώμα και με παράλληλες-διαμήκεις κινήσεις περνάμε τα χέρια φινιρίσματος. Οι βαφές νερού στεγνώνουν γρήγορα ,αλλά οι πιο γρήγορες είναι του οινοπνεύματος. Πάντως το πολύ γρήγορο στέγνωμα, κατά την εφαρμογή της βαφής, κυρίως του οινοπνεύματος,  μπορεί να δημιουργήσει εμφανείς ραβδώσεις(σημάδια) στο ξύλο. Μ ε ένα πανί και το δέον διαλυτικό μπορούμε να αφαιρέσουμε περίσσια χρώματος ή και σημάδια.

11)Ψεκαζόμενες βαφές:

   Όποιος θέλει να φαίνονται τα νερά του ξύλου όσο το δυνατόν περισσότερο μάλλον πρέπει να προτιμήσει την μέθοδο του χεριού, οι βαφές που ψεκάζονται κρύβουν τα νερά του ξύλου σε μεγαλύτερο βαθμό.  Όταν ψεκάζεται το χρώμα φαίνεται τέλειο, με το στέγνωμα του όμως πιθανών να φαίνεται λίγο chalky :(, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε με τα πρώτα χέρια βερνικιού επανέρχεται μια χαρά.

12)Χρώμα στο βερνίκι μας:

  Μπορούμε να προσθέσουμε χρώμα στο διάφανο βερνίκι μας και να περάσουμε πολλαπλά λεπτά στρώματα με το πιστόλι, αυτό αποτελεί μια καλή πρακτική για πλήρη κάλυψη της επιφάνειας.

13)Πως κλειδώνουμε τις αποχρώσεις;

   Πολλές φορές ,θέλουμε να πετύχουμε μια απόχρωση, η οποία δεν μπορεί να δημιουργηθεί από το πέρασμα μιας και μόνο βαφής, ένα κόλπο που ακολουθούν στις ηλεκτρικές κιθάρες στο εξωτερικό, είναι να περνάνε ένα χέρι διάφανου βερνικιού, μεταξύ κάθε χρωματιστής στρώσης για να κλειδώσουν την τρέχουσα απόχρωση. Το δε διαλυτικό που υπάρχει στο βερνίκι μπορεί να δημιουργήσει νέες αποχρώσεις.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Ιανουαρίου 22, 2012, 08:06:29 μμ

14) TIP για βαφή σφένδαμου:
   
   Τα νερά του σφένδαμου ,μπορούν να τονιστούν  με μια παλιά μέθοδο που ακολουθούσαν οι τεχνίτες και λέγεται ξυλοβαφή και φλόγισμα. Γιατί νομίζετε πως ονομάστηκε flamed maple; Ένας εναλλακτικός, λιγότερο κοπιαστικός τρόπος ,είναι να περάσουμε με μαύρη βαφή για να τονίσουμε τα νερά. Μετά το στέγνωμα τρίβουμε με ψιλό γυαλόχαρτο και βλέπουμε πως η βαφή φεύγει από τις πλατιές περιοχές και μένει στις curls. Μετά συνεχίζουμε με το κανονικό μας χρώμα, η αντίθεση είναι πραγματικά υπέροχη, αλλά και ο πλούτος του χρώματος ανυπέρβλητος.

15)Βαφές ανιλίνης:

   Είναι γεγονός πως προτού κυκλοφορήσουν στην αγορά οι σύγχρονες βαφές οι περισσότεροι οργανοποιοί στην Αμερική χρησιμοποιούσαν βαφές ανιλίνης σε σκόνη. Τις βρίσκουμε και σήμερα ως powdered aniline dye stains. Οι βαφές αυτές υπάρχουν σε πολλά χρώματα και ανάλογα με τον τύπο  τις διακρίνουμε σε νερού, οινοπνεύματος, ή λάκας-λαδιού με mineral spirits.  Έχουν και διάφορα ονόματα.

16)Βαφές οινοπνεύματος:

   Οι βαφές οινοπνεύματος έχουν το πλεονέκτημα να μην φουσκώνουν τις ίνες του ξύλου όσο οι υδροβαφές, αυτό βέβαια είναι σχετικό,(όλα τα υγρά φουσκώνουν τις ίνες).Το σίγουρο είναι πως δεν συγκρίνονται με καμία άλλη βαφή ως προς το χρόνο στεγνώματος,(στεγνώνουν ταχύτατα). Αυτό είναι καλό για τους βιαστικούς ,αλλά έχουν το μειονέκτημα ,να φαίνεται πως εξατμίζονται την ίδια στιγμή που περνάμε την στρώση- και μετά περνάμε και άλλο χέρι- και ξανά μας φαίνεται πως είναι λίγο το χρώμα -και ξαναπερνάμε και άλλο χέρι- και ξανά τα ίδια, εδώ ας μην κάνουμε το λάθος να περάσουμε «εκατό» χέρια βαφής για να πειστούμε πως χρησιμοποιήσαμε την απαραίτητη ποσότητα χρώματος, με την διάφανη λάκα που θα περάσουμε μετά το χρώμα θα ζωντανέψει.

17)Τι κάνουμε με τις διαρροές χρώματος προς τα bindings;

   Αν προσθέσουμε λίγη clear lacquer ή shellac  στην βαφή του οινοπνεύματος, μπορούμε να λύσουμε το παραπάνω πρόβλημα της «αιμορραγίας».

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Ιανουαρίου 22, 2012, 08:11:40 μμ

18)Water soluble stain:

   Οι βαφές νερού δεν εμφανίζουν (lap marks) ,γιατί δεν στεγνώνουν ακαριαία όπως του οινοπνεύματος, έχουν επίσης μεγάλη αντοχή στο ξεθώριασμα. Οι βαφές νερού συνήθως σπογγίζονται ή ψεκάζονται στο γυμνό ξύλο ή επιχρίονται με πινέλο. Στην συνέχεια ακολουθούν τα χέρια βερνικιού. ΠΡΟΣΟΧΗ! Οι βαφές νερού δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται με ανακάτεμα λάκας για την δημιουργία αποχρώσεων, στα βερνίκια νίτρου κάνουν μόνο ειδικές βαφές ίδιας βάσης.

19)Open time-dry time:

   Δύο πολλοί σπουδαίοι όροι για τις βαφές: α)Ανοικτός χρόνος(open time) ,είναι ο χρόνος μεταξύ της εφαρμογής της βαφής και του wipe down. β)Χρόνος στεγνώματος (dry time) , είναι ο χρόνος που χρειάζεται να περάσει για να μπορέσει η βαφή να δεχθεί το φινίρισμα. Οι βαφές ανάλογα με τον τύπο (water-oil-alcohol-varnish-gel) χρειάζονται διαφορετικό χρόνο είτε open είτε dry time- να διαβάζουμε τις οδηγίες.
 Οι πιο χρονοβόρες είναι οι oil-based(από 6 ώρες ή και παραπάνω), οι πιο γρήγορες είναι του οινοπνεύματος, μερικές στεγνώνουν και σε 15 λεπτά.

20)TIP για έλεγχο στεγνώματος βαφής:

   Παίρνουμε ένα καθαρό μαλακό πανί και σκουπίζουμε ελαφρώς την επιφάνεια που έχουμε βάψει, αν δεν ξεβαφτεί επάνω στο πανί είμαστε έτοιμοι για το επόμενο χέρι.

21)Παραγωγή διαλύματος βαφών:

   Σε γενικές γραμμές, διαλύουμε 30 έως 50 gr σκόνης σε 1 lt νερό ή οινόπνευμα. Σε θερμό νερό διαλύεται καλύτερα η υδροβαφή, παίρνουμε ένα μέρος νερού και ρίχνουμε μέσα την σκόνη που έχουμε ζυγίσει, ανακατεύουμε να διαλύσει πλήρως και μετά ρίχνουμε αυτό το διάλυμα στην υπόλοιπη ποσότητα νερού, ανακατεύοντας πάλι καλά.

22)Σημαντική πληροφορία για σκόνη:

   Πριν βάψουμε το ξύλο ,θα πρέπει να έχουμε καθαρίσει πολύ καλά από όλη την σκόνη που θα έχει επάνω του από το τρίψιμο, διότι και η παραμικρή ποσότητα σκόνης μπορεί να δημιουργήσει κηλίδες ανοιχτόχρωμες ή σκουρόχρωμες. Η βαφή μετά το πέρασμα της μπορεί να εξισωθεί με ένα φαρδύ πινέλο καθαρό και με μαλακή τρίχα, η εξίσωση να γίνεται προς την κατεύθυνση των νερών του ξύλου. Τα πινέλα βαφής να μην έχουν μεταλλικά στοιχεία για να μην δημιουργούνται λεκέδες στην βαφή.


*color tone®  έχει ο stewmac για βερνίκια νερού ή βερνίκια νίτρου και διάφορα άλλα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Ιανουαρίου 22, 2012, 09:35:06 μμ

Καλα, τι να πω τωρα...μηπως Γιωργο πρεπει να γραψεις ενα βιβλιο;  ;) ;D
Για ακομη μια φορα σε ευχαριστουμε!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Elias στις Ιανουαρίου 23, 2012, 10:01:08 πμ

να σαι καλα, τις πληροφοριες αυτες δεν τις βρισκεις πουθενα μαζεμενες. τουλαχιστον τωρα μπηκαν στο μυαλο μου ολα σε μια σειρα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: pantelis στις Ιανουαρίου 23, 2012, 02:06:49 μμ

πιος εισαι η δομη χα χα χα χα, σιγουρα καλυτερος :)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Vagges2010 στις Ιανουαρίου 23, 2012, 06:13:55 μμ

Ωραίος ο Γιώργος !!!!!!!!!!!!!!!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Ιανουαρίου 23, 2012, 06:26:06 μμ

Γιώργο είσαι απίθανος φίλε !!

Όταν με το καλό τελειώσεις θα το εκτυπώσω και θα το έχω ως ευαγγέλιο για τα βαψίματα που κάνω!!!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Ιανουαρίου 23, 2012, 09:43:39 μμ

Παράθεση

πιος εισαι η δομη χα χα χα χα, σιγουρα καλυτερος

 :D :D ;D  Όχι...η πάπυρος λαρούς ;D ;D :D Γεια σου ρε Παντελή με έκανες και γέλασα.

Να είστε καλά όλοι παιδιά!!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 01, 2012, 10:43:54 μμ

Παιδιά συγνώμη για το καθυστερημένο update αλλά εδώ και μια εβδομάδα με τάραξε μια ίωση :'(

   Συνεχίζουμε με την παρουσίαση μεθόδων sanding-buffing ,οι οποίες σε γενικές γραμμές γίνονται, είτε με την μέθοδο του χεριού είτε με την βοήθεια ηλεκτρικού εργαλείου(power buffing). Θα ξεκινήσω με κάποιες γενικές κατευθύνσεις και μεθόδους, καλύπτοντας την μέθοδο του χεριού και του power buffing ενώ στο τέλος θα γίνει αναφορά, σε μια πλήρη μέθοδο που χρησιμοποιείται κυρίως στις ηλεκτρικές κιθάρες.

ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ

•   Ξεκινάμε το τρίψιμο της επιφάνειας της τελευταίας στρώσης βερνικιού, μετά το πλήρες στέγνωμα του*. Το γυαλόχαρτο με το οποίο γίνεται η έναρξη δεν πρέπει να είναι κάτω από 400άρι. Αφήνουμε το γυαλόχαρτο σε ένα μπολ με νερό ,στο οποίο έχουμε προσθέσει λίγες σταγόνες υγρού πιάτων, φτιάχνοντας έτσι το σαπουνόνερο ,που θα είναι το λιπαντικό για το wet-sanding. Το αφήνουμε για λίγες ώρες ή ολόκληρο το βράδυ εάν έχουμε σκοπό να ξεκινήσουμε την διαδικασία το επόμενο πρωί. Προτείνω να γίνεται χρήση ειδικών γυαλόχαρτων για wet-sanding.

•   Τυλίγουμε το γυαλόχαρτο σε ένα τάκο φελλού και αρχίζουμε την διαδικασία του υγρού τριψίματος. Δεν πιέζουμε πολύ αλλά χρησιμοποιούμε ελαφρά πίεση με κυκλικές κινήσεις, καταλήγοντας πάντα με την φορά των νερών του ξύλου.

•   Με ένα καθαρό ,στεγνό και μαλακό πανί ,καθαρίζουμε την επιφάνεια και βλέπουμε την χαρακτηριστική dull sheen που έχει δημιουργηθεί. Το γυαλόχαρτο το βουτάμε στο σαπουνόνερο ,για να καθαρίζει από τα υπολείμματα του τριψίματος.

•   Παίρνουμε ένα φρέσκο γυαλόχαρτο ,αυτήν την φορά 1000άρι και συνεχίζουμε κατά την παραπάνω διαδικασία.

•   Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και σκόνη pumice, την οποία την τρίβουμε με ένα βρεγμένο πανί με κυκλικές κινήσεις.

•   Για να φτάσουμε την επιφάνεια σε χαρακτηριστική υψηλή γυαλάδα, συνεχίζουμε με  rottenstone.


ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΜΕ POWER BUFFING

•   Και εδώ ξεκινάμε με γυαλοχαρτάρισμα με 400άρι και μετά 1000άρι γυαλόχαρτο.

•   Χρησιμοποιούμε κάποιο πλατό και ένα τροχό από μαλλί προβάτου για την διαδικασία -(πολλοί θεωρούν πως το μαλλί προβάτου είναι αρκετά τραχύ και χρησιμοποιούν ειδικά foam polishing pads). Απλώνουμε στην επιφάνεια το υλικό (polishing-compound) με ένα μαλακό ύφασμα ή με ειδικά polishing-pads. Τα διάφορα (polishing-compounds) κυκλοφορούν με διαφορετικούς βαθμούς τραχύτητας ,από τραχύ μέχρι και έξτρα λεπτό. Το πιο λεπτό το χρησιμοποιούμε πάντα στο τέλος.

•   Το στίλβωμα ξεκινάει έχοντας το στίλβωτρο σε επαφή με την επιφάνεια , ξεκινάμε σε χαμηλή ταχύτητα ενώ το στίλβωτρο είναι σε επαφή με το ξύλο. Ο τροχός δεν πρέπει να μένει πολύ στο ίδιο σημείο αλλά να τον μετακινούμε.

•   Ορισμένοι κρατάνε το δίσκο σε εντελώς κατακόρυφη θέση, ενώ άλλοι δίνουν μια μικρή κλίση περί τις 5 μοίρες, ώστε να βρίσκεται σε επαφή με το ξύλο η μισή περίπου επιφάνεια του δίσκου.

•   Οι μικρογρατζουνιές από το wet-sanding θα εξαφανιστούν και θα φανούν τώρα ακόμη πιο λεπτές από την πάστα.

•   Για πλήρες γυάλισμα χρησιμοποιούμε τους λεπτότερους βαθμούς fine κ.λπ.


ΠΛΗΡΗΣ ΜΕΘΟΔΟΣ

   Για να πετύχουμε την υψηλότερη δυνατή γυαλάδα, θα πρέπει κάθε επόμενο βήμα μας να αφήνει την επιφάνεια όλο και πιο λεία. Υπάρχουν κάποια ειδικά γυαλόχαρτα, που μπορούν να δώσουν την χαρακτηριστική γυαλάδα και μόνο με την χρήση αυτών ,φτάνοντας σε νούμερο ως και 12.000. Η στίλβωση όμως μόνο με την χρήση γυαλόχαρτου ,είναι ιδιαίτερα κοπιαστική και δεν χρησιμοποιείται συχνά. Υπάρχουν διάφορες συνθέσεις(polishing-compounds), που χρησιμοποιούνται με ειδικούς τροχούς (buffing-wheels) ή με διάφορα pads. Για να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα ,καλό είναι να χρησιμοποιούμε διαφορετικούς τροχούς ή pads  για κάθε βαθμό πάστας  που έχουμε. Ξεκινάμε με wet-sanding. Βυθίζουμε το ανάλογο γυαλόχαρτο στο σαπουνόνερο ,όπως αναφέραμε και πιο πάνω και το αφήνουμε τον ανάλογο χρόνο. Τα κοινά γυαλόχαρτα δεν προσφέρουν την ποιότητα των ειδικών για αυτή τη διαδικασία. Με όσο πιο λεπτό γυαλόχαρτο ξεκινήσουμε τόσο πιο λεία επιφάνεια θα έχουμε (1000,1200,1500,2000) είναι νούμερα γυαλόχαρτων, που πρέπει να έχει όποιος θέλει να πετύχει μια όσο πιο λεία και επίπεδη επιφάνεια. Ας πούμε πως ξεκινάμε με 1000άρι,τυλίγουμε το γυαλόχαρτο σε ένα τάκο από αφρώδες υλικό ή σε ένα τάκο από φελλό και γυαλοχαρτίζουμε την επιφάνεια με κυκλικές κινήσεις, καταλήγοντας πάντα σε παράλληλε κινήσεις με τα νερά του ξύλου. Μεταξύ των χεριών wet-sanding, σκουπίζουμε την επιφάνεια με ένα μαλακό στεγνό πανί. Όταν τελειώσουμε το wet-sanding ,με το ψιλότερο γυαλόχαρτο που διαθέτουμε ,η επιφάνεια δεν πρέπει να έχει ξεχωριστές μεγάλες γρατζουνιές, αλλά να παρουσιάζει ολόκληρη την χαρακτηριστική dull shine. Σε αυτό το σημείο ξεκινάμε την διαδικασία του στιλβώματος με τα διάφορα υλικά (polishing-compounds). Αυτά μπορούν να περαστούν είτε με το χέρι και ένα κομμάτι φανέλα, (περισσότερο κοπιαστικό) ή με ειδικούς τροχούς buffing-wheels. Εδώ ένα επαναφορτιζόμενο δράπανο με ρυθμιστή στροφών ,μπορεί να μας βοηθήσει. Επάνω σε αυτό μπορούμε να εφαρμόσουμε τους ειδικούς τροχούς. Εάν το τελευταίο γυαλοχαρτάρισμα, έχει γίνει με γυαλόχαρτο από 400 έως 800 ξεκινάμε με το υλικό βαθμού τραχύ-coarse. Εάν έχει γίνει πάνω από 1000-1200 ,ξεκινάμε με τον μεσαίο βαθμό –medium. Απλώνουμε την πάστα επάνω στον τροχό και την διαμοιράζουμε σε ολόκληρη την επιφάνεια του, με μια πλαστική σπάτουλα, ή μια παλιά πιστωτική κάρτα. Φέρνουμε σε επαφή τον τροχό στην επιφάνεια που θέλουμε να γυαλίσουμε και ξεκινάμε την πρώτη φάση απλώματος και διαμοιρασμού του υλικού, σε ολόκληρη την επιφάνεια, πιέζοντας τον τροχό κάθετα και έχοντας τον σε διαρκή κίνηση. Κάποια στιγμή, αφού αλειφθεί ολόκληρη η επιφάνεια, θα δούμε πως αρχίζει να θαμπώνει, σε αυτό το σημείο πρέπει να μειώσουμε την πίεση που ασκούμε. Ο δίσκος γυαλίσματος πρέπει να κινείται ομαλά και να μην μένει σε ένα μέρος πολύ χρόνο ,γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να κάψει το φινίρισμα. Μετά το θάμπωμα η επιφάνεια αρχίζει να γυαλίζει, μόλις γυαλίσει σταματάμε την διαδικασία και ετοιμαζόμαστε να περάσουμε το επόμενο χέρι. Με την ίδια τεχνική εφαρμόζουμε και τους επόμενους βαθμούς ,από το βαθμό που σταματήσαμε(τραχύς, μέσος, λεπτός έξτρα λεπτός κ.λπ.). Για να πετύχουμε την χαρακτηριστική γυαλάδα mirrorlike κάνουμε χρήση κάποιου mirror-glaze γυαλίζοντας όπως παραπάνω.
* ΠΡΟΣΟΧΗ!  Η διαδικασία sanding-buffing, να γίνεται μετά το πλήρες στέγνωμα του βερνικιού ,για παράδειγμα, για λάκες νίτρου χρειάζεται μια περίοδος 15 έως 30 ημερών ή και παραπάνω για να στεγνώσει πλήρως το βερνίκι και να σκληρύνει. Ένας πρακτικός κανόνας είναι να μην μυρίζει πια το διαλυτικό.

ΛΙΓΗ ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΓΥΑΛΙΖΕΙ ΜΙΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ

   Όλοι θα έχουμε δει ξύλινες κατασκευές ,αλλά και μουσικά όργανα, ενώ θα έχουμε παρατηρήσει πως ο βαθμός γυαλάδας είναι διαφορετικός. Οι επιφάνειες που φαίνονται σαν καθρέπτης “ mirrorlike” είναι από τις πιο γυαλιστερές. Άλλες επιφάνειες βλέπουμε πως δεν έχουν αυτήν την χαρακτηριστική γυαλάδα και είναι λιγότερο γυαλιστερές, ενώ κάποιες άλλες είναι θαμπές(ματ).Τι είναι όμως αυτό που κάνει μια επιφάνεια να γυαλίζει σαν καθρέπτης ή να είναι θαμπή(ματ); Όλα έχουν να κάνουν με την μορφή της επιφάνειας και την αντανάκλαση του φωτός. Όταν μια επιφάνεια είναι όσο το δυνατόν πιο λεία, κλειστή και επίπεδη, το φως αντανακλάται ομοιόμορφα και χωρίς διακοπές από ολόκληρη την επιφάνεια. Στην περίπτωση που δεν έχουμε γυαλάδα, αυτό σημαίνει πως η επιφάνεια αντανακλά το φως σε διαφορετικές κατευθύνσεις, λόγω των πολλών επιπέδων που έχει αφού δεν είναι λεία. Επομένως όταν θέλουμε να πετύχουμε όσο το δυνατόν υψηλότερη γυαλάδα στα μουσικά όργανα, η προετοιμασία της επιφάνειας είναι το Α και το Ω. Όσο πιο κλειστή και λεία είναι μια επιφάνεια, τόσο μεγαλύτερος είναι και ο βαθμός γυαλάδας. Φυσικά τα ειδικά ματ βερνίκια ,περιέχουν και κάποιες ουσίες που στεγνώνουν σε διαφορετικά επίπεδα ,μειώνοντας έτσι την αντανάκλαση του φωτός.

Είδος γυαλάδας      Βαθμοί

Flat                             10                     Καθόλου αντανάκλαση
Eggshell                     10-20
Satin                           20-35
Semigloss                  35-70
Gloss                           70-85
High-gloss                   85 και πάνω Υψηλότερη αντανάκλαση, wet looking, mirrorlike

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Φεβρουαρίου 01, 2012, 11:16:05 μμ

Γιωργο καλη αναρρωση να εχεις!
Εχει δικιο ο Τριανταφυλλος, ολο το θεμα θελει εκτυπωση και αποθηκευση σε συρταρι στο εγαστηριο. Θα μπορουσε ανετα να ειναι ενα 101 handbook!
1000000 μπραβο και παλι  :)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: dimitris_7 στις Φεβρουαρίου 01, 2012, 11:35:24 μμ

πολυ ωραια αυτα που γραφεις φιλε...ξερεις αν υπαρχει αλλος ειδικος τροχος..που μπαινει σαν προσαρτημα στο δραπανο...για buffarisma αλλα να μην ειναι απο αφρολεξ..ποτε δεν το συμπαθησα,και παντα εισαι με το φοβο μην κολλησει το compount και καει το βερνικι..εξαλου αυτο γινεται και με το χερι..το βασικο ειναι το τελικο buffarisma που δινει την τελεια γυαλαδα και μπορεις να χρησιμοποιησεις κρεμα γυαλισματος...υπαρχει τετοιο προσαρτημα να ειναι πιο μαλακο υλικο,για οποιον δεν εχει μηχανημα με βουρτσες?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: dimitris_7 στις Φεβρουαρίου 01, 2012, 11:46:33 μμ

παντως απο οτι εχω παρατηρησει τα λουστραρισματα με νιτρο δεν θελουν μεγαλη προεργασια για να γυαλισουν πολυ.ετσι και αλλιως ειναι γυαλιστερα νομιζω στρωνουν καλυτερα,και το μονο που χρειαζεται ειναι ενα απλο τελικο γυαλισμα...
ενω στα βερνικωματα πολυουρεθανης θελει την παραπανω προεργασια ,και ολα τα σταδια που αναφερθηκαν...συμφωνειτε?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 03, 2012, 05:45:28 μμ

Φίλε Δημήτρη έχω χρησιμοποιήσει και δίσκο  από μαλλί προβάτου με μεγάλη επιτυχία, έχεις δίκιο για το νίτρο,είναι ευκολοδούλευτο και τα αποτελέσματα φαίνονται γρήγορα στην γυαλάδα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: dimitris_7 στις Φεβρουαρίου 03, 2012, 07:37:19 μμ

αυτοσχεδιος ηταν ο δισκος φιλε? η πατεντα δικια σου? ενα τετοιο ψαχνω να βρω και εγω αλλιως θα προσαρμοσω ενα μαλλινο κομματι στον ηδη αφρολεξενιο δισκο και θα κανω μονο το τελικο φινιρισμα

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Φεβρουαρίου 03, 2012, 08:16:00 μμ

νομιζω οτι υπαρχουν στο εμποριο πολλα ειδη δισκων πανιου για γυαλισμα.θυμαμαι οταν βουρτσιζαμε τα αλουμινια στα μηχανακια το λεγαμε ...κετσε.Εχει σιμασια ομως η κρεμα που βαζεις πανω , και οι στροφες του τροχου, γι αυτο προσοχη

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 05, 2012, 01:06:56 μμ

Φίλε Δημήτρη ο δίσκος ήταν δώρο από φίλο λουστραδόρο,τώρα έχω σταμπάρει ένα παρόμοιο δίσκο από ένα πολυκατάστημα,μόλις τον αγοράσω θα ενημερώσω με φωτό.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 09, 2012, 08:16:16 μμ

Βερνίκια νίτρου-μπάλα και πινέλο-tips

   Τα βερνίκια νίτρου υπάρχουν σε διάφορους τύπους και μπορούν να εφαρμοστούν με πιστόλι ραντισμού, με επίχριση ή και με μπάλα. Όποιος επιθυμεί να χρησιμοποιήσει νιτρικό βερνίκι, με την τεχνική της μπάλας, να προτιμά τον ειδικό τύπο βερνικιού μπάλας ,για καλύτερα αποτελέσματα. Τα βερνίκια νίτρου ανήκουν στην κατηγορία βερνικιών evaporative ,δηλαδή είναι βερνίκια που εξατμίζονται. Το νίτρο ,όπως λέγεται στην γλώσσα των λουστραδόρων  και κυρίως η τελική και στεγνή στρώση του βερνικιού έχει  μέτρια αντοχή σε διάφορους παράγοντες(νερό ,θερμότητα, ηλιακή ακτινοβολία, αλκοόλες, αιτίες θραύσης), όμως σε υψηλή θερμότητα και ισχυρά διαλυτικά παρουσιάζει ευαισθησία. Άλλο ένα μειονέκτημα είναι η τάση που έχει να κιτρινίζει με το πέρασμα του χρόνου, κυρίως σε ανοιχτόχρωμα ξύλα ή αν χρησιμοποιείται στην μορφή της λευκής λάκας. Στα πλεονεκτήματα του μπορούμε να αναφέρουμε την πολύ καλή επεξεργασία του, την υψηλή γυαλάδα του σε τύπο gloss η high gloss, το γρήγορο στέγνωμα του και επειδή δεν είναι βερνίκι αντιδραστικών ρητινών, δεν υφίσταται χημικές αντιδράσεις, έτσι οι στρώσεις μπορούν να τριφτούν αρκετά σύντομα και να περαστούν αρκετά χέρια την ημέρα.

   Εκείνο που πρέπει να έχουμε κατά νου, είναι  η επεξεργασία και η εφαρμογή του βερνικιού να γίνεται στις κατάλληλες συνθήκες όπως έχει αναφερθεί παραπάνω. Ένα πρόβλημα που δημιουργείται σε μη κατάλληλες συνθήκες, όταν έχουμε  για παράδειγμα υπερβάλλουσα υγρασία ,είναι το λεγόμενο pin-holing. Το pin-holing είναι βλάβη που δημιουργείται στην στρώση του βερνικιού  στην οποία σχηματίζονται μικρές τρυπίτσες, αυτό μπορεί να οφείλεται είτε στις παχιές, υπέρ του δέοντος, στρώσεις βερνικιού σε πολύ υγρό καιρό, είτε στην πλημμελή εξάτμιση του αραιωτικού από κάποιο προηγούμενο χέρι βερνικιού. Αυτή η περίπτωση χρειάζεται τρίψιμο του βερνικιού και επαναβερνίκωμα σε κανονικές συνθήκες.

   Μια άλλη περίπτωση ,σε πολύ ζεστό κλίμα που εμπεριέχει και πολύ υγρασία, η στρώση του βερνικιού που μόλις περάσαμε μπορεί να πάρει μια υπόλευκη όψη, είναι το λεγόμενο μπλασάρισμα, το οποίο και προέρχεται από την υπερβολική υγρασία. Οπότε σε τέτοιες συνθήκες δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε βερνίκια νίτρου και είναι καλύτερα να μην βερνικώνουμε γενικώς. Αν παρ ελπίδα βρεθούμε σε μια τέτοια κατάσταση μπορούμε να δράσουμε με τους παρακάτω τρόπους:  Καμιά φορά με την εξάτμιση του αραιωτικού μπορεί να φύγει και η ασπρίλα, αν δεν φύγει μπορούμε να ψεκάσουμε ένα thinner δηλαδή έναν αραιωτή για νίτρο, πιο βραδείας όμως εξάτμισης και πιθανόν αυτό να διώξει το μπλασάρισμα. Ακόμη μπορούμε να τρίψουμε τις περιοχές με το πρόβλημα και να περάσουμε ένα άλλο χέρι όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.

   Να προσθέσω και κάποιες πληροφορίες που πιστεύω πως θα φανούν χρήσιμες για να αποφύγει κανείς δυσάρεστες «εκπλήξεις» κατά την χρήση νίτρου μπάλας. Τις  «εκπλήξεις» αυτές τις αντιμετώπισα και εγώ στις πρώτες μου προσπάθειες με βερνίκι μπάλας.

   Καταρχήν να πούμε πως στον τύπο βερνικιού νίτρου μπάλας ,χρησιμοποιούμε την γνωστή μπάλα και τις γνωστές κινήσεις μπαλαρίσματος (κυκλάκια-οχταράκια-παράλληλες κινήσεις). Η κίνηση του χεριού πρέπει να είναι συνεχής και να ξεκινάει πριν ακόμη η μπάλα έρθει σε επαφή με την επιφάνεια, να συνεχίζεται η κίνηση και κατά την απομάκρυνση της  από αυτήν (να θυμάστε την κίνηση του αεροπλάνου σαν να προσγειώνεται και να απογειώνεται), ξεκινάμε το μπαλάρισμα από την μία άκρη(προσγείωση) ,συνεχίζουμε κατά μήκος και φτάνουμε στην άλλη άκρη(απογείωση). Δεν σταματάμε την μπάλα στην επιφάνεια που λουστράρουμε ποτέ.

   Εκείνο που πρέπει να προσέξουμε στο νίτρο είναι το εξής, ενώ το μπαλάρισμα γίνεται όπως στην παραδοσιακή γομαλάκα ,εδώ δεν κάνουμε χρήση λαδιού ολίσθησης, έτσι με το νίτρο όταν περνάμε ένα χέρι και καλύπτουμε ένα τμήμα και δεδομένου του πολύ γρήγορου στεγνώματος ,αν αρχίζουν κάποια τμήματα να στεγνώνουν δεν πρέπει να μπαλάρουμε εκείνα τα σημεία, διαφορετικά η μπάλα θα κολλήσει και θα γίνουν άσχημα σημάδια. Αντίθετα ,πρέπει αφού περάσουμε την επιφάνεια με την μπάλα ,να αφήσουμε το βερνίκι να στεγνώσει πλήρως και να συνεχίσουμε το επόμενο χέρι χωρίς το πρόβλημα του κολλήματος.

   Το ελαφρύ γυαλοχαρτάρισμα μεταξύ των στεγνών στρώσεων δεν είναι πραγματικά απαραίτητο, πολλοί όμως λουστραδόροι ,γυαλοχαρτάρουν ελαφρά, για να στιλβώσουν την επιφάνεια και να αφαιρέσουν ατέλειες όπως σημάδια, κόκκους σκόνης κ.λπ. Προσωπικά δεν γυαλοχαρτίζω  προτού περάσω τουλάχιστον δύο χέρια βερνικιού. Εάν η επιφάνεια είναι βαμμένη , μπορεί επίσης να μας τύχει ,όταν χρησιμοποιούμε πινέλο αυτό να «σηκώνει» χρώμα από το ξύλο. Αυτό οφείλεται  είτε στο αραιωτικό το οποίο ουσιαστικά μπορεί να σηκώσει  χρώμα ,είτε στην  μεγάλη πίεση και  τριβή του πινέλου. Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα παραπάνω με ελαφρές πινελιές ή με κάποιο απομονωτικό στρώμα που θα σφραγίσει την βαφή και μπορεί να γίνει με Danish oil ή tung –oil. Το σφραγιστικό αυτό χέρι πρέπει να στεγνώσει πλήρως πριν περάσουμε στο κανονικό βερνίκωμα, την ίδια δουλειά μπορεί να κάνει και ένα χέρι shellac σε μορφή aerosol.

Και κάποια tips για όσους χρησιμοποιούν πινέλο:

•Γενικά στα βερνίκια που στεγνώνουν γρήγορα(βερνίκια οινοπνεύματος και λάκες) ,το πινέλο πρέπει να είναι full of varnish.

•Οι πινελιές να περνιούνται ομοιόμορφα ,με ρυθμό και αρκετά γρήγορα για να αποφύγουμε τα σημάδια λόγω γρήγορης εξάτμισης(brush marks).

•Να μην περνάμε από το ίδιο σημείο το πινέλο συνέχεια, θα αρχίσει να κολλάει. Πολλοί λουστραδόροι περνάνε παχύτερες  πινελιές και αφήνουν τις στρώσεις να επιπεδωθούν από μόνες τους.

•Όσο γρήγορα και να στεγνώνει το βερνίκι, μετά από 3 χέρια είναι καλύτερα να αφήσουμε να στεγνώσει πλήρως ολόκληρη η επιφάνεια και να συνεχίσουμε την επόμενη ημέρα.

•Κάθε φορά που ξεκινάμε ένα καινούργιο  τμήμα με πινέλο που έχουμε φορτώσει με νέο βερνίκι, πρέπει να γυρίσουμε πίσω στο τμήμα που έχει φρέσκο ακόμη και υγρό βερνίκι, για να αναμειχθούν μαζί οι δύο περιοχές. Αυτό πρέπει να γίνεται ταχέως πριν στεγνώσει το βερνίκι του γειτονικού τμήματος.

•Εάν κάποια περιοχή αρχίζει να κολλάει ή το βερνίκι να σχίζεται σταματάμε αμέσως να δουλεύουμε αυτήν την περιοχή, οποιαδήποτε προσπάθεια επιδιόρθωσης ,αυτήν την στιγμή, μπορεί να χειροτερέψει την κατάσταση. Είναι καλύτερα να τρίψουμε με ψιλό γυαλόχαρτο τις ανώμαλες και τραχείες  αυτές περιοχές ,μετά το πλήρες στέγνωμα.

Κάθε στρώση βερνικιού πρέπει να στεγνώνει πλήρως για να ακολουθεί η επόμενη.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Jessie στις Φεβρουαρίου 11, 2012, 03:08:00 μμ

Καταπληκτικές πληροφορίες φίλε Sforzando ευχαριστούμε πολύ :) :)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Popeye στις Φεβρουαρίου 18, 2012, 01:46:41 πμ

Φίλε sforanjo, αν κατάλαβα καλά οι τεχνικές του (sanding-buffing) που ανέλυσες πιο πάνω,είναι για το γύαλυσμα των επφανειών μετά το τελικό βερνίκι, όμως για ποιά είδη βερνικιού, ας πούμε για την γομαλάκα,χρησιμοποιούνται αυτές οι τεχνικές μετά από το πολυήμερο στέγνωμα της, την ελαφρόπετρα και την τρίπολη πως την περνάμε.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 19, 2012, 01:14:53 μμ

   Φίλε Νίκο,  σε οποιοδήποτε βερνίκι που έχει δημιουργήσει μεμβράνη επάνω στο ξύλο μπορεί να ακολουθηθεί η διαδικασία rubbing-polishing, ο σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι η δημιουργία μιας επιφάνειας ,όσο το δυνατόν πιο επίπεδης και γυαλιστερής ,με την χρήση όλο και λεπτότερων αποξεστικών. Όλα τα βερνίκια όμως δεν έχουν τον ίδιο βαθμό ευκολίας εφαρμογής της διαδικασίας αυτής. Για παράδειγμα, τα αντιδραστικά βερνίκια όπως  πολυεστερικά, βερνίκια βάσης λαδιού και διάφορα άλλα ενώ είναι σκληρά και ελαστικά είναι αρκετά δύσκολα στο να αποκτήσουν  μια ομοιόμορφη υψηλή γυαλάδα, είναι δηλαδή πιο κοπιώδης η διαδικασία του polishing μολαταύτα τρίβονται εύκολα. Τα εξατμιζόμενα βερνίκια όπως του νίτρου ή οι λάκες διαλύτου ή ακόμη και οι λάκες νερού μπορούν γρήγορα και εύκολα να γυαλιστούν και να αποκτήσουν ομοιόμορφη γυαλάδα, σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και το βερνίκι της γομαλάκας. Τα φινιρίσματα με λινέλαιο ή Danish oil και παρεμφερή λάδια μπορούν να γυαλιστούν με κερί μετά το πλήρες στέγνωμα τους. Τα βερνίκια πολυουρεθάνης γυαλίζονται πολύ καλά -με πολύ υψηλή γυαλάδα- όχι όμως τόσο εύκολα και γρήγορα όπως τα evaporative. Σχετικά τώρα με την εφαρμογή των αποξεστικών που έχουν την μορφή σκόνης, (rottenstone-pumice) οι έμπειροι λουστραδόροι την ρίχνουν με το χέρι ,όπως θα έριχνε κανείς αλάτι από μια αλατιέρα και το τρίψιμο γίνεται με ένα   felt pad και νερό.
Πάντως η διαδικασία αυτή rubbing-polishing είναι προαιρετική. Αν είναι κανείς ευχαριστημένος με την τελική επιφάνεια που έχει προκύψει με την διαδικασία της βερνίκωσης, δεν είναι αναγκαίο το κεφάλαιο rubbing-polishing. Στην μέθοδο της γομαλάκας με την μπάλα, πολλοί για την τελική στίλβωση της επιφάνειας χρησιμοποιούν μια φρέσκια μπάλα εμποτισμένη με βενζόη, για την τελική στίλβωση και την απομάκρυνση των ιχνών λαδιού.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: kostaslaouto στις Φεβρουαρίου 20, 2012, 12:43:17 πμ

Να σε ευχαριστησω πρωτα για το πληθος των πληροφοριων που μας προσφερεις
και να ρωτησω για το τελευταιο περι καθαρισμου της γομαλακας απο τα λαδια με μπαλα και βενζοη
πως γινεται ,βλεπω οτι η βενζοη ειναι και σε λαδι και σε σκονη αν μπορεις  λιγο αναλυτικοτερα
Ευχαριστω

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Popeye στις Φεβρουαρίου 20, 2012, 03:52:51 μμ

Να σε ευχαριστήσω και εγώ με την σειρά μου φίλε sforanjo, είσαι πραγματική εγκυκλοπαίδια,όποτε μπορείς να απαντήσεις στήν απορία του kostaslaouto,γιατί είναι και δικιά μου απορία και επίσης να κάνω κάποιες ερωτήσεις:1,To feld pad είναι τσόχα; και που την βρίσκουμαι.2, Το sanding-buffing χρησιμοποιήτε πρίν το rubing-polishing, η pumice kai rottenstone σε τι άλλο είδος βερνίκι χρησιμοποιήτε
3,το sanding-buffing στήν γομαλάκα δουλεύται,και σε ποια άλλα βερνίκια χρησιμοποιούνται οι τεχνικές που αναφέρεις όπως τρίψιμο με σαπουνόνερο και ειδικά γυαλόχαρτα,που βρίσκουμαι γυαλόχαρτα για wet-sanding και φελλούς (είμαι Αθηναίος)
Κάτι τελευτέο, τι βιβλία προτείνεις γενικά για τα βερνίκια,τα λαδιά, τα κεριά και για τα βερνίκια οργανοποιοίας, είται είναι γραμμένα στα Ελληνικά είται στα αγγλικά.
Συνέχισε το έργο φίλε και να είσαι καλά.   

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 24, 2012, 12:24:58 μμ

Περί Βενζόης (για την ερώτηση του φίλου Κώστα)

   Η Βενζόη είναι ένα είδος ρητίνης που εξάγεται από τα φυτά-θάμνους storax  ,κυρίως στην Σουμάτρα, Ινδία. Διαλύεται σε  οινόπνευμα αφήνοντας κάποια υπολείμματα ,εάν θερμανθεί το οινόπνευμα σε λουτρό νερού ,όπως κάνουμε στην ψαρόκολλα  πετυχαίνουμε καλύτερη διάλυση(προσοχή! όχι σε ανοικτή φλόγα γιατί το οινόπνευμα είναι πολύ εύφλεκτο αλλά μόνο σε μπαιν-μαρί). Η Βενζόη προστίθενται σε μικρές ποσότητες μόνο όταν φτιάχνουμε βερνίκια από άλλες φυσικές ρητίνες. Στην μέθοδο της γομαλάκας με την μπάλα ,μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν γυαλιστικό ,μετά το πλήρες στέγνωμα όλων των στρώσεων ,εμποτίζουμε μια φρέσκια μπάλα με βενζόη που έχει διαλυθεί πλήρως σε οινόπνευμα και με πολύ ελαφρύ χέρι περνάμε την επιφάνεια. Επίσης να αναφέρουμε πως η Βενζόη είναι αδιάλυτη σε τερεβινθίνη.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 24, 2012, 12:30:05 μμ

(Για τις ερωτήσεις του φίλου Νίκου)
   
   Ναι το felt-pad είναι τσόχα, αυτό που λέμε κετσέ(πεπιεσμένο μαλλί).Έχω χρησιμοποιήσει και αυτό που βρίσκουμε σε καταστήματα εργαλείων, τα λεγόμενα τσοχάκια   που τα κολλάμε στα πόδια των επίπλων για να μην γδέρνουν το πάτωμα. Νομίζω ,πως και τώρα κυκλοφορεί μια συσκευασία ,η οποία εκτός από τα στρογγυλά τσοχάκια περιέχει και ένα μεγαλύτερο παραλληλόγραμμο φύλλο ,που μπορεί κανείς να κόψει σε οποιοδήποτε διάσταση και να κολλήσει σε τάκο από ξύλο.

   Το sanding και το rubbing είναι όροι που αναφέρονται αμφότεροι στο τρίψιμο των επιφανειών με πολύ λεπτά γυαλόχαρτα ή αποξεστικά, το buffing και polishing αναφέρονται στην διαδικασία γυαλίσματος με τα ανάλογα υλικά(κεριά, πάστες, αλοιφές, υγρά)κ.λπ. Βέβαια ,buffing-polishing, κάποιοι πετυχαίνουν και με χρήση όλο και πιο λεπτών αποξεστικών, για παράδειγμα ένα αποξεστικό βαθμού 12.000 μπορεί να δώσει μια γυαλάδα αν δεν κάνω λάθος περί το 50%.

   Τις σκόνες pumice και rottenstone τις έχω χρησιμοποιήσει με επιτυχία σε βερνίκια νίτρου, στην μέθοδο της γομαλάκας δεν είναι απαραίτητη η διαδικασία sanding-buffing ,παραδοσιακά οι λουστραδόροι μόλις πετύχουν την γυαλάδα που θέλουν(ύστερα από αρκετά χέρια) ,αφήνουν τις στρώσεις της γομαλάκας να στεγνώσουν και να σκληρύνουν πλήρως ,σαν τελικό χειρισμό ακολουθούν το λεγόμενο spiriting-off,δηλαδή βρέχουν μια φρέσκια μπάλα( ή ακόμη και ένα κομμάτι μαλακό βαμβακερό ύφασμα ) με λίγο οινόπνευμα και περνάνε την επιφάνεια με κινήσεις κατά μήκος των νερών , κάπως πιο γρήγορα γιατί το οινόπνευμα στεγνώνει γρήγορα. Αυτός ο τρόπος αφήνει μια λεία και αρκετά γυαλιστερή επιφάνεια, όποιος επιθυμεί περισσότερη γυαλάδα χρησιμοποιεί εναλλακτικά την βενζόη όπως προαναφέρθηκε, σαν γυαλιστικό παράγοντα.

   Σχετικά με τα γυαλόχαρτα wet-sanding  νομίζω πως έχει η 3M και στην Ελλάδα υπάρχουν μέχρι 1200 βαθμό. Τα βρίσκουμε ως wet or dry. Για βιβλία, δυστυχώς στην Ελλάδα ,υπάρχει πολύ μεγάλο κενό και τα βιβλία που αναφέρονται σε βερνίκια και χρώματα είναι κυρίως για ζωγράφους, πάντως ένα εξαιρετικό βιβλίο που δανείστηκα και διάβασα πριν χρόνια είναι, αν θυμάμαι καλά, του Κώστα Πλακωτάρη με τίτλο υλικά και τεχνική στην ζωγραφική διακοσμητική, το μεταφέρω με επιφύλαξη γιατί δεν θυμάμαι καλά τον τίτλο, εκδόσεις Φιλιππότη. Στο εξωτερικό σίγουρα υπάρχει κατακλυσμιαία ποικιλία, τέτοια που ό,τι και να προτείνει κανείς θα είναι λίγο.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Φεβρουαρίου 24, 2012, 04:23:24 μμ

Τις σκόνες pumice και rottenstone τις έχω χρησιμοποιήσει με επιτυχία σε βερνίκια νίτρου

αυτο μου το κανεις ποιο λιανα ρε φιλε μου Sforzando να το καταλαβω? Ευχαριστω και καλο τριημερο

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Popeye στις Φεβρουαρίου 24, 2012, 07:12:10 μμ

Να είσαι καλά φίλε sforanjo.αναμένουμε καινούργιες τεχνικές και τρόπους

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: kostaslaouto στις Φεβρουαρίου 25, 2012, 12:19:09 πμ

Ευχαριστω για την απαντηση σου ,ευχομαι καλο τριημερο

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 25, 2012, 11:32:32 πμ

Να είστε καλά παιδιά ,καλό τριήμερο σε όλους με υγεία!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 25, 2012, 11:35:31 πμ

   Κωστή αναφέρομαι στην κατεργασία που ακολουθείται μετά την ολοκλήρωση της βερνίκωσης ενός μουσικού οργάνου και αφού έχει στεγνώσει και σκληρύνει συνολικά το βερνίκι. Τον τρόπο αυτό τον έχω αναφέρει και πιο πάνω στην απάντηση No 62, θα αναφέρω όμως και εδώ, μιας και το φέρνει η συζήτηση, κάποια επιπλέον στοιχεία. Καταρχήν , μετά το πλήρες στέγνωμα όλων των στρώσεων του βερνικιού ,(αφήνουμε το λιγότερο μια εβδομάδα- εγώ αφήνω σχεδόν ένα μήνα) ,ελέγχουμε με ελαφρά πίεση του αντίχειρα μας επάνω στην επιφάνεια που έχουμε βερνικώσει και βλέπουμε αν αφήνει σημάδι, εάν δεν αφήνει σημάδι και εάν δεν μυρίζει πια το διαλυτικό, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε στο τρίψιμο(rubbing down).  Το πρώτο τρίψιμο μετά από το πλήρες στέγνωμα ,γίνεται συνήθως με υγρό γυαλόχαρτο τουλάχιστον 400 άρι, επειδή αυτό μαλακώνει το βερνίκι αφήνουμε λίγες μέρες ακόμη.

   Στην συνέχεια έχουμε το κατάλληλο υγρό, συνήθως ένα μπολ με σαπουνόνερο και από την άλλη την κατάλληλη σκόνη(pumice-rottenstone) υπάρχουν πολλά είδη αποξεστικών, το rottenstone  δίνει υψηλότερη γυαλάδα , βρέχουμε το ύφασμα * με σαπουνόνερο και μετά το ακουμπάμε στην σκόνη ,για να κολλήσει επάνω  και αρχίζουμε το τρίψιμο με κυκλικές κινήσεις, έτσι μετά από το pumice μπορεί να ακολουθήσει μια εφαρμογή rottenstone,την εφαρμογή την κάνουμε με κυκλικές κινήσεις . Μετά από κάθε τρίψιμο με σκόνες, καθαρίζουμε την επιφάνεια με ένα στεγνό και μαλακό ύφασμα. Συνήθως για ακόμη μεγαλύτερη γυαλάδα ακολουθεί η επάλειψη κάποιου  γυαλιστού σε μορφή κρέμας ή ακόμη και κάποιου κατάλληλου auto-polishing compound, με χρήση buffing wheel. Η πούδρα pumice υπάρχει σε διάφορους βαθμούς τραχύτητας, από 1f(τραχύς) έως 4f(λεπτός), η πούδρα rottenstone επειδή είναι λεπτότερης κατεργασίας υπάρχει σε ένα βαθμό, ο οποίος είναι αρκετός για να γυαλίσει μια επιφάνεια. Οι πούδρες pumice και rottenstone συγκαταλέγονται στου παλαιού τύπου αποξεστικά-γυαλιστικά, ενώ σήμερα βρίσκουμε και υλικά σε stick που φορτώνονται απευθείας στον αλειφαδόρο (buffing-wheel), κρατώντας το stick καθώς περιστρέφεται ο τροχός.
* Το τρίψιμο μπορεί να γίνει και με ένα felt-pad και για υγρό εκτός από το σαπουνόνερο ,μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και κάποιο rubbing oil.
Γενικώς ξεκινάμε με τα rubbing-compounds και ολοκληρώνουμε με τα polishing-compounds.
Οι σκόνες επίσης μπορούν να ριχτούν στην επιφάνεια σα να "αλατίζουμε".

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:20:49 μμ

ΒΕΡΝΙΚΙΑ PUR

•Ονομασία βερνικιού και σύσταση: Τα βερνίκια πολυουρεθάνης είναι επίσης γνωστά με τα αρχικά DD αλλά και ως βερνίκια PUR. Τα αρχικά DD προέρχονται από τους όρους  desmophen και desmodur, ο πρώτος όρος χαρακτηρίζει το βερνίκι που αποτελεί τον κορμό του βερνικιού και ο δεύτερος όρος αναφέρεται στον σκληρυντή ή βερνίκι προσθήκης. Σε αυτόν τον τύπο του βερνικιού το desmophen περιέχει μια πολυεστερική ρητίνη και το desmodur περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και άζωτο.

•Σκλήρυνση βερνικιών PUR:  Στα βερνίκια ενός συστατικού ,οι στρώσεις του βερνικιού σκληραίνουν με την επίδραση της υγρασίας που υπάρχει στον αέρα και με την εξάτμιση του διαλυτικού.

•Τρόπος επεξεργασίας βερνικιών PUR:  Τα βερνίκια PUR  μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε αμέσως μετά την εφαρμογή των οδηγιών του κατασκευαστή, με πινέλο αλλά και με πιστόλι ραντισμού.

•Ειδικές συνθήκες επεξεργασίας: Για να πετύχουμε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα στην ποιότητα της δουλειά μας πρέπει απαραιτήτως να τηρήσουμε τα εξής: 1) Η θερμοκρασία στον χώρο που λουστράρουμε δεν πρέπει να είναι κάτω από 20 βαθμούς κελσίου. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για το στρώσιμο του βερνικιού. 2) Η υγρασία μέχρι 65%.

•Σημείο προσοχής: Οι στρώσεις να είναι λεπτές, για αραιωτικό γίνεται χρήση μόνο ειδικού αραιωτικού για βερνίκια PUR. Αποφεύγουμε τις παχιές στρώσεις γιατί οι φουσκάλες θα είναι σίγουρες.

•Χρόνος παραμονής βερνικιού στο δοχείο μας: 8-24  ώρες, υπάρχουν και κάποια βερνίκια PUR  που ο χρόνος τους είναι μόλις λίγα λεπτά.
•Στέγνωμα επιφανειών με βερνίκια PUR: Οι επιφάνειες στεγνώνουν και δεν πιάνουν πια σκόνη μετά από 1-2 ώρες, αλλά για την πλήρη σκλήρυνση του βερνικιού απαιτούνται τουλάχιστον 24 ώρες ,σύμφωνα με τις προαναφερθείσες ειδικές συνθήκες εφαρμογής.

•Χρόνος στεγνώματος για εφαρμογή polishing:  Πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 10-15 ημέρες(ή και περισσότερες) ,για να αποκτήσει το βερνίκι την αντοχή που χρειάζεται για περαιτέρω επεξεργασία με διάφορες χημικές ουσίες.

•Μείωση χρόνου στεγνώματος: Γίνεται μόνο σε συνθήκες  αυξημένης θερμοκρασίας ,( στεγνώνει σε 30 λεπτά στους 150 βαθμούς κελσίου). Αυτό δεν κάνει για εμάς τους οργανοποιούς, πρέπει να αφήνουμε το βερνίκι να στεγνώνει σε κανονικές συνθήκες.

•ΣΗΜΕΙΑ  ΠΡΟΣΟΧΗΣ: Αν έχουμε επιστρώσει τα οργανάκια μας με κάποιο είδος λαδιού απαγορεύεται δια ροπάλου η χρήση βερνικιών πολυουρεθάνης.
•Η επιφάνεια του ξύλου πρέπει να είναι πεντακάθαρη χωρίς σκόνες ,λίπη ,λάδια κ.λπ.
•Η δεύτερη στρώση βερνικιού περνιέται μετά από 24 ώρες.
•Για την βαφή του ξύλου χρησιμοποιούμε χρωματιστά βερνίκια PUR.

•Ιδιότητες επιφανειών που έχουν επεξεργαστεί με βερνίκια PUR: Οι πλήρως στεγνές  επιφάνειες ,επεξεργασμένες με βερνίκια PUR, είναι ταυτόχρονα σκληρές και ελαστικές με μεγάλη αντοχή στην τριβή, γρατζουνιές ,αλλά και σε διάφορα χημικά, έχουνε επίσης αρκετά μεγάλη αντοχή στις καιρικές συνθήκες.

•Επειδή το βερνίκι PUR αντιδρά-πυκνώνει με την υγρασία να κλείνουμε τα καπάκια των δοχείων πολύ καλά γιατί αλλιώς το βερνίκι μας θα ξεραθεί πολύ γρήγορα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:25:14 μμ

   Στο εμπόριο μπορούμε να βρούμε διάφορα έτοιμα βερνίκια κεριού ,αλλά φυσικά, μπορούμε να φτιάξουμε και τα δικά μας. Το βερνίκι κεριού δεν δίνει την υψηλή γυαλάδα όπως τα συνθετικά βερνίκια ή η γομαλάκα με την μπάλα, αλλά έχει την ιδιότητα να τονίζει ιδιαίτερα τα νερά του ξύλου ,προσδίδοντας μια χαρακτηριστική αρχοντιά στο ξύλο.

   Για να φτιάξουμε το δικό μας λούστρο από κερί  χρειαζόμαστε: 400gr καθαρό κερί και 1,5kg νέφτι, επίσης μπορούμε να προσθέσουμε στην συνταγή 1-2 κουταλιές κίτρινη ώχρα, 1-1.5 κουταλιά κόκκινη ώχρα και μια κουταλιά μαύρο ιαπωνικό(υγρό). Σε περίπτωση που δεν μπορούμε να βρούμε καθαρό κερί, κάνουμε χρήση κεριού καρναούμπα που είναι η φυτική κηροφοινικιά, σε ποσότητα 200gr.

   Ξεκινάμε να αναμιγνύουμε τα υλικά εν θερμώ,με την μέθοδο του μπαιν-μαρί και όχι σε ανοικτή φλόγα, διότι τα υλικά είναι εύφλεκτα. Σε ένα δοχείο ρίχνουμε τα υλικά και σε ένα άλλο μεγαλύτερο ρίχνουμε θερμό νερό, βυθίζουμε το δοχείο με τα υλικά στο μεγαλύτερο με το θερμό νερό και αρχίζουμε να ανακατεύουμε, αν το νερό στο μεγαλύτερο δοχείο κρυώνει προσθέτουμε πάλι θερμό νερό και συνεχίζουμε το ανακάτεμα, μέχρι τα υλικά μας να γίνουν ένα πλήρες μίγμα.

   Περνάμε την πρώτη στρώση κεριού με  κοντό πινέλο  ή με ράκη λινού και την τραβάμε μέχρι η επιφάνεια να φαίνεται γυαλιστερή. Το πρώτο χέρι το αφήνουμε να στεγνώσει για 60 περίπου λεπτά, στη συνέχεια περνάμε και το δεύτερο χέρι και μετά το στέγνωμα βουρτσίζουμε την επιφάνεια με βούρτσα αλογότριχας ,πάντα κατά την φορά των ινών του ξύλου. Στη συνέχεια τρίβουμε την επιφάνεια με ένα βελούδινο ή μάλλινο ράκος για να πετύχουμε την χαρακτηριστική ματ  γυαλάδα του κεριού.

Χρήσιμα στοιχεία εφαρμογής:

•Στα πορώδη  ξύλα , η πρώτη στρώση μπορεί να αραιωθεί περισσότερο με νέφτι, για μεγαλύτερη διείσδυση στο ξύλο.
•Το φινίρισμα μπορεί να γίνει και με μια βούρτσα από τρίχα αγριόχοιρου και ένα μαλακό πανί ή και με μια μαλακού τριχώματος συνθετικής ύλης.
•Για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, επαναλαμβάνουμε την παραπάνω διαδικασία επίστρωσης κεριού και γυαλίσματος με την βούρτσα κάθε 2 με 3 ημέρες για 2 εβδομάδες, αφήνοντας πάντα ένα λεπτό στρώμα κεριού με το γυάλισμα, το οποίο θα στεγνώνει και γρηγορότερα.
•Να δουλεύoυμε πάντα σε ένα ζεστό χώρο.
•Αν θέλουμε να βάψουμε το ξύλο, αυτό πρέπει να γίνει πριν την επίστρωση του κεριού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βαφή νερού ή οινοπνεύματος, αν και για το φινίρισμα με κερί ο καταλληλότερος τύπος βαφής είναι του λαδιού, σε περίπτωση που κάνουμε χρήση βαφής λαδιού, θα πρέπει απαραίτητα, πριν την χρήση κεριού, η επιφάνεια να στεγνώσει πλήρως για 1 εβδομάδα περίπου.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:27:12 μμ

ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΔΗ ΚΕΡΙΟΥ

Φυσικό κερί μέλισσας: Είναι το φυσικό κερί  που παίρνουμε από την κηρήθρα και έχει χρωματικό τόνο από ανοικτό κίτρινο έως καφεκόκκινο. Λιώνει στους 62-66 βαθμούς κελσίου και διαλύεται σε τερεβινθέλαιο, αλκοόλη και βενζίνη.

Παραφίνη: Έχει φυτική προέλευση με σημείο τήξης  50-75 βαθμούς κελσίου και χρώμα λευκό έως κίτρινο. Διαλύεται σε τερεβινθέλαιο ,βενζίνη ή βενζόλιο.

Καρναούμπα: Σκληρό κερί από φοινικόδεντρα της κεντρικής και νότιας Αμερικής. Διαλύεται σε αλκοόλη ή αιθέρα με σημείο τήξης  80-90 βαθμούς κελσίου, έχει χρώμα γκριζοκαφέ και χρησιμοποιείται κυρίως για παρκετίνη.

Κηροζίνη: Είναι καθαρό γήινο κερί ορυκτής μορφής, ονομάζεται και οζοκηρίτης. Έχει χρώμα κιτρινωπό  λευκό και λιώνει στους 55-86 βαθμούς κελσίου, διαλύεται σε βενζόλιο, τερεβινθέλαιο ή βενζίνη. Οι βαφές κεριού περιέχουν κηροζίνη.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:30:55 μμ

ΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ-ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Καρυδιά: Τονίζεται με χρήση λινέλαιου που περνιέται με ράκη σε λεπτές στρώσεις ,απαραίτητο στέγνωμα πριν οποιαδήποτε χρήση βερνικιού.

Μαόνι: Τονίζεται με διχρωμικό κάλι που διαλύουμε σε νερό ή σε αμμωνία για πιο σκούρο τόνο.

Οξυά: Την περνάμε με ένα σπόγγο που θα έχουμε βρέξει με αμμωνία, επαναλαμβάνουμε μέχρι να πετύχουμε τον τονισμό που θέλουμε. Η οξυά μπορεί να καπνιστεί και με αμμωνία, την τοποθετούμε σε ένα κλειστό δοχείο το οποίο πρέπει να κλείνει χωρίς να αφήνει τους ατμούς της αμμωνίας να διαφεύγουν, στο κάτω μέρος του δοχείου βάζουμε δύο πιάτα με αμμωνία και αφήνουμε όσο χρειαστεί για να καπνιστεί ή οξυά.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:33:03 μμ

ΦΥΣΙΚΗ ΜΑΤ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΞΥΛΟΥ

   Για όσους επιθυμούν να έχουν ένα φυσικό ματ φινίρισμα, μπορούν να ακολουθήσουν την μέθοδο του ματαρίσματος με λινέλαιο. Είναι μια πολύ απλή μέθοδος , η οποία δίνει ένα ανυπέρβλητο αρχοντικό φινίρισμα. Η επιφάνεια που θέλουμε να επεξεργαστούμε ,πρέπει να έχει καλοτριφτεί και να έχει καθαριστεί πλήρως από τις σκόνες. Στην συνέχεια περνάμε την επιφάνεια με ένα μαλακό πανί, στο οποίο θα έχουμε στάξει λίγο λινέλαιο ή παραφινέλαιο. Περνάμε μια λεπτή στρώση κάθε μέρα και με ένα στεγνό μαλακό πανί τρίβουμε την επιφάνεια καλά. Αυτό το επαναλαμβάνουμε για 14 ημέρες . Τις πρώτες 11 ημέρες μπορούμε να χρησιμοποιούμε και μια μαλακή βούρτσα και τις 3 τελευταίες επανερχόμαστε στο μαλακό πανί. Το φινίρισμα αυτό συντηρείται με ένα πέρασμα με λίγες σταγόνες λινέλαιο ,1 ή 2  φορές το χρόνο, όχι όμως περισσότερες φορές γιατί θα αρχίσει να κολλάει.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κώστας Τρικάλης στις Μαρτίου 04, 2012, 12:55:24 μμ

φοβερός στους οδηγούς σου! Ευχαριστούμε!  :)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Vagges2010 στις Μαρτίου 04, 2012, 07:47:22 μμ

Γιώργο τι να πώ. Είσαι φοβερός !!!!!!!!!! Μήπως να σου φέρω το μπουζούκι να το λουστράρεις ???

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Μαρτίου 04, 2012, 08:05:02 μμ

Παράθεση από: Vagges2010 στις Μαρτίου 04, 2012, 07:47:22 μμ

Γιώργο τι να πώ. Είσαι φοβερός !!!!!!!!!! Μήπως να σου φέρω το μπουζούκι να το λουστράρεις ???

Φοβεροί και τρομεροί είστε και οι δυο.

Γιώργο φοβερέ στείλτου μια σπέσιαλ συνταγή για λουστράρισμα.

Βαγγέλη τρομερέ μια βίδα απ' τα κλειδιά να βιδώσει άλλος, έχασες την πατρότητα όχι να στο βάψει ολόκληρο άλλος.  ;D ;D

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Μαρτίου 04, 2012, 08:16:38 μμ

Εγω νομιζω οτι η πατροτητα δεν χανεται ετσι απλα.Ο χ οργανοποιος λεει παει τα μπουζουκια του στον κακανιαρη, ο ψ τα παει στον ινδο.Και μιλαω για πασιγνωστους μαστορους.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Μαρτίου 04, 2012, 08:44:48 μμ

Παράθεση από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Μαρτίου 04, 2012, 08:16:38 μμ

Εγω νομιζω οτι η πατροτητα δεν χανεται ετσι απλα.Ο χ οργανοποιος λεει παει τα μπουζουκια του στον κακανιαρη, ο ψ τα παει στον ινδο.Και μιλαω για πασιγνωστους μαστορους.

Έλα ρε και συ, αρπάχτηκες κατευθείαν. ;D

Βεβαίως και δεν χάνεται έτσι απλώς. Αλλά και να χανόταν, υπάρχει πιθανότητα ν' αφήσουμε να χαθεί η πατρότητα απ' το Βαγγέλη;

Άσε να τον ζορίσουμε όμως λίγο να το τελειώσει!!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Ανδρέου Δημ. στις Μαρτίου 04, 2012, 08:46:39 μμ

Μπραβο Γιωργαρε  :o και επι της ευκαιριας να σε ευχαριστησω για τις αναλυτικες οδηγιες που μου εστειλες για το βερνικι μπαλας!!! Νασαι καλα φιλε!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Μαρτίου 04, 2012, 09:42:08 μμ

Παράθεση από: Κούρος στις Μαρτίου 04, 2012, 08:44:48 μμ

Παράθεση από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Μαρτίου 04, 2012, 08:16:38 μμ

Εγω νομιζω οτι η πατροτητα δεν χανεται ετσι απλα.Ο χ οργανοποιος λεει παει τα μπουζουκια του στον κακανιαρη, ο ψ τα παει στον ινδο.Και μιλαω για πασιγνωστους μαστορους.

Έλα ρε και συ, αρπάχτηκες κατευθείαν. ;D

Βεβαίως και δεν χάνεται έτσι απλώς. Αλλά και να χανόταν, υπάρχει πιθανότητα ν' αφήσουμε να χαθεί η πατρότητα απ' το Βαγγέλη;

Άσε να τον ζορίσουμε όμως λίγο να το τελειώσει!!!

εσενα να δω ποτε θα ζορισουμε................να μας φτιαξεις.Αντε καλα τελειωσε πρωτα την συσκευη αυτη και μετα

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Μαρτίου 04, 2012, 10:25:52 μμ

Παράθεση από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Μαρτίου 04, 2012, 09:42:08 μμ

εσενα να δω ποτε θα ζορισουμε................να μας φτιαξεις..............................

Ώ γαμώτο. Έβαλα τα δάχτυλα κι έβγαλα τα μάτια μου!!! ;D ;D ;D

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Μαρτίου 04, 2012, 11:29:16 μμ

Πες τα ρε Κωστα γιατι θα μας σκασει αυτος  ;) Τετοια γαιδουρινη υπομονη που εχει!  ;D ;)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαρτίου 11, 2012, 01:05:21 μμ

Παράθεση

Γιώργο τι να πώ. Είσαι φοβερός !!!!!!!!!! Μήπως να σου φέρω το μπουζούκι να το λουστράρεις

Βαγγέλη με την μεθοδικότητα που σε διακρίνει είμαι σίγουρος πως και στο λουστράρισμα θα μας αφήσεις άφωνους!!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαρτίου 11, 2012, 01:31:25 μμ

Παράθεση

Μπραβο Γιωργαρε  και επι της ευκαιριας να σε ευχαριστησω για τις αναλυτικες οδηγιες που μου εστειλες για το βερνικι μπαλας!!! Νασαι καλα φιλε!!

Να είσαι καλά Δημήτρη και δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς, είναι δική μου χαρά να συζητώ και να μοιράζομαι  γνώσεις με όλους τους καλούς φίλους! Ευκαιρίας δοθείσης, η άσπρη γομαλάκα φίλε ήταν έτοιμη σε μπουκάλι;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Ανδρέου Δημ. στις Μαρτίου 11, 2012, 05:30:34 μμ

Ναι Γιωργο ετοιμη σε υγρη μορφη!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: dimitris_7 στις Μαρτίου 11, 2012, 08:24:08 μμ

αυτη η ασπρη γομαλακα που λετε,η ετοιμη,ποιανης εταιρειας ειναι και πως δουλευεται?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Ανδρέου Δημ. στις Μαρτίου 11, 2012, 08:36:35 μμ

Δεν ειναι καποιας εταιρειας!
Ο Κωνσταντελλος την πουλαει και δουλευεται με μπαλα!
Η διαφορα της με την απλη γομαλακα ειναι στην αποχρωση που
ειναι διαφανη και πιο γυαλιστερη!

Κανονικα απο οτι ξερω η γομαλακα αυτη ειναι σε σκονη ή κοκκους
και διαλυεται σε οινοπνευμα και ο Κωνσταντελλος την εχει ετοιμη φτιαγμενη!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: dimitris_7 στις Μαρτίου 11, 2012, 08:43:01 μμ

την εχει δουλεψει καποιος αυτη τη γομαλακα? τι αποτελεσματα εχει? επισης αν καποιος γνωριζει αυτο το βερνικι clou 500,που μαλλον πρεπει να ειναι ιδιο με της vernilac ,γραφει οτι δουλευεται με μπαλα..τι σοι πραμα ειναι αυτο γνωριζει κανεις?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ουσακ στις Μαρτίου 17, 2012, 12:17:44 πμ

μόλις και γω διαβασα το άρθρο .... φοβερό ... μόνο προσοχή στην αμμωνία! κάποτε την έιχα αποθηκευμένη σε ένα κουτί και ξέχασα να βάλω ταμπέλα ΄"αμμωνία" απ έξω... μετα από καιρό θέλησα να δω τι περιέχει το κουτί...ε και το μύρισα όπως κάνω συνήθως.........

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαρτίου 18, 2012, 11:13:28 πμ

Σωστή η παρατήρηση του φίλου Ουσάκ και όταν βάφουμε ή λουστράρουμε είτε με φυσικά είτε με χημικά υλικά ,μια μάσκα ειδική για αυτές τις περιπτώσεις επιβάλλεται.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαρτίου 29, 2012, 08:48:57 μμ

Στον παρακάτω σύνδεσμο, υπάρχει μια πολύ μεγάλη ποικιλία από παλαιά βιβλία για το φινίρισμα του ξύλου,είναι δωρεάν και από τα λίγα που διάβασα είναι πραγματικός θησαυρός!

http://www.craftsmanspace.com/free-books/wood-finishing-books.html (http://www.craftsmanspace.com/free-books/wood-finishing-books.html)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κώστας Τρικάλης στις Απριλίου 22, 2012, 11:25:57 μμ

Παράθεση από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:25:14 μμ

   Στο εμπόριο μπορούμε να βρούμε διάφορα έτοιμα βερνίκια κεριού ,αλλά φυσικά, μπορούμε να φτιάξουμε και τα δικά μας. Το βερνίκι κεριού δεν δίνει την υψηλή γυαλάδα όπως τα συνθετικά βερνίκια ή η γομαλάκα με την μπάλα, αλλά έχει την ιδιότητα να τονίζει ιδιαίτερα τα νερά του ξύλου ,προσδίδοντας μια χαρακτηριστική αρχοντιά στο ξύλο.

   Για να φτιάξουμε το δικό μας λούστρο από κερί  χρειαζόμαστε: 400gr καθαρό κερί και 1,5kg νέφτι, επίσης μπορούμε να προσθέσουμε στην συνταγή 1-2 κουταλιές κίτρινη ώχρα, 1-1.5 κουταλιά κόκκινη ώχρα και μια κουταλιά μαύρο ιαπωνικό(υγρό). Σε περίπτωση που δεν μπορούμε να βρούμε καθαρό κερί, κάνουμε χρήση κεριού καρναούμπα που είναι η φυτική κηροφοινικιά, σε ποσότητα 200gr.

   Ξεκινάμε να αναμιγνύουμε τα υλικά εν θερμώ,με την μέθοδο του μπαιν-μαρί και όχι σε ανοικτή φλόγα, διότι τα υλικά είναι εύφλεκτα. Σε ένα δοχείο ρίχνουμε τα υλικά και σε ένα άλλο μεγαλύτερο ρίχνουμε θερμό νερό, βυθίζουμε το δοχείο με τα υλικά στο μεγαλύτερο με το θερμό νερό και αρχίζουμε να ανακατεύουμε, αν το νερό στο μεγαλύτερο δοχείο κρυώνει προσθέτουμε πάλι θερμό νερό και συνεχίζουμε το ανακάτεμα, μέχρι τα υλικά μας να γίνουν ένα πλήρες μίγμα.

   Περνάμε την πρώτη στρώση κεριού με  κοντό πινέλο  ή με ράκη λινού και την τραβάμε μέχρι η επιφάνεια να φαίνεται γυαλιστερή. Το πρώτο χέρι το αφήνουμε να στεγνώσει για 60 περίπου λεπτά, στη συνέχεια περνάμε και το δεύτερο χέρι και μετά το στέγνωμα βουρτσίζουμε την επιφάνεια με βούρτσα αλογότριχας ,πάντα κατά την φορά των ινών του ξύλου. Στη συνέχεια τρίβουμε την επιφάνεια με ένα βελούδινο ή μάλλινο ράκος για να πετύχουμε την χαρακτηριστική ματ  γυαλάδα του κεριού.

Χρήσιμα στοιχεία εφαρμογής:

•Στα πορώδη  ξύλα , η πρώτη στρώση μπορεί να αραιωθεί περισσότερο με νέφτι, για μεγαλύτερη διείσδυση στο ξύλο.
•Το φινίρισμα μπορεί να γίνει και με μια βούρτσα από τρίχα αγριόχοιρου και ένα μαλακό πανί ή και με μια μαλακού τριχώματος συνθετικής ύλης.
•Για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, επαναλαμβάνουμε την παραπάνω διαδικασία επίστρωσης κεριού και γυαλίσματος με την βούρτσα κάθε 2 με 3 ημέρες για 2 εβδομάδες, αφήνοντας πάντα ένα λεπτό στρώμα κεριού με το γυάλισμα, το οποίο θα στεγνώνει και γρηγορότερα.
•Να δουλεύoυμε πάντα σε ένα ζεστό χώρο.
•Αν θέλουμε να βάψουμε το ξύλο, αυτό πρέπει να γίνει πριν την επίστρωση του κεριού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βαφή νερού ή οινοπνεύματος, αν και για το φινίρισμα με κερί ο καταλληλότερος τύπος βαφής είναι του λαδιού, σε περίπτωση που κάνουμε χρήση βαφής λαδιού, θα πρέπει απαραίτητα, πριν την χρήση κεριού, η επιφάνεια να στεγνώσει πλήρως για 1 εβδομάδα περίπου.

γιώργο σε ευχαριστούμε για τους οδηγούς βερνικιών. Πλήρης εγκυκλοπαίδεια!!!

Θα πειραματιστώ με βερνίκι κεριού χρησιμοποιώντας μια μέθοδο πολλαπλής βαφής του ξύλου (Sunburst Finish).  Παραθέτω σχετικό βίντεο

The Classic Sunburst Finish (http://www.youtube.com/watch?v=Q3Vpq7DLweE#)
 

Θέλω να πετύχω ένα όργανο που να μοιάζει παμπάλαιο, μαυρισμένο, ταλαιπωρημένο από τον καιρό... :-\

Το πρώτο στρώμα βαφής θα είναι κάτι σκούρο. Το πιο εύκολο είναι η κάσια.
Αν χρησιμοποιήσω καθαρή αμμωνία φαρμακευτική για εμποτισμό, διάβασα ότι καίει - μαυρίζει το ξύλο?  :o (διασπά τη λιγνίνη ή κατάλαβα λάθος?) Η καθαρή αμμωνία είναι επικίνδυνη κατά την εισπνοή? 
Ή να χρησιμοποιήσω έτοιμο μαύρο χρώμα νερού? Το κόλπο με το ατσαλόμαλλο και το ξύδι για μαύρο χρώμα δεν πιάνει σε όλα τα ξύλα. Εννοώ ότι κάποια τα αφήνει λιγότερο ανεπηρέαστα και κάποια, πιο μαλακά, τα σκουραίνει πολύ. Μμμμ αν έχεις χρησιμοποιήσει παρόμοια μέθοδο, δώσε μας τα φώτα σου


Επιπλέον,
βρήκα μια ενδιαφέρουσα μέθοδο με πολύ ψιλά γυαλόχαρτα, γομαλάκα και αλοιφή γυαλίσματος. Φυσικά τα αναφέρεις όλα αυτά στις πληροφορίες.

Ο οργανοποιός στο βίντεο είναι πολύ λεπτολόγος. Αξίζει να δείτε και άλλα βίντεό του

Shellac Finish on a Stansell Flamenco (http://www.youtube.com/watch?v=Pk8wmr-Np4s#ws)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Απριλίου 23, 2012, 01:03:42 μμ

Φίλε getit πολύ ενδιαφέροντα τα βίντεο :),η αμμωνία είναι επικίνδυνη κατά την εισπνοή,καλύτερα να χρησιμοποιήσεις μαύρο χρώμα.

   Αυτό με το ξύδι και το ατσαλόμαλλο για καλύτερα αποτελέσματα γίνεται ως εξής:
Πρώτα τεμαχίζουμε ατσαλόμαλλο και το τοποθετούμε μέσα σε ένα πλαστικό δοχείο,στην συνέχεια ρίχνουμε άσπρο ξύδι ανάλογα με το χρώμα που θέλουμε να φτιάξουμε και κλείνουμε το δοχείο με ένα πλαστικό καπάκι, κάνοντας όμως επ αυτού τρυπίτσες για να μπορεί το υδρογόνο να βρίσκει διέξοδο. Μετά από μία ημέρα θα έχουμε θα έχουμε μια βαφή με γκρίζα απόχρωση,αν θέλουμε πιο σκούρο χρώμα σχεδόν μαύρο αφήνουμε για τρεις ημέρες.Στην συνέχεια σουρώνουμε το διάλυμα πρώτα από ένα σουρωτήρι και μετά από ένα φίλτρο του καφέ κάνοντας το σαν χωνί.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κώστας Τρικάλης στις Μαΐου 04, 2012, 01:57:22 πμ

Παράθεση από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:25:14 μμ

   Στο εμπόριο μπορούμε να βρούμε διάφορα έτοιμα βερνίκια κεριού ,αλλά φυσικά, μπορούμε να φτιάξουμε και τα δικά μας. Το βερνίκι κεριού δεν δίνει την υψηλή γυαλάδα όπως τα συνθετικά βερνίκια ή η γομαλάκα με την μπάλα, αλλά έχει την ιδιότητα να τονίζει ιδιαίτερα τα νερά του ξύλου ,προσδίδοντας μια χαρακτηριστική αρχοντιά στο ξύλο.

   Για να φτιάξουμε το δικό μας λούστρο από κερί  χρειαζόμαστε: 400gr καθαρό κερί και 1,5kg νέφτι, επίσης μπορούμε να προσθέσουμε στην συνταγή 1-2 κουταλιές κίτρινη ώχρα, 1-1.5 κουταλιά κόκκινη ώχρα και μια κουταλιά μαύρο ιαπωνικό(υγρό). Σε περίπτωση που δεν μπορούμε να βρούμε καθαρό κερί, κάνουμε χρήση κεριού καρναούμπα που είναι η φυτική κηροφοινικιά, σε ποσότητα 200gr.

   Ξεκινάμε να αναμιγνύουμε τα υλικά εν θερμώ,με την μέθοδο του μπαιν-μαρί και όχι σε ανοικτή φλόγα, διότι τα υλικά είναι εύφλεκτα. Σε ένα δοχείο ρίχνουμε τα υλικά και σε ένα άλλο μεγαλύτερο ρίχνουμε θερμό νερό, βυθίζουμε το δοχείο με τα υλικά στο μεγαλύτερο με το θερμό νερό και αρχίζουμε να ανακατεύουμε, αν το νερό στο μεγαλύτερο δοχείο κρυώνει προσθέτουμε πάλι θερμό νερό και συνεχίζουμε το ανακάτεμα, μέχρι τα υλικά μας να γίνουν ένα πλήρες μίγμα.

   Περνάμε την πρώτη στρώση κεριού με  κοντό πινέλο  ή με ράκη λινού και την τραβάμε μέχρι η επιφάνεια να φαίνεται γυαλιστερή. Το πρώτο χέρι το αφήνουμε να στεγνώσει για 60 περίπου λεπτά, στη συνέχεια περνάμε και το δεύτερο χέρι και μετά το στέγνωμα βουρτσίζουμε την επιφάνεια με βούρτσα αλογότριχας ,πάντα κατά την φορά των ινών του ξύλου. Στη συνέχεια τρίβουμε την επιφάνεια με ένα βελούδινο ή μάλλινο ράκος για να πετύχουμε την χαρακτηριστική ματ  γυαλάδα του κεριού.

Χρήσιμα στοιχεία εφαρμογής:

•Στα πορώδη  ξύλα , η πρώτη στρώση μπορεί να αραιωθεί περισσότερο με νέφτι, για μεγαλύτερη διείσδυση στο ξύλο.
•Το φινίρισμα μπορεί να γίνει και με μια βούρτσα από τρίχα αγριόχοιρου και ένα μαλακό πανί ή και με μια μαλακού τριχώματος συνθετικής ύλης.
•Για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, επαναλαμβάνουμε την παραπάνω διαδικασία επίστρωσης κεριού και γυαλίσματος με την βούρτσα κάθε 2 με 3 ημέρες για 2 εβδομάδες, αφήνοντας πάντα ένα λεπτό στρώμα κεριού με το γυάλισμα, το οποίο θα στεγνώνει και γρηγορότερα.
•Να δουλεύoυμε πάντα σε ένα ζεστό χώρο.
•Αν θέλουμε να βάψουμε το ξύλο, αυτό πρέπει να γίνει πριν την επίστρωση του κεριού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βαφή νερού ή οινοπνεύματος, αν και για το φινίρισμα με κερί ο καταλληλότερος τύπος βαφής είναι του λαδιού, σε περίπτωση που κάνουμε χρήση βαφής λαδιού, θα πρέπει απαραίτητα, πριν την χρήση κεριού, η επιφάνεια να στεγνώσει πλήρως για 1 εβδομάδα περίπου.

Γιώργο δοκίμασα το κερόνεφτο. Μετά από 2 χέρια και γυάλισμα με δέρμα, το ξύλο έδειξε τα νερά του πιο ζωντανά. Όμως το όργανο κολλάει λόγω του κεριού (μέλισσας). Ειδικά στο μανίκι... το χέρι δεν "περπατά" εύκολα.  :o
Σκέφτηκα να περάσω από πάνω υγρό τάλκ και βενζόη. ¨Η να πειραματιστώ με λάδια  (παραφινέλαιο ή λινέλαιο). Υπάρχει λύση εφικτή?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαΐου 08, 2012, 09:31:26 μμ

Φίλε getit,γενικά όταν μια επιφάνεια γίνεται κολλώδης, αυτό σημαίνει υπερβολική ποσότητα υλικού(παχιά στρώση)και χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να στεγνώσει, αν η αιτία είναι μόνο η παραπάνω ,αφήνουμε επιπλέον χρόνο μέχρι να στεγνώσει πλήρως. Άλλη αιτία είναι να μην έχει «σκουπιστεί» η επιφάνεια, όπως έχει περιγραφεί στην χρήση κεριού με μαλακό ύφασμα, βούρτσα κ.λπ.(τα αναφέρω παραπάνω). Άλλη μια αιτία μπορεί να είναι τα αντιοξειδωτικά στοιχεία που εμπεριέχονται σε ορισμένα είδη εξωτικής ξυλείας, αυτά πάντα επιμηκύνουν τον χρόνο στεγνώματος.
   Σε περίπτωση  τελικά που η σωστή εφαρμογή δεν καθίσταται δυνατή, τότε είναι καλύτερα να αφαιρέσουμε εντελώς τις στρώσεις του βερνικιού και να ξεκινήσουμε από την αρχή. Αυτό μπορεί να γίνει με χρήση νάφθας ή άλλου κατάλληλου διαλύτη, βρέχουμε ένα ύφασμα και περνάμε την επιφάνεια μέχρι το πανί να εμφανίζεται καθαρό, μια πιο «επιθετική» επιπλέον προσέγγιση είναι να συνεχίσουμε το τρίψιμο με ένα κομμάτι πολύ λεπτό ατσαλόμαλλο 0000. Τέλος, καθαρίζουμε πλήρως όλα τα υπολείμματα με ένα καθαρό πανί και λίγη νάφθα ή άλλο κατάλληλο διαλύτη.
    Για να αποφύγουμε πολλές εφαρμογές στρώσεων κεριού, μπορούμε πριν τα χέρια του κερόνεφτου να σφραγίσουμε την επιφάνεια με 1-2 χέρια γομαλάκας, με ενδιάμεσο στέγνωμα και γυαλοχαρτάρισμα μεταξύ των χεριών της γομαλάκας, με πολύ λεπτό γυαλόχαρτο ή ατσαλόμαλλο 0000. Για να αυξήσουμε την προστασία του ξύλου στην θερμότητα και το νερό εφαρμόζουμε πρώτα ένα χέρι με αναλογία 50/50 κερί και νέφτι, ένα μίγμα που φτιάχνεται όπως ήδη έχει αναφερθεί με την μέθοδο του μπαιν-μαρί, το ανακατεύουμε μέχρι να γίνει ένα παχύρευστο υγρό και το περνάμε στην επιφάνεια με μια καθαρή βούρτσα παπουτσιών. Σκουπίζουμε το περίσσευμα και αφού στεγνώσει  τρίβουμε με πολύ ψιλό ατσαλόμαλλο και συνεχίζουμε τις στρώσεις με το μαλακό ύφασμα όπως ξέρουμε. Πάντα όταν περνάμε το κερί  το αφήνουμε να στεγνώσει  «go off» και ακολουθούμε το γυάλισμα «buff» με ένα μαλακό και καθαρό ύφασμα. Στο γυάλισμα κάθε χεριού ,τρίβουμε δυνατά μικρή περιοχή κάθε φορά, μέχρι να μπορεί το ύφασμα να γλιστράει άνετα στο ξύλο, τότε εμφανίζεται και η γυαλάδα, μόλις εμφανιστεί η γυαλάδα μειώνουμε την πίεση, αν η επιφάνεια δεν τριφτεί καλά με το ύφασμα θα παραμένει θαμπή. Κατά το γυάλισμα μπορεί να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε περισσότερα καθαρά υφάσματα μέχρι να πετύχουμε την γυαλάδα που θέλουμε, τέλος τρίβουμε το ξύλο με βελούδινο ύφασμα για την υψηλότερη δυνατή γυαλάδα. Επειδή τα βερνίκια κεριού έχουν λιπαρή βάση, σε επιφάνειες που έχουμε επεξεργαστεί με αυτά, δεν χρησιμοποιούμε ποτέ γυαλιστικά ή λάδια ή άλλα διάφανα βερνίκια από πάνω , το μόνο που χρειάζεται είναι ένα γρήγορο γυάλισμα με μαλακό ύφασμα και για συντήρηση ένα χέρι κεριού αραιά και που.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κώστας Τρικάλης στις Μαΐου 09, 2012, 01:09:31 μμ

Σε ευχαριστώ Γιώργο για τον πλήρη οδηγό  :)
ήδη το μπράτσο μετά από μερικές ημέρες έχει στρώσει καλύτερα
χρειαζόταν παραπάνω χρόνος (αφρικάνικα ξύλα εμποτισμένα)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Μαΐου 13, 2012, 03:29:55 μμ

Ωραία!!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: stok στις Ιουνίου 27, 2012, 08:02:03 μμ

Είμαι ερασητέχνης, μα πολύ ερασητεχνης!!!
Έχω ένα σώμα stratocaster περασμένο με τρία χέρια  υπόστρωμα (σβραγιστικό νομίζω λέγεται ) πολυουρεθάνης δύο συστατικών. Μπορώ να συνεχίσω τώρα με βερνικι νίτρου ?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Ιουνίου 27, 2012, 09:20:13 μμ

Γεια σου φιλε μου και καλως ηρθες στη παρεα! Νομιζω η Fender αυτο ακριβως κανει, sealer πολυουρεθανης και τελειωμα με νιτρο. Οι ειδικοι εδω στο φορουμ θα γνωριζουν καλυτερα, αλλα νομιζω πως καλο ειναι να προτιμησεις νιτρο ιδιας εταιρειας με το υποστρωμα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: theodoropoulos στις Ιουλίου 19, 2012, 09:01:24 πμ

Παράθεση από: stok στις Ιουνίου 27, 2012, 08:02:03 μμ

Είμαι ερασητέχνης, μα πολύ ερασητεχνης!!!
Έχω ένα σώμα stratocaster περασμένο με τρία χέρια  υπόστρωμα (σβραγιστικό νομίζω λέγεται ) πολυουρεθάνης δύο συστατικών. Μπορώ να συνεχίσω τώρα με βερνικι νίτρου ?

μπορεις!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: xaris στις Σεπτεμβρίου 19, 2012, 02:23:32 μμ

Παράθεση από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:33:03 μμ

ΦΥΣΙΚΗ ΜΑΤ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΞΥΛΟΥ

   Για όσους επιθυμούν να έχουν ένα φυσικό ματ φινίρισμα, μπορούν να ακολουθήσουν την μέθοδο του ματαρίσματος με λινέλαιο. Είναι μια πολύ απλή μέθοδος , η οποία δίνει ένα ανυπέρβλητο αρχοντικό φινίρισμα. Η επιφάνεια που θέλουμε να επεξεργαστούμε ,πρέπει να έχει καλοτριφτεί και να έχει καθαριστεί πλήρως από τις σκόνες. Στην συνέχεια περνάμε την επιφάνεια με ένα μαλακό πανί, στο οποίο θα έχουμε στάξει λίγο λινέλαιο ή παραφινέλαιο. Περνάμε μια λεπτή στρώση κάθε μέρα και με ένα στεγνό μαλακό πανί τρίβουμε την επιφάνεια καλά. Αυτό το επαναλαμβάνουμε για 14 ημέρες . Τις πρώτες 11 ημέρες μπορούμε να χρησιμοποιούμε και μια μαλακή βούρτσα και τις 3 τελευταίες επανερχόμαστε στο μαλακό πανί. Το φινίρισμα αυτό συντηρείται με ένα πέρασμα με λίγες σταγόνες λινέλαιο ,1 ή 2  φορές το χρόνο, όχι όμως περισσότερες φορές γιατί θα αρχίσει να κολλάει.

Αγορασα λινελαιο.
Τελικα θελει βρασιμο πριν την χρηση;
Στεγνωτικο να βαλω;
Τριψιμο με γυαλοχαρτο χρειαζεται ενδιαμεσα;
Ρωτω γιατι σε αλλο τοπικ διαβασα κατι τετοιο.
Ευχαριστω.

Τίτλος: Απορία για λινέλαιο προς Sforzando
Αποστολή από: stanta στις Σεπτεμβρίου 19, 2012, 04:31:53 μμ

1) Πρώτα φτιάχνουμε το λινέλαιο όπως γράφεις εδώ;
2) Μετά το αραιώνουμε με κάτι (π.χ. νέφτι);
3) Δεν υπάρχει κίνδυνος αυτανέφλεξης λόγω ήλιου και αέρα;

Παράθεση από: Sforzando στις Μαΐου 01, 2011, 01:00:15 πμ

Νομίζω πως όλοι μας λίγο πολύ έχουμε χρησιμοποιήσει το λινέλαιο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην οργανοκατασκευή, είτε για να τονίσουμε τα νερά του ξύλου ή για να κάνουμε την μπάλα μας να γλιστρά κατά την διαδικασία του French Polishing κ.λπ. Με μια όμως πολύ απλή διαδικασία ,μπορούμε να μετατρέψουμε το απλό λινέλαιο σε βερνίκι που γυαλίζει αλλά και στεγνώνει πιο γρήγορα.Θα σας πω τον τρόπο που μπορείτε να το δοκιμάσετε αφού πρώτα δούμε λίγα βασικά πράγματα για το λινέλαιο:

•   Το καλύτερο λινέλαιο είναι αυτό που βγαίνει με ψυχρή πίεση.
•   Το χρώμα του είναι κίτρινο ανοιχτό.
•   Έχει μεγαλύτερη ρευστότητα και καθαρότητα από το λινέλαιο θερμής πίεσης.

Και τώρα ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να φτιάξουμε συμπυκνωμένο λινέλαιο για χρήση φυσικού βερνικιού.

1.   Παίρνουμε ένα μεγάλο και βαθύ πιάτο και το γεμίζουμε με λινέλαιο, λίγο πιο κάτω από την άκρη του χείλους.
2.   Τοποθετούμε μικρά ξύλινα τακάκια γύρω -γύρω στο χείλος του πιάτου ή κομματάκια φελλού.
3.   Καλύπτουμε με ένα κομμάτι γυαλί ή διάφανο πλαστικό φύλλο που το ακουμπάμε προσεκτικά στα τακάκια.
4.   Το αφήνουμε έξω σε μέρος που έχει ηλιοφάνεια,(εγώ το άφησα στην ταράτσα του σπιτιού μου) και σε λίγες μέρες το λινέλαιο συμπυκνώνεται με την επίδραση του ήλιου και του αέρα που κυκλοφορεί από τα κενά των τάκων.
5.   Που και που ανακατεύουμε για να μην πήξει υπερβολικά το λάδι.
6.   Σε λίγες μέρες γίνεται σαν μέλι, τότε το αδειάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι και έχουμε ένα πρώτης τάξεως φυσικό βερνίκι λαδιού.
7.   Γυαλίζει και στεγνώνει πιο γρήγορα από το λινέλαιο που δεν έχει συμπυκνωθεί.

Αυτό το τόσο απλό βερνίκι το είχα χρησιμοποιήσει πριν αρκετά χρόνια στην κατασκευή ενός τζουρά με πολύ καλά αποτελέσματα. Ακόμη και σήμερα το βερνίκι ούτε έχει σκάσει και παραμένει γυαλιστερό.(Είναι και πολύ ελαστικό).

Κάτι που πρέπει να προσέχουμε είναι ότι δεν χρειάζονται πολλά χέρια γιατί από ένα σημείο και μετά αργεί να στεγνώσει και κολλά.

4) Και μετά κάνουμε το παρακάτω;
5) Όταν λες ότι δεν χρειάζονται πολλά χέρια, εννοείς πιο λίγα από 14 που αναφέρεις στη συνέχεια;
6) Την βούρτσα την χρησιμοποιούμε για το πέρασμα του λινέλαιου ή για το τρίψιμο που αναφέρεις με το καθαρό πανί;

Παράθεση από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:33:03 μμ

ΦΥΣΙΚΗ ΜΑΤ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΞΥΛΟΥ

   Για όσους επιθυμούν να έχουν ένα φυσικό ματ φινίρισμα, μπορούν να ακολουθήσουν την μέθοδο του ματαρίσματος με λινέλαιο. Είναι μια πολύ απλή μέθοδος , η οποία δίνει ένα ανυπέρβλητο αρχοντικό φινίρισμα. Η επιφάνεια που θέλουμε να επεξεργαστούμε ,πρέπει να έχει καλοτριφτεί και να έχει καθαριστεί πλήρως από τις σκόνες. Στην συνέχεια περνάμε την επιφάνεια με ένα μαλακό πανί, στο οποίο θα έχουμε στάξει λίγο λινέλαιο ή παραφινέλαιο. Περνάμε μια λεπτή στρώση κάθε μέρα και με ένα στεγνό μαλακό πανί τρίβουμε την επιφάνεια καλά. Αυτό το επαναλαμβάνουμε για 14 ημέρες . Τις πρώτες 11 ημέρες μπορούμε να χρησιμοποιούμε και μια μαλακή βούρτσα και τις 3 τελευταίες επανερχόμαστε στο μαλακό πανί. Το φινίρισμα αυτό συντηρείται με ένα πέρασμα με λίγες σταγόνες λινέλαιο ,1 ή 2  φορές το χρόνο, όχι όμως περισσότερες φορές γιατί θα αρχίσει να κολλάει.

7) Έχω δει κοντάκια όπλων περασμένα με λινέλαιο και το ξύλο πιο αληθινό και από αληθινό και σε υφή και σε εικόνα.  Απλά τέλειο.  Θα ήθελα να περάσω με λινέλαιο την λύρα που προσπαθώ να φτιάξω για αυτό ρωτάω τόσες λεπτομέρειες.

Ευχαριστώ.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: xaris στις Οκτωβρίου 03, 2012, 10:30:19 μμ

υστερα απο 7 χερια περασμα με λινελαιο,σημερα και αφου στεγνωσε ,αρχισε να φαινεται οτι το οργανο εχει περασει βερνικι.
μενουν αλλα 7.
αυριο θα παραθεσω φωτο,πως ηταν στην αρχη,πως ειναι τωρα και σε καμια 10 μερες το τελικο αποτελεσμα.

μια παρατηριση που θελω να κανω μεχρι τωρα ειναι οτι το καπακι αποροφαει πολυ ευκολα το λινελαιο  σε αντιθεση με την καρυδια  και το φλαμουρι που δειχνουν ηδη γυαλαδα  ενω το καπακι τιποτα,εκτος απτο χρωμα που εχει κιτρινησει.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Blekos Kerkyra στις Οκτωβρίου 09, 2012, 09:52:32 μμ

Προσφατα επεσε στα χερια μου ενας ταμπουρας απο την πολη.Δεν ηταν καποιο ακριβο οργανο...ισως ηταν κλασσικο των αγορων.
Απ οτι καταλαβα το καπακι του ηταν ελατο,το μανικι φλαμουρι και το σκαφος μουρια (με επιφυλαξη).

Παιζοντας μου φανηκε οτι οι επιφανειες ειναι σκληρες,ατρωτες απο τα νυχια και την πενα καμια σχεση με τις επιφανειες των μπουζουκιων.
Δοκιμασα σε μια γωνιτσα του καπακιου να κανω σημαδακι με το νυχι....αδυνατον..σαν να δοκιμαζα σε γυαλιστερο σκληρο πλαστικο.

Επιασα να το κανω στο μανικι...μια απ'τα ιδια...στο σκαφος επισης.

Αναρωτιεμαι τι βερνικι ειναι αυτο που ειναι τοσο σκληρο ωστε να μη γρατζουνιεται;

Τοσο σκληρο βερνικι δε θα επιδρα αραγε στις ιδιοτητες των ξυλων;

Απο την αλλη οι Τουρκοι εχουν παραδοση στα μουσικα οργανα...θα εβαζαν οτι να'ναι;

υ.γ.-Αν κρινετε οτι αυτο το ερωτημα δεν επρεπε να μπει εδω,ας μεταφερθει.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Οκτωβρίου 11, 2012, 06:04:13 μμ

Φίλε Χάρη, ο τρόπος που περιγράφηκε  παραπάνω ,αποτελεί μια από τις πιο απλές μεθόδους για φυσική ματ επεξεργασία του ξύλου. Το λινέλαιο, το οποίο εξάγεται από το λιναρόσπορο αλλά και το λάδι τικ, το οποίο εξάγεται από τους σπόρους του δέντρου τικ και τα δύο χρησιμοποιούνται όπως είναι για αυτό που λέμε λάδωμα του ξύλου. Τα λάδια αυτά αντιδρούν με το οξυγόνο που υπάρχει στον αέρα και σκληραίνουν ,δημιουργώντας έτσι μια μεμβράνη. Αυτός ο τρόπος που περιγράφηκε είναι ο πιο απλός και δεν χρειάζεται βράσιμο, ούτε στεγνωτικό. Στο φινίρισμα ξύλου με φυσικά λάδια ,εκείνο που πρέπει να προσέξουμε είναι η επεξεργασία του ξύλου πριν το λάδωμα, το ξύλο να έχει τριφτεί με όσο το δυνατόν πιο φίνα γυαλόχαρτα ,ακόμη και πάνω από (1000) βαθμό κόκκωσης. Ακόμη οι στρώσεις να είναι όσο πιο λεπτές γίνεται. Ενδιάμεσα στα χέρια μπορείς να τρίβεις το ξύλο με ένα πολύ μαλακό ύφασμα ή με πολύ ψιλό γυαλόχαρτο αλλά δεν είναι υποχρεωτικό. Φυσικά το λινέλαιο μπορεί να δεχθεί και στεγνωτικές ουσίες , 2% έως5%. Αυτές οι ουσίες είναι τα ξηραντικά που αποτελούνται από ενώσεις  μετάλλων με οξέα. Τα ξηραντικά αυτά όμως χρησιμοποιούνται σε βερνίκια λαδιού ,ενώ αυτό που περιγράφω εγώ με την φυσική ματ επεξεργασία είναι η χρήση του λαδιού χωρίς κανένα άλλο συστατικό.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Οκτωβρίου 11, 2012, 06:09:42 μμ

Φίλε Stanta,δεν αραιώνουμε με νέφτι το λινέλαιο του ήλιου και δεν υπάρχει πρόβλημα αυτανάφλεξης. Η ματ επεξεργασία που αναφέρθηκε παραπάνω , είναι κάτι το διαφορετικό από το λινέλαιο του ήλιου. Το λινέλαιο του ήλιου επειδή έχει συμπυκνωθεί έχει αποκτήσει και ιδιότητες βερνικιού(σχετική γυαλάδα και ταχύτερο στέγνωμα).Επίσης σε καμία περίπτωση δεν χρειάζεται 14 χέρια, εμένα ο τζουράς που είχα επεξεργαστεί με το λινέλαιο του ήλιου, χρειάστηκε μόνο 3-4 χέρια για να γυαλίσει. Σε καμία περίπτωση δεν περνάμε επόμενη στρώση αν δεν έχει στεγνώσει η προηγούμενη και εδώ οι στρώσεις πρέπει να είναι λεπτές. Την βούρτσα την χρησιμοποιούμε για το πέρασμα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Οκτωβρίου 11, 2012, 06:13:21 μμ

Αυτό είναι φυσικό φίλε, τα σκληρά ξύλα γυαλίζουν πολύ πιο εύκολα από τα μαλακά. Σε κάποιες κατασκευές μου ,που έχω χρησιμοποιήσει λάδι για ματ φινίρισμα του σκάφους, το καπάκι το έκανα συνήθως με γομαλάκα. Πάντως αν κάνεις χρήση του λινέλαιου του ήλιου, η γυαλάδα θα είναι μεγαλύτερη, όμως έτσι και αλλιώς οι τεχνικές του ματαρίσματος ,δεν έχουν ως ζητούμενο την γυαλάδα αλλά αυτήν την χαρακτηριστική και μάλλον γοητευτική ματ φυσική εμφάνιση του ξύλου.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Οκτωβρίου 11, 2012, 06:18:44 μμ

Φίλε Μπλέκο από όσο ξέρω μάλλον πρόκειται για πολυουρεθάνη.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Blekos Kerkyra στις Οκτωβρίου 11, 2012, 09:53:19 μμ

Βερνικι με πολυουρεθανη δηλαδη;
Αυτο λογικα εφοσον ειναι τοσο σκληρο δεν επιρρεαζει τη συμπεριφορα του ξυλου;

Επαθα πλακα δε μπορεσα να το φθειρω με το νυχι..!!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Οκτωβρίου 30, 2012, 05:21:51 μμ

Γεια σας και από μένα!

Καταρχήν συγχαρητήρια στον φίλο Sforzando που μοιράζει τις γνώσεις  του απλόχερα! Δύσκολα βρίσκεις τέτοια topics και πόσο μάλλον σε ελληνικό φόρουμ.

Με την σειρά μου θα ήθελα αν έχεις την διάθεση και τον χρόνο, φίλε Sforzando, να με συμβούλευες για την διαδικασία που σκέπτομαι να ακολουθήσω.

Το όργανο:
Πρόκειται για μια φτηνή ηλεκτρική κιθάρα τύπου Strat (την πρώτη μου) που μετά από 10 περίπου χρόνια καταξιωμένης πορείας στην διακόσμηση του τοίχου του σπιτιού είπα να την κάνω μάχιμη! ;) Δεν είναι κάποια επώνυμη μάρκα (??? Westsound Professional ???) και όσο αν έχω ψάξει δεν έχω βρει κάτι για αυτήν. Οπότε όπως καταλαβαίνεις δεν ξέρω καν τι ξύλα έχει! Υποψιάζομαι τα φθηνότερα… Είναι σε μαύρο gloss χρώμα.

Τι θέλω να κάνω:
Βρήκα μια τεχνική που ονομάζετε swirl
Δες εδώ: SWIRLING(Black & White Strat) (http://www.youtube.com/watch?v=g3GxEaj7CCE#)

Η διαδικασία που σκέφτομαι να ακολουθήσω:
-   Προετοιμασία της επιφάνειας: τρίψιμο με γυαλόχαρτο (4-5 χέρια ξεκινώντας από χοντρόκοκκο σε πιο λεπτόκοκκα γυαλόχαρτα)
-   Στοκάρισμα και τρίψιμο σε αυτά τα σημεία
-   Αστάρωμα με βελατούρα (εφόσον πρόκειται για λαδομπογιά)
-   Τρίψιμο ξανά για να γίνει λεία η επιφάνεια και έτοιμη για βάψιμο
-   Swirling
-   Υπομονή κανέναν μήνα να στεγνώσει
-   Wet sanding
-   Πλήρωση των πόρων – στίλβωση με tru oil

Οι απορίες μου:
Όταν πρωτοείδα αυτή την τεχνική σκέφτηκα λαδομπογιά. Σε ένα μαγαζί (που παραδίδει και μαθήματα καλλιτεχνικών, διαφόρων κατασκευών, ζωγραφικής και γενικότερα για διάφορα χόμπι χειροτεχνίας) μου είπαν ότι κάνουν αυτήν την τεχνική (όχι μόνο σε ξύλο) και μου υπέδειξε κάποια χρώματα (http://www.c-kreul.de/Magic-Marble-Paints.291.0.html?&L=1 (http://www.c-kreul.de/Magic-Marble-Paints.291.0.html?&L=1)).
Για το αστάρωμα είναι σωστή επιλογή η βελατούρα? Πόσα χέρια να ασταρώσω? Το Swirl που θέλω να κάνω είναι άσπρο, μαύρο (αρκετό μαύρο) και ίσως μια “πινελιά” μοβ. Να περάσω άσπρη ή μαύρη βελατούρα (ή δεν έχει και τόσο σημασία?)
Για την προετοιμασία κάπου διάβασα για να αποφύγουμε σπασίματα-ανοίγματα-ρωγμές στο ξύλο λόγο νερού θα πρέπει τις οπές (για τις βίδες κλπ) να στάξουμε λίγο κερί ώστε να μονωθεί και να μην ποτίσει βαθειά μέσα το ξύλο. Είναι σωστό κάτι τέτοιο?
Όσον αφορά το μπράτσο είναι και αυτό βαμμένο (από “μαμά”) μαύρο gloss. Θέλω και εδώ να κάνω Swirl αλλά ΜΟΝΟ στο headstock (δεν ρισκάρω να γίνει κουλούρι η ταστιέρα). Έτσι για το μπράτσο (εκτός headstock) σκέφτομαι ένα “απαλό” τριψιματάκι, ίσως κάποια στοκαρίσματα σε κάποια χτυπήματα (πολύ μικρά), τοπικό βάψιμο σε αυτά και τέλος tru oil.
Θα απέχει πολύ ο χρωματισμός από το σώμα? Υπόψη θέλω να προσπαθήσω να έχω mirror-like αποτέλεσμα (το pickguard που θα βάλω θα είναι mirror chrome). Ή από την πολύ “γυαλάδα” δεν θα φαίνεται και ιδιαίτερη διαφορά?
Γενικότερα καλά το έχω προγραμματίσει? Ποια είναι η γνώμη σου?

ΥΓ1. Δεν θα μου πέρναγε καν από το μυαλό να έκανα κάτι τέτοιο στην Washburn. Όπως και να έχει το swirl είναι αρκετά risky και one shot (όχι βέβαια ότι δεν θα κάνω άπειρα τεστ πριν “βαφτίσω” την κιθάρα). Το κάνω καθαρά με γνώμονα ότι και απόλυτη αποτυχία τα χρήματα που θα ξοδέψω είναι πολύ λίγα (χαλάλι αν υπάρχει και πιθανότητα να βγει super!)
ΥΓ2. Έχω παρατηρήσει μια πολύ λεπτή ρωγμή (πιο λεπτή και από τρίχα) στο σώμα της κιθάρας κοντά στο σημείο που δένει το μπράτσο. Να φοβάμαι μην γίνει μανιτάρι η κιθάρα μετά από το νερό? Υπάρχει περίπτωση να είναι μόνο στο βερνίκι ή μόνο μετά το τρίψιμο θα καταλάβω? Αν είναι στο ξύλο θα πρέπει να το στοκάρω και ας είναι τόσο λεπτό ή μπορώ να το προστατέψω μόνο με το αστάρι?
ΥΓ3. Προς ηλεκτρικούς κιθαρίστες: τα parts που θα αγοράσω είναι από Αμερική (http://guitarpartsonline.com/ (http://guitarpartsonline.com/)) λόγο τον πολύ καλών κριτικών που έχουν πάρει τα pre-wired pickguards τους. Plus ότι είναι πάμφθηνα!
ΥΓ4. Sorry για το μεγάλο κείμενο και τις πολλές απορίες!  :)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Νοεμβρίου 02, 2012, 04:32:28 μμ

Φίλε lio αυτήν την τεχνική την έχω δει και εγώ σε διάφορα βίντεο στις ηλεκτρικές κιθάρες,δεν έχω ασχοληθεί καθόλου με τέτοιου είδους τεχνικές,μπορώ να βρω όμως κάποιες πληροφορίες από γνωστούς μου κιθαρίστες που ασχολούνται . Όποιος φίλος από το φόρουμ γνωρίζει κάτι για την διαδικασία ας το αναφέρει ,μέχρι να μπορέσω και εγώ να συγκεντρώσω τις πληροφορίες που ζητάς. Οι ρωγμές πρέπει σίγουρα να κλειστούν με κάποιον τρόπο,για την λαδομπογιά έχω κάποια ένσταση, έχω ακούσει πως χρησιμοποιούν κάποια χρώματα enameling αλλά για να είμαστε σίγουροι θα τα ξαναπούμε με την πρώτη ευκαιρία και με νέες πληροφορίες .

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Νοεμβρίου 02, 2012, 05:52:47 μμ

Έχεις δίκιο, όχι λαδομπογιά.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Νοεμβρίου 02, 2012, 07:52:50 μμ

Φιλε lio με ενδιαφερει και εμενα η τεχνικη του swirl και καποια στιγμη θα ηθελα να τη δοκιμασω. Δεν εχω προσωπικη εμπειρια λοιπον, απλα εχω διαβασει απειρα tutorials  ;D
Μια παρατηρηση οσον αφορα τα βηματα της διαδικασιας που εχεις αναφερει: Μετα το swirling δεν μπορεις να κανεις wet sanding γιατι θα καταστρεψεις οτι εχεις κανει! Ειναι πολυ λεπτο το layer του χρωματος και υποτιθεται οτι πρεπει να γινει σε ηδη προετοιμασμενη επιφανεια. Μετα το στεγνωμα θα πρεπει να εφαρμοσεις το βημα που λες παρακαταω (tru oil ή καποιο τελικο βερνικι) και επειτα να ακολουθησει wet sanding και buffing για να εχεις το επιθυμητο mirror-like αποτελεσμα.
Η πληρωση των πορων ειναι ενα βημα που γινεται πολυ πιο νωρις (συνηθως μετα το πρωτο χερι sealer). Στη δικη σου περιπτωση, εφοσον προκειται για ετοιμη κιθαρα το μονο που χρειαζεται ειναι να αφαιρεσεις τις στρωσεις του τελικου βερνικιου και να φτασεις στο χρωμα. Επειτα, αναλογα με τη χημικη συσταση των χρωματων που θα χρησιμοποιησεις, μπορει να χρειαστει και καποιο primer.
Το βασικοτερο απο ολα ειναι το οργανο να ειναι στεγανοποιημενο απο παντου, οπως πολυ σωστα αναφερεις, με κερι.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Νοεμβρίου 03, 2012, 07:02:41 μμ

Φίλε μου immortalx έχεις δικιο για το wet sanding. Είχα στο μυαλό μου (κακώς) λαδομπογιά και οτι θα έβγαινε σχετικά παχύ το layer.
Ξεκίνησα λοιπόν το τρίψιμο (P80 - P100 - P150 - P220) αλλά από το 80άρι και χωρίς πολύ τρίψιμο "έφυγαν" όλα!
Σαν newbie ερασιτέχνης έχω μπερδευτεί λιγάκι με τις ονομασίες. To sealer είναι η των πλήρωση πόρων ή αστάρι? Το αστάρι δεν είναι το primer?
Οπότε περιμένω τις συμβουλές σας για το τι βάση θα έχουν τα υλικά ωστε να είναι "συμβατά" με τα humbrol enamel paints. :)
ΥΓ. Παραθέτω και μερικές photos. (Ρε παιδιά τι ξύλο είναι αυτο?  ??? Δεν θα παραξενευτώ αν μου πείτε κόντρα πλακέ... ότι και αν είναι, αυτό έχω :P )

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Νοεμβρίου 03, 2012, 07:44:40 μμ

Νομιζω οτι δεν ειναι ξυλο.Για  mdf το κοβω.Ειναι και βαρυ φανταζομαι

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Νοεμβρίου 03, 2012, 07:48:07 μμ

Κι εγώ για MDF το βλέπω αλλά για σιγουριά βγάλε και μια φωτογραφία απ' τα σόκορα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Νοεμβρίου 03, 2012, 07:53:12 μμ

κουρε..........το λυκο τον ειδες, τη φωλια του ψαχνεις?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Νοεμβρίου 03, 2012, 07:59:52 μμ

Παράθεση από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Νοεμβρίου 03, 2012, 07:53:12 μμ

κουρε..........το λυκο τον ειδες, τη φωλια του ψαχνεις?

Κώστα, επειδή το MDF είναι το υλικό που χρησιμοποιώ κατά κόρον σε κατασκευές παιδικών επίπλων, το συγκεκριμένο μου φαίνεται ή πολύ κακής ποιότητας MDF ή καλής ποιότητας νοβοπάν. Τα σόκορα θα δείξουν.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Νοεμβρίου 03, 2012, 08:20:41 μμ

ειναι mdf τον κοβω.Αλλα οπως ειπες μπορει να ειναι κινεζικο η ρωσικο ολα παιζουν

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Νοεμβρίου 03, 2012, 08:50:43 μμ

Ευχαρίστως να βγάλω και άλλη photo αλλά τι είναι τα σόκαρα? Υποθέτω τομή του ξύλου? Αν ναι, πως?
Από βάρος δεν μου δείχνει να έχει και μεγάλη διαφορά απο μία Fender Prodigy (USA) που έχω. Δεν τις έχω ζυγίσει βέβαια... ;)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Νοεμβρίου 03, 2012, 09:32:09 μμ

Παράθεση από: lio στις Νοεμβρίου 03, 2012, 08:50:43 μμ

Ευχαρίστως να βγάλω και άλλη photo αλλά τι είναι τα σόκαρα? Υποθέτω τομή του ξύλου? Αν ναι, πως?
Από βάρος δεν μου δείχνει να έχει και μεγάλη διαφορά απο μία Fender Prodigy (USA) που έχω. Δεν τις έχω ζυγίσει βέβαια... ;)

Από το κόψιμο στο πλάι φίλε μου.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ioannis στις Νοεμβρίου 03, 2012, 10:22:18 μμ

mdf κακης ποιοτητας  για τους ξυλουργους  και κατα συνεπεια  πιο ελαφρυ

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Νοεμβρίου 05, 2012, 08:17:38 μμ

Ελπίζω να βοηθήσουν. Σε κάποιες φαίνονται και οι ρωγμές.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Νοεμβρίου 05, 2012, 10:31:36 μμ

mdf ειναι.............ταπαμε

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Νοεμβρίου 09, 2012, 07:50:16 μμ

Έμαθε κανείς τίποτα περισότερο? Ή αφου είναι mdf δεν εχει και τόσο σημασία τι sealer και αστάρι θα βάλω? Για τις ρωγμές τι προτείνετε?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: immortalx στις Νοεμβρίου 09, 2012, 08:36:55 μμ

lio προσωπικα δεν μπορω να καταλαβω αν οι ρωγμες ειναι στο MDF. Αν ειναι οντως ετσι, τοτε φανταζομαι οτι ριχνοντας λεπτορευστη κυανοακρυλικη θα σταθεροποιηθει και δεν θα χεις προβλημα. Αν θελεις να τελειωσεις με Tru-oil οπως ειπες, δεν ειμαι σιγουρος αν ειναι συμβατο με το χρωμα, αλλα για sealer μπορεις να βαλεις της ιδιας εταιρειας (birchwood casey) το Tru-oil sealer and filler.
Απο οτι εχω δει οι περισσοτεροι χρησιμοποιουν νιτρο σε σπρευ παντως.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Νοεμβρίου 10, 2012, 02:15:32 μμ

Κατά 99% είναι στο MDF. Αγόρασα κυανοακρυλική και θα την εφαρμόσω.
Μου φαίνεται οτι καταλήγω στην εξής διαδικασία:
-   birchwood casey sealer and filler (3-4 χέρια)
-   βελατούρα με πινέλο (2-3 χέρια με ενδιάμεσα sandings 220)
-   humbrol enamels (swirl)
-   τουλάχιστον 2,5 βδομάδες στέγνωμα
-   βερνίκι νιτροκυτταρίνης σε σπρέι  (4-5 χέρια)
-   wet sanding με 320
-   βερνίκι νιτροκυτταρίνης σε σπρέι  (2-3 χέρια)
-   wet sanding με 600
-   wet sanding με 2000
-   για buffing σκέφτομαι κάτι τέτοιο http://www.seasters.gr/?page_id=4&shopp_pid=1005 (http://www.seasters.gr/?page_id=4&shopp_pid=1005) αλλά θα προτιμούσα tru-oil αν είναι συμβατό (είναι και φτηνότερο)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Elias στις Νοεμβρίου 10, 2012, 02:49:37 μμ

εφοσον θα βαλεις βερνικι δεν εχει νοημα να βαλεις και tru- oil. η αλοιφη ειναι καλη, 3μ εγγυηση  8)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: vtypal στις Απριλίου 21, 2013, 11:06:49 μμ

Μήπως έχει χρησιμοποιησει κανείς την γομαλάκα (http://www.mercola.gr/page.aspx?itemID=PPG160_1350) της Mercola; Αν ναι, πόσο την αραιώσατε σε οινόπνευμα; Και κάτι τελευταίο , ο τρόπος εφαρμογής βερνικιού μπάλας νίτρου είναι ουσιαστικά ο ίδιος με αυτόν της γομαλάκας;
Κάνω κάποια συγκριτικά πειράματα, θα με βοηθούσε πολύ η απάντηση σας. 

Τίτλος: Απομίμηση έβενου (ebonizing) - Συνταγή από το μεσαίωνα
Αποστολή από: Αχιλλέας στις Απριλίου 26, 2013, 11:48:18 πμ

Ελπίζω ότι βρίσκομαι στο σωστό thread για να μοιραστώ την παρακάτω παλιά συνταγή για να μαυρίσουμε ξύλο, διατηρώντας τα νερά του (απομίμηση έβενου)

• Γεμίζουμε ένα γυάλινο δοχείο με μηλόξυδο (ή οξικό οξύ από αποθήκη χημικών - είναι ακίνδυνο)
• Ρίχνουμε μέσα στο δοχείο μερικά σκουριασμένα καρφία ή ρινίσματα σιδήρου ή ατσαλόμαλλο (αν χρησιμοποιήσουμε ατσαλόμαλλο, το πλένουμε πρώτα με σαπούνι και νερό για να φύγει το μηχανόλαδο που ενδεχομένως να έχει. Προσοχή! Κόβει!)
• Σκεπάζουμε το δοχείο για να μην εξατμίζεται, χωρίς όμως να το βιδώσουμε (δλδ ακουμπάμε το καπάκι πλαγιαστά - να μπορεί να φύγει αέρας).
• Το αφήνουμε στον ήλιο για 7-10 μέρες. Το υγρό, από διάφανο, θα έχει γίνει ομιχλώδες πορτοκαλο-γκρί (θα είναι λιγό αηδία!). Η διαδικασία μπορεί να επιταχυνθεί ζεστένοντας το δοχείο σε μπεν-μαρί για μερικές ώρες (μέχρι να πάρει το χρώμα που είπαμε)
• Το φιλτράρουμε με φίλτρο καφέ σε καθαρό δοχείο. Αποθηκεύεται σφραγισμένο.

Χρήση:

• Περνάμε το ξύλο με πινέλο διαδοχικές στρώσεις (περιμένωντας να στεγνώσει η προηγούμενη) μέχρι να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
• Μετά την τελευταία στρώση, τρίβουμε με κάποιο αραιό αλκαλικό διάλυμα (πχ μαγειρική σόδα ή υγρή αμμωνία)
• Γυαλοχαρτάρουμε και λουστράρουμε κατά τα γνωστά

Επεξήγηση:

• Ο σίδηρος στο ξύδι σχηματίζει ένα σιδηρούχο οξικό άλας (iron acetate) το οποίο αντιδρά με την τανίνη του ξύλου, σχηματίζοντας μια ένωση που είναι μαύρη.
• Το τελευταίο πέρασμα με σόδα αδρανοποιεί το οξύ (μηλόξυδο) προκειμένου να μην φθείρει το βερνίκι που θα ακολουθήσει

ΠΡΟΣΟΧΗ!
Το τελικό αποτέλεσμα διαφέρει από ξύλο σε ξύλο, ανάλογα πόσο πλούσιο σε τανίνη είναι αυτό. Ιδανικό ξύλο για αυτήν τη διαδικασία είναι η Δρυς (πλούσια σε τανίνη), ενώ αντίθετα η Οξυά (φτωχή σε τανίνη) δεν ανταποκρίνεται καλά. Για ξύλα φτωχά σε τανίνη, πρέπει να προηγηθεί εμπλουτισμός αυτών ως εξής:

• Βράζουμε μικρά κομματάκια ξύλου και φλοιού Δρυός (η Δρυς πωλείται και ως καυσόξυλο). Εναλλακτικά μπορούμε να φτιάξουμε "βαρύ" τσάι. Πχ 10-20 φακελάκια (ληγμένο) τσάι σε μισό λίτρο νερό.
• Όσο το εκχύλισμα (ή το τσάι) είναι ακόμα ζεστό (όχι καυτό) περνάμε το ξύλο ένα χέρι.
• Μόλις το αποροφηθεί (αλλά πριν στεγνώσει εντελώς) περνάμε από πάνω το ξύδι με τον σίδηρο.

Εκτός της Δρυός, η Αχλαδιά έχει νερά που μοιάζουν με του Έβενου, και αυτή χρησιμοποιούταν για το μπράτσο και τα κλειδιά των λαούτων (Αναγέννησης & Μπαρόκ).

Τίτλος: Βερνίκι λαδιού από την Αναγέννηση
Αποστολή από: Αχιλλέας στις Απριλίου 26, 2013, 01:00:30 μμ

Παραθέτω, ελεύθερα μεταφρασμένο, ένα απόσπασμα από το "Marciana Manuscript (1550/1570)" για συνταγή βερνικιού λαδιού.

"Βερνίκι που απλώνεται σαν λάδι, είναι πολύ λαμπρό και όμορφο, και όταν μπει πάνω σε αντικείμενα είναι σαν γυάλινος καθρέφτης, και είναι αξιοθαύμαστο σε λαούτα και παρόμοια αντικείμενα.

Για μία δόση χρησιμοποιήστε: Μία λίβρα λινέλαιο (linseed oil), και βράστε το σε καθαρό στιλωμένο δοχείο. Προσθέστε μισή λίβρα διαφανές κολοφώνιο (Greek pitch) σε σκόνη, ανακατεύοντας μέχρι να διαλυθεί σε χαμηλή φωτιά. Προσθέστε μισή λίβρα σκόνη μαστίχας (mastic). Επειδή θα φουσκώνει, ανασηκώστε από την φωτιά, ανακατέψτε το καλά. Επιστρέψτε το δοχείο στη φωτιά και ανακατέψτε για να διαλυθεί και να φγίνει ομοιογενές.

Τρίψτε και προσθέστε ένα κομμάτι (σε μέγεθος καρυδιού) ψημένης ορυκτής στυπτηρίας (burnt rock Alum). Ανακατέψτε για να διαλυθεί. Κατόπιν σβήστε τη φωτιά, και φιλτράρετέ το μέσα από ένα παλιό κομμάτι λινού υφάσματος, και αποθηκεύστε το.

Κατάλληλο για ξύλο, σίδηρο, χαρτί και δέρμα, και για πίνακες, και για να ομορφύνει τα έργα, και για να τα κάνει αδιάβροχα. Μετά την παρασκευή μπορεί να αραιωθεί με λινέλαιο."

Υλικά & Μονάδες:

• 1 λίβρα (1 pound) = 453gr
• Λινέλαιο: Υποθέτω μιλάει για ωμό λινέλαιο, μιας και το βράζει κατά την παρασκευή. Άλλωστε το 1550 μάλλον δεν υπήρχε ακόμα αγορά για μαζική παραγωγή και αποθήκευση βρασμένου λινέλαιου.
• Κολοφώνιο: Προϊόν του ρετσινιού. Θα το βρείτε εύκολα σε διαφόρων ειδών καταστήματα (Μπαχάρια, Καλλυντικά, Χημικά, Βερνίκια κλπ. - ή ρωτήστε έναν βιολιστη! Θα ξέρει.)
• Μαστίχα: Δεν ξέρω αν με την λέξη mastic εννοεί την μαστίχα Χίου ή κάποιο άλλο πιο κοινό (και φτηνό) είδος όπως πχ αραβικό κόμι.
• Στυπτηρία ή στύψη (Ένυδρο θειϊκό αργιλο-κάλιο). Θα βρείτε σε φαρμακεία, είδη τροφίμων και αποθήκες χημικών. Χρησιμοποιείται συχνά ως συντηρητικό, και μάλλον αυτός είναι και ο ρόλος του στην παραπάνω συνταγή.

Τίτλος: Απ: Βερνίκι λαδιού από την Αναγέννηση
Αποστολή από: Κώστας Τρικάλης στις Απριλίου 26, 2013, 08:50:13 μμ

Παράθεση από: dimachil στις Απριλίου 26, 2013, 01:00:30 μμ

Παραθέτω, ελεύθερα μεταφρασμένο, ένα απόσπασμα από το "Marciana Manuscript (1550/1570)" για συνταγή βερνικιού λαδιού.

"Βερνίκι που απλώνεται σαν λάδι, είναι πολύ λαμπρό και όμορφο, και όταν μπει πάνω σε αντικείμενα είναι σαν γυάλινος καθρέφτης, και είναι αξιοθαύμαστο σε λαούτα και παρόμοια αντικείμενα.

Για μία δόση χρησιμοποιήστε: Μία λίβρα λινέλαιο (linseed oil), και βράστε το σε καθαρό στιλωμένο δοχείο. Προσθέστε μισή λίβρα διαφανές κολοφώνιο (Greek pitch) σε σκόνη, ανακατεύοντας μέχρι να διαλυθεί σε χαμηλή φωτιά. Προσθέστε μισή λίβρα σκόνη μαστίχας (mastic). Επειδή θα φουσκώνει, ανασηκώστε από την φωτιά, ανακατέψτε το καλά. Επιστρέψτε το δοχείο στη φωτιά και ανακατέψτε για να διαλυθεί και να φγίνει ομοιογενές.

Τρίψτε και προσθέστε ένα κομμάτι (σε μέγεθος καρυδιού) ψημένης ορυκτής στυπτηρίας (burnt rock Alum). Ανακατέψτε για να διαλυθεί. Κατόπιν σβήστε τη φωτιά, και φιλτράρετέ το μέσα από ένα παλιό κομμάτι λινού υφάσματος, και αποθηκεύστε το.

Κατάλληλο για ξύλο, σίδηρο, χαρτί και δέρμα, και για πίνακες, και για να ομορφύνει τα έργα, και για να τα κάνει αδιάβροχα. Μετά την παρασκευή μπορεί να αραιωθεί με λινέλαιο."

Υλικά & Μονάδες:

• 1 λίβρα (1 pound) = 453gr
• Λινέλαιο: Υποθέτω μιλάει για ωμό λινέλαιο, μιας και το βράζει κατά την παρασκευή. Άλλωστε το 1550 μάλλον δεν υπήρχε ακόμα αγορά για μαζική παραγωγή και αποθήκευση βρασμένου λινέλαιου.
• Κολοφώνιο: Προϊόν του ρετσινιού. Θα το βρείτε εύκολα σε διαφόρων ειδών καταστήματα (Μπαχάρια, Καλλυντικά, Χημικά, Βερνίκια κλπ. - ή ρωτήστε έναν βιολιστη! Θα ξέρει.)
• Μαστίχα: Δεν ξέρω αν με την λέξη mastic εννοεί την μαστίχα Χίου ή κάποιο άλλο πιο κοινό (και φτηνό) είδος όπως πχ αραβικό κόμι.
• Στυπτηρία ή στύψη (Ένυδρο θειϊκό αργιλο-κάλιο). Θα βρείτε σε φαρμακεία, είδη τροφίμων και αποθήκες χημικών. Χρησιμοποιείται συχνά ως συντηρητικό, και μάλλον αυτός είναι και ο ρόλος του στην παραπάνω συνταγή.

το έχω φτιάξει, αλλά δεν πέτυχα μάλλον την τεχνική κατά το βερνίκωμα
ισως με την τεχνική του true-oil (υγρό γυαλοχάρτισμα), να πετύχει κανείς εντυπωσικά αποτελέσματα
το βρασμένο λινέλαιο εννοείται στον ήλιο. Έχει ξανα αναφερθεί η τεχνική
η στυπτηρία κάνει αδιάβροχο το μείγμα και τη βρίσκει κανείς στα φαρμακεία (είναι το υλικό που σταματά το αίμα κατα το ξύρισμα)
ναι η μαστίχα είναι η δική μας η χιώτικη

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: christosp στις Ιουλίου 15, 2013, 09:23:11 μμ

Θα ήθελα κι εγώ με την σειρά μου να ευχαριστήσω  :)όλους όσοι έγραψαν και γράφουν στο forum και μοιράζουν τις γνώσεις τους σε όλους τους υπόλοιπους. Μετά την ανάγνωση (και) του παρόντος θέματος (ευχαριστώ Sforzando,για τις καταπληκτικές περιγραφές και πληροφορίες) φαίνεται πόσο σπουδαία τέχνη είναι η οργανοποιία και πόσο τυχεροί είμαστε που ασχολούμαστε με αυτήν. Έχω πάρει αρκετές πληροφορίες και όντας αρχάριος (πολύ αρχάριος  ;) :)) έχω βοηθηθεί πάααρα πολύ!
Ας κάνω όμως κι εγώ μία ερώτηση (εμ, τί νομίζατε... έτσι τη γλυτώνατε από ΄μένα;) ;D
True oil από που μπορούμε να προμηθευτούμε; Διάβασα τόσα και τόσα γι' αυτό το υλικό αλλά δεν κατάφερα να βρώ κάποιο μαγαζί (Αθηνά). Από την άλλη ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα μόνο αμερικάνικες σελίδες που δεν στέλνουν όμως στην Ελλάδα... :( Μήπως ξέρει κάποιος να μας πεί;
Ευχαριστώ προκαταβολικώς.  :D

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: yiannis στις Ιουλίου 15, 2013, 10:12:45 μμ

Για δες εδώ Χρήστο...
Εχουν πολλοί και στέλνουν Ελλάδα

http://www.ebay.co.uk/sch/i.html?_sacat=0&_from=R40&_nkw=Tru%20oil&_sop=15&_clu=2&_fcid=80&_localstpos&_stpos&gbr=1 (http://www.ebay.co.uk/sch/i.html?_sacat=0&_from=R40&_nkw=Tru%20oil&_sop=15&_clu=2&_fcid=80&_localstpos&_stpos&gbr=1)

Πάντως θα βρεις σε καταστήματα με είδη κυνηγιού γιατί το χρησιμοποιούν πολύ στα όπλα όπως εδώ

http://www.kalkantzakos.com/Product.asp?ID=105 (http://www.kalkantzakos.com/Product.asp?ID=105)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: christosp στις Ιουλίου 15, 2013, 10:58:47 μμ

Ευχαριστώ yiannis για την απάντηση. Αυτό στο ελληνικό μαγαζι γράφει TRU-OIL GUN STOCK FINISH ενώ το ebay γράφει wood finish. Νομίζω ότι είναι το ίδιο αφού πρόκειται για το κοντάκι του όπλου αλλά ρωτάω για να βεβαιωθώ. (αρχάριος και ατζαμής όπως είμαι έχω μια «ροπή»... στις πατάτες)! :D γι'  αυτό ρωτάω.
Και μία ακόμη ερώτηση:  Αυτό:http://www.kalkantzakos.com/Product.asp?ID=107 (http://www.kalkantzakos.com/Product.asp?ID=107)είναι το sealer που διάβασα; 

Αν κατάλαβα καλά χρειάζομαι και το sealer. Έτσι δεν είναι;

Ευχαριστώ για μία ακόμη φορά.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: yiannis στις Ιουλίου 16, 2013, 08:19:06 πμ

Και στο ebay δεν το γράφει στην περιγραφή αλλά στην ετικετα γράφει gun stock finish.
Το ίδιο πράγμα ακριβώς είναι.Αν χρησιμοποιήσεις το sealer θα έχεις μια επιφάνεια λεία χωρίς πορους για να γυαλίσεις...Αν όχι θα έχεις ενα πιο φυσικό φινίρισμα που θα φαίνονται οι ατέλειες και οι πόροι στην επιφάνεια.
Αν και δεν έχω δουλέψει ποτέ tru oil γνώμη μου να το χρησιμοποιήσεις το sealer πρώτα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: christosp στις Ιουλίου 16, 2013, 11:18:29 πμ

Ευχαριστώ, Γιάννη. Κι εγώ αυτό είχα καταλάβει αλλα χαίρομαι που μου το διευκρίνισες. Φτιάχνω ένα ούτι με σκάφος από παντούκ και καρυδιά αμερικάνικη. Από την μια θέλω να το φινιρω με γομολακα, αλλά από την άλλη θέλω να δοκιμάσω και το true oil... Κλίνω προς τη δοκιμή true oil. Τα ξύλα που προανέφερα διάβασα ότι ανταποκρινονται θετικά στο true oil (σχετικά, διάβασα για το σώμα μιας κιθάρας σε αμερικανικό φόρουμ). Θα το επιχειρήσω λοιπόν και θα δούμε...

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Σεπτεμβρίου 29, 2013, 04:47:16 μμ

-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΒΕΡΝΙΚΩΣΕΙΣ ΒΙΟΛΙΟΥ-

  Μεταφέρω εδώ αυτά που μελέτησα για τις πληροφορίες που ζήτησαν οι φίλοι Chris και Panagiotis.lp, αλλά και για όλους τους φίλους του φόρουμ.

Ο Henry Strobel μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής:


   Το βερνίκι είναι πολύ πιο σημαντικό(εκτός και αν χρησιμοποιείται σε περίσσεια) αισθητικά παρά ακουστικά. Αυτό που προσέχουμε όταν πιάνουμε στα χέρια μας ένα βιολί είναι το βερνίκι και το χρώμα του, έστω και αν εκτιμούμε το στυλ του μοντέλου και την τέχνη του σκαλίσματος.

   Ανάλογα με το πώς ένα βιολί είναι φινιρισμένο αυτό καθορίζει πρώτα την εμφάνιση του, μετά την αντοχή της επιφάνειας του και τελικά τον τόνο του.
   Εάν το βερνίκι είναι “φτωχό” το βιολί θα απορριφτεί προτού καν το δοξάρι το αγγίξει, σίγουρα τονίζει ο Henry  “Αυτό που μετράει είναι ο ήχος” αλλά υπάρχουν πάρα πολλά βιολιά που είναι εύηχα αλλά ταυτόχρονα και με πολύ καλό φινίρισμα.

   Υπάρχει μια τεράστια ποικιλία από βερνίκια, χρώματα, αποχρώσεις, η τέχνη του φινιρίσματος δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, χρειάζεται πολύ δουλειά πειθαρχεία  και εμπειρία! Τα δύο βασικά είδη βερνικιού για βιολιά είναι του οινοπνεύματος και του λαδιού και τα δύο μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο ίδιο βιολί σε διαφορετικά στρώματα ,μαζί με βαφές νερού κ.λπ.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ

•Αφαιρούμε όλα τα εξαρτήματα και την ταστιέρα η οποία είχε κολληθεί ελαφρώς προηγουμένως.
•Ελαφρώς κολλάμε μια προστατευτική ασπίδα από ξύλο ή ένα κομμάτι cardboard στην επιφάνεια τοποθέτησης της ταστιέρας του μπράτσου ,για προστασία από τον χειρισμό και την βερνίκωση.
•Ελέγχουμε τις επιφάνειες του βιολιού για ατέλειες, χτυπήματα αλλά και βρωμιά, αφαιρούμε τυχόν σημάδια κόλλας με νερό και μια σκληρή βούρτσα, ελέγχουμε και διορθώνουμε αν είναι απαραίτητο τις καμπύλες του μπράτσου.
•Αν χρειάζεται χρησιμοποιούμε ελαφρώς την ξύστρα.
•“Φουσκώνουμε” τυχόν βαθουλώματα εφαρμόζοντας τοπικά καυτό νερό, ένα ελαφρύ τρίψιμο με λεπτό γυαλόχαρτο ακολουθεί.
•Μια επιφάνεια “smoothly scraped” είναι πάντα επιθυμητή, εξαιρετικής σημασίας είναι η πρακτική να χρησιμοποιούμε την ξύστρα σύμφωνα με τα νερά του ξύλου ειδικά στο καπάκι του βιολιού.
•Ακολουθεί η ύγρανση του ξύλου γενικώς με ένα σπόγγο, το χνούδι αφαιρείται μετά το στέγνωμα της επιφάνειας με λεπτό γυαλοχαρτάρισμα, επαναλαμβάνουμε αν χρειαστεί.
•Το ξύλο αποκτά μια λεία “satin” -σατινέ επιφάνεια, χωρίς ίχνη ατελειών.
•Ταιριάζουμε ένα κωνικό πείρο στην τρύπα εκεί που θα μπει το endpin …για να μπορούμε να το χρησιμοποιούμε σαν λαβή ή στήριγμα κατά το βερνίκωμα.

   Ο Henry αναφέρει πως η διαδικασία που περιγράφει μπορεί να δώσει ικανοποιητικά αποτελέσματα για κάποιον αρχάριο στο φινίρισμα του βιολιού, δεν είναι αναγκαστικά ο πιο εύκολος τρόπος και σίγουρα δεν είναι και ο πιο γρήγορος, το θέμα του φινιρίσματος παραμένει μια προσωπική διαδικασία που ενίοτε είναι προβληματική. [Θέλει να πει δηλαδή πως μπορεί να προκύψουν διάφορα προβλήματα].

   Αναφέρει διάφορα θεωρητικά στοιχεία για βερνίκια οινοπνεύματος και λαδιού, θα τα περιγράψω στο τέλος της παρουσίασης για οικονομία του χώρου και περιληπτικά. Τώρα συνεχίζουμε με πιο πρακτικά θέματα όπως το θέμα “Ground” δηλαδή την βάση.
Πριν εφαρμοστεί το βερνίκι πρέπει να προετοιμαστεί η βάση ,αυτό το κάνει σε δύο βήματα που ονομάζει “color adjustment” και “sealing ή sizing”.



Διάφορα είδη για “GROUND”

•Μια κοινή μέθοδος ξεκινάει με ένα “sizing” που αποτελείται από ένα διάλυμα 5% ζελατίνης η οποία είναι παρεμφερής με την παραδοσιακή μέθοδο “glue ground”. Αναμφίβολα δουλεύει καλά προλαμβάνοντας την ανόμοια απορρόφηση χρώματος.
•Άλλη μέθοδος είναι η χρήση διαλύματος “gamboges gum”(δηλητήριο) η οποία βάφει πορτοκαλί και σφραγίζει ταυτόχρονα.
•Άλλη μέθοδος είναι να τριφτεί λινέλαιο στο ξύλο και μετά να μείνει στον ήλιο… όπως αναφέρει να “ηλιοκαεί” για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Συνεχίζεται…

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Σεπτεμβρίου 29, 2013, 04:50:38 μμ

Βιβλία μελέτης: "Violin Making Step by Step" του Henry Strobel  και ένα αρκετά παλαιό με τίτλο "Violin Making as it was, and is", του Ed. Heron-Allen.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Σεπτεμβρίου 29, 2013, 04:57:00 μμ

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΩ ΒΛΑΚΕΙΑ ΑΛΛΑ ΑΝ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ Χ ΕΝΑ ΒΙΟΛΙ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ,ΔΕΝ  ΘΑ ΤΟ ΜΑΖΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΦΤΥΑΡΙ ΜΕΤΑ?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: νικος μπακης στις Οκτωβρίου 01, 2013, 10:15:28 μμ

το λιγοτερο που μπορω να πω, ειναι ενα μπραβο, σε ολους, που σε μορφη παρε'ι'στικης κουβεντας ,γραφεται ενα κεφαλαιο για θεμα ,το οποιο υστερουσε σε πληροφοριες ,στα ελληνικα ,μετα απο αυτες τις πληροφοριες ,νομιζω οτι πεσαμε ολοι ,στα μαγαζια και μετα στα πειραματα, κρυφοκοιταζοντας τα οργανα μας (τα μουσικα )εννοειται.
 εγω θα ηθελα να ρωτησω το εξης, σε καποιες ηλεκτρικες κιθαρες που ετοιμαζω ,εαν ξεκινησω με γομαλακα και ελαφροπετρα, συνεχισω με ακρυλικο χρωμα αυτοκινητου ,ενος συστατικου και τελειωσω με γομαλακα ,ειναι συμβατος συνδυασμος? και ολο αυτο, για να πετυχω αδιαφανεια των νερων, αν γνωριζει καποιος αλλη τεχνικη σε συνδιασμο με την γομαλακα, θα ηταν ενδιαφερον.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ στις Οκτωβρίου 02, 2013, 09:03:44 πμ

Παράθεση από: νικος μπακης στις Οκτωβρίου 01, 2013, 10:15:28 μμ

εγω θα ηθελα να ρωτησω το εξης, σε καποιες ηλεκτρικες κιθαρες που ετοιμαζω ,εαν ξεκινησω με γομαλακα και ελαφροπετρα, συνεχισω με ακρυλικο χρωμα αυτοκινητου ,ενος συστατικου και τελειωσω με γομαλακα ,ειναι συμβατος συνδυασμος? και ολο αυτο, για να πετυχω αδιαφανεια των νερων, αν γνωριζει καποιος αλλη τεχνικη σε συνδιασμο με την γομαλακα, θα ηταν ενδιαφερον.

Ποιο είναι το ακρυλικό χρώμα αυτοκινήτου ενός συστατικού;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: νικος μπακης στις Οκτωβρίου 02, 2013, 05:22:09 μμ

το ενος συστατικου χρωμα, ειναι πολυ λεπτο και το αραιωνεις ,εαν θελεις και με δυαλιτικο, παιρνωντας βεβαια περισσοτερα χερια ,αν θελεις παλι, το αραιωνεις τοσο πολυ, που φαινονται απο κατω τα νερα του ξυλου, οταν θελεις π.χ. να κανεις sunburst και μετα,πεφτουν οσα χερια βερνικι θελεις, συνηθως, οσο πιο λεπτα, τοσο πιο πολλα.
Χρησιμοποιείτε απο καποιες αυτοκινητοβιομηχανιες π.χ. NISSAN ALMERA

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ στις Οκτωβρίου 02, 2013, 07:40:56 μμ

Ρώτησα απλά ποια μάρκα θέλεις να δουλέψεις.Π.χ. Ppg, dypon, κ.λ.π.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: νικος μπακης στις Οκτωβρίου 02, 2013, 07:57:12 μμ

δεν ξερω πια μαρκα ειναι αυτη που δουλεψα, γιατι ,πηρα λιγη ποσοτητα και μου την εβαλε σε κουτι ,το οποιο, δεν γραφει τιποτα, παντως ειναι καταστημα, με χρωματα αυτοκινητου, αποκλειστικα ξερεις αν υπαρχουν καποιες ιδιαιτεροτητες σε καποιες μαρκες ?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ στις Οκτωβρίου 03, 2013, 09:34:05 πμ

Στην θέση σου θα χρησιμοποιούσα  βαφή νερού άσπρη Cna της ICA ή όποια άλλη βαφή νερού ,σε πολύ καλά προετοιμασμένη επιφάνεια από πλευράς τριψίματος.Μετά από το πρώτο χέρι βαφής ,αποχαρτάρουμε ελαφρά, για να καταπραϋνθεί η βένα. Εφαρμόζουμε όσα χέρια θέλουμε έως να φτάσουμε στο αποτέλεσμα που θέλουμε.Κατόπιν βάζεις ότι βερνίκι θέλεις.Αλλά και μία ερώτηση.Αφού θες να περάσεις γομαλάκα,γιατί να μπείς στην διαδικασία των συνθετικών υλικών;Ακόμη.Την γομαλάκα την βάζουμε σε όργανα μη ηλεκτρικά,όπου το βερνίκι επηρεάζει κατά πολύ τον ήχο.Σε μία ηλεκτρική κιθάρα,με μασίφ σώμα,τι ρόλο θα έχει η γομαλάκα;Με ακρυλικά από αρχή έως τέλος σε μία τέτοια κατασκευή έχεις την καλύτερα δυνατή προστασία και εμφάνιση.Και ναι τέλος ,μπορείς να χρησιμοποιήσεις ακρυλικό ενός συστ. και από επάνω γομαλάκα,αλλά το πρόβλημα είναι ότι η γομαλάκα θα κιτρινίζει,και από κάτω το λευκό θα πάει "περίπατο".Ακόμη ρώτησα για την μάρκα,γιατί πολλοί,μέσα στο κουτάκι που σου δίνουν με το χρώμα έχουν βάλει καταλύτη ,και διαλυτικό,και μετά τρέχεις και δεν φτάνεις.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: νικος μπακης στις Οκτωβρίου 04, 2013, 07:01:49 μμ

δεν ξερω αν μιλας για ανιλινη νερου, οποτε σε μια τετοια περιπτωση ισως δεν καλυψει τα νερα του ξυλου, αν ειναι κατι αλλο, δεν γνωριζω, για αυτον τον λογο σκεφτηκα το χρωμα αυτοκινητου, οσο για τον ρολο του λουστρου στην ηλεκτρικη ,σαφως και δεν επηρεαζει τον ηχο τοσο οσο στα ακουστικα, αλλα παλι εχει το ρολο του στο συνδιασμο< ηλεκτρικα ,ξυλο σωματος, ξυλο μπρατσου>αλλα ναι εχεις δικιο δεν παιζει ιδιαιτερο ρολο , ο λογος που δεν μπορω να ριξω ακρυλικα λουστρα ειναι η ελλειψη καταλληλου χωρου και οσο και να πεις εχει κατι το ιδιαιτερο η γομαλακα ειναι πιο χειροποιητο το πραγμα 

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ στις Οκτωβρίου 05, 2013, 08:23:24 μμ

Μιλάω για υδατοδιάλυτη βαφή,η οποία αν περαστεί σωστά,ασπρίζει τα νερά του ξύλου,χωρίς να τα καλύπτει.Στην θέση σου θα περνούσα ακρυλικό ενός συστ.με πινέλλο,και μετά θα αλοιφάριζα,έως ότου έχω καλή επιφάνεια.Έτσι θα γλίτωνα το κιτρίνισμα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: νικος μπακης στις Οκτωβρίου 08, 2013, 06:20:54 μμ

ευχαριστω ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ στις Οκτωβρίου 08, 2013, 08:07:16 μμ

Νά σαι καλά.Καλή επιτυχία.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: pikolo στις Οκτωβρίου 08, 2013, 08:45:18 μμ

Παράθεση από: ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ στις Οκτωβρίου 08, 2013, 08:07:16 μμ

Νά σαι καλά.Καλή επιτυχία.

Αυτή η βαφή είναι μήπως βαφή εμποτισμού?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ στις Οκτωβρίου 09, 2013, 08:58:47 πμ

Υδατοδιάλυτη βαφή ξύλου.(ή και διαλυτικού,αν θέλετε υπάρχει).Την έχει η Βερνιλάκ,η Ερ λάκ,αλλά καλύτερη είναι της εταιρείας ICA (CNA).Έχει αρκετό γαλάκτωμα ώστε να μην σηκώνει πολλή βένα,και είναι σταθερή στις αποχρώσεις της.Υπάρχει και ο τρόπος με πολλή αραιωμένη λάκα,πολλές φορές όμως λόγω κακής κατεργασίας μετά έχουμε το φαινόμενο των αποκολλήσεων των βερνικιών.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Ειρήνη στις Οκτωβρίου 12, 2013, 05:28:37 μμ

Χαιρεται, προκειται να βερνικωσω ενα μπαγλαμαδακι με τη μεθοδο της μπαλας. Ομως πρωτα θελω να το περασω με gomme adragante για να γεμισουν τυχον ατελειες του ξυλου. Ειναι σε μορφη σκονης και ξερω οτι πρεπει να την ανακατεψω και ζεστανω σε ενα μπρικι με λιγο νερο και να το αφησω να κρυωσει. Επισης ξερω οτι θα πρεπει να εχει πηξει σαν το μελι αττικης ζεστο, ας πουμε. Αν γνωριζει καποιος θα μπορουσε να μου επιβεβαιωσει τα παραπανω και να με διαφωτισει λιγο οσον αφορα τις ποσοτητες;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: theodoropoulos στις Οκτωβρίου 12, 2013, 05:40:14 μμ

για ρωτα εδω,ειναι ειδικος σε ολα
http://www.abio.gr/index.asp?action=list&cid=2&mid=2 (http://www.abio.gr/index.asp?action=list&cid=2&mid=2)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Ειρήνη στις Οκτωβρίου 12, 2013, 05:59:07 μμ

Ευχαριστω πάρα πολυ!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: SD Tragos στις Νοεμβρίου 11, 2013, 03:25:03 μμ

Καλησπερα σε ολους, ονομαζομαι Στελιος και ειμαι μπασιστας. Εχω ερωτευτει την κατασκευη οργανων και ασχολουμαι με τις επαγγελματικες βαφες αυτοκινητων απο το 2006.

Εχω διαβασει αρκετα θεματα εδω μεσα για τα υλικα και τα βερνικια. Σχεδον ολα. Θελω ομως να μαθω το εξης κ αν μπορειτε να με βοηθησετε γτ νιωθω "στοκος" αυτη τη στιγμη.

Απο που μπορω να προμηθευτω υλικα για βαφες ηλεκτρικων οργανων (και μονο) για προσωπικη μου χρηση? Μενω μεσογεια στα Γλυκα Νερα κ οπου κ αν εχω απευθυνθει ο καθενας παει να μου πουλησει την παπατζα του κ δν τον ενδιαφερει αν οντως α χω αποτελεσμα! Γνωριζετε καποια μαγαζια να μπορεσω να απευθυνθω? Και καποιες μαρκε-εταιριες χρωματων με τις οποιες μπορω να δουλεψω ανετα? (εχω δει μια λιστα με προμηθευτες σε ενα θεμα στο φορουμ αλλα αυτη μαλλον απευθυνεται για οργανοποιους κ οχι για βαφες! Ισως κανω κ λαθος.)

Ευχαριστω εκ των προτερων και για την φιλοξενια στο φορουμ σας! Καλη εβδομαδα.

SD. Tragos

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: yiannis στις Νοεμβρίου 11, 2013, 09:02:17 μμ

Καλώς τον Στέλιο στην παρέα!
Αναλόγως τι αποτέλεσμα θες στα όργανά σου.Εγώ τις δύο ηλεκτρικές κιθάρες που έχω φτιάξει τις έχω βάψει με χρώματα αυτοκινήτου, που είναι και ο τομέας σου.
Αν θες να φαίνονται τα νερά του ξύλου είναι διαφορετική τεχνική και διαφορετικά υλικά.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: tasarosrock (tasos kar) στις Δεκεμβρίου 04, 2013, 11:03:49 πμ

βρήκα τις προάλες ένα βερνίκι άχρωμο της kraft Wood Care Aqua. γράφει επάνω βερνίκι εμποτισμού νερού πολυουρεθάνης .χρόνος επιφανειακού στεγνώματος 30-45 λεπτά ανάλογα τη θερμοκρασία και την υγρασία. ελάχιστος χρόνος επαναβαφής 12-14 ώρες. ανήκει στην κατηγορία βερνίκια νερού που περιγράφει ο sforzando ?

γράφει στο άρθρο εδώ στη πρώτη σελίδα του θέματος :
Πολλοί λουστραδόροι δεν γυαλοχαρτίζουν μετά το στέγνωμα του πρώτου ή των αρχικών χεριών ,αλλά περνάνε πρώτα μερικά χέρια και μετά το πλήρες στέγνωμα τους γυαλοχαρτίζουν.


σε ένα ρετάλι που δοκίμασα με πινέλο έκανε πάρα πολύ ωραία επιφάνεια λεία. αφού πρώτα έκανα τη διαδικασία με το ανασήκωμα της ίνας του ξύλου και γυαλοχαρτο , δύο φορές. το έχει δοκιμάσει κανείς αυτό ή κάποιο παρόμοιο ? κανείς να προτείνει διαδικασία ?για παράδειγμα πόσα χέρια και σε ποιά χέρια γυαλοχαρταρουμε και με τι περιπου νούμερο? αυτό το βερνίκι είναι κατάλληλο για όργανα ? και αν ναι για όλα τα μέρη του ? δηλαδή και καπάκι ?

και κάτι πιο γενικό ?γράφει πάνω το δοχείο  Απόδοση : 14-16 (τετραγωνικά μέτρα /λίτρο )
και σε κάποιο άλλο μέρος 
Οριακή τιμή φάσης Ι:150 g/L
Οριακή τιμή φάσης ΙΙ:130 g/L
 συγνώμη για την ασχετοσύνη μου αλλά η απόδοση εννοεί πόσο τετραγωνικά μπορείς να βάψεις με ένα λίτρο ?
Αυτή η οριακή τιμή φάσης τί είναι ?                             

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Δεκεμβρίου 07, 2013, 02:43:12 μμ

Χαιρετώ όλα τα παιδιά της ομάδας!
Πριν απο μερικούς μήνες σας είχα "ζαλίσει" με τις απορίες μου σχετικά με έναν ιδιαίτερο τρόπο βαφής (swirling).
Άργησα τόσο πολυ λόγω κάποιων προσωπικών προβλημάτων αλλα και επειδή η όλη διαδικασία ήταν χρονοβόρα.
Επιτέλους κατάφερα να ολοκληρώσω τις εργασίες και όπως σας είχα υποσχεθεί να σας έδειχνα το αποτέλεσμα.
Πραγματικά θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους που μου έδωσαν συμβουλές (καθώς είμαι ερασιτέχνης) γιατί χωρίς αυτούς δεν νομίζω να είχα καλά αποτελέσματα!  :)

https://www.youtube.com/watch?v=3YBk0WVdaTY (https://www.youtube.com/watch?v=3YBk0WVdaTY)

https://www.facebook.com/pages/Swirling-Paint-Guitar/576615405743696?ref=hl (https://www.facebook.com/pages/Swirling-Paint-Guitar/576615405743696?ref=hl)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Δεκεμβρίου 07, 2013, 04:10:41 μμ

ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΠΩΣ ΤΑ ΖΗΤΑΣ? ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΙΚΟ ΧΡΩΜΑ ΑΥΤΟ?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Δεκεμβρίου 07, 2013, 09:31:31 μμ

Humbrol enamel paints. Είναι βαφές μοντελισμού.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ στις Δεκεμβρίου 08, 2013, 11:25:49 πμ

ΝΟΜΙΖΩ ΠΑΝΤΟΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΤΙ ΡΙΧΝΟΥΝ ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΤΟ ΝΕΡΟ

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: lio στις Δεκεμβρίου 08, 2013, 01:12:08 μμ

Εννοείτε οτι δεν είναι σκέτο νερό! Περιέχει βόρακα σε συγκεκριμένη αναλογία με τα λίτρα νερού (ανάλογα με την σκληρότητα του νερού). Εγώ μετά από δοκιμές σε διάφορα δοκίμια κατέληξα σε 1,5 κουταλιά της σούπας βόρακα σε 3,78 lt νερού. Επίσης και το νερό πρέπει να έχει συγκεκριμένη θερμοκρασία (33C) γιατί σε κρύο νερό η βαφή στεγνώνει γρήγορα και δεν "βγαίνουν" καλά οι στροβιλισμοί.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: SD Tragos στις Δεκεμβρίου 19, 2013, 02:59:31 μμ

Πολυ καλο... Ειχα δει τον ανωμαλο στο youtube και ειχα τρελαθει... με ενδιαφερει να το δοκιμασω φουλ!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Δεκεμβρίου 25, 2013, 01:28:08 μμ

Χαχαχαχα!!!! Ε, ρε τι μου θυμίσατε τώρα!!!!

Water Marble For Short Nails, Black & White Swirl Nail Art Design Tutorial HowTo HD Video (http://www.youtube.com/watch?v=U7bwL2S7auk#ws)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: geotsa στις Δεκεμβρίου 29, 2013, 11:50:14 μμ

Καλησπέρα,σε ευχαριστούμε πολύ για όλες τις πληροφορίες που μας έχεις δώσει θα ήθελα να σε ρωτήσω σχετικά με την βαφή μιας ακουστικής κιθάρας που κατασκευάζω καθ'ότι αρχάριος (μόλις τώρα τελείωσα την κατασκευή της πρώτης μου κιθάρας) .Σκεφτόμουν να χρησιμοποιήσω βαφή σε σπρέι (βερνικόχρωμα ακρυλικής βάσης) δεδομένου ότι δεν έχω πιστόλι βαφής και στη συνέχεια να περάσω βερνίκι.Διαβάζοντας τις οδηγίες που έδωσες σχετικά με το true oil θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω αν χρησιμοποιήσω την προαναφερθείσα βαφή ή τι είδους βαφή θα πρότεινες.
Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Ιανουαρίου 04, 2014, 06:46:11 μμ

 Φίλε Geotsa,ένας βασικός κανόνας για να μην έχουμε προβλήματα μεταξύ βαφών και βερνικιών ή άλλων υλικών φινιρίσματος, δηλαδή να μην αντιδρούν οι βαφές με τα βερνίκια είναι να διαλέγουμε βαφή η οποία να μην αντιδρά με το φινίρισμα που θα χρησιμοποιήσουμε ή να σφραγίζουμε την βαφή για να προλαμβάνουμε την διάλυση  της βαφής από το διαλυτικό του βερνικιού.

Ένας μικρός οδηγός είναι ο παρακάτω:

 Οι βαφές οινοπνεύματος μπορούν να χρησιμοποιηθούν σχεδόν κάτω από κάθε τύπο φινιρίσματος εκτός από την τεχνική French polishing.
Οι solvent stains(βαφές λαδιού) πρέπει να σφραγίζονται με shellac ή sanding sealer αφού πρώτα στεγνώσουν πλήρως.
Οι βαφές νερού και οι νεότερης γενιάς ακρυλικές βαφές αφού στεγνώσουν πλήρως (48 ώρες),παραπάνω καλύτερα, γενικά δεν θα αντιδράσουν με ένα φινίρισμα υδατικής βάσης.

Για το truoil  οι περισσότεροι περνάνε βαφές νερού ή οινοπνεύματος,μετά sealer για truoil,και τέλος το καθεαυτό truoil.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 01:51:52 μμ

Λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος σχετικά με το tru oil, έκανα μια μικρή "έρευνα" σε διάφορες ιστοσελίδες και διαδικτυακές κοινότητες και σας μεταφέρω τις διάφορες συζητήσεις ,σχετικά με την εφαρμογή του tru oil και τα διάφορα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν.Χρησιμοποιώ γραμματοσειρά μπλε χρώματος για να ξεχωρίζεται το κείμενο εύκολα από τις δικές μας συζητήσεις.Προσπάθησα να αποδόσω το κείμενο όσο το δυνατόν πιο κοντά στην Ελληνική ορολογία,λάθη πιθανόν θα υπάρχουν, γιαυτό ζητώ την επιείκεια  σας :) Οι παρενθέσεις με κόκκινα γράμματα είναι δικές μου παρατηρήσεις.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 01:56:12 μμ

Από mylespaul.com
1)
The tru oil and stains do go together quite well, but there are some things to look out for. The surface has to be LEVEL. Super level. You cannot level sand the tru oil like lacquer. One frustrating thing I have encountered is even a perfectly level surface, once stained can become un level....even with using alcohol instead of water. I don't know what causes it,other than some dooda of absorption rates.
Sometimes you'll have to re stain after a level sand.

The main thing with the stain and oil is to make sure you have a super level surface BEFORE you put on your first drop of tru oil, other wise the oil will show every irregularity in the surface.

However much you prep for lacquer, for tru oil prep it more.

Μετάφραση:
Το  tru oil και οι βαφές πάνε μαζί  αρκετά καλά, αλλά υπάρχουν μερικά πράγματα που πρέπει να κοιτάξουμε. Η επιφάνεια πρέπει να είναι επίπεδη. Σούπερ επίπεδη. Δεν μπορείτε να επιπεδώσετε το tru oil όπως την λάκα(εννοεί  βερνίκια nitro-lacquer ,acrylic-lacquer,shellac κ.λπ) . Ένα απογοητευτικό πράγμα που έχω συναντήσει είναι ακόμη και  μια απόλυτα επίπεδη επιφάνεια, αφού βαφτεί μπορεί να γίνει μn επίπεδη .... ακόμη και με τη χρήση αλκοόλ αντί για νερό. Δεν ξέρω τι την προκαλεί, εκτός από κάποια dooda των ποσοστών απορρόφησης.
Μερικές φορές θα πρέπει να βάψετε ξανά μετά από τρίψιμο επιπέδωσης.

Το κύριο πράγμα με την βαφή  και το λάδι είναι να βεβαιωθείτε ότι έχετε μία σούπερ επίπεδη επιφάνεια πριν βάλετε την πρώτη σας σταγόνα tru oil , αλλιώς το λάδι θα δείξει κάθε ανωμαλία στην επιφάνεια.

Όσο περισσότερο έχετε προετοιμαστεί για  βερνίκι, για tru  oil προετοιμαστείτε περισσότερο.  

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 01:58:58 μμ

2)
¨
Remember the secret to a great finish result, is preparation of the surface. That is Roman's message(hi buddy) . I have around 50 years experience with TruOil. You take sanding to higher grits, even to 600 W/D used dry. I then sand the finish into the wood using diluted oil with MS creating a slurry that looks like regular grain filler. Let it dull, wipe off across grain(a stolen fistful of Wendy's napkins works well). Repeat about 4 more times until level . Then start applying thinned by hand, rubbing in until feeling warmth-3 a day. 20 coats like that. Then with a thicker dilute, 3/4 TO-1/4 MS, another 10-20 --two a day. Then a final 12 coats again rubbed in until warm.

Wait a week or so and then you "finite" with 1200 MicroMesh pads and that is satin-to 12000 grit for lacquer-like gloss. Or, go traditional and use rottenstone and oil and MS-also high gloss.

Μετάφραση:

Θυμηθείτε το μυστικό για ένα καλό αποτέλεσμα  στο φινίρισμα , είναι η προετοιμασία της επιφάνειας . Αυτό είναι το μήνυμα του Roman ( hi buddy ) . Έχω περίπου 50 χρόνια εμπειρίας με  το TruOil .  Για το τρίψιμο μπορείτε να πάρετε υψηλότερης κόκκωσης γυαλόχαρτο  , ακόμη και σε 600 W / D(στεγνό/υγρό)στεγνό . Στη συνέχεια  τρίβω το φινίρισμα μέσα  στο ξύλο χρησιμοποιώντας αραιωμένο λάδι με MS δημιουργώντας ένα πολτό που μοιάζει με κανονικό πληρωτικό πόρων . Ας είναι θαμπό , σκουπίστε κατά μήκος των νερών(μια κλεμμένη χούφτα χαρτοπετσέτες Wendy δουλεύει καλά ) . Επαναλάβετε περίπου 4 περισσότερες φορές μέχρι την  επιπέδωση . Στη συνέχεια, ξεκινήστε την εφαρμογή με το χέρι , τρίβοντας μέχρι  την αίσθηση ζεστασιάς - 3  φορές την ημέρα . 20 στρώσεις έτσι. Τότε με μια παχύτερη αραίωση , 3/4 σε - 1/4MS, άλλες 10-20 στρώσεις - δύο την ημέρα . Στη συνέχεια, οι τελικές 12 στρώσεις και πάλι τρίβεται με το χέρι(μάλλον εννοεί με τα δάκτυλα) μέχρι να θερμανθεί.

Περιμένετε μια εβδομάδα ή παραπάνω και στη συνέχεια τελειώνετε με μαξιλάρια micromesh 1200 για σατινέ- 12000 grit σαν γυαλιστερό βερνίκι, ή πηγαίνετε παραδοσιακά με την  χρήση rottenstone και το λάδι και MS – επίσης δίνει υψηλή γυαλάδα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:03:06 μμ

Από thefiringline.com

3) Directions:
1. Remove old finish if present
2. Sand to smooth wood and remove scratches, sand with the grain and wipe away all sanding dust.
3. Apply oil directly from bottle-use your fingers or a cloth. Spread evenly and with the grain. Allow to dry thoroughly-at least 2 hours
4. Buff lightly with 00 steel wool
5. Repeat steps 3 and 4 until grain is filled and desired finish is obtained.
6. Apply BIRCHWOOD CASEY Gun Stock Wax for extra beauty and protection.
__________________
¨
Μετάφραση:

οδηγίες:
1. Αφαιρέστε το παλιό φινίρισμα αν υπάρχει.
2. Γυαλοχαρτάρετε για να στρώσετε το ξύλο και να αφαιρέσετε γρατσουνιές, γυαλοχαρτάρετε με τα νερά του ξύλου και σκουπίστε όλη την  σκόνη λείανσης.
3. Απλώστε λάδι κατευθείαν από το μπουκάλι, χρησιμοποιήστε τα δάχτυλα σας ή ένα πανί. Απλώστε ομοιόμορφα και με τα νερά του ξύλου. Αφήστε το να στεγνώσει καλά-τουλάχιστον 2 ώρες
4. Ελαφρύ γυάλισμα με 00 ατσαλόμαλλο.
5. Επαναλάβετε τα βήματα 3 και 4 μέχρι οι πόροι να πληρωθούν και  να αποκτηθεί  το επιθυμητό φινίρισμα.
6. Εφαρμόστε BIRCHWOOD CASEY Gun Stock Wax για επιπλέον ομορφιά και προστασία.  

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:06:35 μμ

4)
Tru-oil is basically linseed oil. . The "drying " process is both oxidation and polymerization.The process actually continues fo a long time.
If you're starting on bare wood it's sometimes a good idea to thin the Tru-oil for the first coat. Further coats should be THIN . Drying at least 24 hours between coats.

 Μετάφραση:

Το Tru- oil είναι βασικά λινέλαιο. Η διαδικασία «ξήρανσης» είναι μαζί η οξείδωση και  ο πολυμερισμός. Η διαδικασία συνεχίζει πραγματικά για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Αν ξεκινάτε σε γυμνό ξύλο είναι μερικές φορές μια καλή ιδέα να αραιώσετε το Tru-oil για την πρώτη στρώση. Περαιτέρω στρώσεις θα πρέπει να είναι ΛΕΠΤΕΣ. Ξήρανση τουλάχιστον 24 ωρών μεταξύ στρώσεων.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:09:36 μμ

5) Από reranch.com

I stain my necks with water based stain. I use StewMac vintage amber stain, which is easy to adjust to the color I want just by adding more or less stain/water. I generally apply the stain with a cloth, then when it's dry I rub it back with #0000 steel wool. I usually use two coats of stain, followed by the steel wool. When I reach the color I'm looking for I begin applying the Tru-Oil. I use the Tru-Oil that comes in a bottle, and use my fingers to rub it into the neck. I like to start at the headstock and work towards the heel. I dip my finger into the bottle and rub the oil on in a circular motion, fast enough to generate a little warmth. Once I feel that the oil is even, I switch to a more linear motion and rub with the grain. You can lay the oil on pretty heavy for the first two coats because most of it will soak into the wood. By the third coat you should notice it starting to build up, and you'll want to use less oil on future coats. I try to work an area approx. 4-5 inches at a time and work the oil into the area When the coat is complete I let the oil dry about 5-6 hours and re-coat. I recommend 8-10 coats and after the last coat I let the oil get nice and hard for 24 hours, followed by a light rub down with the #0000 steel wool. I use a piece of soft clean well washed denim to burnish the finish.Use a decent amount of pressure and rub it lengthwise with the cloth very fast, again you want to build up a small amount of heat.

Μετάφραση:

Βάφω τα μάνικα μου με βαφές βάσης νερού . Χρησιμοποιώ StewMac(vintage amber stain) βαφή , η οποία είναι εύκολο να προσαρμοστεί στο χρώμα που θέλω μόνο με την προσθήκη περισσότερης ή λιγότερης  βαφής/ νερού . Εγώ γενικά  εφαρμόζω την βαφή με  ένα πανί , στη συνέχεια, όταν είναι ξηρό τρίβω με # 0000 ατσαλόμαλλο. Συνήθως χρησιμοποιώ δύο στρώσεις βαφής , ακολουθούμενες από ατσαλόμαλλο . Όταν φτάσω το χρώμα αρχίζω την εφαρμογή του Tru -Oil . Μπορώ να χρησιμοποιήσω το Tru -Oil που έρχεται σε ένα μπουκάλι , και χρησιμοποιώ τα δάχτυλα μου για να το τρίψω μέσα στο μάνικο . Μου αρέσει να ξεκινάω με την κεφαλή και να εργάζομαι  προς την κατεύθυνση του τακουνιού . Βουτάω το δάχτυλό μου μέσα στο μπουκάλι και τρίβω το λάδι σε μια κυκλική κίνηση , αρκετά γρήγορα ώστε να δημιουργήσει μια μικρή ζεστασιά . Μόλις έχω την αίσθηση ότι το λάδι είναι όμοιο/ομαλό , αλλάζω σε μια πιο γραμμική κίνηση και τρίβω με τα νερά του ξύλου . Μπορείτε να θέσετε  το λάδι σε αρκετά παχύτερες στρώσεις  για τα δύο πρώτα χέρια , επειδή το περισσότερο από αυτά θα εμποτίσει το ξύλο . Με την τρίτη στρώση θα πρέπει να παρατηρήσετε  πως αρχίζει  το “build up”, και θα θελήσετε να χρησιμοποιήσετε λιγότερο  tru-oil  για τα μελλοντικά χέρια. Προσπαθώ να δουλεύω σε μια περιοχή περίπου  4-5 ίντσες τη φορά και δουλεύω το λάδι στην περιοχή  αυτή. Όταν η στρώση είναι πλήρης άφηνω το λάδι να ξεραθεί περίπου 5-6 ώρες και ξανά νέα στρώση. Θα ήθελα να συστήσω 8-10 στρώσεις και μετά την τελευταία στρώση αφήνω το λάδι να  γίνει ωραίο και να  σκληρύνει για 24 ώρες , που ακολουθείται από ένα ελαφρύ τρίψιμο με το # 0000 ατσαλόμαλλο. Χρησιμοποιώ ένα κομμάτι μαλακό καθαρό καλά πλυμένο τζιν για να γυαλίσω το φινίρισμα . Χρησιμοποιήστε ένα αξιοπρεπές ποσό  πίεσης και τρίψτε κατά μήκος με το πανί πολύ γρήγορα , και πάλι θέλετε να χτίσετε μια μικρή ποσότητα  θερμότητας .  

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:11:38 μμ

6)
Από www.tdpri.com (http://www.tdpri.com)
I'm working with an ash body. Before tru-oil I grain filled with Bartleys, then used a few coats of tru-oil sealer. The frustration is mostly that I can't get a smooth finish on the tru-oil. I believe that the tru-oil is picking up dust in the air, and it is forming small bumps. I knock those bumps down with steel wool, then try again. But after every coat, I keep getting small bumps. So I keep sanding down and I can't build up any finish. I'm wondering if I need to take it all off and start over? Hope not. Maybe my method is bad, or perhaps I just need to find a different room to work in? My big question is if you tru-oilers out there run into this and how do you deal with it. I've been working on this finish for about 1 month, and I feel like I'm going nowhere!

Μετάφραση:

Δουλεύω με έναν σώμα ash (μελιά). Πριν από το tru-oil έκανα πλήρωση με  Bartleys, έπειτα χρησιμοποίησα μερικές στρώσεις sealer για  tru-oil. Η απογοήτευση είναι ως επί το πλείστον ότι δεν μπορώ να πάρω ένα λείο φινίρισμα για το tru-oil. Πιστεύω ότι το tru-oil μαζεύει σκόνη στον αέρα, και σχηματίζει μικρά εξογκώματα.  Τα χτυπώ  κάτω με ατσαλόμαλλο, στη συνέχεια, προσπαθώ ξανά. Αλλά μετά από κάθε στρώση, παίρνω μικρά εξογκώματα. Έτσι δεν μπορώ να δημιουργήσω κανένα φινίρισμα. Αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να ξεκινήσω από την αρχή; Ελπίζω όχι. Ίσως η μέθοδός μου είναι κακή, ή ίσως απλά πρέπει να βρω ένα διαφορετικό χώρο για να εργαστώ; Έχω ήδη εργαστεί σε αυτό το φινίρισμα για περίπου 1 μήνα και νιώθω σαν να πηγαίνω στο πουθενά!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:14:42 μμ

7)Are you wiping off the excess oil after wiping it on? Tru-Oil is an oil/varnish product that builds incredibly thin layers. Wipe on, wipe off with a clean, lint free cloth.
Dont let it dry before you wipe off.
What kind of cloth are you using for application? An old old old cotton t-shirt works best for me..clean of course.
the only other thing i can think of that would cause bumps would be moisture..
Can you tell if the bumps are bumps of finish or bumps of wood? What are you using to clean the guitar with after using the steel wool?

Μετάφραση:

Σκουπίζεις το πλεονάζων λάδι μετά την εφαρμογή του;  Το Tru-Oil είναι ένα προϊόν λαδιού/ βερνικιού που χτίζει απίστευτα λεπτές στρώσεις. Απλώστε, σκουπίστε με ένα καθαρό πανί που δεν αφήνει χνούδι.
Μην το αφήστε να στεγνώσει προτού να το σκουπίζετε.
Τι είδους ύφασμα  χρησιμοποιείτε για την εφαρμογή; Ένα παλιό παλιό παλιό βαμβακερό t-shirt λειτουργεί καλύτερα για μένα .. καθαρό φυσικά.
Το μόνο άλλο πράγμα που μπορώ να σκεφτώ ότι θα  μπορούσε να προκαλέσει ανωμαλίες θα ήταν  η υγρασία ..
Μπορείτε να μας πείτε αν τα εξογκώματα είναι του φινιρίσματος ή  από το ξύλο; Τι χρησιμοποιείτε για να καθαρίσετε την κιθάρα μετά τη χρήση με το ατσαλόμαλλο;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:17:28 μμ

8}
I rub the tru-oil in with my fingers, then I wipe off excess with old cotton t-shirt. The bumps are not wood, but I suppose it could be moisture, not sure how to tell. After steel wool, I wipe down the guitar with dry paper towel, then blow off any extra steel wool scraps. Then right before I put the next layer of tru-oil I have been wiping down with a tack cloth to make sure I got everything off.
 
Μετάφραση:

Τρίβω το tru-oil με τα δάχτυλά μου,  μετά σκουπίζω με  ένα παλιό βαμβακερό t-shirt. Τα φουσκώματα δεν είναι του ξύλου, αλλά υποθέτω ότι θα μπορούσε να είναι η υγρασία, δεν είμαι σίγουρος πώς να το πω. Μετά  το ατσαλόμαλλο , σκουπίζω την κιθάρα με στεγνό χαρτί κουζίνας, στη συνέχεια φυσάω μακριά οποιαδήποτε επιπλέον απορρίμματα ατσαλόμαλλου. Στη συνέχεια, λίγο πριν βάλω το επόμενο στρώμα  Tru-oil  έχω  σκουπίσει με ένα πατσαβούρι για να βεβαιωθώ ότι πήρα τα πάντα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:23:37 μμ

9)try not using the tack cloth. if its one of them sticky tacks from home depot it could be leaving residue behind. Oil finishes are usually very forgiving, but some things just dont mix well with each other.
Also try applying with a cloth instead of your fingers. Paper towel fibers can also be a pain.
Eventually you will get to a cause. Drying time may also be an issue if it's humid. If not completely dry, the new coat could be "rolling up" the previous layers into little globs.

Μετάφραση:

Προσπαθήστε να μην χρησιμοποιείτε το πατσαβούρι. αν ένα  από αυτά τα κολλώδη ράκη  από την αποθήκη του σπιτιού θα μπορούσε να αφήνει κατάλοιπα πίσω. Τα φινιρίσματα λαδιού είναι συνήθως πολύ επιεική, αλλά μερικά πράγματα απλά δεν αναμειγνύονται καλά με κάθε άλλο.
Επίσης, προσπαθήστε να εφαρμόσετε με ένα πανί αντί για τα δάχτυλα σας. Ίνες  από χαρτοπετσέτα μπορεί επίσης να είναι ένας πόνος (πρόβλημα).
Τελικά θα λάβετε μια αιτία. Ο χρόνος στεγνώματος μπορεί επίσης να είναι ένα ζήτημα, αν είναι υγρό(εννοεί την κάθε στρώση tru-oil) Αν δεν είναι εντελώς ξηρή, η νέα  στρώση θα μπορούσε να «κυλιστεί επάνω» σ τα προηγούμενα στρώματα σε μικρά globs.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:26:45 μμ

10) I used a vinyl glove to apply the stuff with my fingers and rubbed it in until it was almost dry. I didn't put on enough to ever have to wipe off the excess (might be an issue on a fingerboard, though)- just spread it over a large enough area to use all that you poured on. It was not wet enough to have a chance to pick up dust before it dried- In the end it needed almost no sanding and I polished it to a gloss on both the body and the neck (well, the neck might be more of a satin) using 3m swirl remover. In my case, the wood or underlying finish was sanded very smoothly before the tru-oil. I'm beginning to suspect that the secret to a rubbed on finish such as tru-oil or shellac may be to polish the wood with 600 or higher beforehand (but after staining, if applicable) because it makes the rubbing glide better over the wood. At some point in the future I am going to try to test out my theory, but right now it is speculation based on observation that may be coincidental.


Μετάφραση:
Χρησιμοποίησα γάντι βινυλίου για  να εφαρμόσω το υλικό  με τα δάχτυλά μου και  έτριψα  μέχρις που ήταν σχεδόν στεγνό . Δεν έβαλα επάνω αρκετό για να έχω να σκουπίσω το περίσσευμα ( θα μπορούσε να είναι ένα θέμα σε μια ταστιέρα , όμως) - απλά να εξαπλωθεί σε μια αρκετά μεγάλη περιοχή για να χρησιμοποιηθεί όλο αυτό που χύνεται επί της επιφάνειας. Δεν ήταν αρκετό υγρό για να έχει την ευκαιρία να πάρει τη σκόνη πριν στεγνώσει. Στο τέλος  δεν χρειάστηκε σχεδόν καθόλου τρίψιμο και στίλβωσα σε μια γυαλάδα τόσο το σώμα και το  μάνικο (καλώς, ο μάνικας μπορεί να είναι περισσότερο από σατινέ) χρησιμοποιώντας  το 3m swirl remover. Στην περίπτωσή μου , το ξύλο ή το υποκείμενο φινίρισμα τρίφτηκε πολύ ομαλά πριν από το tru -oil. Αρχίζω να υποψιάζομαι ότι το μυστικό για ένα φινίρισμα τύπου rubbed  , όπως to  tru –oil ή shellac μπορεί να είναι να γυαλίσει το ξύλο με 600άρι  ή υψηλότερο βαθμό γυαλόχαρτου  εκ των προτέρων ( αλλά μετά από την βαφή , κατά περίπτωση) , επειδή κάνει το τρίψιμο να γλιστρά  καλύτερα πάνω στο ξύλο . Σε κάποιο σημείο στο μέλλον, πρόκειται να προσπαθήσω να δοκιμάσω τη θεωρία μου , αλλά τώρα είναι  ένας προβληματισμός(μια σκέψη) με βάση την παρατήρηση ότι μπορεί να είναι συμπτωματική .

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:28:24 μμ

11)  big +1 on the sanding of the body. I take mine to at least an 800 gr. depending on the wood before staining or oiling.
¨
Μετάφραση:

μεγάλο +1 για το τρίψιμο του σώματος.  Παίρνω το δικό μου με  τουλάχιστον ένα 800άρι ανάλογα με το ξύλο πριν από  την βαφή ή το  λάδωμα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:29:45 μμ

 12)These are two very different methods, that both get results. Are there any other methods that Tru-Oilers use for the body? By the way - I did the maple neck and it came out perfect.

Μετάφραση:

Αυτές είναι δύο πολύ διαφορετικές μέθοδοι, και οι δύο επιτυγχάνουν  αποτελέσματα. Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι που  οι Tru-Oilers χρησιμοποιούν για το σώμα ; Παρεμπιπτόντως - Έκανα το μπράτσο από σφένδαμο και βγήκε τέλειο.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:33:19 μμ

 

 13)I've used Tru-Oil on a couple of necks and on scrap pieces of wood, as
I was contemplating using it for a body.

[Note: I haven't used it on ash, only maple.]

The method I used was -- if I remember correctly -- very close to
what is suggested on the bottle. I apply a very thin coat with my finger,
rubbing the Tru-Oil in a bit but being sure to keep moving on before
it gets tacky. Since I apply a very thin coat I don't need to wipe off
excess. I lightly rub with 0000 steel wool between coats.

I have also wiped on with a cloth but my finger seems to work a
little better in getting a smooth finish.

I find that it's hard to keep the finish smooth as more layers of
Tru-Oil are applied. I can get quite a smooth finish with 3 coats,
but with 6 or more it's harder. On the back of the neck this is
no problem as I want I satin finish there, but on the headstock
it can be a problem.

The other problem with Tru-Oil is that it has poor "rubbing properties",
because it is a reactive finish. Unlike lacquer or shellac, the coats
of Tru-Oil don't fuse together -- which is one of the reasons you need
to use steel wool between coats. It you sand and use rubbing
compound after Tru-Oil there is a good chance you'll sand through
the top coat, and it will be noticeable.

For these reasons I've decided to use Tru-Oil only for necks.
But some people achieve beautiful glossy body finishes
with Tru-Oil. RomanS on this forum has done so, but he's
told me that he plans to use lacquer in future for a glossy
clear finish.

ps I don't think sanding to 600 or 800 is necessary. I think
going to 400 is more than enough.


Μετάφραση:

Έχω χρησιμοποιήσει  το Tru -Oil για κάνα δυο μπράτσα  και κομμάτια ξύλου , όπως
 σκεφτόμουν να το χρησιμοποιήσω για ένα σώμα .

[ Σημείωση : Δεν  το έχω χρησιμοποιήσει για ash(μελιά) μόνο για σφένδαμο. ]

Η μέθοδος που χρησιμοποίησα ήταν - αν θυμάμαι καλά - πολύ κοντά στο
τι προτείνεται στο μπουκάλι . Εφαρμόζω ένα πολύ λεπτό στρώμα με το δάχτυλό μου,
τρίβοντας το Tru -Oil  λίγο , αλλά βέβαιος πως συνεχίζω την κίνηση πριν
γίνει κολλώδες . Δεδομένου ότι εφαρμόζω ένα πολύ λεπτό στρώμα δεν χρειάζεται να σκουπίσω περίσσευμα. Τρίβω ελαφρά με το 0000 ατσαλόμαλλο μεταξύ των στρώσεων .

Έχω , επίσης, σκουπίσει με ένα πανί , αλλά το δάχτυλό μου φαίνεται να λειτουργεί
λίγο καλύτερα στο να πάρει ένα λείο φινίρισμα .

Θεωρώ ότι είναι δύσκολο να κρατήσω το φινίρισμα ομαλό  καθώς και περισσότερα στρώματα Tru -Oil εφαρμόζονται . Μπορώ να πάρω ένα αρκετά λείο φινίρισμα με 3 στρώσεις ,
αλλά με 6 ή περισσότερες είναι πιο δύσκολο . Στο πίσω μέρος του μάνικου
δεν υπάρχει πρόβλημα ,  καθώς θέλω ένα σατινέ φινίρισμα εκεί , αλλά στην κεφαλή
μπορεί να είναι ένα πρόβλημα.

Το άλλο πρόβλημα με  το Tru -Oil είναι ότι έχει φτωχές "ιδιότητες τριβής» ,
επειδή είναι ένα αντιδραστικό φινίρισμα. Σε αντίθεση με βερνίκι ή shellac , οι στρώσεις τους Tru -Oil δεν ενώνονται μαζί – ο οποίος είναι ένας από τους λόγους που χρειάζεστε να χρησιμοποιήσετε ατσαλόμαλλο μεταξύ των στρώσεων .  Εάν τρίβετε και χρησιμοποιείτε υλικό τριψίματος(rubbing compound) μετά το Tru -Oil υπάρχει μια καλή πιθανότητα να τρίψετε στην τελική στρώση , και αυτό  θα είναι αισθητό .

Για τους λόγους αυτούς, έχω αποφασίσει να χρησιμοποιώ Tru -Oil μόνο για μάνικα .
Αλλά μερικοί άνθρωποι κατορθώνουν όμορφο γυαλιστερό φινίρισμα του σώματος
με Tru -Oil . Ο Roman σε αυτό το φόρουμ  το έχει πράξει , αλλά
μου είπε ότι σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει βερνίκι στο μέλλον για ένα γυαλιστερό
διαφανές φινίρισμα .

δεν νομίζω  πως το τρίψιμο με 600 ή 800 είναι απαραίτητο . Νομίζω ότι με
400 πρόκειται να είναι περισσότερο από αρκετό .

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:36:19 μμ

14)Without pictures and without being there, i am almost starting to suspect the grain filler, or perhaps the wood itself, and we are just guessing at the cause.
I've never had a problem with tru-oil. I dont use the sealer or grain filler on any wood. I use the oil itself as a grain filler/sealer.
I sand the body to at least 800gr... on open grained wood like ash I go to 1000 or 1500. I dust off the body lightly...some fine sanding dust is a good thing at this point. Then i switch back to a 400gr. wet/dry paper and "wet sand" the body using the oil. The oil mixes with the wood particles and turns into filler.
I sand with the grain untill the oil turns into wood colored clumpy goo and is almost dry.... then let dry for 10 or 15 minutes... then i wipe or rub off the excess going across the grain...checking often in a good light at an angle... you can see the pores getting filled in and where it needs more attention.
Once all the pores are filled, i allow the oil to cure ( usually 3-4 days in this dry climate), and then sand up to 800 + gr again before applying the actual finish. I check often to make sure i am not sanding out my filler, and I wet sand again as necessary using finer and finer gr. paper until I can't see any more pores. After the initial fill/curing, I usually only allow the following wet sandings to dry (usually overnight)
Then it’s as simple as wipe on, wipe off, allow to dry, rub, apply additional coats as wanted and buff when cured.
This all assumes that the wood itself is properly dried and cured.


Μετάφραση:

Χωρίς εικόνες και χωρίς να είμαι εκεί,  σχεδόν αρχίζω να υποψιάζομαι το υλικό πληρώσεως  , ή ίσως το ίδιο το ξύλο , και μόλις μαντεύουμε την αιτία .
Δεν είχα ποτέ πρόβλημα με το  tru -oil . Δεν χρησιμοποιώ σφραγιστικό (sealer)ή πληρωτικό πόρων(grain filler) σε οποιοδήποτε ξύλο . Χρησιμοποιώ ως υλικό πληρώσεως / σφραγιστικό το ίδιο το λάδι .
Τρίβω το σώμα με  τουλάχιστον 800άρι γυαλόχαρτο  ... σε ανοικτών πόρων ξύλα , όπως  η μελιά πάω στο 1000άρι  ή το 1500άρι . Ξεσκονίζω  το σώμα ελαφρά ... κάποια λεπτή σκόνη λείανσης είναι ένα καλό πράγμα σε αυτό το σημείο . Επιστρέφω σε 400άρι . υγρό / στεγνό γυαλόχαρτο και κάνω υγρό γυαλοχαρτάρισμα στο  σώμα με τη χρήση του λαδιού. Το έλαιο αναμιγνύεται με τα σωματίδια ξύλου και μετατρέπεται σε πληρωτικό .
Τρίβω σύμφωνα με τα νερά του ξύλου  εώς το λάδι να μετατραπεί  σε χρώμα ξύλου και να είναι σχεδόν στεγνό .... Στη συνέχεια αφήνω  να στεγνώσει για 10 ή 15 λεπτά ... τότε σκουπίζω ή τρίβω την περίσσεια ποσότητα  πηγαίνοντας εγκάρσια των νερών... ελέγχοντας συχνά σε ένα καλό φως σε μια γωνία ... μπορείτε να δείτε τους πόρους να γεμίζουν και όπου χρειάζεται περισσότερη προσοχή .
Μόλις γεμίσουν όλοι οι πόροι , θα επιτρέψω στο λάδι να σκληρύνει (συνήθως 3-4 ημέρες σε αυτό το ξηρό κλίμα ) , και στη συνέχεια τρίβω με 800άρι και άνω  ξανά   πριν από την εφαρμογή του πραγματικού φινιρίσματος .Ελέγχω συχνά για να βεβαιωθώ ότι δεν τρίβω ώστε να βγει έξω το υλικό  πλήρωσης μου , υγρό γυαλοχαρτάρισμα όσο χρειάζεται με  τη χρήση λεπτότερου και λεπτότερου  βαθμού  χαρτιού, έως ότου δεν μπορώ να δω πια πόρους . Μετά την αρχική πλήρωση / σκλήρυνση , συνήθως επιτρέπω μόνο τα ακόλουθα υγρά sandings να στεγνώσουν ( συνήθως τη νύχτα )
Στη συνέχεια είναι τόσο απλό -απλώστε επάνω, σκουπίστε , αφήστε το να στεγνώσει , τρίψτε , ισχύουν πρόσθετες στρώσεις όπως θέλετε και γυαλίστε , όταν σκληρύνει .
Αυτό προϋποθέτει ότι το ίδιο το ξύλο είναι σωστά αποξηραμένο.  

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:37:44 μμ

15)hoover, you mention you are using paper towels to wipe off the excess? I would suspect that is your culprit. Paper towels will shread small particles. Try using old cotton t-shirts for everything. "old" cotton being it will have already gotten rid of its loose lint.

Μετάφραση:

Hoover , αναφέρατε ότι χρησιμοποιείτε χαρτοπετσέτες για να σκουπίστε την περίσσεια; Θα ήθελα να υποψιάζομαι ότι  αυτό είναι  ο ένοχος σας.  Οι χαρτοπετσέτες θα σχιστούν σε  μικρά κομματάκια. Δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε παλιά βαμβακερά t-shirts για πάντα.  Το  "παλιό" βαμβάκι θα έχει ήδη απαλλαγεί από το χνούδι του..

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:39:30 μμ

16)It is propbably little balls of Steel Wool that has gobbed up around a little bits of undried tru oil. Let it dry and just use different grades of sandpaper and see if your problem doesn't go away

Μετάφραση:
Είναι  πιθανόν μπαλάκια από ατσαλόμαλλο που έχουν γίνει μάζα  γύρω από  μικρά κομμάτια του μη ξεραμένου λαδιού.. Αφήστε το να στεγνώσει και να χρησιμοποιήσετε διαφορετικούς βαθμούς  γυαλόχαρτου και δείτε αν το πρόβλημά σας δεν συνεχίζεται.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:41:37 μμ

17)I'll try to take some pictures tonight. It is tough to see these bumps because the light has to hit the body at the right angle to see it. The bumps show up in different spots too. I'll get an area smoothed out and on the next coat I'll get bumps somewhere else. I keep thinking it could be dust, but dust would come off easily with a light wipe of the steel wool right?

Also, once I get this thing done, what is the polishing technique to get a glossy finish?

The way that I rubbed the oil on, it was very smooth when it dried. I was able to polish it with nothing more than 3m polish. All you do is rub it with polish on an old tshirt until the finish is glossy. And I really recommend that when you're doing the oil, you try to apply it in a way so that there is nothing to wipe off- I don't think you're going to get it on smoothly enough if you are wiping off excess.

Μετάφραση:
Θα προσπαθήσω να πάρω μερικές φωτογραφίες απόψε. Είναι δύσκολο να δούμε αυτά τα φουσκώματα, επειδή το φως έχει να χτυπήσει το σώμα στη σωστή γωνία για να το δείτε. Τα φουσκώματα εμφανίζονται σε διαφορετικά σημεία πάρα πολύ. Θα πάρω μια περιοχή που είναι λειασμένη και στην επόμενη στρώση θα πάρω  φουσκώματα κάπου αλλού. Σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να είναι σκόνη, αλλά και η σκόνη θα βγει εύκολα με ένα ελαφρύ σκούπισμα με  ατσαλόμαλλο σωστά;

Άπαξ και γίνεται αυτό, ποια είναι η τεχνική στίλβωσης για να πάρω ένα γυαλιστερό φινίρισμα;

Ο τρόπος που έτριψα  το λάδι, ήταν πολύ στρωτό(λείο), όταν στέγνωσε. Ήμουν ικανός να το γυαλίσω με τίποτα περισσότερο από 3M γυαλιστικό. Το μόνο που κάνετε είναι να τρίψετε  με γυαλιστικό  επάνω  σ’ένα παλιό t-shirt μέχρι το φινίρισμα να  είναι γυαλιστερό. Και ήθελα να συστήσω πραγματικά ότι όταν κάνετε το λάδι, μπορείτε να προσπαθήσετε να το εφαρμόσετε με έναν τρόπο έτσι ώστε να μην υπάρχει τίποτα να σκουπίζετε-Δεν νομίζω ότι πρόκειται  να το  πάρετε   αρκετά ομαλά, αν  σκουπίζετε την  περίσσεια.  

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:44:21 μμ

18)You're not putting enough on.
I initially use a gloved finger to rub it into the wood fibers until the wood is sealed. It takes more coats to do this on ash than on maple for instance.
After the body is sealed, I use a lint free wipe saturated in Tru-Oil. I put enough product on that. Wait an hour or so before turning the body (depending on the humidity of your environment, I'm in AZ, things dry very quickly) so you don't get runs. As you've discovered, Tru-Oil is very soft and ablates quickly with sandpaper or steel wool. I do not steel wool between coats day to day as the finish will still seem almost tacky. IF I leave it alone for a week or more between coats OR if the coat was applied very thin and is therefor dry and hard, only then I will scuff it lightly.
After you get an apparent decent thickness, and it is kinda level and smooth, LEAVE IT ALONE for at least a month to get as hard and dry as it's goanna get.
Then you can very carefully wet sand and buff for an exceptional gloss.
2000-2500-3000 then your favorite liquid polishing compound.
I use Photex Scanner Wipes for the lint free oil applicator, also to buff the finish. Meguiars Carnauba wax to complete.

Μετάφραση:

Δεν βάζετε αρκετό   επάνω.
Εγώ αρχικά χρησιμοποιώ ένα  δάχτυλο(με γάντι) για να το τρίψω στις ίνες  του ξύλου μέχρι το ξύλο  να σφραγιστεί. Χρειάζονται περισσότερες στρώσεις για να το κάνουμε αυτό σε μελιά από  ότι στον σφένδαμο , για παράδειγμα .
Αφού το σώμα είναι σφραγισμένο ,χρησιμοποιήσω ένα πανί σκουπίζω το κορεσμένο Tru -Oil . Βάζω αρκετό προϊόν  επάνω σε εκείνο . Περιμένετε μια ώρα ή  περισσότερο πριν την περιστροφή  σώματος ( ανάλογα με την υγρασία του περιβάλλοντος σας , είμαι στην AZ , τα πράγματα στεγνώνουν πολύ γρήγορα ), έτσι ώστε να μην πάρετε τρεξίματα . Όπως έχετε ανακαλύψει ,  το Tru -Oil είναι πολύ μαλακό και αφαιρεί γρήγορα με γυαλόχαρτο ή ατσαλόμαλλο. Δεν τρίβω με ατσαλόμαλλο μεταξύ των στρώσεων μέρα με τη μέρα καθώς το φινίρισμα θα εξακολουθεί να φαίνεται σχεδόν κολλώδες . Αν το  αφήνω μόνο του για μια εβδομάδα ή περισσότερο μεταξύ των στρώσεων ή αν  η στρώση που  εφαρμόστηκε ήταν  πολύ λεπτή και επομένως είναι στεγνή και σκληρή , μόνο τότε θα το χαλώ(τρίβω) ελαφρά .
Αφού πάρετε ένα προφανές αξιοπρεπές πάχος , και είναι κάπως επίπεδο και λείο ,  αφήσετε το μόνο του για τουλάχιστον ένα μήνα για να γίνει τόσο σκληρά και ξηρό, όσο θα πάρει .
Στη συνέχεια, μπορείτε πολύ προσεκτικά  να τρίψετε με υγρό γυαλόχαρτο και να  στιλβώσετε(buff) για μια εξαιρετική γυαλάδα .
2000-2500-3000 , μετά το  αγαπημένο σας υγρό στιλβωτικό .
Χρησιμοποιώ Photex Scanner μαντηλάκια για την εφαρμογή του λαδιού , επίσης, για να στιλβώσω το φινίρισμα . Meguiars Carnauba κερί για να ολοκληρωθεί .

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:46:19 μμ

19)Are there any good instructions for wet sanding tru-oil?

Μετάφραση:

Υπάρχουν τίποτα  καλές οδηγίες για υγρή λείανση του  tru-oil;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:48:08 μμ

20)Tru-Oil must be completely dry and cured. Real similar to color sanding.
2000 - just enough to level and remove defects, 2500-3000-compound, to shine.
Use a small rubber sanding block.
Extremely light pressure.

 Μετάφραση:

Το Tru-Oil θα πρέπει να είναι εντελώς στεγνό και σκληρυμένο.Έμπρακτα παρόμοιο με το χρώμα τριψίματος.
2000 - μόλις αρκετό για να επιπεδώσετε και να αφαιρέσετε ατέλειες 2500-3000- μίγμα, για να λάμψει.
Χρησιμοποιήστε ένα μικρό μπλοκ καουτσούκ για λείανση (εννοεί ένα λαστιχένιο τάκο με γυαλόχαρτο).  
Εξαιρετικά ελαφριά πίεση.  

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:49:32 μμ

21)I am really dumb about wet sanding, I've never done it. Am I actually using water to wet sand, or something else?

Μετάφραση:
Είμαι πραγματικά άλαλος για υγρή λείανση, ποτέ δεν έχω κάνει. Χρησιμοποιώ πραγματικά  νερό ή κάτι άλλο;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:51:08 μμ

22)Yup.
You're not submersing the body, just wetting the sand paper. I use a small rubber sanding pad, not a large block. The water gets milky when sanding. That's the material you are removing. Rinse the sandpaper and wipe off the body often. Work in small areas where you really can control your finger pressure and observe what is going on. Stay away from edges. Wet sanding goes very quickly. With the 2000 or 2500, you are leveling the slight waviness in the hand applied Tru Oil. It does not take a lot. Wipe off the water often and make sure you can see what is going on. 3000 and polish brings the high gloss shine back.


Μετάφραση:

Yup.
Δεν καλύπτετε με νερό το σώμα, μόνο βρέχετε το γυαλόχαρτο. Χρησιμοποιώ ένα μικρό μαξιλάρι  λείανσης από καουτσούκ ,όχι ένα μεγάλο τάκο. Το νερό γίνεται γαλακτώδες κατά το τρίψιμο. Αυτό είναι το υλικό που θέλετε να αφαιρέσετε. Ξεπλύνετε το γυαλόχαρτο και σκουπίστε το σώμα συχνά.  Δουλέψτε σε μικρές περιοχές, όπου μπορείτε πραγματικά να ελέγχετε την πίεση των δακτύλων σας και παρατηρήστε τι συμβαίνει. Μείνετε μακριά από τα άκρα.  Το υγρό τρίψιμο πηγαίνει πολύ γρήγορα. Με το 2000 ή το 2500,  ισοπεδώνετε την ελαφρά κυμάτωση του εφαρμοσμένου με το χέρι Tru Oil. Δεν παίρνει πολύ. Σκουπίστε το νερό συχνά και βεβαιωθείτε ότι μπορείτε να δείτε τι συμβαίνει. 3000 και γυαλιστικό φέρνει  την υψηλής  στιλπνότητας λάμψη πίσω.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:52:19 μμ

23)This is extremely helpful. What polish compound do you use?

Μετάφραση:

Αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο. Τι γυαλιστικό μίγμα χρησιμοποιείτε;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 02:55:56 μμ

24)It is very easy to sand through, but I was amazed that if you are very careful you can indeed wet sand and polish it, and I was very surprised at how glossy a finish it can be buffed up to.
It's more than oil. If you let it dry for a month to get good and hard, it will wet sand and polish.
If I were intentionally going for a super high gloss protective finish, Tru Oil would not be my first choice. There are easier, faster methods for sure.
I wanted the oil finish because I've heard nothing but good about the tonal qualities of an oil finished guitar. Also, 0000 steel wool on the neck provides the bare maple feel I love, but the wood is sealed and protected.
When I saw that I could get a fair bit of shine to it, that was an unexpected added benefit.

Μετάφραση:
Είναι πολύ εύκολο να  τρίψεις κατευθείαν, αλλά  εξεπλάγην   αν είστε πολύ προσεκτικοί μπορείτε πραγματικά να τρίψετε και  να το γυαλίσετε, και ήμουν πολύ έκπληκτος με το πόσο γυαλιστερά ένα  φινίρισμα μπορεί να λειαίνεται .
Είναι περισσότερο από το λάδι. Εάν  το αφήστε  να στεγνώσει για ένα μήνα για να γίνει καλό και σκληρό, θα υγρογυλοχαρταριστεί και θα γυαλίσει.

Αν σκόπιμα  πήγαινα για ένα σούπερ γυαλιστερό και προστατευτικό φινίρισμα ,  το Tru Oil δεν θα ήταν η πρώτη μου επιλογή. Υπάρχουν ευκολότερες, ταχύτερες μέθοδοι  στα σίγουρα.
Ήθελα το φινίρισμα λαδιού, επειδή  δεν έχω ακούσει τίποτα, αλλά καλό για τις τονικές ιδιότητες μιας φινιρισμένης με λάδι κιθάρα. Επίσης, 0000 ατσαλόμαλλο στο  μάνικο παρέχει την αίσθηση του γυμνού σφένδαμου που αγαπώ, αλλά το ξύλο είναι σφραγισμένο και  προστατευμένο.
Όταν είδα ότι θα μπορούσα να πάρω ένα καλό κομμάτι της λάμψη σε αυτό, ήταν ένα απροσδόκητο πρόσθετο όφελος.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 03:01:25 μμ

25)Από thegearpage.net

I have a method that was taught ot me by Michael Tobias, its roughly a 5 day process

once the guitar is well sanded to at least 180 grit ( 220 is better)
Start with a "soak coat" first
Use a small rag to wipe on liberal amounts of oil and keep the surface wet for 10-15 minutes. Wipe off excess and let dry for as long as you want. but not less than 24 hours. this coat is very important as it seals the wood and the deeper the oil goes the better your protection against moisture later. pay attention to end grains as they soak up more oil.

2. Starting with 400 grit sandpaper. dip the sandpaper in a small amount of oil and sand in circular motions in a small area. the oil will begin to make a paste from the sanding dust, that you will want to push into the grain as much as possible. once the oil/dust paste starts to get stiff-ish, wipe off excess paste going across the wood grain. let dry another 24 hours. woods like ash ( or other wide grain woods) may require a sanding block to keep the wood surfaces flat. Clsoe grains like mahogany and Maples usually don't need a block.

3. Repeat step 2 useing 600 grit.

4. Repeat with 1200 grit

5. Take a 400 count cotton sheet and cut into a 12" square. roll into a very tight, smooth surfaced, ball.
use the ball as you did the sandpapers.. dip into the oil and "polish" the wood surface.
when the oil gets warm and stiff-ish,
wipe off VERY vigoursly WITH the grain, with a clean 400 count sheet ( balled up) damped with a VERY small amount of orange or lemon oil.
Buff and polish during and after this wipe off step and you should have a very nice glossy French polished finish. be careful of fingerprints.. as the oil drys, it will keep imprints in its surface.
I recommend you wear one cotton glove on one hand to hold the guitar with while you buff. watch for hard items on your worksurface. I fact I recommend that you use something soft to do this whole process on.

let dry another 24 and your done.

This type of finish is not for the nambie pambie.. It require tons of elbow grease. Do it wrong and it looks like crap. do it right and it looks like a million bucks. if your arm is not hurting halfway through step 2... your doing it wrong.

Good luck.


Μετάφραση:
Έχω μια μέθοδο που διδάχτηκε σε εμένα από τον Michael Tobias , περίπου μια διαδικασία πέντε ημερών
τη στιγμή που η κιθάρα είναι καλά λειασμένη με τουλάχιστον 180άρι ( 220 είναι καλύτερα )
Ξεκινήστε με μια   "απορροφητική στρώση"πρώτα.
Χρησιμοποιήστε ένα μικρό πανί για να απλώσετε μπόλικες ποσότητες  λαδιού και να κρατήστε την επιφάνεια υγρή για 10-15 λεπτά . Σκουπίστε το και αφήστε το να στεγνώσει για όσο χρονικό διάστημα θέλετε , αλλά όχι λιγότερο από 24 ώρες. Αυτή  η στρώση είναι πολύ σημαντική, δεδομένου ότι σφραγίζει το ξύλο και όσο  βαθύτερα πάει το λάδι τόσο  καλύτερη  η προστασία σας από την υγρασία αργότερα , να δώσετε προσοχή στα σόκορα , καθώς απορροφούν περισσότερο λάδι .

2 . Ξεκινώντας με 400άρι  γυαλόχαρτο , βυθίστε το γυαλόχαρτο σε μια μικρή ποσότητα λαδιού τρίψτε με κυκλικές κινήσεις σε μια μικρή περιοχή , το λάδι θα αρχίσει να κάνει μια πάστα από τη σκόνη λείανσης ,  θα θέλετε να πιέσετε στους πόρους του ξύλου όσο το δυνατόν περισσότερο , όταν η ελαιοζύμη / σκόνη αρχίζει να γίνεται δύσκαμπτη, σκουπίστε  την πάστα εγκάρσια με τα νερά του ξύλου , αφήστε να στεγνώσει για άλλες 24 ώρες. Ξύλα όπως  η μελιά ( ή άλλα ξύλα  με φαρδιά νερά ) μπορεί να απαιτούν ένα τάκο για να κρατήσει τις επιφάνειες του ξύλου επίπεδες.  Στενά νερά όπως το μαόνι και  ο σφένδαμος  συνήθως δεν χρειάζονται ένα τάκο.

3 . Επαναλάβετε το βήμα 2 χρησιμοποιώντας 600άρι γυαλόχαρτο .

4 . Επαναλάβετε με το 1200 άρι.

5 . Πάρτε ένα μετρημένο φύλλο βαμβακιού 400(εννοεί βαμβακερό ύφασμα)  και κόψτε σε 12 ίντσες  τετράγωνο  . Τυλίξτε το να γίνει πολύ σφιχτή , λείας επιφάνειας , μπάλα .
χρησιμοποιήσετε την μπάλα όπως κάνατε τα γυαλόχαρτα .. βυθίστε στο λάδι  και «στιλβώστε » την επιφάνεια του ξύλου .
όταν το λάδι θερμαίνεται και  γίνεται  stiff- ish ,
σκουπίστε ΠΟΛΥ σθεναρά με τα νερά του ξύλου , με  μια καθαρή νέα μπάλα βαμβακιού 400(ύφασμα)  ( μαζεμένη )  υγραίνετε με πολύ μικρή ποσότητα από orange η lemon-oil .
Στιλβώστε και  γυαλίστε κατά τη διάρκεια και μετά από αυτό  το   “wipe-off” βήμα θα πρέπει να έχετε ένα πολύ ωραίο γυαλιστερό φινίρισμα, να είστε προσεκτικοί των δακτυλικών αποτυπωμάτων ..  καθώς το λάδι  στεγνώνει , θα κρατήσει αποτυπώματα στην επιφάνεια του .
Σας συνιστώ να φοράτε ένα βαμβακερό γάντι στο ένα χέρι για να κρατάτε την κιθάρα , ενώ εσείς στιλβώνετε.  Κοιτάξτε για σκληρά στοιχεία  στην επιφάνεια εργασίας σας . Θα ήθελα να συστήσω το γεγονός ότι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάτι μαλακό για να κάνετε όλη αυτή τη διαδικασία  .

αφήστε να στεγνώσει ένα άλλο 24ωρο .



Αυτό το είδος του φινίρισματος  δεν είναι για την pambie nambie .. Θα απαιτήσει  κοπιώδη σωματική εργασία. Κάν 'το λάθος και   μοιάζει χάλια . κάντο σωστά και   μοιάζει με ένα εκατομμύριο δολάρια . αν το χέρι σας δεν πονάει στα μισά του δρόμου μέσα από το βήμα 2 ...  το κάνετε λάθος .

Καλή τύχη .

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 03:06:02 μμ

26)For maximum gloss, I reduce the Truoil 50% with naphtha for the final coat. This reduces streaking from the rag too.
This works well, though I use mineral spirits instead, up to 50% mineral spirits is the recommended thinner / max ratio as per Birchwood Casey.

I use a lot of True Oil on my lap steels and one thing I've found is that TO is a very forgiving finish and everyone finds a way that works best for them.
My method has been a moving target and evolves a little each time. My way is certainly not the only way, its just a way that works for me.

For grain fill, I do the slurry wet sanding with True Oil much like Bruce described, though I use a big pink eraser as a block and sand with the grain.
Once I get the grain filled, I use a combination of wiping it on with a piece of lint free cotton, (large pre-cut gun cleaning patches), and then either spray the last couple final coats with a small gravity feed detail gun or do the thinned "glaze coat" as Ron described.

Given normal temps and conditions, you can recoat TO in a couple hours. The 'trick' is to not slop it on, full and even light coats works best.
For building body, I'll generally do 3 light coats a day wiped on with the direction of the grain. No need to over work it, I just lay it down with full long strokes and then give it a couple hours before the next light coat. Again, the key here is light coats, avoid the temptation to lay it on thick.
The next morning before any more coats, I take a small flat hard block and lightly wet sand with 1000 grit and a little spritz of mineral spirits for a lube.
For me, 1000 grit seems to be a good balance of grit at this stage as cuts fast enough to work without being overly aggressive on the new finish. Once I get a good level film built, I move up to 1500 for a day, then 2000 for a day. After the 2000, I do one light / full / quick "glaze coat" or spray the last coat and let cure a week.

 Μετάφραση:
Για μέγιστη λάμψη,  μειώνω το Truoil 50 % με νάφθα για την τελική επίστρωση . Αυτό μειώνει τις ραβδώσεις από το κουρέλι επίσης .
Αυτό λειτουργεί καλά , αν μπορώ να χρησιμοποιήσω mineral spirits αντ 'αυτού, μέχρι 50 % mineral spirit είναι η συνιστώμενη  / max αναλογία σύμφωνα με Birchwood Casey .

Χρησιμοποιώ πολύ από Tru  oil  σε lap steel κιθάρες και ένα πράγμα που έχω διαπιστώσει είναι ότι το tru oil  είναι  ένα  επιεικές φινίρισμα και όλοι βρίσκουν έναν τρόπο που λειτουργεί καλύτερα για αυτούς .
Η μέθοδός μου έχει υπάρξει ένας κινούμενος στόχος και εξελίσσεται  λίγο κάθε φορά . Ο δικός μου τρόπος  δεν είναι σίγουρα ο μόνος τρόπος , απλά ένας τρόπος  που λειτουργεί για μένα .

Για  το γέμισμα των πόρων ,  κάνω υγρό τρίψιμο με  τον πολτό με το True Oil  ακριβώς όπως ο  Bruce  περιέγραψε , χρησιμοποιώ  μια μεγάλη ροζ γόμα ως ένα τάκο και τρίβω με τα νερά του ξύλου..
Μόλις πληρωθούν οι πόροι ,  χρησιμοποιώ ένα συνδυασμό σκουπίζοντας το λάδι  επάνω με ένα κομμάτι πανί βαμβακερό , (large pre-cut gun cleaning patches), και στη συνέχεια είτε ψεκάζω τελευταίες  στρώσεις με ένα μικρής βαρύτητας τροφοδοσίας   πιστόλι  ψεκασμού λεπτομερειών  ή κάνω το αραιωμένο  "glaze coat", όπως περιέγραψε ο  Ρον .

Δεδομένων κανονικών συνθηκών και θερμοκρασιών , μπορείτε να  ξαναβάψετε σε μερικές ώρες . Το « κόλπο » είναι να μην το  ξεχειλίζετε επάνω , πλήρεις ομοίως  και λεπτές στρώσεις  λειτουργούν καλύτερα .
Για το  χτίσιμο του σώματος , γενικά  κάνω 3 λεπτά στρώματα την ημέρα σκουπίζοντας  με την κατεύθυνση των  νερών του ξύλου . Δεν χρειάζεται  υπερβολική εργασία, μόνο και μόνο θέτω το λάδι  με πλήρεις μεγάλες κινήσεις και στη συνέχεια δίνω μια-δυο ώρες πριν από την επόμενη λεπτή στρώση . Και πάλι , το κλειδί εδώ είναι οι λεπτές στρώσεις, αποφύγετε τον πειρασμό να το θέσετε επάνω παχύ .
Το επόμενο πρωί, πριν από οποιεσδήποτε περισσότερες στρώσεις , παίρνω ένα μικρό  επίπεδο σκληρό τάκο και κάνω ελαφρά υγρή λείανση με 1000άρι  και λίγο «spritz» των “mineral spirits”  για λιπαντικό .
Για μένα , το τρίψιμο με  1000άρι  φαίνεται να είναι μια καλή ισορροπία  σε αυτό το στάδιο , καθώς κόβει αρκετά γρήγορα ώστε να λειτουργήσει χωρίς να είναι υπερβολικά επιθετικό(τραχύ) στο νέο φινίρισμα . Μόλις πάρω ένα καλό  και επίπεδο  φίλμ κατασκευής, θα κινηθώ προς τα επάνω έως το 1500άρι  για μια ημέρα , στη συνέχεια, το 2000 για μια ημέρα . Μετά το 2000 ,  κάνω ένα ελαφρύ / πλήρες/ γρήγορο "glaze στρώμα” ή ψεκάζω την τελευταία στρώση και αφήνω να σκληρύνει  μια εβδομάδα .

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 03:10:28 μμ

Από  mandolinluthier.com

ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
What is it? Tru-Oil is a polymerized linseed oil with other natural oils added. This formulation will actually build-up as a finish unlike the raw or boiled linseed oils. Although this finish lacks the depth and gloss of lacquers or French polished shellac, the thin rubbed oil finish provides an appealing low luster sheen that enhances the natural beauty of the woods. The fact that it is thin and flexible, allows maximum vibration in the wood of musical instruments.
Ease of use? The real strength of this oil finish is that it is extraordinarily easy and safe to use. No special equipment or ventilation is required during finishing. Only clean cloths are needed for application with minimal sanding between coats. This finish is also much easier to repair and maintain than either lacquers or shellac.
Fill pores or not? Multiple thin coats can be applied directly to the raw wood for a very natural, open pore finish. The pores in hardwoods like rosewood can be filled first, so that the finish can be made to approach a factory lacquer finish.
How is it applied? The application is very simple. Just wipe the oil over the surface with a cloth. Wipe off any excess material leaving a very thin coating. This thin coat will harden enough in several hours to apply the next coat. Several coats are applied over several days to achieve the desired depth or thickness, with light sanding between coats.


Μετάφραση:
Τι είναι αυτό;  Το Tru -Oil είναι ένα πολυμερισμένο λινέλαιο με άλλα φυσικά έλαια που προστίθενται . Η φόρμουλα αυτή πραγματικά χτίζει σαν φινίρισμα σε αντίθεση με τα ωμά ή βραστά λινέλαια . Αν και αυτό το φινίρισμα δεν έχει το βάθος και την στιλπνότητα των βερνικιών ή του French polishing, το λεπτό  τριβόμενο λάδι  φινίρισμα παρέχει μια ελκυστική  χαμηλής γυαλάδας λάμψη που ενισχύει τη φυσική ομορφιά των ξύλων . Το γεγονός ότι είναι λεπτό και εύκαμπτο , επιτρέπει τη μέγιστη δόνηση στο ξύλο των μουσικών οργάνων .

Ευκολία στη χρήση ; Η πραγματική δύναμη αυτού του φινιρίσματος λαδιού είναι ότι αυτό είναι εξαιρετικά εύκολο και ασφαλές στη χρήση. Δεν απαιτείται ειδικός εξοπλισμός ή εξαερισμός κατά τη διάρκεια  του φινιρίσματος. Μόνο καθαρά πανιά χρειάζονται για την εφαρμογή με ελάχιστο τρίψιμο μεταξύ των στρώσεων . Αυτό το φινίρισμα είναι επίσης πολύ πιο εύκολο για την επισκευή και τη συντήρηση του από  τα βερνίκια ή την γομαλάκα .

Γεμίζουμε πόρους ή όχι; Πολλαπλές λεπτές στρώσεις μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα στο ακατέργαστο ξύλο για ένα πολύ φυσικό , ανοιχτών πόρων φινίρισμα . Οι πόροι σε σκληρά ξύλα , όπως η  τριανταφυλλιά μπορούν να πληρωθούν πρώτα , έτσι ώστε το φινίρισμα  να προσεγγίζει έναν εργοστασιακό φινίρισμα  σαν την λάκα .

Πώς εφαρμόζεται; Η εφαρμογή είναι πολύ απλή . Απλά σκουπίστε το λάδι πάνω στην επιφάνεια με ένα πανί . Σκουπίστε τυχόν περίσσεια υλικού αφήνοντας ένα πολύ λεπτό στρώμα . Αυτή η λεπτή στρώση θα σκληρύνει αρκετά σε μερικές ώρες για να εφαρμόσετε την επόμενη στρώση . Οι διάφορες στρώσεις εφαρμόζονται επί αρκετές ημέρες για να επιτευχθεί το επιθυμητό βάθος ή πάχος , με ελαφρύ τρίψιμο μεταξύ των στρώσεων.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 03:12:20 μμ

Applying Tru-oil varnish
What you will need:
•Tru-oil varnish. (a bottle will easily finish a mandolin)
•White cotton cloth (an old sheet works well)
•Gloves (optional)
•Wet and dry 600, 1000, 1200, 1500, 2000 (or similar)
•Cork sanding block
•0000 wire wool    Preparation: Before beginning, it is imperative to make the surface of the wood as smooth as possible, as the finish is very thin. Any blemishes will show in the finish if left. Bear in mind also, that preparation will differ between untreated and pore-filled surfaces.


Μετάφραση:

Εφαρμόζοντας βερνίκι Tru-oil
Τι θα χρειαστείτε:

Βερνίκι Tru- oilι. (ένα μπουκάλι θα φινίρει εύκολα ένα μαντολίνο)

Λευκό βαμβακερό πανί (ένα παλιό φύλλο λειτουργεί καλά)

Γάντια (προαιρετικό)

Υγρά και ξηρά 600, 1000, 1200, 1500, 2000 (ή κάτι παρόμοιο)

τάκο φελλού

0000  ατσαλόμαλλο
 
Προετοιμασία: Πριν ξεκινήσετε, είναι επιτακτική ανάγκη να κάνετε την επιφάνεια του ξύλου, όσο το δυνατόν ομαλότερη(λεία), καθώς το φινίρισμα είναι πολύ λεπτό. Τυχόν ατέλειες θα δείξουν στο φινίρισμα, αν αφεθούνε. Να θυμίσουμε, επίσης, ότι η προετοιμασία θα διαφέρει μεταξύ των ανεπεξέργαστων και  γεμισμένων πόρων επιφάνειών.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 03:14:51 μμ

The Process:
•I wear light disposable rubber gloves when applying, mainly to protect the wood from the oils in my hands.
•Use a folded, lint-free, white cotton cloth (about 4" square is big enough) to apply the oil. Use a fresh cloth for each application session.
•Choose which part of the instrument to work on first. I generally start on the top, then the back, then the sides, and finally the neck and head. (In order to hold the instrument for the neck and head, I insert fingers in through the sound-hole, and place my thumb on the fingerboard.)
•Wipe a thin coat quickly over the working area. I tend to pour a small pool of oil onto the top/back, and spread it rapidly with circular movements. If I do not have sufficient to cover, I add more to the cloth, by placing it over the bottle mouth, and up-ending.
•If you work too slowly, the oil will begin to dry and will smear if contacted by the cloth.
•Before moving on to another surface, I finish off by wiping the surface with the same cloth (as long as it is not over-charged with oil) in the direction of the grain.
•It is important not to cover too thickly, as it will run whilst hung to dry, and also take much longer to dry.
•Move to another area and repeat.
•For the sides, neck and head, I do not pool oil, as surfaces are curved, but work from the cloth
•It will only take 10 to 15 minutes to coat the entire instrument.
•Hang the instrument to dry overnight.
•To store the Tru-oil,, wipe the neck of the bottle thoroughly, screw on the top, and stand upside-down. This helps to stop a thick film forming over the oil inside the bottle. If it does form, the oil is on top.

Μετάφραση:

Η διαδικασία :

Φοράω ελαφρά αναλώσιμα λαστιχένια γάντια κατά την εφαρμογή του , κυρίως για την προστασία του ξύλου από τα έλαια στα χέρια μου .

Χρησιμοποιήστε ένα διπλωμένο , χωρίς χνούδι , λευκό βαμβακερό ύφασμα ( περίπου 4  ίντσες είναι αρκετά μεγάλο ) για να εφαρμόσετε το λάδι . Χρησιμοποιήστε ένα φρέσκο πανί για κάθε  σύνοδο της εφαρμογής .

Επιλέξτε ποιο μέρος του οργάνου για να εργαστείτε σε αυτό πρώτα . Γενικά ξεκινάω στο καπάκι, στη συνέχεια, την πλάτη , μετά τις πλευρές , και, τέλος, το μάνικο και το κεφάλι. ( Για να κρατήσω το όργανο για το μάνικο και την κεφαλή , εισάγω τα δάχτυλα μέσα από το στόμιο(ηχητική τρύπα), και τοποθετηθώ τον αντίχειρά μου στην ταστιέρα . )

Σκουπίστε μια λεπτή στρώση γρήγορα πάνω από την περιοχή εργασίας . Τείνω να ρίχνω μια μικρή  ποσότητα λαδιού(σαν λιμνούλα) στο καπάκι / πλάτη , και να απλώνω γρήγορα με κυκλικές κινήσεις . Αν δεν έχω επαρκή ποσότητα  για να καλύψει , μπορώ να προσθέσω περισσότερη στο ύφασμα , τοποθετώντας το πάνω από το στόμιο της φιάλης , και μέχρι τέλος.

Αν εργάζεστε πάρα πολύ αργά , λάδι θα αρχίσει να στεγνώνει και θα λερώσει αν έρθει σε επαφή με το ύφασμα .

Πριν κινηθώ σε άλλη επιφάνεια , τελειώνω με το σκούπισμα της επιφάνειας με το ίδιο ύφασμα ( εφ 'όσον  δεν είναι υπερφορτισμένο με λάδι) κατά την κατεύθυνση των νερών του ξύλου.
Είναι σημαντικό να μην καλύπτουμε πάρα πολύ παχιά , καθώς θα τρέξει , ενώ είναι κρεμασμένο για να στεγνώσει , και επίσης παίρνει πολύ χρόνο για να στεγνώσει .

Μετακινηθείτε σε άλλη περιοχή και επαναλάβετε .

Για τις πλευρές , το μάνικο και την κεφαλή , δεν ρίχνω λιμνούλα λαδιού, καθώς οι επιφάνειες  είναι καμπύλες , αλλά εργάζομαι από το ύφασμα

Θα πάρει μόνο 10 έως 15 λεπτά για να επικαλύψετε ολόκληρο το όργανο .

Κρεμάστε το  όργανο να  στεγνώσει τη νύχτα.

Για να αποθηκεύσετε το Tru -oil , σκουπίστε το λαιμό της φιάλης  πλήρως , βιδώστε το καπάκι , και τοποθετήστε το ανάποδα . Αυτό βοηθά να σταματήσει ένα παχύ στρώμα(πέτσα) που σχηματίζεται πάνω από το λάδι μέσα στο μπουκάλι . Εάν δεν σχηματίζει , το λάδι είναι στην κορυφή.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 03:16:24 μμ

Building up the finish:
•After each oil coating has dried, it is smoothed before another is applied. I use a fine wet and dry paper (600+) or 0000 steel wool.
•After each coat, I use a finer paper than the the previous one.
•Rub over the surface very lightly to remove any minor roughness. This is not a leveling process like with other harder, thicker finishes.
•Apply more Tru-oil as above.
•Only three or four coatings can result in very beautiful sheen over the entire instrument. However different woods, conditions, and varying techniques may require additional coatings to reach this level.
•After the final coat, leave the finish to set. Time will depend on temperature and humidity, but certainly leave for a week.



Μετάφραση:

Χτίζοντας το φινίρισμα:

Μετά από κάθε επίστρωση ελαίου  και έχοντας  στεγνώσει, αυτό λειαίνεται πριν από μια άλλη εφαρμογή. Μπορώ να χρησιμοποιήσω ένα λεπτό υγρό και ξηρό χαρτί(γυαλόχαρτο) (600 +) ή 0000  ατσαλόμαλλο.

Μετά από κάθε στρώση, χρησιμοποιώ ένα χαρτί λεπτότερο από το  προηγούμενο.

Τρίψτε πάνω από την επιφάνεια πολύ ελαφριά για να αφαιρέσετε τυχόν μικρή τραχύτητα. Αυτό δεν είναι μια διαδικασία εξομάλυνσης όπως με άλλα σκληρότερα, παχύτερα φινιρίσματα.

Εφαρμόστε περισσότερο Tru-oil όπως παραπάνω.

Μόνο τρεις ή τέσσερις επιστρώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε πολύ όμορφη λάμψη σε όλο το όργανο. Ωστόσο, διαφορετικά ξύλα, συνθήκες, και ποικίλες τεχνικές μπορεί να απαιτήσουν πρόσθετες στρώσεις για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο.

Μετά την τελική στρώση, αφήστε το  φινίρισμα για να σταθεροποιηθεί .Ο χρόνος θα εξαρτηθεί από την θερμοκρασία και την υγρασία, αλλά σίγουρα το αφήνουμε για μια εβδομάδα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 03:18:29 μμ

Polishing/buffing the final finish:
•Tru-oil does not seem to respond too well to buffing.
•I tend to rub vigorously with a rough natural fibre like burlap or net.
•Rubbing with Lem-oil helps to keep the finish grease free.


Μετάφραση:
Στίλβωση / γυάλισμα το τελικό φινίρισμα:

Το Tru-λάδι δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται πολύ καλά στην  στίλβωση.

Τείνω να τρίβω δυνατά με μια τραχιά φυσική φυτική ίνα, όπως λινάτσα ή δίχτυ.

Το τρίψιμο με Lemοn-oil βοηθά να κρατήσει το φινίρισμα χωρίς λίπος.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 03:20:08 μμ

Problems and Solutions:
•Smearing: If you work too slowly on larger instruments, the thin finish will begin to dry quickly. If you cross this drying finish with the cloth, you can roughen/smear the surface. If this happens, allow to dry and then sand smooth again before recommencing.
•WARNING - This oil product, like others, may not cure over Cocobolo. Avoid oil finishing over this oily wood. I once had problems on rosewood too. The wood may need sealing if this occurs.


Μετάφραση:
Προβλήματα και λύσεις:

Επάλειψη: Αν εργάζεστε πάρα πολύ αργά σε μεγαλύτερα όργανα, το λεπτό φινίρισμα θα αρχίσει να στεγνώσει γρήγορα. Εάν διασχίσετε αυτήν την τελική ξήρανση με το πανί, μπορείτε να αγριέψετε(τραχύνετε) / μουτζουρώσετε την επιφάνεια. Εάν συμβεί αυτό, αφήστε το να στεγνώσει και στη συνέχεια τρίψτε ομαλά και πάλι πριν από την επανέναρξη.

ΠΡΟΣΟΧΗ - Το προϊόν του λαδιού , όπως και άλλα, μπορεί να  μην στεγνώνει/σκληραίνει πάνω από Cocobolo. Αποφύγετε φινίρισμα λαδιού πάνω από αυτό το λιπαρό ξύλο. Κάποτε είχα προβλήματα επάνω σε  τριανταφυλλιά  επίσης. Το ξύλο μπορεί να χρειαστεί σφράγιση όταν συμβεί αυτό.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 03:21:12 μμ

Αυτά προς το παρόν ;)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Popeye στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 05:06:31 μμ

Ευχαριστούμαι πολύ.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: yiannis στις Φεβρουαρίου 11, 2014, 06:37:20 μμ

Γιώργαρε είσαι απίστευτος!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 12, 2014, 10:31:19 πμ

Παιδιά πως ανεβάζω βίντεο από you tube ::)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: yiannis στις Φεβρουαρίου 12, 2014, 11:46:21 πμ

Γιώργη κάνεις απλώς copy-paste το link απο το youtube και το περνάει

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 12, 2014, 12:50:00 μμ

How to Finish a guitar project with Tru-oil. Inside the luthier's shop video (http://www.youtube.com/watch?v=VFT9kdJFkaI#ws)

Βίντεο με την εφαρμογή Tru-oil

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Silvestro στις Φεβρουαρίου 12, 2014, 01:28:39 μμ

Και ενα χτεσινο βιντεο, αναμεσα στα "τεστ" κ το τρου οϊλ...
καταπληκτικη δουλεια Γιωργο, μπραβο...
Testing different finishes for my Strat Neck Quarter sawn flame maple (http://www.youtube.com/watch?v=A2sKDK3RMwk#ws)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: SD Tragos στις Φεβρουαρίου 14, 2014, 08:35:36 μμ

Τελεια ολα!!! Πραγματικα αρκετα καλο το true oil!!!!  :-*

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Κοῦρος στις Φεβρουαρίου 22, 2014, 07:20:43 μμ

Γιώργαρε, χαρὰ στὸ κουράγιο σου φίλε!!!!!
Κανονικό μεταπτυχιακὀ!!!!

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 23, 2014, 02:24:06 μμ

Παιδιά εδώ κάποιες οδηγίες σε pdf, στην σελίδα αυτή έχει ένα download που κατεβάζει οδηγίες της Birchwood Casey σε pdf

https://www.birchwoodcasey.com/Refinishing/Wood-Finishing/Tru-Oil®-Stock-Finish.aspx (https://www.birchwoodcasey.com/Refinishing/Wood-Finishing/Tru-Oil®-Stock-Finish.aspx)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: panos.grg στις Απριλίου 23, 2014, 05:43:05 μμ

καλησπερα και απο εμενα.εγω και αν ειμαι απαιδευτος στο κομματι αυτο.φιλοι μου θελω τα φωτα σας.στο πρωτο οργανο μου κανω πειραματα με βερνικι νερου της sigma.περασα αρκετες στρωσεις γεμιστικου-συντηρτικου κ εμειτε ειναι να περασω το τελικο-σατινε.ποια ειναι η διαδικασια λοιπον γυαλισματος απο εκει κ περα?σε ενα κομματι που εκανα δοκιμες μετα και τα 2 χερια τελικου ειδα πως οταν το περασα γυαλοχαρτο νερου απο 800 εως2000 εχασα ολο το αποτελεσμα,κοινως το χαλασα.ποια ειναι η ολη διαδικασια λοιπον?πως γινεται?φιλε sforzando βοηθεια!ευχαριστω

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: SD Tragos στις Σεπτεμβρίου 09, 2014, 02:50:35 μμ

Παράθεση από: Sforzando στις Φεβρουαρίου 23, 2014, 02:24:06 μμ

Παιδιά εδώ κάποιες οδηγίες σε pdf, στην σελίδα αυτή έχει ένα download που κατεβάζει οδηγίες της Birchwood Casey σε pdf

https://www.birchwoodcasey.com/Refinishing/Wood-Finishing/Tru-Oil®-Stock-Finish.aspx (https://www.birchwoodcasey.com/Refinishing/Wood-Finishing/Tru-Oil®-Stock-Finish.aspx)

Καλησπερα... γνωριζουμε καποιο μαγαζι εντος αττικης που να πουλαει Tru Oil ?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Silvestro στις Σεπτεμβρίου 09, 2014, 07:37:53 μμ

στο κεντρο (ομονοια) το μαγαζι τελος πανεπιστημιου, με τα οπλα...

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: SD Tragos στις Σεπτεμβρίου 15, 2014, 01:46:33 μμ

Ευχαριστω πολυ να σαι καλα κ παλι  :)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: christosp στις Σεπτεμβρίου 06, 2015, 09:21:55 μμ

Ήθελα μόνο να γράψω ένα "μπράβο" και ένα "ευχαριστώ" για τους φίλους που έγραψαν όλα αυτά τα χρήσιμα πράγματα για το θέμα αυτό. 
Προσφάτως αξιοποίησα (με μεγάλη επιτυχία) όλες τις πληροφορίες που άντλησα από εδώ. Όλα καλά!

christosp

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: katsavas στις Νοεμβρίου 04, 2016, 01:09:21 μμ

Χαίρετε. Είχα κάποιες απορίες σχετικά με το λούστρο κεριού που αναφέρεται παρακάτω:

Παράθεση από: Sforzando στις Μαρτίου 04, 2012, 12:25:14 μμ

Για να φτιάξουμε το δικό μας λούστρο από κερί  χρειαζόμαστε: 400gr καθαρό κερί και 1,5kg νέφτι, επίσης μπορούμε να προσθέσουμε στην συνταγή 1-2 κουταλιές κίτρινη ώχρα, 1-1.5 κουταλιά κόκκινη ώχρα και μια κουταλιά μαύρο ιαπωνικό(υγρό). Σε περίπτωση που δεν μπορούμε να βρούμε καθαρό κερί, κάνουμε χρήση κεριού καρναούμπα που είναι η φυτική κηροφοινικιά, σε ποσότητα 200gr.

Σκοπεύω να ετοιμάσω ένα λούστρο με βάση το κερί carnauba.

απορία 01 —
Είναι καλή ιδέα η εφαρμογή του πάνω από γομαλάκα ως ένα επίπεδο ασφάλειας απέναντι στα στοιχεία που μπορούν να τη προσβάλλουν; Κατέληξα σε αυτό το κερί λόγω της γνωστής σκληρότητας που επιτυγχάνεται με την εφαρμογή του.

απορία 02 —
Το νέφτι ως διαλύτης, παρόλο που δε διαλύει απόλυτα τη γομαλάκα, υπάρχει περίπτωση να την αλλοιώσει; Σε αυτήν την περίπτωση και ίσως και ανεξάρτητα, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πιο "φιλικός" διαλύτης του στερεού κεριού το λινέλαιο; Και αν ναι, σε τι αναλογίες;

Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για την υπομονή και τις απαντήσεις σας!

Τίτλος: Αναλογία γομαλάκας
Αποστολή από: cptX στις Ιουλίου 17, 2017, 03:44:28 μμ

Παιδιά, έκανα την αναλογία που λέει ο Sforzando για την παρασκευή γομαλάκας (βλ. http://www.luthier.gr/index.php?topic=310.msg3258#msg3258 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=310.msg3258#msg3258)) και μου βγήκε κατα την γνώμη μου υπερβολικά πυκνή και αδιαφανής...

Συγκεκριμένα ο Sforzando λεει αναλογία 300γρ γομαλάκας με 1lt καθαρού οινοπνεύματος (ήτοι 789γρ οινοπνεύματος).
Εγώ ανέμιξα 30γρ γομαλάκας με 80γρ οινοπνεύματος χρησιμοποιώντας ζυγαριά ακριβείας και το αποτέλεσμα ειναι παρα πολύ πυκνο και αδιαφανές.
Την γομαλάκα την πήρα από τον Ζαδέ στην Βύσσης κάτω στην Αθήνα.

Σκοπεύω να λουστράρω μια κρητική λυρα. Ξέρει κανείς να μου πει με τι αναλογία πρέπει να την αραιώσω για το καπάκι και με τι για το σώμα? Σκοπευα να βάλω 3 χέρια στο καπάκι και θα προτιμούσα να μην μπει πολύ λούστρο και κοπεί ο ήχος...

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Silvestro στις Ιουλίου 17, 2017, 04:09:30 μμ

εγω βαζω 18γρ γομμαλακα και 82γρ καθαρο οινοπνευμα.
στα πρωτα χερια ετσι, και μετα βαζω ακομη λιιιιιγο οινοπνευμα στα τελευταια χερια μεσα σε καθε μπαλια, να ειναι ακομη πιο "αραιη".
με αυτα τα 100 γρ, φτιαχνω 2 κιθαρες κομπλε, και την 3η τα γεμισματα-1 πρωτο χερι
ο καθενας εχει τις δικες του "αναλογιες"
παντως παραξενη μου φαίνεται να ειναι η αναλογια του σφορζαντο...

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: cptX στις Ιουλίου 17, 2017, 04:46:35 μμ

Ευχαριστώ φίλε steliosguitar.
Κι όμως έτσι ειναι γραμμένο στον οδηγό για τα βερνίκια στην αρχή αυτού του thread, δες το λίνκ στο προηγούμενο post ... Δεν ξέρω αν πρόκειται για λάθος...

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: letasos στις Ιουλίου 18, 2017, 10:37:10 μμ

Κι εγώ είμαι κοντά στις αναλογίες που αναφέρει ο Στέλιος ( 20 σε 80 ) . Σε κάθε γέμισμα όμως της μπάλας προσθέτω και 2-3 σταγόνες οινόπνευμα ( και φυσικά και μια σταγόνα παραφινέλαιο ) . Αυτό που αναφέρεις για την πυκνότητα και την διαύγια , μήπως έχουν να κάνουν και με το ότι έχει αλλοιωθεί ( =  πολυμεριστεί - σύμφωνα και με τους πιο έμπειρους που έχουν αναφέρει παρόμοια θέματα εδώ στο φόρουμ ) ;

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: cptX στις Ιουλίου 19, 2017, 12:18:32 μμ

Λοιπόν, εφάρμοσα μια αναλογία 1(γομαλάκα):4.5(οινόπνευμα) κατά βάρος και έγινε σημαντικά πιο αραιή αν και παραμένει αδιαφανής μέσα στο μπουκάλι που την έχω.
Δεν την έχω ακόμη χρησιμοποιήσει οπότε δεν μπορώ να πω πως θα δείξει πάνω στο ξύλο ακόμα...

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Silvestro στις Ιουλίου 19, 2017, 06:59:49 μμ

οι φολιδες της γομαλακας εχουν διαλυθει τελειως;
τι εννοεις οταν λες "αδιαφανης";

οταν η γομαλακα διαλυεται στο οινοπνευμα μετα μια μερα και αρκετο ανακατεμα (η λιγο ζεσταμα...) διαλυεται τελειως.(δεν υπαρχουν φολιδες).
επισης δεν πρεπει να υπαρχουν αιωρουμενα μικροσωματιδια οταν την κοιτας, αλλιως θελει σουρωμα ή πεταμα...
(αναλογα αν εχει κοψει, εχει βρωμια κλπ....)
το υλικο ειναι σαν ενα πολυ ρευστο βερνικι, χρωματος ανοιχτου κιτρινου, το οποιο μεσα σε γυαλινο βαζο και με φως ημερας, βλεπεις απο την αλλη μερια.
αυτα για την ξανθια, εκτος αν εχεις καμια πορτοκαλι η κοκκινου χρωματος γομαλακα, που και παλι θα ειναι πολυ ρευστο το ετοιμο υλικο αλλα θα ειναι πιο "αδιαφανες".

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Popeye στις Ιουλίου 19, 2017, 10:33:08 μμ

Παράθεση

το υλικο ειναι σαν ενα πολυ ρευστο βερνικι, χρωματος ανοιχτου κιτρινου, το οποιο μεσα σε γυαλινο βαζο και με φως ημερας, βλεπεις απο την αλλη μερια.
αυτα για την ξανθια, εκτος αν εχεις καμια πορτοκαλι η κοκκινου χρωματος γομαλακα, που και παλι θα ειναι πολυ ρευστο το ετοιμο υλικο αλλα θα ειναι πιο "αδιαφανες"

Να ειπώ και εγώ την γνώμη μου,η γομαλάκα που λέει ο Στέλιος η (ξανθιά χρώματος ανοιχτού κίτρινου)που βλέπεις στο γιάλυνο βάζο στο φώς της ημέρας από την άλλη μεριά πρέπει σίγουρα να είναι καλής ποιώτητας και επεξεργασμένη χωρίς βρωμιές,και χρωστικές(χρώμα σκούρο καφέ της ακατέργαστης φυσικής γομαλάκας)και αποκερωμένη(κάποιες ποιώτητες ακατέργαστης περιέχουν και κερί)και στο εξωτερικό πουλιέται αλλά και εδώ στο Ελλάντα,σε διάφορες αποχρώσεις,και όσο πιο επεξεργασμένη είναι τόσο πιο ανοιχτώχρωμη είναι και την Βρίσκεις με την ονομασία -Shellac dewaxed-https://www.dictum.com/en/surfaces/surface-protection-colours/resins (https://www.dictum.com/en/surfaces/surface-protection-colours/resins)

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: tzekos στις Ιουλίου 21, 2017, 07:08:18 μμ

cptx.....φωτο ανεβασε...

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: gfourlias στις Ιουλίου 23, 2017, 08:38:33 μμ

Αν η γομαλάκα είναι αδιαφανής σημαίνει ότι έχει πολυμεριστεί. Είναι ακατάλληλη για χρήση. Η γομαλάκα πρέπει να φυλάσσεται σε ψυγείο όσο είναι σε φολίδες. Όταν διαλυθεί σε οινόπνευμα διατηρείται εκτός ψυγείου.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: cptX στις Δεκεμβρίου 28, 2017, 03:53:27 μμ

Καλησπέρα και χρόνια πολλα! Συγγνώμη για την πολύμηνη αποχή. Λοιπόν, ως προς την γομαλάκα 1:4,5 κ.β. είναι για μένα προς το παρόν η βέλτιστη αναλογία... Περι αδιαφάνειας μαλλον δεν υπάρχει θεμα.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Γρηγόρης Μαυρακης στις Αυγούστου 18, 2020, 02:17:10 πμ

Να κάνω μια μάλλον χαζή ερώτηση?Το βερνικι νιτρου ενος συστατικου της vernilac είναι το ίδιο πράγμα με το βερνικι μπάλας 500 της vernilac??συγγνώμη αλλά δεν τα γνωρίζω τα βερνίκια.

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Silvestro στις Αυγούστου 18, 2020, 07:39:57 πμ

ειναι το "ιδιο" αλλα σε αλλη αραιωση

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Γρηγόρης Μαυρακης στις Αυγούστου 18, 2020, 07:39:07 μμ

Διάβασα αυτό το άρθρο που αναφέρει ότι ο χαουζερ ο 3ος κάνει όλη την κιθάρα λακα εκτός από το καπάκι που το κάνει γομαλακα. Μάλλον για ευκολία το κάνει και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.. Δεν υποστηρίζει ότι έχει καλύτερο ηχητικό αποτέλεσμα. Το μόνο που λέει ότι δεν βλέπει διαφορά με ένα φινίρισμα όλο γομαλακα..

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: songless_bird στις Αυγούστου 18, 2020, 11:00:25 μμ

Αυτή την ηχητική διαφορά θα την καταλάβεις αν ακουσεις το ίδιο όργανο με διαφορετικά βερνίκια . Ο Tom Bills περιγράφει μια στιγμή που άλλαξε οριστικά το φινίρισμα μόνο με γομαλακα . Είχε φτιαξει μια κιθάρα και ήταν έτοιμος να την στείλει στον πελάτη . Όταν την έβαζε στη θήκη είδε μια ατέλεια στο φινίρισμα . Κιθάρα των 20.000 δεν την πουλάς με ατέλεια . Οπότε ετριψε όλη την κιθάρα και την πέρασε γομαλακα . Μέχρι τότε έβαφε με πιστολι . Μπουμ ! Άλλο όργανο . Ήταν σαν επιφωτιση . Από τότε μόνο γομαλακα .

Από την άλλη έχω δει και άλλους που υποστηρίζουν ότι δεν βλέπουν ηχητικη διάφορα . Εγώ πιστεύω ότι έχει να κάνει με το πόσο σκληρό είναι ένα βερνίκι . Λίγα χέρια μπάλα νιτρου δεν νομίζω ότι κάνουν διαφορά από την γομαλακα . Αν το πλακώσεις με πολυουρεθάνης , ε πιστεύω ότι πνίγεις το ξύλο . Απλά  η γομαλακα έχει μια καταπληκτική ικανότητα επιδιόρθωσης χωρίς να χρειάζεται να βάψεις ολη την επιφάνεια ξανά .

Sent from my Redmi Note 5 using Tapatalk

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Γρηγόρης Μαυρακης στις Αυγούστου 19, 2020, 02:03:25 πμ

Ναι αλλά η γομαλακα όπου ακουμπήσει η κιθάρα αποκτάει σημάδι.. χορδές πέρασα και έγινε το καπάκι όλο γραμμές.. έβλεπα που έβαζαν κανένα χαρτί όσο τις πέρναγαν και τους έλεγα υπερβολικούς..πολύ εύθραυστο φινίρισμα.. σε κουραστικό σημείο..

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: songless_bird στις Αυγούστου 19, 2020, 07:54:36 πμ

Παράθεση από: Γρηγόρης Μαυρακης στις Αυγούστου 19, 2020, 02:03:25 πμ

Ναι αλλά η γομαλακα όπου ακουμπήσει η κιθάρα αποκτάει σημάδι.. χορδές πέρασα και έγινε το καπάκι όλο γραμμές.. έβλεπα που έβαζαν κανένα χαρτί όσο τις πέρναγαν και τους έλεγα υπερβολικούς..πολύ εύθραυστο φινίρισμα.. σε κουραστικό σημείο..

Πέρα από το καπάκι που δεν θέλει πολλα χέρια αυτή που έχω από τον Παλαιοδημόπουλο , δεν κανει σημάδια όπως λες . Μάλιστα ούτε γρατζουνιά που την ακουμπάω στον καναπέ . Το μόνο πρόβλημα είναι το θάμπωμα σε σημεία που ακουμπάει το σώμα μου . Μήπως βιαζόμαστε να τελειώσουμε το όργανο και δεν αφήνουμε το βερνίκι να πάρει το χρόνο του ανάμεσα στα περάσματα και δεν σκληραίνει;

Sent from my Redmi Note 5 using Tapatalk

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: Γρηγόρης Μαυρακης στις Αυγούστου 19, 2020, 10:33:08 πμ

Τώρα με πιάνεις αδιάβαστο.. Πόσο χρόνο θέλει?

Τίτλος: Απ: Οδηγός βερνικιών
Αποστολή από: songless_bird στις Αυγούστου 19, 2020, 03:26:25 μμ

Παράθεση από: Γρηγόρης Μαυρακης στις Αυγούστου 19, 2020, 10:33:08 πμ

Τώρα με πιάνεις αδιάβαστο.. Πόσο χρόνο θέλει?

Έλα ντε . Ακόμη το παλεύω . Το παν είναι όμως η θερμοκρασία . Όσες φορές πήγα να βάψω χειμώνα τα αποτελέσματα ήταν τρίψιμο και ξανά βάψιμο . Τώρα που έβαψα Ιούλιο το βερνίκι έβγαινε άψογο με 20λεπτες συνεδρίες ανά 2 ώρες .

Sent from my Redmi Note 5 using Tapatalk