σχεδιασμος-κοψιμο ηχητικης οπης-ροζετας

[αποστολης τ]

για αυτη την φωτο μιλαω

[Vagges2010]

Αποστόλη έχω φτιάξει στόκο με σκόνη ξύλου και ξυλόκολλα PVA, Titebond, εποξεική και κυανοακρυλική.
1. Με PVA ο στόκος στο τρίψιμο όταν ξεσταθεί γίνεται σαν τσίχλα και κολλάει.
2. Με Titebond η συμπεριφορά στο τρίψιμο είναι αρκετά καλή
3. Με εποξεική τρίβεται πολύ δύσκολα.
4. Με κυανοακρυλική, είδικά για αυτό που δείχνεις στην φωτό νομίζω ότι είναι η ιδανική λύση. Στεγνώνει πολύ γρήγορα και τρίβεται πολύ καλά. Η διαδικασία είναι γεμίζω το κενό με σκόνη την πιέζω καλά και ρίχνω από πάνω την κόλλα για να ποτίσει την σκόνη.

[ουσακ]

θα συμφωνήσω σχετικά με τον τρόπο της κυανοακρυλικής που περιγράφηκε παραπάνω αλλα θέλω να προσθέσω κάτι που δεν αναφέρθηκε στο άρθρο. όσο πιο μικρό εμβαδόν τρύπας τόσο πιο πολλά πρίμα  προσθέτουμε στο όργανο. όσο μεγαλύτερη τρύπα τόσο πιο μπάσο και σκάσιμο προσθέτουμε.

[ΚαΠα]

θα συμφωνήσω σχετικά με τον τρόπο της κυανοακρυλικής που περιγράφηκε παραπάνω αλλα θέλω να προσθέσω κάτι που δεν αναφέρθηκε στο άρθρο. όσο πιο μικρό εμβαδόν τρύπας τόσο πιο πολλά πρίμα  προσθέτουμε στο όργανο. όσο μεγαλύτερη τρύπα τόσο πιο μπάσο και σκάσιμο προσθέτουμε.

Υπάρχει κάποια τεκμηρίωση για την άποψη αυτή ή είναι εμπειρικό αποτέλεσμα?

Γιατί έχω ακούσει από διάφορους οργανοποιούς ότι συμβαίνει το αντίθετο;
Δηλαδή
μικρή τρύπα = μπάσα
μεγάλη τρύπα = πρίμα

[Κοῦρος]

θα συμφωνήσω σχετικά με τον τρόπο της κυανοακρυλικής που περιγράφηκε παραπάνω αλλα θέλω να προσθέσω κάτι που δεν αναφέρθηκε στο άρθρο. όσο πιο μικρό εμβαδόν τρύπας τόσο πιο πολλά πρίμα  προσθέτουμε στο όργανο. όσο μεγαλύτερη τρύπα τόσο πιο μπάσο και σκάσιμο προσθέτουμε.

Υπάρχει κάποια τεκμηρίωση για την άποψη αυτή ή είναι εμπειρικό αποτέλεσμα?

Γιατί έχω ακούσει από διάφορους οργανοποιούς ότι συμβαίνει το αντίθετο;
Δηλαδή
μικρή τρύπα = μπάσα
μεγάλη τρύπα = πρίμα

Παναγιώτη,
νομίζω ότι ο ουσάκ έχει δίκιο ως προς το ότι όσο μεγαλύτερη είναι η τρύπα τόσο πιο μπάσο ήχο βγάζει. Από την άλλη δεν έχω ξανακούσει ότι το σκάσιμο επηρεάζεται και από μεγαλύτερο εμβαδόν τρύπας (ακόμα δεν έχω προσδιορίσει από τι επηρεάζεται).

Προσπαθώντας να εξηγήσω κάποια στιγμή τη σχέση πρίμου-μπάσου με το μέγεθος της τρύπας (ας με διορθώσουν αν κάνω λάθος οι έχοντες περισσότερες θεωρητικές γνώσεις επί της φυσικής) κατάλαβα ότι ο πρίμος (οξύς) ήχος έχει μικρότερο μήκος κύματος και μεγαλύτερη συχνότητα. Το αντίθετο συμβαίνει με τον μπάσο (βαθύ) ήχο.
Μια μικρή τρύπα λοιπόν "κόβει" περισσότερες μπάσες συχνότητες καθώς δεν επιτρέπει να περάσει ήχος με μεγάλο μήκος κύματος απ' όλες τις κατευθύνσεις. Αντιθέτως σε μεγάλη τρύπα μαζί με τις πρίμες περνάνε και πολύ περισσότερες μπάσες συχνότητες οπότε ο συνολικός ήχος μπασάρει.

[ΚαΠα]

Τριαντάφυλλε κατά βάση, ο ήχος που βγάζει ένα χορδόφωνο όργανο με αντιχείο βασίζεται βέβαια στους νόμους της Φυσικής (αντιχείο Helmholz) που μπορούν να δώσουν και μετρήσεις στην πράξη. Δες και παλαιότερη συζήτηση στο φόρουμ εδώ όπου το μέλος moytro δίνει μετρήσεις για το δικό του όργανο με διαφορετικό μέγεθος τρύπας. Το αποτέλεσμα των μετρήσεων δείχνει ότι μεγαλώνοντας την τρύπα αυξάνει η συχνότητα συντονισμού του αέρα.

Βέβαια το συνολικό  αποτέλεσμα και τελικά την ποιότητα του κάθε οργάνου φαίνεται να την δίνει ο συνδυασμός των διαφόρων συχνοτήτων στις οποίες συντονίζονται (δονούνται) όλα τα επιμέρους στοιχεία (αέρας, καπάκι, πλάτη, μπράτσο). Και άρα το επόμενο λογικό ερώτημα είναι «ποια είναι η συνταγή που δίνει το τέλειο αποτέλεσμα»? Μάλλον αυτό είναι κάτι που ψάχνουν διαρκώς οι κατασκευαστές και ο καθένας καταλήγει στα δικά του συμπεράσματα. Το πώς όμως επιτυγχάνεται αυτό με τα διαφορετικά κάθε φορά ξύλα…. είναι μια καλή άσκηση για κάθε οργανοποιό!!!

[Κοῦρος]

Παναγιώτη,
το διάγραμμα του Ευάνθιου (moytro) είναι αδιαμφισβήτητο.

Με την ευκαιρία, ρώτησα και το δάσκαλό μου ο οποίος μου είπε ότι "όσο ανοίγει η τρύπα το δικό μου αυτί ακούει πιο πρίμο ήχο" και με προέτρεψε να κάνω ένα πολύ απλό πείραμα κατά το οποίο να αυξομειώνω το άνοιγμα της τρύπας του μπουζουκιού μου με ένα χαρτόνι και να χτυπάω με το δάχτυλο το καπάκι.

Εκεί φάνηκε πραγματικώς ότι έχω άδικο καθώς όταν έκλεινα εντελώς την τρύπα ο ήχος "πνιγόταν" εντελώς ενώ ανοίγοντάς την σταδιακώς ο ήχος καθάριζε και γινόταν πιο λαμπρός και πιο οξύς.

Αυτό όμως που μου έκανε ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση ήταν η μεγάλη αλλαγή χροιάς του ήχου με την αυξομείωση του εμβαδού της τρύπας.

[αποστολης τ]

να προσθεσω οτι για το σκασιμο παιζει ρολο και το βαθος του σκαφους,σε ενα σκαφος με μικρο βαθος εχουμε σκασιμο αλλα μικρη διαρκεια.