ακριβως!
ο μπουσε, ιδρυτης της "γαλλικης σχολης", ξεκινησε περιπου στα 50 του χρονια (ηταν ζωγραφος) για να φτιαξει μια διοτι του κλεψαν τη δικια του.
εκανε μονο 150 οργανα, και ειχε το "χουι" να μαζευει τις ταπες, τις εκανε "σουβλακι". ειχε καβιλιες και τις περναγε μια-μια, ετσι ηξερε και απο το νουμερο της κιθαρας τι καπακι ειχε βαλει....
σημερα, σε αψογη κατασταση σωζονται περιπου 18-20, με αξια μυθικη , ξεκινωντας απο 100.000 και φτανοντας τις 230.000 περιπου γιουρο χτυπημα σε δημοπρασια, βγαινουν και οσο χτυπηθουν, κυριως για τη συλεκτικη αλλα κ συναισθηματικη αξια διοτι ανηκαν σε πολυ μεγαλα ονοματα του κιθαριστικου ρεπερτοριου.
και για τους προτρεχοντες, υπαρχει αποσβεση των χρηματων σε βαθος χρονου οταν τη χτυπησει μουσειο σαν εκθεμα, η δανεισμο σε παραγωγη (συχνοτατα), η ακομη και συναυλια (σπανια)
ο υποφαινομενος εχει πιασει μια απο αυτες στα χερια του για δυο βδομαδες, και την ξεσκονισε σε ολα της, κυριως για ακουστικες μετρησεις αλλα τελικως... ενεδωσε και στο διαστασιολογιο.
υπαρχουν και οι ταλαιπωρημενες, με τιμες πολυ κατωτερες και συνηθως τις παιρνουν οι μουσικοι (η σπονσορας, που ναι μεν την εχει στη κυριοτητα του, αλλα τη δινει για καθορισμενο χρονο στο μουσικο-αυτος ο χρονος, μπορει να ειναι και... χρονια).
παναγιωτη καλη συνεχεια!
