Κιθάρα ΟΟ (double O guitar)

[Stergios_lutherie]

Και μια φάση από το τρίψιμο/ξανά-στρογγύλεμα των τάστων κατά την τελική φάση του σεταπ (και λέω τελική γιατί στη σέχτα μου το σεταπ απαιτεί εκτεταμένο τελετουργικό!)
Φαίνεται καθαρά και το ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ προστατευτικό του καπακιού από PVC.
Αυτό που δε φαίνεται είναι τα σημάδια που έκανα με το πριόνι των τάστων στο βερνικωμένο καπάκι  διότι χρειάστηκε να βαθύνω ελαφρά τις σχισμές των τάστων μετά την καμπύλωση της ταστιέρας.
Θα ρωτήσετε, δεν είχα προστασία;
Ναι είχα, το κίτρινο παλιο-χαρτόνι που είδαμε σε προηγούμενες φωτογραφίες και το οποίο δεν στάθηκε στο ύψος του!
Το χαρτόνι τιμωρήθηκε παραδειγματικά ως μοναδικός υπεύθυνος για το ατύχημα. Διαμελίστηκε μετά βδελυγμίας και πετάχτηκε στα κανονικά σκουπίδια και όχι στην ανακύκλωση!

συνεχίζεται…

[Silvestro]

τα λογια ειναι περιττα... 

πολυ ζηλεψα , και πηρα μεγαλο φυλλο για το καπακι διαφανο σαγρε 1.5 χιλ, και ενα τελειως διαφανο παλι 1.5 χιλ.
εβαζα φελλο μεχρι τωρα , δεν ειχα τσακωθει με χαρτονια κλπ. , αλλα και με το φυλλο φελου δεν τα πηγαιναμε καλα....

[ΚαΠα]

Παλληκάρια από που παίρνουμε το προστατευτικό διάφανο;

[Stergios_lutherie]

...δεν ειχα τσακωθει με χαρτονια κλπ. , αλλα και με το φυλλο φελου δεν τα πηγαιναμε καλα....

για άλλη μια φορά σούρεαλ, σε θαυμάζω!

Παλληκάρια από που παίρνουμε το προστατευτικό διάφανο;

Στη Θεσσαλονίκη το παίρνω από τον Καλογιάννη στη Φραγκων.
Έγραψα εκ παραδρομής ότι είναι PVC αλλά έκανα λάθος. Το PVC είναι αυτό που βάζουν οι ταβέρνες και κλείνουνε το πεζοδρόμιο.

Το δικό μου είναι λεπτό Plexiglas (ακρυλικό φύλλο) με πάχος 1 χιλιοστό.
Είναι αρκετά εύκαμπτο αλλά κρατάει το σχήμα του χωρίς να αλλάζουν οι διαστάσεις του και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για πατρόν. Άμα το παρακάνεις βέβαια με το λύγισμα κάνει τσακ και σπάζει!
Το κόβω κυρίως με μικρό χειροψάλιδο.
Φινίρεται καλά με γυαλόχαρτα και συνήθη λειαντικά.

Πιστεύω ότι για τη δουλειά της προστασίας κάνουν και τα δύο.

[ΚαΠα]

Στη Θεσσαλονίκη το παίρνω από τον Καλογιάννη στη Φραγκων.
Έγραψα εκ παραδρομής ότι είναι PVC αλλά έκανα λάθος. Το PVC είναι αυτό που βάζουν οι ταβέρνες και κλείνουνε το πεζοδρόμιο.

Το δικό μου είναι λεπτό Plexiglas (ακρυλικό φύλλο) με πάχος 1 χιλιοστό.
Είναι αρκετά εύκαμπτο αλλά κρατάει το σχήμα του χωρίς να αλλάζουν οι διαστάσεις του και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για πατρόν. Άμα το παρακάνεις βέβαια με το λύγισμα κάνει τσακ και σπάζει!
Το κόβω κυρίως με μικρό χειροψάλιδο.
Φινίρεται καλά με γυαλόχαρτα και συνήθη λειαντικά.

Ευχαριστώ μάστορά μου! 

[oscar]

Και σκέφτομαι, εκεί που είσαι ένα κομματάκι, μια σχίζα πολύτιμο μαόνι Ονδούρας απ’ αυτό που οι οργανοποιοί σφάζονται για να το αποκτήσουν και ανήκεις ωραία-ωραία σ’ ένα πολλά υποσχόμενο μάνικο κιθάρας, ξάφνου σου έρχεται μια κατεργασία κατακέφαλα και μετατρέπεσαι σε πριονίδι προς απομάκρυνση!
Δεν είναι κρίμα κι άδικο;

και νόμιζα ότι μόνο εγώ κάνω τέτοιες σκέψεις! 

[Silvestro]

παντως, δεν ειναι παράξενο μιας και είναι ταξικό το θέμα,
ετσι συμβαινει μ αυτούς που ειναι στο περιθωριο..

[Silvestro]

...και σιγουρα το πριονιδι ζούσε στα ακρα

[oscar]

Το δικό μου είναι λεπτό Plexiglas (ακρυλικό φύλλο) με πάχος 1 χιλιοστό.
Είναι αρκετά εύκαμπτο αλλά κρατάει το σχήμα του χωρίς να αλλάζουν οι διαστάσεις του και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για πατρόν. Άμα το παρακάνεις βέβαια με το λύγισμα κάνει τσακ και σπάζει!

Υπάρχει και φύλλο από πλαστικό PET, έχει την ίδια όψη (διάφανη), λυγάει αρκετά και συνήθως είναι πιο οικονομικό.

[Silvestro]

 εγω πετ πήρα
οχι πλεξι
ειναι πιο ευκολα

[Stergios_lutherie]

Δεν είναι η πρώτη φορά που τα βερνίκια εξελίσσονται σε περιπέτεια!
Αλλά βλέπω τα σχετικά λάθη που έχω κάνει στο παρελθόν και ευτυχώς δεν τα επαναλαμβάνω, απλώς κάνω καινούργια!
Βέβαια αυτό το τελευταίο λάθος ήταν αρκετά βλακώδες, σχεδόν το έβλεπα να έρχεται, αλλά η λαιμαργία μου να προχωρήσω δε μ’ άφηνε να διακόψω για να φτιάξω ένα προστατευτικό της προκοπής για το καπάκι!
Και να λοιπόν τώρα απ’ την αρχή, με κολλημένη τη γέφυρα και την ταστιέρα, δηλαδή με ακόμα πιο δύσκολα τριψίματα!

[Stergios_lutherie]

Υποψιάζομαι τι μπορεί να σκέφτεστε…
Συνέβη όμως να πάρω ακόμη ένα μάθημα με τα βερνίκια της #06.
Χρησιμοποίησα υλικό κάπως παλιό, δηλαδή δεν ήταν και ΤΟΣΟ παλιό, αλλά είχε αρχίσει να αποκτάει μια μυρωδιά, πώς να το πω, ήσσονος φρεσκάδας  .
Το αποτέλεσμα ήταν να αποκτήσει η πλάτη υφή κρακελέ!

Απ΄την αρχή λοιπόν και η πλάτη…

[Stergios_lutherie]

…μέχρι να βρούμε ξανά απάνεμο λιμάνι!

συνεχίζεται...

[sakkalis]

Στέργιο τι να πω!
Αυτό το αποτέλεσμα ούτε στα όνειρα μου.

[oscar]

…μέχρι να βρούμε ξανά απάνεμο λιμάνι!

συνεχίζεται...

Εντάξει τώρα, τι να σχολιάσει κανείς για αυτό το αποτέλεσμα...
Απλά τέλειο!!!