η κιθάρα τέλειωσε (χωρίς βερνίκια) με διαδικασίες κατεπείγοντος, προκειμένου να την πάω για τεστ (παίζαμε την παραμονή):
22 προς 23/12 μέσα στη νύχτα (03:00) κολλήθηκε ο καβαλάρης
23 προς 24/12 επίσης νυχτιάτικα (02:00) μπήκαν χορδές και κουρδίστηκε να "τραβήξουν" λίγες έστω ώρες,
24/12 πρωϊ (11:00) σεταρίστηκε (12άρες phosphor bronze) και αργότερα την ίδια μέρα (15:00) όχι μόνο πήρε "το βάπτισμα του πάλκου", αλλά έβγαλε και όλο το πρόγραμμα.
Οι δε κιθαρίστες (δύο ήταν, ο "κανονικός" του σχήματος κι ένας φίλος που ήρθε για το τεστ κι έμεινε) ήθελαν να φύγουν μαζί της.
Όπως καταλαβαίνετε γελάνε και τα αυτιά μου.
τελικά το pin της Σολ πήγε εκεί που αυτό ήθελε.
σήμερα την παίρνω από τον λουστραδόρο.
Για την ιστορία, να πω ότι στο σετάρισμα δεν πείραξα καθόλου την βέργα: βάζοντας τα τάστα, το μπράτσο ήρθε λίγο "πίσω" (όπως τα μπουζούκια, υποθέτω λόγω του καναλιού της βέργας που αφαιρεί υλικό και "αδυνατίζει" το μπράτσο - γιατί στις άλλες κιθάρες που δεν είχαν βέργα τα τάστα δεν επηρέασαν την καμπυλότητα του μπράτσου). Οι 12άρες χορδές έφεραν το μπράτσο ξανά στην ευθεία και εκτός από το fret crowning δεν χρειάστηκε καμία απολύτως επέμβαση - για αυτό και το σετάρισμα τελείωσε αμέσως (ουσιαστικά μόνο τα κόκκαλα ρύθμισα) και η κιθάρα έβγαλε πρόγραμμα το ίδιο απόγευμα.
Επίσης, σχετικά με μια κουβέντα που είχαμε με τον songless bird (θα τον ειδοποιήσω να το δει): στην τεχνική του Ισπανικού τακουνιού, η γωνία της ένωσης ρυθμίζεται από την κόλληση της πλάτης, με απόλυτη ακρίβεια.
Στη φωτογραφία παρακάτω είναι η "ρίγα" που έρχεται από το μπράτσο (χωρίς ταστιέρα, μόλις βγήκε από το καλούπι) και μου αφήνει κενό 0,8 στον καβαλάρη, όσο ακριβώς ήθελα.
[ Invalid Attachment ]
