ναι φυσικά στέκει, αυτή είναι η "αρχή" βάσει της οποίας προσπαθούμε να πετύχουμε τον βέλτιστο συνδυασμό.
Εκτός από τη μάζα, νομίζω παίζει ρόλο και η πυκνότητα του υλικού. Με κάθε επιφύλαξη το λέω, δεν ξέρω καν πως συνδέονται η μάζα με την πυκνότητα (και να το ψάξω μάλλον δεν θα καταλάβω και πολλά σε πρακτικό επίπεδο

), απλώς νοιώθω ότι π.χ. μπουζούκι χωρίς κόκκαλο δεν θα ακουγόταν σαν μπουζούκι, και ας ήταν στο ίδιο βάρος ο καβαλάρης.
Το κόκκαλο μπαίνει επίσης για προστασία από τις χορδές που όσο να πεις "σκάβουν" το ξύλο.
Αν θυμάσαι στην resonator (μιας και την θυμήθηκα νωρίτερα) είχα ψάξει λίγο τα υλικά στον καβαλάρη (σφεντάμι, έβενο, κόκκαλο), μήνυμα #107
http://www.luthier.gr/index.php?topic=2967.msg55326#msg55326και είχα καταλήξει σε σφεντάμι για πιο "round" ήχο, σύμφωνα και με την προτροπή του Woodman που μου σύστησες.
Το ίδιο συμβαίνει και εδώ, το κόκκαλο "σκληραίνει" ελαφρώς τον ήχο (όπως στο μπουζούκι που έλεγα αλλά εκεί το θέλουμε μάλλον αυτό το χρώμα) παρότι η διαφορά βάρους είναι μόλις ένα γραμμάριο (9 ο "σκέτος", 10 αυτός με το κόκκαλο, δες την φωτό στην ζυγαριά παραπάνω).
"Πεδίο δόξης λαμπρό" ανοιγεται μπροστά μας, όρεξη να 'χεις να φτιάχνεις και ν' αλλάζεις καβαλάρηδες.