Τα όργανα με μπερντέδες όπως τα λαούτα έχουν μια παραπάνω δυσκολία στην αντιμετώπιση τέτοιων προβλημάτων καθώς ένας αριθμός παχύτερων τάστων θα μπορούσε απ' τη μια να λύσει το πρόβλημα και από την άλλη να κρατήσει το μάνικο στην ευθεία ώστε να μην επανέλθει (το πρόβλημα).
Δοκίμασα δυο φορές να λύσω τέτοιο πρόβλημα με τον εύκολο και γρήγορο τρόπο που περιγράφει ο Νάσος (τον είχα διαβάσει κι εγώ σε άλλες συζητήσεις) μια σε ένα μπουλγαρί και μια σε ένα λαούτο αλλά δυστυχώς και στα δυο το πρόβλημα επανήλθε μετά από δυο-τρεις εβδομάδες. Αφήστε που σε κάποια σημεία φαίνεται παραζέστανα το μάνικο και μαλάκωσαν πολύ οι μπερντέδες τους οποίους αντικατέστησα (δυο φορές τελικώς).
Μετά απ' αυτό λοιπόν αναγκάστηκα και ακολούθησα τη μόνη λύση (κατά τη γνώμη μου η πιο ανώδυνη που μπορεί να επιφέρει μόνιμα αποτελέσματα) και αυτή είναι βγάλσιμο των μπερντέδων, τρίψιμο της ταστιέρας ώστε να φύγει το σκέβρωμα και να αποκτήσει και μια μικρή κλίση προς τα πίσω και ξαναδέσιμο των μπερντέδων. Στο μπουλγαρί, που είχε και μικρότερο πρόβλημα, τέσσερεις μήνες τώρα δεν το ξαναπαρουσίασε. Η ταστιέρα του βεβαίως λέπτυνε πολύ στο καράολο και κόντεψε να εξαφανιστεί καθώς αρχικώς ήταν 3 χιλ. παχιά.Το λαούτο περιμένει τη σειρά του.
Είδα και κάτι άλλο σε ένα φτηνιάρικο λαούτο που αν και ήταν δεύτερο χέρι, φαινόταν σχεδόν καινούργιο. Ο ιδιοκτήτης του που το πήρε μ' αυτό το πρόβλημα, έπιασε και αντικατέστησε μόνος του τους μπερτντέδες στην "κοιλιά" του μάνικου με άλλους διαφορετικού πάχους πετονιάς. "Έξυπνη" αλλά νομίζω πολύ καλαμπόρτζικη λύση.
