Στελιο γκαζακι δεν σκεφτηκα. Το τζακι ομως ναι.
Η ενασχοληση μου με την οργανοποιια γινεται απο διαστροφη. Η αληθεια ειναι πως τετοιες προκλησεις με ιντριγκαρουνε. Η ιδεα του να σωσω κατι που ειναι σε κακη κατασταση με ικανοποιει πραγματικα. Αυτο που με κανει να σιχτιριζω ειναι η κακοτεχνια του μαστορα. Μου φαινεται ανεπιτρεπτο για ενα μαστορα επαγγελματια, με καλο ονομα, να εχει ενα ωραιο σκαφος απο παλισανδρο, να φτιαχνει μια ομορφη φιγουρα απο φυσικο οστρακο και να επιλεγει ενα γ' διαλογης καπακι, να βαζει εναν τακο 2 εκατοστα, να επιλεγει ενα παλιοξυλο με στραβα νερα για τακο μανικο και καραολο.
Στους μπαγλαμαδες που φτιαχνω με ιδιο μηκος χορδης και δυο χορδες λιγοτερες δεν βαζω κατω απο 4 εκατοστα τακο εγω που ειμαι ερασιτεχνης.
Αυτο με κανει να σιχτιριζω
Ποσο κερδος θα εχανε σε αυτο το οργανο εαν χρησιμοποιησει μετριας ποιοτητας υλικα (δεν λεω α' ποιοτητας) αντι τελειως ευτελη; Για τα ατριφτα καμαρια (3 επιπλεον λεπτα χρονος) δεν μιλαω καν, ε;