Η ξύστρα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο. Και μένα με είχε παιδέψει μέχρι να καταλάβω τι σημαίνει ένα καλό ακόνισμα (όχι τρόχισμα) μιας ξύστρας και να μάθω πως στο διάολο λέγεται στην πιάτσα αυτό το burnisher που άκουγα στα βίντεο.
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές τεχνικές. Από το δικό μου διάβασμα και τη μικρή μου εμπειρία έχω καταλήξει στα εξής:
Φάση 1. Προσπαθούμε να κάνουμε τις πλευρές της όσο γίνεται πιό λείες και κάθετες μεταξύ τους. Για το σκοπό αυτό το καλύτερο είναι να χρησιμοποιήσουμε αρχικά μια λίμα single cut (δηλαδή αυτή που έχει πλάγιες παράλληλες χαρακιές που δεν είναι διασταυρούμενες μεταξύ τους. Στις συνηθισμένες λίμες οι χαρακιές είναι σαν μπακλαβάς) και στη συνέχεια ακόνι ή γυαλόχαρτα για να διώξουμε τα γρέζια.
Φάση 2. Ξαπλώνοντας την ξύστρα σε μια λεία επίπεδη επιφάνεια χρησιμοποιούμε το εργαλείο που στην πιάτσα το λένε "μασγαλά" (αυτό που οι αμερικάνοι λένε burnisher), δηλαδή ένα σκληρό κυλινδρικό εργαλείο (που μπορεί να είναι και ένα καλό χοντρό κατσαβίδι). Με αυτό πιέζουμε τα χείλη της ξύστρας ώστε να δημιουργήσουμε ένα μικρό "δόντι" στις ακμές.
Φάση 3. Πιάνουμε την ξύστρα στη μέγγενη και πιέζουμε το δόντι με το μασγαλά ώστε να γυρίσει προς τα έξω και να δημιουργήσει την κοφτερή ακμή με την οποία θα "ξύνουμε" το ξύλο.
Βέβαι υπάρχουν μικρές σημαντικές λεπτομέρειες (π.χ. το μέγεθος της πίεσης που ασκείς ή την γωνία του μασγαλά) που τις μαθαίνει κανείς στην πράξη.
Έκανα και ένα μικρό (μάλλον) άτεχνο σχεδιάκι για να γίνει περισσότερο κατανοητό.
[ Invalid Attachment ]
