Τό τρίτο μου yaylı tanbur - ἐπιστροφή στόν ἴσιο , ἀνατολίτικο δρόμο.....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Ἔτσι ἄρχισα τήν κατασκευή.....Μπῆκε τό ξυλάκι στόν τόρνο καί σφίχτηκε καλά....

 

......καί ἄρχισε τό τορνίρισμα.....

 

Συνεχίζεται.....

[Silvestro]

λαμπρο, καθε εμποδιο για καλο λενε στο χωριο μου!
(και σε ολα τα χωρια της ελλαδας φανταζομαι...)

ωραια τα εβενακια, θα γινουν καλυτερα απο τα προηγουμενα, και το κυριως , πιο γερα...

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Ναί φίλε Στέλιο , ἔτσι εἶναι....

.....μερικές ἀκόμη φωτογραφίες ἀπ' τό τορνίρισμα :

 

 

 

Στήν τελευταία φωτογραφία , στηρίζοντας τό λεπτό γιαπωνέζικο ( μήν ἀκοῦτε , κινέζικο εἶναι , ἀπ' τό temu ) πριόνι στό στήριγμα γιά τά σκαρπέλα , χαράζω δύο πριονιές σάν ὅρια γιά τά " δαχτυλίδια " , θά φανοῦν παρακάτω.
Ἔτσι λοιπόν , μέ τά σκαρπέλα γιά τόρνο στήν ἀρχή , μέ γυαλόχαρτα ἀργότερα - ἕως 5000 - φθάσαμε στό τελικό ἀποτέλεσμα :

 

Ἀλλά , νά πῶς ἔγινε ὁ πάγκος μέ τή σκόνη ἀπό ἔβενο κατά τό τορνίρισμα :

 

Πολλή μαυρίλα !!! Τή μάζεψα αὐτή τή σκόνη γιά κανένα στοκάρισμα....

Τώρα , πρέπει νά ἐφαρμόσουν ἀκριβῶς τά ξύλινα κλειδιά στίς τρῦπες τοῦ καραβόλου .
Ἀφοῦ τορναρίστικε τό κάθε κλειδί στό περίπου , ἔχω μία ξυστῆρα γιά κλειδιά , πού ξέχασα νά τή φωτογραφίσω ἀλλά θά τό κάνω προσεχῶς . Σ' αὐτήν , ξύνεις τό κλειδί σάν νἇναι μολύβι . Ἔχω κι ἕνα ἀλεζουάρ ἀκριβῶς στήν κωνικότητα τῆς ξυστήρας . Ἀφοῦ ξύσω τό κλειδί ὅσο κρίνω ὅτι χρειάζεται , μετά μέ τό ἀλεζουάρ ἀνοίγω περισσότερο τίς δύο προτρυπημένα καί ἀπέναντι μεταξύ τους τοιχώματα τοῦ καραβόλου μέ μικρότερης διαμέτρου τρυπάνι ἀπ' ὅτι τό κλειδί , καί ἔτσι αὐτό ἐφαρμόζει ἀκριβῶς στό καράβολο . Ἀργότερα , στό γύρισμα τῶν χορδῶν , θά βοηθηθῆ μέ λίγο τάλκ καί μαστίχα Χίου σκόνη , σάν λιπαντικό .

 

 

Στήν ἀρχή προγραμμάτισα τό καράβολο γιά 7 κλειδιά , πού κάπου τό εἶδα μέ τόσα , ἄν καί τά συνηθισμένα yaylı tanbur ἔχουν 6 κλειδιά - χορδές . Ἐπειδή ὅμως τρύπησα τίς χορδές πολύ ἀραιά καί δέν μ' ἄρεσαν τά κλειδιά ὅπως μπῆκαν , βούλωσα τίς τρῦπες καί ἄνοιξα ἄλλες , πιό πυκνά μεταξύ τους καί ἔβαλα 8 κλειδιά καλοῦ κακοῦ . Ἐπένδυσα ὅμως τά ἐξωτερικά τοιχώματα τοῦ καραβόλου μέ ἄλλη μιά στρώση ἀπό ξῦλο ἐλιᾶς , γιά νά καλύψω τά ξυλάκια πού βούλωναν τίς πρῶτες τρῦπες .

 

Ἐδῶ φαίνεται τό βουλωμένο καράβολο μέ τά σημάδια γιά τίς καινούριες τρῦπες .

Συνεχίζεται........

[Silvestro]

στηρίζοντας τό λεπτό γιαπωνέζικο ( μήν ἀκοῦτε , κινέζικο εἶναι , ἀπ' τό temu ) πριόνι

σε καταλαβαινω...

και εγω απο το πρακτικερ που πηρα ενα "γερμανικο", κινεζικο ητανε... 

και ητανε και ακριβο, καλυτερα απο το αλιεξπρεσ και το τεμου που ξερεις οτι ειναι μαιμου παρα τις αυθεντικογιαπονεζογερμακινεζιες   

[Λάμπρος Σταυρίδης]

........μ' ἀρέσουν οἱ σύνθετες λέξεις σου.....!!!!!

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Φίλοι καλημέρα !!!
Μετά ἀπό 2 μηνῶν ἀπουσία , λόγω ἄλλων ὑποχρεώσεων , ξανά πάλι μαζί !!!
Ἡ ἀλήθεια εἶναι πώς συνέχιζα τήν κατασκευή , ἀλλά εἶχα καί μιά ἀστοχία , πού δέν τή φωτογράφησα , νά ποιά : Μοῦ ἔσπασε τό καράβολο , πού τό εἶχα κάνει μέ κομμάτια ξύλου , ὅπως στά οὔτια , ἐνῶ τώρα πού τό ξανάκανα , τό κατασκεύασα ἀπό συμπαγές ξῦλο , νάχω τό κεφάλι μου ἥσυχο.....
Ἐν πάση περιπτώσει , τελείωσα μέ τό ξυλουργικό μέρος , τά στοκαρίσματα , τά τριψίματα , ἔτριψα καί τά κλειδιά μέ γυαλόχαρτο ἕως 5000 καί τά λάδωσα :

 

....κόλλησα τόν χορδοκράτη στό στεφάνι πού θά πιέζη τό τελάρο τῆς μεμβράνης , ἀφοῦ ἄνοιξα ἀπ' τό πίσω μέρος του δυό αυλακιές γιά νά κρύβονται τά μικρά ἐκεῖνα σιδεράκια τῆς ἀρχῆς τῶν χορδῶν Στήν 4η φωτογραφία φαίνονται καί οἱ τρῦπες πού ἄνοιξα γιά τίς χορδές :

 

 

 

 

Στό μέσο τοῦ χορδοκράτη ἄνοιξα καί μία τρύπα πού ἀντικρύζει μέ τίς δύο ἀντίστοιχες τῶν στεφανιῶν , ὥστε αὐτός , ἐκτός ἀπό κολλημένος μέ τό ἄνω στεφάνι , νά εἶναι καί βιδωμένος μέ τό κάτω στεφάνι , ὥστε ἡ τάση τῶν χορδῶν νά μή μπορεῖ νά σηκώση τό ἄνω στεφάνι , ὅπως μοῦ συνέβη στό προηγούμενο yaylı tanbur .

Στά χείλη τῆς ἠχητικῆς ὀπῆς κόλλησα 3 καπλαμάδες , λευκό - μαῦρο - λευκό , γιά νά δείχνη αὐτό τό ἀσπρόμαυρο τελείωμα :

 

 

Τό φάρδος τῶν καπλαμάδων πού κόλλησα ἦταν περίπου 10 - 13 χιλ. , ὅσο τό τελικό πάχος τῶν ξύλων τῆς ήχητικῆς ὀπῆς .

Συνεχίζεται.....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Ἀφοῦ τελείωσα μ' ὅλα αὐτά , σειρά τώρα ἔχει τό βερνίκι .

Ἀποφάσισα νά βερνικώσω τό ὄργανο αὐτό , μιά καί δέν ἔχει ξύλινο καπάκι , ἐξ ὁλοκλήρου μέ συνθετικό βερνίκι πολυουρεθάνης 2 συστατικῶν , μέ πιστόλι . Διάλεξα τό βερνίκι τῆς Sayerlac σέ γυαλιστερό , ἰταλικό , πού τό εἶχα ἐφαρμόσει σέ σατινέ παλιότερα σέ ἔπιπλα πού κατασκεύασα , καί εἶναι πολύ καλῆς ποιότητος , σέ σύγκριση μέ τά συνηθισμένα πού κυκλοφοροῦν .

 

 

Στήν 1η φωτογραφία εἶναι τό βερνίκι γιά τήν προεργασία πού ἐφαρμόζεται σέ ἀναλογία 2 πρός 1 , καί στήν 2η τό βερνίκι γιά τό τελείωμα πού ἐφαρμόζεται σέ ἀναλογία 1 πρός 1 .

Πέρασα 1 χέρι προεργασία , ἀλλά τό πιστόλι μου δέν ἦταν τῆς προκοπῆς καί δέν ἔμεινα πολύ εὐχαριστημένος . Αὔριο θά πάω σ' ἕνα γείτονα λουστραδῶρο , νά ρίξει τά λοῦστρα αὐτός , τό Σάββατο τήν προεργασία ( στεγνώνει καί τρίβεται σέ λίγες ὥρες ) καί τήν ἄλλη μέρα τό τελικό χέρι . Θά τ' ἀφήσω 2 - 3 ἡμέρες νά σκληρύνη τό βερνίκι καί μετά θά δέσω μπερντέδες .

Ξέχασα νά γράψω κι αὐτό : Ἐπειδή τό ὄργανο συναρμολογεῖται μέ μία βίδα ( μανίκι - σκάφος )

 

 

καί μέ τίς χορδές ὅταν αὐτές τεντωθοῦν σφιχτά , ὅμως τό μανίκι μπορεῖ , παρ' ὅλο τό σφίξιμο , νά στρίβει λίγο δεξιά - ἀριστερά . Γι' αὐτό κόλλησα στήν περιοχή τοῦ χείλους τοῦ σκάφους πού τό μανίκι θ' ακουμπάει ἕνα κομμάτι ξύλου ἀπό ἔβενο φτιαγμένο μέ τέτοιο τρόπο , πού νά κρατάει τό μανίκι σταθερό :

 

Στήν ἐσοχή τοῦ ἐβένινου αὐτοῦ ξύλου δηλαδή μπαίνει τό ξῦλο τοῦ μανικιοῦ , ὥστε δέν μπορεῖ νά στρίψει :

 

 

 

 

 

 Συνεχίζεται.....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Μερικές τελικές φωτογραφίες πρίν τό 2ο χέρι προεργασίας :

 

Τό καράβολο τοῦ....καραβόλου :

 

 

 

λίγο χοντρούτσικο , ἀλλά ὅταν φορεθοῦν καί τά κλειδιά , δείχνει ὡραῖο .

 

Στήν ταστιέρα κόλλησα χαρτοταινία γιά νά μήν λερωθεῖ μέ βερνίκι .

Παρακάτω τά κλειδιά πρίν λαδωθοῦν μαζί μέ τό ξῦλο πού βιδώνεται στήν ἄκρη τοῦ μάνικου :

 

Οἱ χορδές μοῦ ἦρθαν ἀπ' τήν Τουρκία , μόνο ἐκεῖ φτιάχνουν , ἀλλά δέν εἶμαι πολύ εὐχαριστημένος . Ἀπό τίς περιτυλλιγμένες κάποιες δέν φθάνουν οὔτε στόν ἄνω καβαλλάρη , κι ἀπ' αὐτές πού τόν ξεπερνοῦν κάποιες , 1 ἤ 2 , πρέπει νά ματίσω . Γυμνές , γιά τό καντίνι πού παίζονται , θά πάρω μέ τό μέτρο ἀπό τό Μάνθο , πού πῆρε τό κατάστημα τοῦ Στεφανίδη . Γνωρίζω τή διάμετρο διατομῆς .

Ἀκολουθεῖ τό βερνίκι ,  ὅπως εἶπα , καί......ἀγωνία γιά τόν ἦχο.......

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Φίλοι καλησπέρα ,
Χθές καί σήμερα , ρίξαμε μέ τό γείτονά μου τόν Θοδωρῆ τόν λουστραδῶρο , τά βερνίκια στό yaylı tanbur . Τό Σάββατο τήν προεργασία καί σήμερα τό τελικό χέρι .
Εἴχαμε καί ἀτύχημα . Μᾶς ἔπεσε τό σκάφος ἀπό ὕψος περίπου 8ο ἑκ. στό τσιμεντένιο πάτωμα , καί ράγισε μιά δούγα κατά μῆκος . Τήν ἐπισκεύασα διοχετεύοντας κόλλα μέσα στό ρῆγμα , καί τόν στοκάρισα μέ στόκο σφενδάμι . Ἐλπίζω νά μήν τσιρίξει καμμιά νότα ἀπό συντονισμό .
Παρακάτω μερικές φωτογραφίες ἀπ' τό λουστράρισμα :

 

Ἐδῶ φαίνεται τό σκάφος , πού περιμένει μέσα στό βαφεῖο τοῦ Θοδωρῆ , ἥσυχα ἥσυχα νά δεχθῆ τό βερνίκι......

 

......κι ἐδῶ ἀρχίζει τό λουστράρισμα τοῦ σκάφους.....πίσω διαακρίνεται ὁ στρόγγυλος ἀπορροφητήρας , πού τραβάει τήν ἄχνα ἀπό τό νέφος τοῦ βερνικιοῦ , γιά νά μήν κολλάει αὐτή στίς λουστραρισμένες περιοχές .

 

 

 

Παρακάτω λουστράρεται ἡ πλάκα πού ἐνώνει τό σκάφος μέ τό μάνικο , καί τό ἴδιο τό μάνικο :

 

 

 

.

Τώρα θά κοιμηθοῦν μέσα στό βαφεῖο στεγνώνοντας αὐτά τά κομμάτια τοῦ yaylı tanbur , καί αὔριο θά πάω νά τά πάρω . Θά τ' ἀφήσω κανα δυό ἡμέρες νά στεγνώσουν καλά καί μετά θά δέσω τούς μπερντέδες , ὥστε νά τό συναρμολογήσω .

Συνεχίζεται....