Καλό αυτο το θέμα αν κι έχει τεθεί κι άλλη φορά στο φόρουμ.
Η προσωπική μου άποψη έιναι η εξής:
Στον τάκο θέλουμε ενα ξύλο μεγάλης αντοχής, μεγάλης πυκνότητας και ει δυνατόν ελαφρύ. Η χρήση κατα παράδοση φλαμουριάς στο σημείο του τάκου γίνεται επειδή η φλαμουριά χωρίς να είναι ''άριστη'' σε κανένα απο τους παραπάνω τομείς έιναι πολύ καλη σε όλα .
Την καστανιά λχ που αναφέρθηκε κάπου προηγουμένως δεν θα τη χρησιμοποιούσα για τάκο λόγω βάρους,ενω το σφενδάμι παρα το οτι δουλεύεται πιο δύσκολα απο τη φλαμουριά το έχω χρησιμοποιήσει για τάκο.
Θεωρώ εξαιρετική τη λύση του σαντουιτς δηλ το κόλλημα πολλών λεπτών ξύλων για τη διαμόρφωση τάκου .
Μερικά ξύλα που έχω χρησιμοποιήσει εκτος απο τα πολύ συνηθισμένα ( φλαμούρι-σφενδάμι ) είναι:
Κέδρος Ονδούρας .Εξαιρετική λύση αλλα ακριβή .Πολύ καλή πυκνότητα και σκληρότητα ,εύκολη κατεργασία και πάρα πολύ ελαφρύ
Μαόνι Γκαμπόν : Σχεδον ίδιες ιδιότητες με το προηγούμενο ,ίσως όχι τοσο σκληρό.
Οξυά : Ενα παρεξηγημένο ξύλο απο τους οργανοκατασκευαστές , που
πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατι το θεωρούν β κατηγορίας . Ισως γιατι ειναι ελάχιστα πιο βαρυ απο τα άλλα, ή λογω εμφάνισης, για το συγκεκριμένο σημείο όμως ειναι καλή λύση.
Ενας τακος φτιαγμένος απο πλάκες, με κάποια απο τα παραπάνω ξύλα θεωρώ οτι θα ήταν ιδανική λύση αρκει οι πλάκες να κολληθούν με πολύ καλή κόλλα ,ισχυρή πίεση και να μην έχουν κενα μεταξύ τους δηλ να εφάπτονται απόλυτα.
Αριστη λύση θεωρώ και το έχω εφαρμόσει, κολλημένες πλάκες απο κοντρα πλακε θαλάσσης ,εξαιρετική αντοχή και απίστευτα ελαφρύ!!!
