πολλές φορές οι ταστιέρες κάνουν "τόξο" πριν τις κολλήσεις, ακόμα κι αν δεν είναι χαραγμένες. Αν χαραχτούν κιόλας (εννοώ πλήρες χάραγμα στο βάθος που θες με το πριόνι των τάστων), ειδικά οι στενές (τρίχορδα) μπορεί να "κάνουν τόξο¨ακόμα κι αν ήταν ίσιες μέχρι την χάραξη.
Αυτό που θέλω να πω (γνώμη μου), είναι ότι δεν είναι τόσο "κρίσιμο" να είναι απολύτως ίσια (δηλαδή να είναι μεν ίσια σε χιλιοστά αλλά όχι και σε δέκατα) η ταστιέρα πριν την κόλληση. Σε τζουρά (*), κρίσιμο είναι να είναι ίσια μετά την κόλληση και πριν βάλεις τα τάστα, δηλαδή ενώ είναι ήδη χαραγμένη στο σωστό βάθος και κολλημένη πάνω στο μάνικο.
Την χάραξη στο σωστό βάθος μπορείς να την κάνεις είτε πριν είτε μετά την κόλληση, αλλά κάνε έλεγχο επιπεδότητας πριν αρχίσεις να βάζεις τάστα.
Γι αυτό σου είπα πραπάνω ότι εγώ τρίβω δυο φορές: μια το μάνικο χωρίς την ταστιέρα, ώστε να γίνει σωστή η "υπόβαση" και μετά ξανά την ταστιέρα (χαραγμένη - κολλημένη) επειδή κατά την κόλληση μπορεί να προκύψει κάποια - μικρή - παραμόρφωση από τους σφιγκτήρες.
Στην δεύτερη αυτή φάση μπορεί να χρειαστεί να τρίψεις ξανά τοπικά, οπότε αν έχεις κάνει το "τέλειο" τρίψιμο πριν την κόλληση, απλά ...το ακυρώνεις, μιας και πρέπει ούτως ή άλλως να ξανατρίψεις. Κατά την γνώμη μου πάντα.
Για μένα, δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία αν η ταστιέρα σ' αυτό το δεύτερο τρίψιμο "χάσει" κάποια δέκατα του χιλιοστού - είναι πολύ πιο ουσιώδες να έρθει στην ευθεία πριν βάλεις τα τάστα, θα σε διευκολύνει πολύ στην διαμόρφωση των τάστων και θα προλάβεις προβλήματα με τασταρίσματα κτλ.
(*) στα μπουζούκια (στους τζουράδες δεν χρειάζεται) υπάρχει και η τεχνική του να τρίβεις λίγο περισσότερο το μάνικο από το μαξιλάρι (πάνω κόκκαλο) μέχρι το 4ο-5ο τάστο, οπότε πάλι η ρίγα χρησιμεύει αλλά και για έναν επιπλέον λόγο, να ελέγξεις αυτήν την "ηθελημένη παραμόρφωση".
......
τα τάστα γενικά πρέπει να μπαίνουν σφηνωτά για να κρατηθούν στη θέση τους. Το 0,5 μπαίνει και σε χάραξη με πριόνι 0,35. Απλώς περνάς το πριόνι μερικές φορές ακόμα και ανοίγει η χαρακιά.
Το καλύτερο είναι να κάνεις δοκιμές, χάραξε ένα ξύλο (ίδιο με της ταστιέρας όμως, αν χαράξεις μαλακό ξύλο δεν θα καταλάβεις) και δες αν σου "κρατάει" το 0,4 και με πόσο ζόρι μπαίνει το 0,5.
Ανάλογα με το υλικό της ταστιέρας θα μπεί με λιγότερο (π.χ. παλίσανδρος) ή με περισσότερο (π.χ. έβενος) ζόρι. Αν είναι πολύ-πολύ σφιχτά, ενδεχομένως σου γυρίσουν το μπράτσο πίσω περισσότερο απ' ότι θες (θα γυρίσει πίσω ούτως ή άλλως βάζοντας τάστα, και θα ξανάρθει μπροστά με τις χορδές). Αλλά δεν μπορεί κανείς να τα προβλέψει όλα από την αρχή. Αν σου γυρίσει πολύ (κάνει καμπύλη) με τα 0,5 μπορεί να χρειαστεί να αλλάξεις μερικά με 0,4. Κι επειδή δεν υπάρχει μικρότερο νούμερο από 0,4 εγώ βάζω πάντα 0,5 (και 0,4 μόνο κάτω από την ένωση, για να μην κοπανάω με το σφυρί το όργανο).
Αν η χαρακιά είναι φαρδειά για τα 0,4 (κάτω από την ένωση) μπορείς να βάλεις μια σταγόνα logo καθώς τα βάζεις, τα κρατάει μια χαρά.
