Κατ΄αρχήν συγχαρητήρια στον καλό μου φίλο τον Δημήτρη για το βίντεο που ανέβασε.Είναι ένα καλό βοήθημα για κάποιον που ξεκινά και θέλει πληροφορίες.Μερικές παρατηρήσεις τώρα:
1) Κατ ΄αρχήν δεν χρησιμοποιούμε σύριγγα,αλλά ένα μικρό δοχείο βαθμονομημένο,ώστε να κάνουμε μείγματα κατ΄όγκον.Υπάρχουν και μείγματα κατά βάρος οπότε θέλουμε ζυγαριά.Και αυτό γιατί η ίδια σύριγγα ,βουτώντας το ρύγχος της μια στο Α συστ.και μια στον καταλύτη-σκληρυντή,ξεκινούμε την διαδικασία πολυμερισμού και στα δύο συστ,με συνέπεια την ταχεία καταστροφή του υλικού.
2) ΠΑΝΤΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΜΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΙΟ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΟΥΜΕ ΤΟ ΡΙΞΙΜΟ-ΓΕΜΙΣΜΑ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ.Σε περιπτώσεις που δεν θέλουμε γέμισμα σε ανοικτόπορα ξύλα,π.χ. δρυς,δεσποτάκι,τότε ρίχνουμε με κλίση 45 μοιρών,ώστε να μην εισχωρίσει το βερνίκι στον πόρο.
3) Ο ρυθμιστής μείγματος (όπου αναφέρθηκε ως άχνα) ποτέ δεν είναι εντελώς κλειστός.Σε αυτή την περίπτωση ,ο αέρας έχει την χρησιμότητα μόνο της πρόωσης του υλικού,ενώ πρέπει να υπάρχει και αέρας στο μείγμα,γιατί έτσι είναι η φιλοσοφία του σχεδιασμού του πιστολιού.ΕΔΩ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΜΕΤΡΑΕΙ , ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΛΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟ, ΑΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΡΧΕΣ.
4) Ποτέ δεν ξεσκονίζουμε με πανακι το ξυλο πριν το βάψιμο,παρά το φυσάμε μόνο ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ.Αν θέλουμε να είμαστε πιο ψείρες,έχουμε ένα φαρδύ πινέλλο αποκλειστικά για αυτή την δουλειά μόνο,και ενώ φυσάμε ξεσκονίζουμε με το πινέλλο πάρα πολύ καλά.Ο λόγος που δεν χρησιμοποιούμε πανί,είναι ότι με την τριβή του υφάσματος,πάνω στο ξύλο,αυξάνουμε τον κίνδυνο της σιλικονίασης,(κρατήρες τρυπάκια),λόγω της βρωμιάς που αποκτά το πανί με τον καιρό,ή και λόγω της ποιότητας του υφάσματος.σε κάποιον που θέλει να κάνει εξαιρετικά στιλπνά τελειώματα,χωρίς να μπει στην διαδικασία του αλοιφαρίσματος,υπάρχουν ειδικά κηρόπανα,που μετά το φύσημα,πολύ απαλά περνάμε την επιφάνεια,μαζεύοντας την σκόνη.
5)η υδατοπαγίδα καλό είναι να υπάρχει στη έξοδο του κομπρεσέρ,γιατί διατηρεί και το εσωτερικό του σωλήνα καθαρό,αρκεί αυτός να μην ξεπερνά τα 6-7 μέτρα , γιατί ξαναέχουμε το φαινόμενο των συμπηκνωμάτων του αέρα, άρα και νερό.Σε αυτές τις υδατοπαγίδες τις μικρές που μπαίνουν επάνω στο πιστόλι δεν έχω εμπιστοσύνη.
6) Το πιστόλι όπως το καθάρισε ο Δημήτρης,το καθαρίζουμε μια φορά στο τόσο.Ο συνηθισμένος τρόπος καθαρισμού είναι όπως τον περιέγραψε ο Τριαντάφυλλος,κατά την διάρκεια της ημέρας .και όταν αλλάζουμε διαφορετικό υλικό.Όταν τελειώσουμε την εργασία μας,και δεν θα ξαναβάψουμε ,λύνουμε το πιστόλι όπως έδειξε ο Δημήτρης,-εδώ να πούμε ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΎΜΕ ΠΕΝΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΥΣΙΜΟ ΤΩΝ ΒΙΔΩΝ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΛΙΟΥ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟΝ ΚΛΕΙΔΙΑ,ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΠΕΚ.-,και το αφήνουμε σε ένα δοχείο με καπάκι σφραγισμένο όπου το έχουμε γεμίσει με ασετόν.Καλό είναι αν το πιστόλι μας έχει ρυθμιστή πίεσης αέρα,να βγάλουμε το αξονάκι με το τεφλόν,και να το φυλάξουμε κάπου.Βουρτσάκι χρησιμοποιούμε όπως έγραψα πιο πάνω μια στο τόσο.
Ακόμα, όταν ρίχνουμε φροντίζουμε η αρχή της νέας βεντάλιας (βεντάλια είναι το άνοιγμα ψεκασμού), να επικαλύπτει το τελείωμα της παλιάς.Η κίνηση του χεριού να είναι σταθερή χωρίς σκαμπανεβάσματα,και με ρυθμό.Οι λουστραδόροι λένε "αυτός έχει καλό χέρι".
Ελπίζω να βοήθησα ,παρά την πολυλογία μου,και να ξαναπώ και πάλι πολλά εύγε στον Δημήτρη, για την προσπάθεια που ξεκίνησε.
