Τέλος καλό - ὅλα καλά φίλε Δημήτρη !!!
Χρειάζεσαι τώρα καί λίγη ξεκούραση , ἀπό τήν τόση ταλαιπωρία πού πέρασες !!!
Ἀλλά γιά μᾶς , πού ὅλο καί κάτι φτιάχνουμε καί ποτέ δέν καθόμαστε ἥσυχα , ἡ ξεκούραση εἶναι νά πετυχαίνουμε τό καλύτερο.......
Πολύ ὡραία ἡ ροζέττα !!!
Ἐπίτρεψέ μου ὅμως μιά μικρή παρατήρηση : δέν ξέρω ἄν ἦταν ἐπιλογή σου ἡ φορά τῶν κορδονιῶν , νά πηγαίνουν δηλαδή καί τά τέσσερα πρός τήν ἴδια κατεύθυνση .
Ἐννοῶ δηλαδή , τά κορδόνια , σάν αὐτά πού χρησιμοποίησες , πού σάν μοτίβα ἔχουν πλάγια παραλληλόγραμμα ( ὄχι ὀρθογώνια ) , δείχνουν πώς ἔχουν κάποια " κατεύθυνση " , τό μάτι δηλαδή νομίζει ὅτι κινοῦνται , ὅτι " τρέχουν " πρός τήν κατεύθυνση αὐτή .
Γιά νά ἐξισορροπηθῆ αὐτή ἡ πρός μία κατεύθυνση κίνηση , ὅταν ἡ ροζέττα ἔχη ἕνα ἤ , ὅπως ἡ δική σου , δύο ζεύγη ἴδιων κορδονιῶν , βάζουν τά κορδόνια τοῦ κάθε ζεύγους σέ ἀντίθετη κατεύθυνση μεταξύ τους , ὥστε νά δημιουργθῆ αὐτή ἡ ὀπτική ἐντύπωση τό ἕνα μοτίβο νά " πηγαίνη "καί τό ἄλλο νά " ἔρχεται " .
Αὐτά βέβαια εἶναι καί γοῦστα , καί ἡ ἔννοια τῆς αἰσθητικῆς ἀλλάζει ἀπό ἄνθρωπο σέ ἄνθρωπο , ἀλλιῶς θά φτιάχναμε ὅλοι τό ἴδιο πρᾶγμα . Ἁπλῶς τό γράφω μήπως δέν τό πρόσεξες ( πού δέν τό νομίζω ) , ἀλλά καί γιά νά δῆς τό θέμα αὐτό ἀπό ἄλλη ὀπτική γωνία .
