Άρχισα από τη μαύρη μπογιά , γιατί κάπου το άκουγα κούφιο.
Και εμφανίστηκε μία μεγάλη τρύπα , πρόχειρα επισκευασμένη με ταινία, και προφανώς για να μη φένεται η ταινία
έπεσε μετά το παχύ στρώμα λαδομπογιάς , το οποίο έφυγε σχετικά εύκολα και εμφανίστηκαν απο κάτω 40 πανέμορφες ντούγιες.
Η τύχη του πρωτάρη με βοήθησε και πάλι !!!
Την δουλειά αυτή την έκανα μπροστά στο τζάκι με ένα χαρτοκόπτη και το χρώμα να φέυγει εύκολα σε μεγάλα κομμάτια.
Ο φίλος ενήμερος ότι αν κάτι δεν πάει καλά θα το ρίξω να καεί
Εκεί που λέτε που είχα τελειώσει το ξεφλούδισμα , σκέφτομαι : Δεν το κρατάω ποιο κοντά στη φωτιά να ζεσταθεί το καπάκι μήπως και αρχίσει να ξεκολάει???
Και έτσι και έγινε , το καπάκι βγήκε πρίν την ταστιέρα σχεδόν μόνο του. Σε αυτό βοήθησε ότι το μόνο μέρος που ήταν κολλημένο ήταν η
σπασμένη κολάτζα. Ναί δεν είχε τα φιλέτα που μπαίνουν μέσα περιμετρικά στο σκάφος για να κολληθεί το καπάκι , ήταν σχεδόν στον αέρα !!!!
Μέσα βρήκα και ένα χαρτάκι κολλημένο με το όνομα του ανθρώπου που το έφτιαξε (Από Παλαμά Καρδίτσας) , το τηλέφωνο του και ημερομηνία 12ος 1990. Λέω να τον πάρω κάποια στιγμή .
21 χρονών το οργανάκι !!!!!
Θέλη μιά γερή ενίσχυση από μέσα , λέω να περάσω γάζα με κόλλα στις ντούγιες και ένα νέο σέτ πλαινάρια από μέσα , τάκο (έχει ένα πολύ μικρό)
και βλέπουμε .
Θα ανεβάσω φωτό μόλις πάω σπίτι το μεσημέρι
