Paso 60 - Colocación del varetaje armónico en abanico : https://youtu.be/WNkdeBmEiAo Κολλάει στο καπάκι τα αρμονικά καμάρια τύπου βεντάλιαςΑπό την αρχή μέχρι το 9 : 15
Η σκαμμένη σολέρα που είδαμε στα βοηθήματα ( σελ. 2 , απάντηση # 19 ) κατασκευάστηκε για κιθάρα flamenco . Για να φτιάξει κλασική κιθάρα με αυτή τη σολέρα , έκανε δυο μικρές αλλαγές στη γεωμετρία της .
Μετά , σημειώνει τον άξονα συμμετρίας επάνω στους δυο καπλαμάδες που έβαλε στην περιοχή της μικρής καμπάνας και τους στερεώνει με χαρτοταινία .
Από το 9 : 20 ως το 12 : 00
Τοποθετεί το template επάνω στο καπάκι . Ταιριάζουν ακριβώς . Σημειώνει με το μολύβι μέσα στις μικρές τρύπες του template , τις θέσεις όπου θα κολλήσει τα μικρά καμάρια στο καπάκι . Οι άνω απολήξεις αυτών των καμαριών φτάνουν κοντά , αλλά δε συνδέονται με το εγκάρσιο καμάρι που θα πάει κάτω από την ηχητική τρύπα . Προτιμά να τα φτιάχνει έτσι γιατί θέλει να πάλλεται - όσο γίνεται - πιο ελεύθερα το καπάκι στην περιοχή της μεγάλης καμπάνας . Τοποθετεί τη σολέρα στη γνωστή μας πρέσα
https://www.youtube.com/watch?v=9bcZcGY0SPo και μετά βάζει και το καπάκι μέσα στη σολέρα .
Από το 12 : 10 ως το 27 : 27
Θυμίζουμε ότι θέλει το καπάκι του να έχει αρκετή καμπυλότητα ( R = 6000 mm ) . Γι αυτό έφτιαξε όπως είδαμε στο βήμα 23
https://www.youtube.com/watch?v=fNWPG9SS8co ξεχωριστά και ολοκληρωμένα από πριν , τα μικρά αυτά καμάρια που ετοιμάζεται τώρα να τα κολλήσει . Αν έφτιαχνε ένα επίπεδο καπάκι όλα θα ήταν πιο απλά , πιο εύκολα . Εχει αριθμήσει όλα τα καμαράκια , έχει σημειώσει στο καπάκι τη θέση που θα κολλήσει το καθένα και ξεκινά .
Για να κολλήσει καλά το κάθε καμαράκι και να πιέσει το καπάκι να φτάσει μέχρι κάτω στο βαθούλωμα της σολέρας χρησιμοποιεί αρχικά , εκείνα τα σωληνωτά μπαστούνια με το ελατήριο . Τα είδαμε στα βοηθήματα
https://www.youtube.com/watch?v=5l5fRS12fRo . Κάθε καμαράκι χρειάζεται τρία τέτοια μπαστούνια . Δεν έχει τόσα πολλά , γι αυτό χρησιμοποιεί και βέργες από ξύλο ή από καλάμι μπαμπού . Στήθηκε ένα μικρό δάσος από μπαστούνια !
Από το 28 : 00 και μετά
Την επόμενη μέρα , γίνεται πολύ ομιλητικός . Μεταφέρω ορισμένες παρατηρήσεις του , τις πιο ενδιαφέρουσες , κατά τη γνώμη μου .
Στο παρελθόν είχε δοκιμάσει άλλους διαφορετικούς τρόπους για τα καμάρια στο καπάκι , αλλά δεν έμεινε ευχαριστημένος . Κατά την προσωπική του γνώμη , αυτό το καμάρωμα ( τύπου βεντάλιας ) , έτσι όπως είδαμε να το φτιάχνει , δίνει μεγαλύτερη ένταση στον ήχο . Ασφαλώς , για τον τελικό ήχο του οργάνου δε μετράει μόνο η ένταση της φωνής , ωστόσο δίνει μεγάλη σημασία σε αυτή την παράμετρο.
Επίσης θα μπορούσε να κάνει λίγο πιο κοντά αυτά τα καμαράκια και να προσθέσει στο κάτω μέρος της μεγάλης καμπάνας τα δυο λοξά καμάρια που συνήθως τοποθετούνται . Δεν το φτιάχνει έτσι όμως , γιατί αυτά τα δυο λοξά καμάρια θα κάνουν το καπάκι λίγο πιο άκαμπτο , πράγμα , που προσπαθεί να αποφύγει .
Κατά τη γνώμη του , πάντα , η διατομή αυτών των καμαριών και το πάχος του καπακιού είναι δυο μεγέθη που επιλέγει να δουλεύουν , ας πούμε , αντιστρόφως ανάλογα . Σε ένα κάπως παχύ καπάκι βάζει πιο λεπτά καμάρια , ενώ σε ένα πιο λεπτό καπάκι (οριακά στο 1,8 mm) κολλάει πιο παχειά καμάρια . Αυτό το αντιστάθμισμα βέβαια γίνεται μέσα σε κάποια περιορισμένα , λογικά όρια διαστάσεων .
Ολη αυτή την προσπάθεια για ένα καπάκι που θέλει να το κάνει να πάλλεται , όσο γίνεται , όσο τεχνικά επιτρέπεται , πιο ελεύθερα , εκείνος την ονομάζει efecto tambor . Παρομοιάζει δηλαδή το καπάκι της κιθάρας με την παλλόμενη μεμβράνη ενός τυμπάνου .
Στο 45 : 29 και στο 45 : 47 βλέπουμε τη καμπυλότητα που κατάφερε να δώσει στο καπάκι .
