Θα γραψω για την κλασικη κιθαρα, που οπως σωστα γραφτηκε κ πιο πανω , για καθε οργανο ισχυουν κ διαφορετικα πραγματα. Το υψος της χορδης απο την ταστιερα, αν κ δεν ειναι πρωτογενης στοιχειο σκληροτητας, εχει αμεση επιπτωση στην αισθηση σκληροτητας του οργανου, κ οσο πιο μεγαλο ειναι τοσο περισσοτερη 'δυναμη' χρειαζεται για να παιξουμε. Συμπερασμα: Το μεγαλο το υψος, μας δινει την αισθηση του σκληρου, δυσκολου, κουραστικου οργανου, ενω το μικρο υψος του μαλακου κ ευκολου οργανου. Αυτο ειναι κατα καποιο τροπο μετρησιμο, κ σαν βαση περνουμε την αποσταση της 3ης χορδης (σολ) με την ταστιερα. Κανονικα η μετρηση αυτη ειναι απο το πανω μερος του ταστου εως το κατω μερος της χορδης. Για πιο ευκολη ομως μετρηση θα παρουμε το πανω μερος της χορδης , μεχρι την ταστιερα, στο 12ο ταστο... το υψος αυτο κυμαινεται απο 4χιλ εως 8χιλ , με πιο συνηθες τα 6χιλ. Μικρες αυξομειωσεις σε αυτο το υψος γινονται αμεσως αισθητες εως κρισιμες, για μεγαλες ομως, αποκλισεις.Εμεις μπορουμε να ''επαιμβουμε'' σε αυτο το υψος, αυξομειωνοντας το υψος της χορδης στα 2 σημεια εδρασης της, στο μικρο δηλαδη κ στο μεγαλο καβαλαρη...Στο μικρο εχουμε μικρα περιθωρια επεμβασης, μπορουμε να τον χαμηλωσουμε τοσο ωστε να μην τριζουν οταν παιζουμε ανοιχτες χορδες, ή παιζουμε στα πρωτα ταστα.. ετσι θα εχουμε την μαλακη αισθηση του οργανου, στις πρωτες θεσεις τουλαχιστον... Στον μεγαλο καβαλαρη ομως μπορουμε να επεμβουμε περισσοτερο...Εδω το υψος της 3ης χορδης κυμαινεται απο το πανω μερος της εως το καπακι απο 10 εως 16 χιλ, με πιο συνηθες τα 12χιλ. Τωρα, αν παρουμε αυτον τον λογο υψους (Υ), προς το υψος της χορδης στο 12 ταστο, (υ) κ το πολλαπλασιασουμε με το 100, δηλ (Υ/υ * 100) τοτε περνουμε εναν αριθμο, τον δεικτη υψους (Δ.Υ.)αυτος μπορει να κυμανθει απο 125-375 σε ακραιες ομως περιπτωσεις, με συνηθες περιπου το 200. Ετσι ΟΣΟ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟ 200 ΠΡΟΣ΅ΤΑ ΚΑΤΩ Η ΚΙΘΑΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΟΛΟ Κ ΠΙΟ ΨΗΛΗ, με συνεχως ελαττουμενη δυνατοτητα επεμβασης, προς την κατευθυνση της χαμηλης (αρα κ μαλακης) με το να χαμηλωσουμε τον καβαλαρη. Αν μαλιστα ο Δ.Υ. παει στο 125 ή πιο κατω τοτε εχουμε κιθαρα προβληματικη πιθανως σκευρωμενη. Αντιθετα ΟΣΟ ΠΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ 200 ΠΙΟ ΠΑΝΩ η κιθαρα χαρακτηριζεται ολο κ πιο χαμηλη, Κ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, συνεχως αυξανει την ταση που μπορουμε να επεμβουμε προς την κατευθυνση να χαμηλωσει (π.χ αν το υ ειναι περισσοτερο απο 6χιλ. μπορουμε ευκολα να το μικρυνουμε χαμηλωνοντας τον μεγαλο καβαλαρη. Η βελτιστη τιμη του Δ.Υ. ειναι απο 220-300 περιπου. Στην ουσια αυτος ο δεικτης δειχνει την κλιση του μανικου ως προς το καπακι . Παραλληλα με τα παραπανω αναφερω οτι κιθαρες μαλακες ή μετριες στο αρ.χερι αλλα με σχετικα μεγαλο υψος χορδης στον μεγαλο καβαλαρη εχουν επι πλεον καλο ελεγχο στο δ.χερι, κ δυνατο ηχο, ιδιοτητες ομως που εξαρτωνται κ απο αλλους κατασκευαστικους παραγωντες. Τελειωνοντας με το θεμα σκληροτητα προτεινονται οι εξης βελτιωσεις: Α) για κιθαρες μαλακες: Για μικρο μηκος χορδης, χρηση σκληρων χορδων. Για μικρο υψος χορδων (οποτε ενδεχεται να τριζει) αλλαγη του μεγαλου καβαλαρη με μεγαλυτερο, η σηκωμα μονον απο την μερια των μπασσων αν τριζουν μονον αυτες, κ παραλληλη χρηση σκληροτερων χορδων. Με αυτες τις αλλαγες ο ηχος θα γινει περισσοτερο λαμπρος κ διαυγης με περισσοτερο ελεγχομενες τις χορδες. Β) για κιθαρα σκληρη: Αν εχει μεγαλο μηκος χορδης να μπουνε πιο μαλακες χορδες, για μεγαλο υψος χορδης (υ) να χαμηλωσει οσο παει ο μικρος οπως ειπα κ πιο πανω κ να χαμηλωσει ο μεγαλος μεχρι το σημειο που δεν τριζουν οι χορδες. Εαν το υ ειναι μεγαλο, η κιθαρα τριζει κ ταυτοχρονα ειναι σκληρη, τοτε βλεπουμε μηπως ειναι σκευρωμενη η ταστιερα ή δεν ειναι ευθυγραμισμενες οι κορυφες των ταστων. Επισης τα ταστα ειναι ακομη ενα σημειο φαινομενικης ''σκληροτητας''. Αυτα κυμενονται απο 0,5-1χιλ, πρεπει να ειναι τελειως στρογγυλα για να εχουν σημειακη εδραση οι χορδες για να μην τριζουν. Αν ειναι 0,5 , τοτε η κιθαρα εχει την ταση να φαινεται μαλακη με περρισοτερη την ταση να τριζει κ τα δαχτυλα πρεπει να πιανουν παντα κοντα στα ταστα. τα δαχτυλα εχουν την αισθηση του αναλαφρου παιξιματος κ γλυστρουν ευκολα στην ταστιερα χωρις δυσκολια. Αντιθετα, αν ειναι ψηλα τα ταστα, δυσκολα τριζει βγαζοντας παραλληλα καθαρα λεγκατα , αλλα εχουμε την αισθηση οτι δυσκολα κοινουνται τα χερια γιατι ''κολαν'' απανω στα ταστα στα γρηγορα περασματα, κ φαλτσαρει ελαφρα οταν πιεζονται οι χορδες δυνατα (πηγη:ΤΑΡ)
