Ιωσήφ , Μάνο , Δημήτρη , Λάμπρο , Στέλιο , σας ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις και τα σχόλια . Μάνο ο όρος μπαγλαμούτι έγραψε ( και κατοχυρώθηκε – θεώρησε τον εαυτό σου νονό ! ) . Ως αναφορά το τεχνικό θέμα με την κλίση , μέγεθος , σχήμα του καράολου , ακολούθησα απλώς την παρακάτω σκέψη : αφού στοχεύω σε μικρότερο κόστος και βάρος η λύση είναι στριφτάρια . Από κει και πέρα δούλεψε απλώς η παρατήρηση ( αγοράζοντας χορδές από τον Μαυρομουστάκη προ μηνός είδα πως είναι το καράολο στο σάζι ) και η σκέψη ότι λίγο παραπάνω κλίση και απόσταση μεταξύ των κλειδιών δεν θα έχουν αρνητικό αποτέλεσμα ( ίσως μόνο από καλαισθητική άποψη ) . Η μεν κλήση ( ίσως πιο μεγάλη από το κανονικό ) εξασφαλίζει την βεβαιότητα ότι οι χορδές δεν θα «μπερδεύονται» μεταξύ τους η δε μεγαλύτερη απόσταση στριφταριών την πιο εύκολη πρόσβαση μεταξύ των για το κούρδισμα . Τώρα για τις τάσεις , που αναφέρει και ο Γιάννης ( ωσαύτως τον ευχαριστώ , που ασχολήθηκε ) , καθώς επίσης για την ποιότητα και την καταλληλότητα της βερικοκιάς – είπαμε ότι «ερασιτεχνούμεν αεί διδασκόμενοι» !!! Οφείλω εδώ και μια απάντηση στον Στέλιο , για την παρατήρηση που εδέχθην : Ποια είναι η μόνη εξήγηση να υπάρχει ένα δράπανο πάγκου ευρισκόμενο στο πάτωμα μέσα στην κουκούλα του αντί να είναι στο πάγκο και ετοιμοπόλεμο ; Δεν είναι δικό μου – το εδανήσθην από συνάδελφο στην δουλειά , γιατί αυτές οι τρύπες στο καράολο με το απλό τρυπάνι όσο και να προσέξεις όλο και βγαίνουν στραβές και όταν το κάθε οργανάκι το φτιάχνεις και λίγο διαφορετικό δεν έχει νόημα η κατασκευή κάποιας βοηθητικής πατέντας ( όπως αυτές που επαρουσιάσθησαν προσφάτως ) . Επομένως είμ’ αθώος κύριε πρόεδρα !!!
Τελευταια στιγμη ειδα και τα σχολια του Παυλου και του Κωστα .Thank you too .
Επιστροφή στο θέμα λοιπόν : από Δευτέρα ως Τετάρτη ολοκληρώθηκαν όλα τα «περιφερειακά» – ταστιέρα , χάραγμα , χορδοκράτης και αντίστοιχη καλύπτρα , μαξιλάρι , καβαλάρης , στριφτάρια , ροζέτα κόλλημα καπάκι , κορδόνι τα οποία και παρουσιάζονται παρακάτω :
