Τις προάλλες έσωσα απ το πατρικό μου το πρώτο μου μπάσσο. Κυριολεκτικά από του χάρου τα δόντια, αφού η μάνα μου ήταν έτοιμη να το χαρίσει στο παιδάκι μιας γειτόνισσας... ( το λυπήθηκα γιατί τους αποπείρα αρκετά, οπότε τού δωσα τελικά μια φτηνή κιθάρα που είχα πάρει αρκετά αργότερα... :p )
Αγορασμένο περίπου στο 95 από τον Ανθομελίδη στην Παπαναστασίου, είναι ένα p-bass Eko VPB 100. Ένα φτηνό μπάσσο που είχα πάρει τότε 40 σκληρά δουλεμένα χιλιάρικα. Απ όσο είδα, πουλιέται ακόμα στην Ιταλία περίπου 140 ευρώ...
[ Invalid Attachment ]
Τελευταία είχε ψιλοκαταρρεύσει. Τα ηλεκτρονικά βραχυκύκλωναν συχνά και έπρεπε να το κοπανάω, τα κλειδιά είχαν μαλακώσει και ξεκουρδίζονταν αμέσως, ενώ από ένα είχα χάσει και τη βίδα του άξονα. Κάπου εκεί διαλύθηκε και η παρέα που παίζαμε, οπότε έμεινε από τότε στο παιδικό μου δωμάτιο να μαζεύει σκόνη.
Δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, αλλά με συντρόφευσε από το Γυμνάσιο μέχρι και τα πρώτα χρόνια του πανεπιστημίου, οπότε θέλω να του φερθώ με αγάπη
Σκοπεύω να κρατήσω μόνο το σώμα και το μανίκι. Θα του περάσω καινούρια κλειδιά, θα του φτιάξω από την αρχή τα ηλεκτρικά και τέλος ένα καινούριο pickguard από ξύλο.
Αν έχετε και καμιά άλλη πρόταση, ευχαρίστως να την ακούσω
