κάτι πάτησα και έγινε μαλακία πάμε πάλι.Προέρχεται λοιπόν απο την Ινδία και από την αρχική της μορφή επεξεργάζεται έτσι ώστε να αποκερωθεί και να αποχρωματισθεί.Η διαδικασία απομακρύνει το ξύλο και το φυτό (η μάζα) παραμένει μια ακάθαρτη ουσία κόκκινη χρωστική (sticklac), αυτή η ουσία έχει μέσα και κερί και χρώμα,το ρυτινώδες μείγμα που μένει μετά από το φιλτράρισμα της κόκκκινης ουσίας από την πρώτη επεξεργασία,που είναι χρώματος άσπρου πρόσ κιτρινό-καφέ, αυτό μετατρέπεται στο (shellac)δηλαδή την γομαλάκα που ξέρουμαι.Αυτό λοιπόν το κολλώδες υλικό το λιώνουνε στον ήλιο με πολλούς τρόπους. και αφού έχει λιώσει το περνάνε βάφοντας το σε μεταλλικές πλάκες,αφού παγώσει βγαίνει σε θρύψαλα. Οι ανοιχτώχρομες γομαλάκες είναι πιο καθαρές(lemon shellac)η αποκέρωση και η αποχρωμάτιση γίνεται με σόδα και άλλες χημικές ουσίες και έτσι βγαίνουν διάφοροι χρωματισμοί και ποιότητες.Γομαλάκα καλή έχει ο Φράγκος που είναι του dick,διαλύεται πολύ εύκολα σε οινόπνευμα 95 βαθμών μέσα μπορούμαι να βάλουμαι και άλλες ρυτίνες (καμία συνταγή ρε παιδιά ξέρετε)όπως sandarac, mastic, elemi, manila copal.Απο οτι λέει το βιβλίο η γομαλάκα χάνει την ποιότητα της άμα αποθηκευτεί πάνω από έναν χρόνο αλλά γράφει ότι μετά μπορεί να διαλυθεί με ασετόν.
