Γνωρίζοντας Το Ξύλο

[Κοῦρος]

Μετὰ ἀπὸ ἀρκετὀ καιρό σιωπῆς ( )καὶ πολλῆς ἀνοχῆς δικῆς σας, συνεχίζω μὲ τὶς ὑπόλοιπες δημοσιεύσεις σ’ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ εἰδικότερα μὲ τὶς συνδέσεις μὲ μεταλλικοὺς συνδέσμους

Μὲ τὸν καιρὸ ἀναπτύχθηκε μία μεγάλη ποικιλία μεταλλικῶν συνδέσμων καὶ πολλοὶ ἀπ’ αὐτούς τυποποιήθηκαν παραγόμενοι βιομηχανικῶς ὅπως καρφιά, βίδες, μεταλλικές προσαρμογές, καρφοελάσματα, μπουλόνια, στριφώνια, μεταλλικά παρεμβάσματα, εἰδικά καρφιά γιὰ τὸ σύνθετο ξύλο κ.λπ.

Τὰ καρφιά ἦταν οἱ πρώτοι σιδερένιοι σύνδεσμοι. Τὸ μικρό τους μέγεθος εὐνοεῖ τὶς συνδέσεις μικρότερων ξύλινων στοιχείων. Μία σύνδεση μὲ καρφιά ἀποδίδει καλύτερα ἄν αὐτά εἶναι περισσότερα καὶ μικρότερα παρά λίγα καὶ μεγάλα. Μιὰ νεώτερη ἐφεύρεση, τὸ δίπροκο, καρφώνεται συνήθως μὲ πιστόλι. Τὸ ἐλλάτωμα τοῦ καρφιοῦ εἶναι ὅτι δὲν παρέχει ἀρκετή ἀντίσταση σὲ ἐφελκυστικὲς τάσεις (τρἀβηγμα). Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὑπάρχουν καὶ καρφιὰ μὲ ἐγκάρσιες ἐγκοπὲς σ'ὁλο τὸ μῆκος τοῦ στελέχους τους.

Στὰ τέλη τοῦ 1800 ἐμφανίστηκε ἕνας ἄλλος μικρός σύνδεσμος, ἡ ξυλόβιδα. Τὸ βίδωμα εἶναι δουλειά πιὸ ἀργή καὶ δαπανηρή ἀπὸ τὸ κάρφωμα. Ἐπειδή ὅμως ἡ βίδα παρουσιάζει σημαντικές ἀντιστάσεις στὶς ἐφελκυστικές τάσεις ἐξόρυξης (τράβηγμα) καὶ επειδή προσφέρει μεγάλη εὐκολία ὰποσύνδεσης (ξεβίδωμα) εἶναι πολύ διαδεδομένη στὴν κατασκευή ἐπίπλων.

Τὰ μπουλόνια ποὺ βιδώνονται μὲ παξιμάδι στὴ μιὰ τους ἄκρη καθῶς καὶ οἱ πείροι βρίσκουν εφαρμογή στὶς βαρύτερες κατασκευές. Πρέπει νὰ μπαίνουν ὅσο πιὸ φρακαριστά γίνεται στὶς τρύπες ποὺ ἀνοίγουμε ἀπὸ πρὶν. Ὑπάρχουν καὶ εἰδικὰ μπουλόνια (στριφώνια) ποὺ δὲ διατρυποῦν τὸ ξύλο ἀλλὰ βιδώνονται μέσα σ’ αὐτό ὠς μεγἀλες ξυλόβιδες, ἀφοῦ αὐτὸ προτρυπηθεῖ ὤστε νὰ μὴ σχιστῆ.

Τὰ καρφοελάσματὰ ποὺ εἶναι τυποποιημένα ἐλάσματα μὲ προεξοχές σὰν καρφιά ἐπάνω τους, ἁπλοποίησαν καὶ ἐπιτάχυναν ἀφάνταστα τὸ κάρφωμα. Γι’ αὐτό χρησιμοποιοῦνται εὐρύτατὰ στὰ ἐλαφρά δικτυώματα, προκατασκευασμένα πάνελ κ.λπ. Συνήθως τοποθετοῦνται μὲ τὴ βοήθεια πρέσσας.

Γιὰ τοὺς μεταλλικούς συνδέσμους εἶναι πάρα πολύ σοβαροί οἱ τρεῖς παρακάτω παράγοντες κατά τὴ χρήση τους.
α. ἡ απόσταση ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ ξύλου,
β. ἡ απόσταση ἀπὸ τὶς άκρες τοῦ ξύλου,
γ. οἱ αποστάσεις μεταξύ τῶν συνδέσμων.

Αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ προσέχουμε πάντα εἶναι ἡ διεύθυνση καὶ τὸ μέγεθος τῶν φορτίσεων καθῶς καὶ ἡ διεύθυνση τῶν ἰνῶν τοῦ ξύλου.
Ἐπίσης σοβαρὸ ρόλο στὴν ἐπιλογή τοῦ τύπου τῆς σύνδεσης παίζουν ἡ γεωμετρία τῆς σύνδεσης, ὁ τύπος καὶ τὸ μέγεθος τῶν στοιχείων, τὰ φορτία, ἡ ἐμφάνιση, ἡ δυνατότητὰ πραγματοποίησής της, τὸ κόστος καὶ ἡ εὐκολία προσαρμογῆς.

Τέλος ἄς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι μία ξύλινη διατομή τείνει, ἀποβάλλοντας ὑγρασία, νὰ συσταλεῖ κάθετα στὶς ἴνες της. Ἄν στὴν κίνηση αὐτή βρεῖ ἐμπόδιο ἀπὸ ἀπρόσεκτα τοποθετημένους συνδέσμους, μπορεῖ νὰ παρουσιάσει σχισίματα καὶ ἀποκολλήσεις.

Ἡ παρακάτω εἰκόνα ἐμφανίζει μερικοὺς μεταλλικοὺς συνδέσμους:

 [ Invalid Attachment ]

Συνεχίζουμε μὲ τὶς κόλλες ποὺ τὶς περισσότερες φορὲς ἀποτελοῦν ἐνισχυτικὸ στοιχεῖο σύνδεσης σὲ συνδυασμό μὲ τοὺς συνδέσμους.

[Sforzando]

Γεια σου Κούρε Γίγαντα!!!

[Μιλτιάδης]

Φίλοι μου συνεχίζουμε με τις αντοχές του ξύλου σε πιο σύνθετες καταπονήσεις.

Αντοχή σε κάμψη
Η αντοχή του ξύλου σε κάμψη είναι μία ιδιότητα με πολύ μεγάλη πρακτική σημασία. Όταν μία σανίδα (ή δοκάρι) κάμπτεται, τότε η μία πλευρά της υπόκειται σε θλίψη και η άλλη σε εφελκυσμό. Επειδή το ξύλο αντέχει σε εφελκυσμό πιο πολύ απ' ότι σε θλίψη, θα περίμενε κανείς να σπάσει στη θλιβόμενη πλευρά. Όμως, στην πράξη το ξύλο σπάει στην εφελκυόμενη πλευρά, γιατί τα σφάλματα του ξύλου (ρόζοι, κ.λπ.) ελαττώνουν πιο πολύ την αντοχή σε εφελκυσμό, παρά την αντοχή σε θλίψη. Η αντοχή του σε κάμψη είναι κάπου ενδιαμέσως των αντοχών του σε θλίψη και εφελκυσμό και είναι μεγαλύτερη της θλίψης και μικρότερη του εφελκυσμού.

 [ Invalid Attachment ]

Η αντοχή σε κάμψη επηρεάζεται πολύ από την εγκάρσια διατομή της τραβέρσας, από τον τρόπο πρίσης του ξύλου, από τα σφάλματα του (ιδίως οι ρόζοι και η στρεψοΐνια) και την υγρασία του.
Η καλύτερη σχέση πάχους και πλάτους της τραβέρσας είναι 5 προς 7. Το συμπαγές ξύλο έχει μεγαλύτερη αντοχή απ’ ότι το πριστό, γιατί οι ίνες του, δεν έχουν κοπεί, έστω και μερικώς. Στην κατ’ εφαπτόμενη τομή η αντοχή σε κάμψη είναι μεγαλύτερη απ’ ότι στην κατ' ακτίνα.
Ξυλεία που ξηράνθηκε στον αέρα (φυσική ξήρανση), έχει περίπου 25% μεγαλύτερη αντοχή απ’ ότι η χλωρή, ενώ η ξυλεία των ξηραντηρίων έχει μεγαλύτερη αντοχή κατά 30%, σε σχέση με την ξυλεία φυσικής ξήρανσης.

Αντοχή σε λυγισμό.
Ένα στενόμακρο ξύλο που πιέζεται από αξονικές δυνάμεις, προβάλλει αντίσταση για να μη λυγίσει. Τα μακρυά ξύλα που πιέζονται αξονικά, όπως π.χ., τα ποδαρικά, έχουν αντοχή σε θλίψη μικρότερη από την κανονική και γίνεται ακόμη πιο μικρότερη, όσο πιο μακρύ είναι το ξύλο και ιδίως όσο πιο μεγάλο είναι το κλάσμα μήκος προς πάχος ενός στύλου, ενός κονταριού κ.λπ.
Μεγάλη επίδραση στην αντοχή στο λυγισμό, έχει η στρεψοΐνια και ο τρόπος που εφαρμόζεται η δύναμη. Τα στρεψόινα ξύλα έχουν μικρή αντοχή. Όταν η δύναμη εφαρμόζεται έκκεντρα η αντοχή σε λυγισμό μειώνεται.

 [ Invalid Attachment ]

Πάντως το ξύλο προσφέρεται καλύτερα από κάθε άλλο υλικό, σχετικά με το βάρος του, για κατασκευές που θέλουν λυγισμό. Ένας στύλος ξύλινος με διάμετρο 16 εκ. έχει το ίδιο βάρος μ', ένα στύλο σιδερένιο με διάμετρο 4 cm. Κάτω από την ίδια πίεση, ο ξύλινος στύλος θα αντέξει, ενώ ο σιδερένιος θα λυγίσει.
Για να κατανοηθεί καλύτερα η διαφορά κάμψης-λυγισμού δείτε την ακόλουθη εικόνα:

 [ Invalid Attachment ]

Αντοχή σε κρούση
Η αντοχή σε κρούση, υπολογίζεται μ' ένα ειδικό όργανο που έχει ένα βαρίδι 10 κιλών που πέφτει από ύψος 1 μέτρου. Μερικά ξύλα έχουν την ιδιότητα ν' απορροφούν τις απότομες κρούσεις και δονήσεις περισσότερο από άλλα ξύλα.
Η αντοχή σε κρούση μας βοηθά να επιλέξουμε ένα ξύλο κατάλληλο για κινούμενες κατασκευές (π.χ. για βαγόνια τραίνων ή για ρόπαλο μπεήζμπωλ). Μεγάλη αντοχή σε κρούση έχει ο φράξος (δεσποτάκι). Η αντοχή σε κρούση δεν επηρεάζεται απ’ την υγρασία. Μια πολύ σημαντική εφαρμογή της είναι για να αντιληφθούμε αν ένα ξύλο είναι «αναμμένο» καθώς η αντοχή του σε κρούση μειώνεται πολύ.

Αντοχές σε τριβή
Έχει μεγάλη σημασία στα ξύλα που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή πατωμάτων. Η αντοχή στην τριβή υπολογίζεται με ορισμένα όργανα, που χρησιμοποιούν γυαλόχαρτο ή αμμοβολή.
Γενικά ισχύει ότι τα βαριά ξύλα και εκείνα που έχουν πλατιά ζώνη φθινοπωρινού ξύλου αντέχουν πιο πολύ από τα ελαφρά. Από την άποψη της τομής, όλα τα είδη παρουσιάζουν μεγαλύτερη αντοχή στην εγκάρσια επιφάνεια, μικρότερη στην κατ' ακτίνα και ακόμη πιο μικρή στην κατ' εφαπτόμενη επιφάνεια.

Αντοχή στην τελική θραύση
Μερικά ξύλα, μετά την πρώτη ρωγμή, παρουσιάζουν μεγάλη αντοχή και αργούν να σπάσουν τελείως, ενώ άλλα, αντίθετα σπάζουν αμέσως. Τα πρώτα τα χρησιμοποιούμε στα μεταλλεία, όπου η ιδιότητα αυτή έχει πολύ μεγάλη σημασία, γιατί σώζει ανθρώπινες ζωές. Τέτοια ξύλα είναι τα κωνοφόρα.
Στην αντοχή αυτή, πολύ μεγάλη σημασία, έχει η κατεύθυνση της φόρτισης. Στα κωνοφόρα η αντοχή στην τελική θραύση κατά την έννοια της εφαπτομενικής τομής είναι πολύ μικρή, ενώ κατά την έννοια της ακτινικής είναι πάρα πολύ μεγάλη, γιατί ενεργεί όπως η σούστα του αυτοκινήτου.

Αντοχή σε διάτμηση
Είναι η αντοχή του ξύλου όταν ανθίσταται σε δυνάμεις που τείνουν να προκαλέσουν ολίσθηση μέρους του μέρους που φορτίζεται, σε παράπλευρο μέρος του ίδιου σώματος ξύλου.

 [ Invalid Attachment ]

Όταν ξύλινα μέλη φορτίζονται σε αξονική θλίψη ή κάμψη, τότε αναπτύσσονται και τάσεις αξονικής διάτμησης.

 [ Invalid Attachment ]

Η αντοχή σε αξονική διάτμηση έχει μεγαλύτερη πρακτική σημασία, διότι με την επίδραση τάσεων διάτμησης, το ξύλο τις περισσότερες φορές υποχωρεί με αυτόν τον τρόπο (π.χ. η σχίση των ξύλων γίνεται με αξονική εφαρμογή δύναμης στην εγκάρσια κοπή).

Στη συνέχεια η παρουσίαση θα συνεχιστεί με τις επιδράσεις που έχει η κατεργασία του ξύλου στην ανθρώπινη υγεία (ευχαριστώ τον κ. Βασιλειάδη για την προτροπή) παρακάμπτοντας τη σειρά που ήταν τα ελαττώματα του ξύλου, καθώς κρίνεται ότι μπορεί να προβλεφθούν και να προληφθούν αρκετές ανεπιθύμητες παρενέργειες.

Θα ήθελα να ενημερωθώ σχετικά με τις πηγές του συγγραφέα των παραπάνω πληροφοριών. Ειδικά στην πρόταση "Ένας στύλος ξύλινος με διάμετρο 16 εκ. έχει το ίδιο βάρος μ', ένα στύλο σιδερένιο με διάμετρο 4 cm.Κάτω από την ίδια πίεση, ο ξύλινος στύλος θα αντέξει, ενώ ο σιδερένιος θα λυγίσει."

[παυλος]

διατάξτε.

πες μου τι δεν καταλαβαίνεις

[Μιλτιάδης]

  όχι και διατάξτε, βοήθεια χρειάζομαι απλά. Κάνω μια εργασία και μου άρεσε η πρόταση "Ένας στύλος ξύλινος με διάμετρο 16 εκ. έχει το ίδιο βάρος μ', ένα στύλο σιδερένιο με διάμετρο 4 cm.Κάτω από την ίδια πίεση, ο ξύλινος στύλος θα αντέξει, ενώ ο σιδερένιος θα λυγίσει" και πρέπει να αναφέρω βιβλιογραφικά που βρέθηκε αυτό το αποτέλεσμα...δε μπορώ να γράψω ότι το βρήκα σε ένα site.

[Μαρία Γ.]

φυσικη ξηρανση πευκου η κοπη εγινε με τις κανονικες συνθηκες...
για ολα τα μεγεθη, καλο ειναι να μην βγαζουμε τον φλοιο γιατι θα αρχισει αμεσως ρωγμες,
ομως επειδη ειναι χειμωδης δεντρο με παχια φλουδα εισχωρουν στο ξυλο χυμοι με αποτελεσμα
να χρωματιζει το ξυλο αποχρωση μαυρου...ειναι ενα προβλημα που δεν μπορεσα να το λυσω..

[παυλος]

εγω παλι δεν καταλαβα τι λεει.το ενα ειναι 160 το αλλο 40 και εχουν ιδιο βαρος.

ας πουμε οτι το 40 το μασιφ ειναι 1μ βγαζει =10 κιλα.

το 160 το ξυλο και τι ξυλο ποσσο βγαζει στο μετρο=χ

αρα τριχορδος γεωργαλας χ σκυλαδικα πλιακωνης δια φλαμενκο στελιο προς συνημιτονο ζαρκαδα=ριζα καπα.
                                                                                                                                                                        στοπ.

[Μαρία Γ.]

φυσικη ξηρανση πευκου η κοπη εγινε με τις κανονικες συνθηκες...
για ολα τα μεγεθη, καλο ειναι να μην βγαζουμε τον φλοιο γιατι θα αρχισει αμεσως ρωγμες,
ομως επειδη ειναι χειμωδης δεντρο με παχια φλουδα εισχωρουν στο ξυλο χυμοι με αποτελεσμα
να χρωματιζει το ξυλο αποχρωση μαυρου...ειναι ενα προβλημα που δεν μπορεσα να το λυσω..

Σε μερικα εβγαλα το φλοιο και εγιναν πολλες ρωγμες
σε αυτα που δεν τον εβγαλα εγινε αυτο με τους χυμους...
μονο σε πευκο αυτα στα αλλα ειδη ξυλου ολα καλα...

[ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ]

εγω παλι δεν καταλαβα τι λεει.το ενα ειναι 160 το αλλο 40 και εχουν ιδιο βαρος.

ας πουμε οτι το 40 το μασιφ ειναι 1μ βγαζει =10 κιλα.

το 160 το ξυλο και τι ξυλο ποσσο βγαζει στο μετρο=χ

αρα τριχορδος γεωργαλας χ σκυλαδικα πλιακωνης δια φλαμενκο στελιο προς συνημιτονο ζαρκαδα=ριζα καπα.
                                                                                                                                                                        στοπ.

ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ τρελο αγορι μια ζωη ακαταλαβιστικα............................το ιδιο εκανε κι ο Αινσταιν

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Κανονικά , ἡ ἀποφλοίωση τοῦ ξύλου , πρέπει νά γίνεται ἀμέσως μετά τό κόψιμό του , διότι , ἀκριβῶς κάτω ἀπό τόν φλοιό , ὑπάρχει τό κάμβιο , ἕνας λεπτός ὑμένας πού περιτυλίγει τό κυρίως ξύλο , πολλές φορές ὁρατός καί μέ γυμνό ὀφθαλμό σέ διάφορα εἴδη ξύλων , μέσω τοῦ ὁποίου ἀνεβοκατεβαίνουν οἱ χυμοί τοῦ δένδρου . Ἀμέσως μετά τό κόψιμο , δηλαδή τήν θανάτωση τοῦ δένδρου , εἰσορμοῦν οἱ μικροοργανισμοί γιά νά τραφοῦν ἀπό τό πτῶμα , ὅπως κάνουν καί στά ζῶα . Ὁ στόχος τους εἶναι τό κάμβιο μέ τούς χυμούς , ὅσοι ὑπάρχουν , καί μαζί μ' αὐτό τρώγουν καί τό ξύλο .
Ἡ φυσική ξήρανση γίνεται , ὅπως ἔχω ἀκούσει , σέ βορεινό ὑπόγειο , ἀφοῦ κολληθοῦν στά σόκορα κομμάτια ἐφημερίδας ( 1 φὐλλο στό κάθε σόκορο ) , χρησιμοποιῶντας γιά κολλητική οὐσία ἀλεύρι μέ νερό ( ἴσως βάζοντας καί λίγη ἀτλακόλ ) . 

[Μαρία Γ.]

Θα το δοκιμασω λαμπρο και θα γραψω εντυπωσεις
θα περασει καιρος βεβαια,με ενδιαφερει πολυ το θεμα αυτο,την πρωτη φορα με το πευκο δεν τα πηγα καλα.
ακομη θα πειραματιστω και με τον τροπο που λεει ο giorikas σελιδα 9.!!

[Μαρία Γ.]

πριν 4 μερες εκανα μια δοκιμη με αμυγδαλια πηρα δυο κομματια ξυλο περιπου 10 ποντους διαμετρο επι 40 ποντους μηκος ,ειναι χυμωδες ξυλο η αμυγδαλια αν πετυχει το κολπο κανει και για πολλα ειδη ξυλου..
τα καθαρισα και στα σοκορα εβαλα εφημεριδα την κολλησα με αλευρι νερο και ατλακολ...στο τι θα γινει θα
τα πουμε το καλοκαιρι,να ειμαστε σιγουροι στο τι εγινε και πως πρεπει να γινεται...ειναι σε αεριζομενο και σκιερο μερος...

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Μαρία καλημέρα ,
ἐλπίζω ἡ ἀμυγδαλιά αὐτή νά κόπηκε τώρα , τόν χειμῶνα ( κανονικά , ὅπως λένε οἱ παλιοί , πρέπει Γενάρη μέ τήν " λίγωση " τοῦ φεγγαριοῦ , δηλαδή ὅταν τό φεγγάρι εὶναι ἀπό τήν πανσέληνο καί μετά ) , νά κοπῆ . Ἐπίσης , μόλις κόψουμε τό δένδρο ἤ τό κλαδί , τό ἀφήνουμε μιά τοὐλάχιστον ἡμέρα νά τρέξουν τά ὑγρά του καί ὕστερα κολλοῦμε τήν ἐφημερίδα , ἀλλιῶς πῶς θα τρέξουν ; Ἔχω δεῖ μουριά πού ἔκοψα ( χειμῶνα ) καί τήν ἄφησα ὄρθια λίγες ὧρες μέχρι νά τήν φορτώσω , τά ὑγρά τρέξανε ἀπό κάτω ρυάκι.........

[Μαρία Γ.]

Σε ευχαριστω κυριε Λαμπρο πολυ σημαντικες οι πληροφοριες..
η αμυγδαλια κοπηκε στην χαση του φεγγαριου φεβρουαριο ομως
θα δουμε..
Σκεφτομαι να κανω το ιδιο και στην ελια μια και την δουλευω πολυ!!
η ελια ειναι αειθαλης ομως  και απο πριν που την εκοβα τυχαια και δεν τηρουσα κανενα νομο
οι ρωγμες ηταν ελαχιστες..

[Μαρία Γ.]

Δυστυχως δεν πετυχε,ηταν σε σκιερο μερος καλος αερισμος καθολου ηλιος και κανανε ρωγμες. υπαρχει ο τροπος τωρα με το βαρελι και το νερο ομως εχει περιορισμενο μηκος και πλατος το βαρελι. οταν ειναι μεγαλα και πολλα το βαρελι δεν χωραει.!!
θα  δουμε θα το παλεψουμε...