Απαντώ στον Αντώνιο:
- Τι είναι το movingque στον τάκο-καμάρια;
το movingque είναι μαονοειδές (αφρικάνικο νομίζω) πολύ καλό για οργανα. Σκληρό στο πριόνι, ελαφρύ σχετικά, αλλά πολύ φιλικό στη ράσπα. Το έχω χρησιμοποιήσει για καπάκι λύρας, για τάκους και για καράολα. Δεν κάνει για ντόγες καθώς είναι πολύ ευθραστο. Έχει χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα (lemon yellow)
- Ψυχή στο μεσαίο καπάκι (στην κιθάρα αυτό) τι ακριβώς είναι; Το μυαλό μου πάει σ'αυτήν της Λύρας-Βιολιού.
ναι αυτό έκανα. Παρατήρησα ότι το εσωτερικό καπάκι δεν πάλλεται και ή κιθάρα έιχε χαρακτηριστικές μεσαίες. Δοκίμασα αρκετές θέσεις με ένα κομμάτι ξύλο να συνδέει το καπάκι με την εσωτερική πλάτη (το είχα σχεδιάσει εξ αρχής, σε περίπτωση που δεν έπαιζε). Βρήκα ότι αν συνδέσω το κάτω μέρος της κιθάρας (προς την ψιλή χορδή), ο ήχος μπασσάρει. Αυτή τη στιγμή έχει απλά μια καβίλια στο κέντρο της (η άλλη έφυγε από τη θέση της και ακούγεται στην αρχή του βίντεο
)
- Για το πέταλο ανενεργών περιοχών δυό λόγια.Εστω επιγραμματικά. Η αν εχει αναφερθεί αλλού,που το βρίσκουμε.
το πέταλο είναι μια τεχνική για να στηρίξουν τα πλαινά και το καπάκι, αλλά περισσότερο για να προσδώσει άλλες ωφέλιμες συχνότητες, αφού ο ήχος εγκλωβίζεται στα άκρα του πέταλου
έτσι απομονώνουμε ανενεργές περιοχές όπως το μισό μπροστινό καπάκι της κιθάρας (προς την τρύπα). Έχουμε λιγότερα μπάσα όσο νεκρώνουμε αυτό το τμήμα. Η κιθάρα είναι υπερβολικά βαριά γιατί έχει νεκρωθεί με κόντρα πλακέ θαλάσσης 18 χιλιοστών! Αν δεν έπιανα κιθάρα τέτοια δε θα πίστευα ότι έχει νόημα στον ήχο. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται στην Ιταλία από κάποιο αντάρτη οργανοποιό.
Η ταστιέρα από plywood (κόντρα πλακέ θαλάσσης ) χρησιμοποιείται κατά κόρον σε όλες τις κινέζικες κιθάρες Stagg και άλλες για οικονομία και σιγουριά. Ακόμα και στις κόντρες μπράτσου θα συναντήσετε plywood! Αν ξύσετε την εμπορική κιθάρα σας θα εκπλαγείτε σχετικά με τα ξύλα που χρησιμοποιούν και τις τεχνικές κόλλησής των. Οι εμπορικές κιθάρες έχουν συνήθως ιτιά (ασπρόξυλα) στους τάκους και στο μπράτσο και laminated κόντρα πλακέ στα πλαϊνά.
Η αιρετική άποψή μου είναι ότι αν το όργανο παίζει καλά! τι σε νοιάζει πως το κατασκεύασαν
(Εννοείται να αντέξει και μακροπρόθεσμα και στα υλικά του και να κρατήσει τον ήχο του).
Εκεί λοιπόν υστερούν τα εμπορικά όργανα, διότι δε θα αντέξει στο σκέβρωμα ένα φλαμούρι κακής ποιότητας ή ακόμα χειρότερα πόπλαρ φτηνοδουλειά για εμπορευματοποίηση... Παρ' όλα αυτά καταλήγω ότι ο μουσικός είναι αυτός που θα "αγοράσει", "ερωτευτεί" τον ήχο και το όργανο. Προσωπικά αγόρασα πέρισυ ένα μπουζούκι του Μάτσικα γιατί μου άρεσε πάρα πολύ ο ήχος του. Είχε αυτό το τριχορδίστικο καθαρό και φτηνό ήχο των ελληνικών ταινιών Κούρκουλου κλπ (δες ΛΟΛΑ του Ξαρχάκου). Νομίζω πως εκεί έπαιζε ο Ζαμπέτας.
Συνδυασμός καλού οργάνου, καλού και σοβαρού παίχτη, το άριστο!
Απολαύστε τον Δημήτρη Λάππα και ένα τρίχορδο από τα παιδιά ΜΑΡΙΟΣ & ΜΙΚΗΣ ΚΟΤΣΕΣ στο "ταξίμι"
