Μόλις τώρα μπήκα στο θέμα και βλέπω ότι η κουβέντα παρεκτράπηκε.
Τι έγινε ρε παιδιά; Γιατί τόσα νεύρα; Δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτε παραπάνω από γνώσεις σε μια ενασχόληση που είναι κοινό μεράκι όλων μας.
Δεν θα μπω στην ουσία του θέματος που είναι ο τρόπος διόρθωσης του συγκεκριμένου προβλήματος. Δεν θα πάρω το μέρος κανενός και αυτή τη στιγμή, το ξεκαθαρίζω, μιλάω ως απλό μέλος και με καμία άλλη ιδιότητα.
Εδώ μέσα νοιώθω ότι είμαστε όλοι ίσοι. Ερασιτέχνες, επαγγελματίες, γνώστες, άσχετοι, ειδήμονες και μη, όλοι μπορούμε και λέμε το κοντό μας και το μακρύ μας και προσωπικώς μεσ' στην ασχετοσύνη μου ξέρω ότι έχω πει πολλά και κοντά και μακρυά. Ο καθένας έχει τον προσωπικό χαρακτήρα του και αυτό φαίνεται ακόμα και στον τρόπο που θα διατυπώσει ένα απλό απρόσωπο κείμενο σε ένα ιστοχώρο όπως ο δικός μας. Αυτό τον χώρο οφείλουμε να τον προστατέψουμε πολλές φορές δίνοντας και "τόπο στην οργή" καθώς δεν ξέρουμε αν ο φίλος που απαντάει από την άλλη μεριά είναι σε κατάσταση νηφαλιότητας.
Μπορεί σε κάποια συγκεκριμένη περίπτωση να βρήκε αφορμή από μια τοποθέτηση να ξεσπάσει "χτυπώντας το σαμάρι ενώ του φταίει ο γάϊδαρος". Είμαστε άνθρωποι και στην κατάσταση που βρίσκεται η κοινωνία μας αυτός εδώ ο χώρος (μιλάω για μένα προσωπικώς) είναι μια όαση όπου μπαίνω λέω δυο κουβέντες με κάποιους φίλους που δεν τους γνωρίζω και κυριολεκτικώς ξεχνιέμαι.
Που είναι η κατανόηση και το χιούμορ μας ρε παιδιά; Εντάξει μπορεί ο κάθε επαγγελματίας, ακούγοντας το κοντό και το μακρύ μας να "του πέφτουν τα μαλλιά". Πολλές φορές η συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία δεν μπορεί να αποδεχτεί εύκολα κάτι που ακούγεται "ακραία άσχετο". Φυσιολογικό είναι. Δεν λέω αν ο Παναγιώτης (Στάμκος) έχει δίκιο ή άδικο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Προσωπικώς θα εκμεταλλευόμουν στο έπακρο τις γνώσεις και τις εμπειρίες του Παναγιώτη (που μόνο απ' τις τοποθετήσεις του εδώ και στο ρεμπέτικο γνωρίζω) με ερωτήσεις και απορίες, αναγνωρίζοντας την όποια προσφορά ενός επαγγελματία και στο τέλος εν είδει υστερόγραφου με πολύ χιούμορ θα του έδινα και μια συμβουλή ότι για να γλυτώσει τα μαλλιά του "καλά θα είναι να τα δέσει κόμπο από μέσα".
Αν με ρωτήσετε, δεν θέλω να φύγει κανείς όσο "ιδιαίτερος" και αν είναι ο τρόπος που λέει αυτά που θέλει να πει. Είπαμε, δεν είμαστε όλοι ίδιοι ως χαρακτήρες, δεν βρισκόμαστε όλοι στην ίδια κατάσταση και πιστεύω ακράδαντα ότι κανείς μας όταν ξεκινάει την αρχική του τοποθέτηση σε ένα θέμα δεν έχει ως πρωταρχικό σκοπό να θίξει κανέναν.
Και κάτι άλλο: Όταν νοιώθω να θίγομαι από μια ανταπάντηση, δεν απαντώ αμέσως, αφήνω να περάσει λίγος χρόνος ή ακόμα και μια μέρα, δίνοντας χρόνο στον εαυτό μου πρώτα να ηρεμήσει και μετά να σκεφτεί αν πραγματικώς υπάρχει λόγος να θιχτώ.
Και θα τελειώσω απευθύνοντας στον εαυτό μου μια κρητική παροιμία :
" Έκεια που πολυαγαπάς να μη πολυπηαίνεις,
μα κι αν πολυπηαίνεις να μη πολυμιλείς,
μα κι αν πολυμιλείς να κατέεις ίντα λες".
Υ.Γ. Ως συντονιστής δεν βρίσκω κανένα λόγο ούτε να κλειδωθεί το θέμα, ούτε να διαγραφεί οποιαδήποτε δημοσίευση ή λογαριασμός. Όλα όσα ειπώθηκαν, με όποιο τρόπο και αν ειπώθηκαν είναι μάθημα για όλους μας.