Φίλε Γιάννη , τίς δοῦγες τίς μούλιασα παραπάνω ἀπό 24 ὥρες , εἶχαν γίνει σάν λάστιχα . Λύγιζαν εὐκολώτα-τα ἕως καί 140 - 150 μοῖρες . Ἀλλά μετά τίς 90 μοῖρες ἄνοιγαν . Ἐσύ δέν ἀντιμετώπισες αὐτό τό πρόβλημα γιατί , ὅπως εἶπα χθές , στά μπουζούκια οἱ δοῦγες λυγίζουν τό πολύ ἕως 50 , ἄντε 60 μοῖρες !!!
Τέλος πάντων . Δέν ξέρω ὁ κ. Φρονιμόπουλος πῶς τό ἀντιμετώπισε , ἀλλά καί ποῦ νά τόν βρῶ νά τόν ρωτήσω ; Ἁπλῶς ἐλπίζω μέ τό τρίψιμο νά φύγουν τά πολλά ξέφτια . Σίγουρα κάτι θά φαίνεται .
............................
Συνεχίζοντας τήν κατασκευή , τήν ἑπομένη ἡμέρα , ἀφοῦ στέγνωσε ἡ πρώτη μονοκόμματη δούγα σφιγμένη ἐπάνω στό καλούπι , τήν ἔβγαλα απ' αὐτό γιά ἐπεξεργασία .
Ἡ ἐπεξεργασία εἶναι νά τριφτῆ σέ μεγάλο γυαλόχαρτο πού εἶναι προσαρμοσμένο σέ ἐπίπεδη ἐπιφάνεια , ἀπό τήν πλευρά πού θά δεχθῆ τίς ἑπόμενες δοῦγες :
........ὥστε νά πατάη σωστά σέ ἀπόλυτα ἐπίπεδη ἐπιφάνεια :
Στήν συνέχεια κόλλησα τίς δύο ἄκρες της στίς ἀντίστοιχες θέσεις τους στόν τάκο , χρησιμοποιῶντας 2 σφῆνες ὅμως , λόγω τοῦ στενόφαρδου σχήματος τοῦ τάκου , πού ἔτσι ἔγινε " παραλληλεπίπεδος " :
[ Invalid Attachment ]
Συνεχίζεται.........