Αποστολέας Θέμα: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6  (Αναγνώστηκε 27242 φορές)

Γιάννης Καραβασίλης

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 999
  • Αγαπημένο ξύλο: Μουριά
  • Αριθμός κατασκευών: 6
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #300 στις: Απρίλιος 27, 2020, 10:56:25 μμ »
Να είσαι καλά φίλε Στέργιο. Σ ευχαριστούμε πολύ για όλες αυτές τις πληροφορίες...!!!! Βγάζεις απ τον κόπο πολλούς από μας . Συνέχισε να χαλάς καβαλάρηδες,μανίκια, καπάκια κλπ. Εδώ είμαστε εμείς να σου συμπαρασταθούμε .  ;) {celebrate018}

kostaslaouto

  • Jr. Member
  • **
  • Μηνύματα: 39
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #301 στις: Απρίλιος 29, 2020, 07:54:37 μμ »
Αγαπητέ φίλε Στέργιο και σε όλους  στο forum να θέσω ένα ερώτημα περισσότερο για να το σχολιάσουμε  και εκ των προτέρων σας λέω  ότι δεν είμαι Απολύτως πεπεισμένος για την άποψη   μου
στις παρακάτω φωτογραφίες βλέπουμε το  μανικο  να καταλαμβάνει μικρό μέρος του Τάκου
 κατά την άποψή μου Όσο πλάτος και πάχος έχει το μανίκι tόση πρέπει να ναι η υποδοχή του  τακου [ με ελάχιστη απόκλιση ενός mm στο πλάτοςγια τη στήριξη ]     Αυτό βέβαια έχει μικρή αισθητική παραμόρφωση στο πίσω μέρος του σκάφους που καλύπτεται  όμως με το λεγόμενο μιναρέ, πρόσθετα  όπως το  κομμάτι από έβενο πρέπει να αποφεύγονται  γιατί τα κάνει επιρρεπή στο σκευρωμα [Αστοχίες από κόλλες και υλικά]
πιστεύω ότι ο τρόπος που κατασκευάζεται σε αυτό το σημείο το μπουζούκι το κάνει να είναι ευάλωτο [ ποιος ο λόγος άλλωστε να χρησιμοποιήσω ένα καλό ξύλο για να φτιάξω ένα  καλό  τάκο και έπειτα να χρησιμοποιήσω ελάχιστο κομμάτι για στήριξη]
αν έχετε χρόνο και όλοι μας αυτό τον καιρό έχουμε να το συζητήσουμε

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.184
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 14
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #302 στις: Απρίλιος 30, 2020, 05:41:48 μμ »
Ιωσήφ, Λάμπρο και Γιάννη, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!
………………………………..

Φίλε Κώστα, λογικά και ευπρόσδεκτα τα ερωτήματά σου.
Την υποδοχή του τάκου, δηλαδή το θηλυκό μόρσο, καταλαβαίνω ότι θα το φανταζόσουνα μεγαλύτερο υπέρ μιας πιο στέρεης ένωσης βάζοντας μιναρέ (ή τη λεγόμενη γραβάτα) για να καλυφθούν όσα δεν μας αρέσει να φαίνονται. Η δική μου προσέγγιση είναι ότι κάνω το μεγαλύτερο δυνατό μόρσο ώστε να μη χρειάζεται αισθητική κάλυψη της ένωσης και είναι για μένα θέμα αρχής. Πιστεύω ότι μια επιμελημένη κόλληση που είναι γωνιασμένη και δεν παρουσιάζει καθόλου κενά είναι επαρκής έστω και με μικρότερες διαστάσεις, ιδιαίτερα αν παραμείνει άθικτος ο πυρήνας του μάνικου που είναι οι ενισχύσεις του.

Όσο για το κομματάκι του έβενου, ας ομολογήσω την προέλευσή του: Στο 4ο  μπουζούκι μου ξύρισα την απόληξη του τάκου λίγο περισσότερο απ’ όσο έπρεπε στο δισκοπρίονο. Αυτό με οδήγησε σε παρόμοιο προβληματισμό με τον δικό σου αν θα βάλω γραβάτα (μιναρέ) ή όχι, ωστόσο αποφάσισα τελικά να συμπληρώσω το κομματάκι που βλακωδώς έκοψα με μια λεπτή πλάκα δυόμιση χιλιοστών από έβενο που έκρινα ότι αν η κατεργασία του ήταν ακριβής και η κόλλησή του καλή (με ζωική κόλλα) δεν θα είχε πρόβλημα. Το 4ο συμπληρώνει ένα χρόνο ζωής χωρίς πρόβλημα και ο ιδιοκτήτης του είναι ευτυχής.

Το «κακό» με τη φλούδα του έβενου είναι ότι μου άρεσε αισθητικά και την εφάρμοσα και στο 5ο και στο 6ο 😊 -αλλά όχι πια στο 7ο (που είναι πλέον στα τελειώματα). Είναι μια λύση που έκανε τον κύκλο της και τελείωσε.

Ελπίζω να κάλυψα τα σχόλιά σου. Παραμένω βέβαια διαθέσιμος για τη συνέχιση του διαλόγου αν υπάρχει αντίλογος.

oscar

  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 378
  • Περιοχή: Πειραιάς
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #303 στις: Απρίλιος 30, 2020, 06:52:04 μμ »
Οσο αφορα το μεγεθος του μορσου, συμφωνω με τον Στέργιο. Πιστεύω και προσωπικά θεωρώ δεδομένο την άριστη συναρμογή σε αυτό το σημείο. Το να έχει ο τάκος μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με το μπράτσο σε όλες τις πλευρες τους, θεωρώ πως προσδίδει καλύτερη συνοχή. Με αλλά λογια θεωρώ πως η συγκόλληση του τακου με το μπράτσο ΚΑΙ στο κάθετο μέρος κανει την μεταξύ τους συγκόλληση ισχυρότερη.
Επίσης θεωρώ πως η διεύρυνση του θηλυκού μορσου αδυνατίζει τον τάκο σε αυτό το σημείο. Οσα μπουζούκια έχω δει με πρόβλημα στο συγκεκριμένο σημείο όλα είχαν πρόβλημα που είχε προέλθει απο την αστοχια του τακου και όχι της ένωσης. Συμφωνώ επίσης με τον Στέργιο στο οτι ο μιναρές (ακου  μιναρές, δεν το έχω ξανακουσει, γραβάτα το έχω συνηθίσει) πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επιπροσθετο διακοσμητικό στοιχειο και όχι ως μέρος που θα καλυψει κατασκευαστικά  προβλήματα.

kostaslaouto

  • Jr. Member
  • **
  • Μηνύματα: 39
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #304 στις: Απρίλιος 30, 2020, 08:43:24 μμ »
Έτσι όπως φαντάζομαι εγώ τη στήριξη που έχεις εφαρμόσει εσύ βλέπω ότι περισσότερο  στηρίζεται στο τελείωμα του τακου  παρά στο μορσο ,σκέψου να μην ακουμπούσε καλά ή να μην έπιανε καλά η κόλλα στη σύνδεση μανικου σκάφους  τι θα συνέβαινε Ενώ αν ήταν όλο το χέρι δεν θα επηρεαζόταν Εξ αυτού βλέπω ότι είναι  περιττή η ύπαρξη της χελινοδοουρας περισσότερο συνήθεια είναι [ως προς τον τρόπο εφαρμογής ]Ένας παλιός τρόπος ξεσκεβρωματος Ήταν να  πριόνισουμε  το σημείο της σύνδεσης βάζοντας μία μικρή σφήνα για να έρθει στο Επιθυμητό σημείο  η κλίση  του χεριού ,πρακτική η οποία δεν είναι ενδεδειγμένη γιατί όπως λέγανε παλιά μπορεί να κοπεί το χέρι σαν αγγούρι[ Αν και έχω δει όργανα να  επιζούν μετά από 30 χρόνια Ίσως Από τύχη]
Ο μιναρές   από δέρμα  είχε αυτό το σκοπό να μην πάει ιδρώτας και επηρεάσει την ψαρόκολλα και γίνει σύνδεση πιο χαλαρή με αποτέλεσμα το σκευρωμα, δεν βασίζονταν δηλαδή σε καμία από τις συνδέσεις πολύ συχνό φαινόμενο.
 Στα λαούτα πάντως πρακτική ήταν σχεδόν όλο το χέρι μέσα στο ντάκο για αυτό και έβαλα τη φωτογραφία  βλέπετε εκεί πέρα υπάρχει βίδα έτσι ήταν όμως τα πράγματα [Είναι κατασκευή του 38 Κοπελιαδης προφανώς η βίδα φανερώνει Ότι δεν υπάρχει υποδοχή χελινιδοουρας] Εξάλλου παιδιά δεν βλέπω το λόγο Πού να γίνει τόσο στενό εκείνο το σημείο διακινδυνεύεις χωρίς λόγο
 ας σκεφτουμε και λίγο τον τρόπο σύνδεσης άλλων οργάνων κιθάρα βιολί

sakkalis

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.596
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #305 στις: Απρίλιος 30, 2020, 11:28:17 μμ »
Όλα όσα λέχθηκαν παραπάνω έχουν βάση. Ας βάλουμε στο τραπέζι και μια άλλη παράμετρο,
Ο Σταθοπουλος είχε  κάποια όργανα που ο τάκος ηταν ένα ενιαίο κομμάτι με το μανικο. Σαν τεχνική έχτιζε το σκάφος πάνω στο μανικο επομένως δεν υπήρχε θέμα ένωσης μανιακού-τακου. Νομίζω αυτή η τεχνική συναντάται σε ναπολιτάνικη μαντολίνα. Απο κάποιο άρθρο (δυστυχως δεν θυμαμαι που το εχω δει) το μανικο ηταν ενιαίο ξύλο χωρίς κόντρες και ενώσεις. Στο μαντολίνο αυτό δεν είναι τόσο θέμα αλλα σε μπουζούκι και περισσότερο σε λαούτο  είναι μειονέκτημα. Εδώ και καιρό εχω τη σκέψη να φτιάξω ένα όργανο με την τεχνική αυτή αλλα όχι με ενιαίο ξύλο. Να ενώσω κανονικά κόντρες και να φτιάξω απο τρία η και παραπάνω ξύλα ένα τακο που η κόντρα θα είναι σε όλον τον τακο και όχι μόνο στο μανικο.ετσι σίγουρα θα εχω πιο ισχυρή ένωση. Να δούμε αν κάποια στιγμή θα το κάνω.


Απο την άλλη ο τάκος είναι πιο μαλακό και πιο ελαφρύ ξύλο γενικά καθώς η επιλογή αυτή κάτι εξυπηρετει προφανώς.
Δημήτρης Σ.

''Το όνειρο που σ’ έφερε μια μέρα ως εδώ, σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει.
Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό, το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλιτώνει.''

georgalasg

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.738
    • παρουσίαση κατασκευών
  • Αγαπημένο ξύλο: απελέκητο...
  • Περιοχή: Άλιμος - Κυπαρίσσι Λακωνίας
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #306 στις: Μάιος 01, 2020, 10:03:08 πμ »
Καλημερα. Αυτο το εκανα στο δευτερο μπουζουκι που επιχειρησα να φτιαξω. Στο πρωτο που εφτιαξα σκαφος. Εχει το θετικο οτι η ενωση εγινε με σφιχτηρες με τελεια κολληση. Δεν πηγα τις κοντρες μεχρι πανω αλλα αντικατεστησα την χελιδονοουρα
Εχει καποια προβληματα που λυνονται με σωστο υπολογισμο κυριως στην "ενωση" που πρεπει να ταιριαξουν οι δουγες και να πετυχεις το σωστο πλατος.
Στην τελευταια φωτογραφια φαινεται η κλιση που εδωσα με την τοποθετηση ενος μολιβιου. Θα το δοκιμασω σιγουρα καποια φορα ακομα αν και με τη χελιδονοουρα δεν υπαρχει προβλημα
Εγω και ο Ζοζέφ.
https://georgalasg.wordpress.com/

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.184
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 14
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #307 στις: Μάιος 05, 2020, 05:16:13 μμ »
Λοιπόν τα βερνίκια τελείωσαν προχθές.

Μετά από δύο ημερών στέγνωμα και χωρίς άλλη κατεργασία (σμυριδαλοιφή ή/και κέρωμα με ρητίνη), η επιφάνεια έχει αυτή τη μορφή που φαίνεται στη φωτογραφία και για μένα είναι ικανοποιητική. Με προσεκτική παρατήρηση και καλό φωτισμό ξεπηδάνε μικρο-ατέλειες που δεν εγείρουν όμως σοβαρές ενστάσεις, απλώς προστίθενται σ’ αυτό που λέμε εμπειρία.

Θα ακολουθήσει λεπτομερέστερη περιγραφή της διαδικασίας του φινιρίσματος.
Θα πάρει λίγο χρόνο μέχρι να βρω το κουράγιο να την ετοιμάσω…

Νάσος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.938
  • Αγαπημένο ξύλο: Παλίσανδρος / Bumbiga
  • Αριθμός κατασκευών: 9
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #308 στις: Μάιος 05, 2020, 05:48:52 μμ »
Μπράβο Στέργιε!

Γιώργος Χ.

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 693
  • Ανεκπαίδευτος
  • Αγαπημένο ξύλο: μουριά, σφεντάμι
  • Αριθμός κατασκευών: θα δείξει...
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #309 στις: Μάιος 05, 2020, 07:21:38 μμ »
Ικανοποιητική την λες την επιφάνεια αυτή?!!
.....έτσι γυαλοκοπανε τα αυτοκίνητα στις εκθέσεις που κάνουν!! :)

Ιωσήφ Τορρένς

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 3.208
  • Αριθμός κατασκευών: Λίγα πράματα
  • Περιοχή: Αθήνα Κυψέλη
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #310 στις: Μάιος 05, 2020, 09:06:26 μμ »
Ικανοποιητική την λες την επιφάνεια αυτή?!!
.....έτσι γυαλοκοπανε τα αυτοκίνητα στις εκθέσεις που κάνουν!! :)

Ετσι ακριβώς ! Brand New Caddilac !  :undecided2:

Τίποτα δεν ισιώνει από μόνο του ... θέλει πολλή δουλειά ...
Να είστε όλοι καλά ! ... για να ισιώνετε τα "στραβά " ...

Γιάννης Καραβασίλης

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 999
  • Αγαπημένο ξύλο: Μουριά
  • Αριθμός κατασκευών: 6
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #311 στις: Μάιος 05, 2020, 10:27:44 μμ »
Τι να λέμε τώρα ρε παιδιά...Κάποια όργανα απλά ξεχωρίζουν...!!!! Στέργιο να είσαι περήφανος για το αποτέλεσμα. {celebrate013}

Μάνος Τουρπάλης

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 3.287
  • Αριθμός κατασκευών: -
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #312 στις: Μάιος 06, 2020, 08:30:30 πμ »
Ικανοποιητική την λες την επιφάνεια αυτή?!!
.....έτσι γυαλοκοπανε τα αυτοκίνητα στις εκθέσεις που κάνουν!! :)

κι εγώ το ίδιο σκέφτηκα.... τι "ικανοποιητική" δηλαδή, πλλλλλάκα με κάνεις, το επόμενο βήμα είναι ... να μην την βλέπεις καθόλου (θα έχει περάσει στο χωροχρόνο και θα έχει εξαϋλωθεί, Star Trek ένα πράμα)

steliosguitar

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 7.206
  • Αριθμός κατασκευών: #78
  • Περιοχή: Ελληνικό
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #313 στις: Μάιος 06, 2020, 09:11:20 πμ »
 
τιποτε καλυτερο απο μια κιθαρα.
εκτος ισως απο δυο...

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.184
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 14
Απ: Το Μπουζούκι του κιθαρίστα νούμερο 6
« Απάντηση #314 στις: Μάιος 06, 2020, 11:59:39 πμ »
Παιδιά σας ευχαριστώ για την τόσο θερμή υποδοχή των βερνικιών!

Αλλά μου δίνετε και την ευκαιρία να εξηγήσω ότι δεν υπερβάλλω όταν λέω ότι το αποτέλεσμα είναι «ικανοποιητικό» κι όχι -ας πούμε- φανταστικό:
Πείθομαι όλο και περισσότερο ότι η φάση της προεργασίας είναι πολύ σημαντική, καθοριστική! Για να αποφασίσουμε ότι αυτή έχει τελειώσει και ότι οι επιφάνειες είναι έτοιμες για βερνίκωμα χρειάζεται πολύ προσεκτική εξέταση και μάλιστα με πολύ δυνατό φως. Οι μικροατέλειες είναι εύκολο να ξεφύγουν σ’ αυτή τη φάση γιατί οι επιφάνειες είναι θολές από το τρίψιμο και η λαχτάρα και η βιασύνη να δούμε επιτέλους το όργανο βερνικωμένο είναι μεγάλη. Τις καταλαβαίνουμε βέβαια αυτές τις ατέλειες αμέσως μετά, αλλά είναι μάλλον αργά πλέον γιατί το βερνίκι* έχει πολύ-πολύ μικρές δυνατότητες να διορθώσει ατέλειες. Οι διορθώσεις πρέπει να γίνονται όλες στην προεργασία.
Για του λόγου το αληθές, η πρώτη φωτό παρακάτω δείχνει ότι δεν έχει γίνει η εξομάλυνση που θα έπρεπε και εξακολουθούν να φαίνονται τα εξογκώματα από τις βένες (τα νερά) του ξύλου αλλά και υπολείμματα από «κρατήρες».
Στη δεύτερη φωτο φαίνεται ότι το τοπικό κενό που προέκυψε ανάμεσα στο purfling και το καπάκι θα μπορούσε να είχε γεμίσει καλύτερα.

* Μιλάμε για το Tru-Oil που έχει σαν βάση το λινέλαιο και δεν μπορεί να κάνει "σώμα" όπως τα βερνίκα τύπου Α+Β που μπορούν να "πλακώσουν" τις ατέλειες αν περαστούν σε παχύ στρώμα.

Κατανοώ ότι ο συναδελφικός ενθουσιασμός σας προέρχεται -και δικαιολογημένα- από την αρχική φωτογραφία που έχει περίσσια γκλαμουριά και ευθύνομαι γι’ αυτή την κάπως έντεχνη απόκρυψη της πλήρους εικόνας. Αλλά η αλήθεια είναι ότι η αριστεία (!😊) απέχει ακόμα…
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 06, 2020, 12:10:44 μμ από Stergios_craftopia »