Φίλε Μιχάλη , τό πάχος τοῦ σκάφους στά σκαφτά ὄργανα δέν εἶναι τό ἴδιο σ' ὅλες τίς περιοχές του . Στά " μάγουλα " εἶναι 2,5 - 3 χιλ. , ἀλλά ὅσο πηγαίνουμε πρός τόν πάτο ( περίπου 2 - 3 ἑκ. πρίν ἀπ' αὐτόν ) ἀρχίζουμε καί τό ἀφήνουμε ( σταδιακά ) χοντρύτερο . Στό πάτο του καί σ' ὅλη τή νοητή "λωρίδα" πού ἀρχίζει ἀπό τήν ἔνωση μέ τό μάνικο καί καταλήγει στήν πίσω καμπούρα , ἐκεῖ πού κάνει γωνία καί ἀνεβαίνει , τό πάχος του μπορεῖ νά φθάνη ἕως 8 ἤ καί 10 χιλ. , πού σταδιακά , ὅσο ἀνεβαίνουμε πρός τά χείλη του , μικραίνει . Αὐτή ἡ νοητή "λωρίδα" φαντάσου την σάν δύο στενόμακρες περιοχές φάρδους 2 - 3 ἑκ. , σάν δύο "λωρίδες", μία ἀπό τήν κάθε πλευρά τῆς στρογγυλεμένης κατά μῆκος "κόψης" τοῦ σκάφους . Ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο ἀφήνουμε περισσότερο πάχος σ' αὐτές τίς δύο "λωρίδες" , εἶναι γιά νά ἐξισορροπεῖται ἡ τάση τῶν χορδῶν καί νά μήν σπάση τό ὄργανο . Αὐτό τό κάνουμε σ' ὅλα τά σκαφτά ὄργανα .
Ἐπίσης , στό πίσω μέρος τοῦ σκάφους , ἐκεῖ πού κολλοῦμε τόν χορδοκράτη καί πρός τά κάτω , ὅλη αὐτή τήν περιοχή μπορεῖς νά τήν κάνης ἐπίσης χοντρούτσικη ( 8 χιλ. καί νά λεπταίνη πρός τά δεξιά καί ἀριστερά , ἐκεῖ πού θά πάρη στροφή τό τοίχωμα πρός τά "μάγουλα" ) , ἀφ' ἑνός ἐπειδή εἶναι σόκορο καί μαλακό ξύλο καί χρειάζεται περισσότερο πάχος , καί ἀφ' ἑτέρου ἐπειδή δέν ἐπηρεάζεται ὁ ἦχος ἀπό τό πάχος σ' ἐκείνη τήν περιοχή .
Ἐπίσης , στήν περιοχή τῶν χειλέων τοῦ σκάφους , τό ἀφήνουμε λίγο παχύτερο σέ βάθος 5 χιλ. , γιά νά πατήση καλύτερα τό καπάκι . Ἄν ὅμως τό κάναμε ὡς ἐπάνω 3 χιλ. , πρέπει νά κολλήσουμε ἐσωτερικά ἕνα λεπτό ξυλάκι γιά νά παχύνουν τά χείλη .
Ἐλπίζω νά ἔγινα κατανοητός.
