Δημήτρη τρεις φορές έκανα τέτοιο καράολο, το ένα με "μικρά" κλειδιά (αξον. αποστάσεις 23 χιλ.). Οντως βολεύουν καλύτερα τα μακρύτερα κλειδιά (35 χιλ.) αλλά μπορεί και να μην ταιριάζουν σε μπαγλαμά γιατί μεγαλώνουν σχετικά πολύ το μήκος του καράολα.
Υπάρχει μια "εναλλακτική" τοποθέτηση όπου οι έξι άξονες δεν ισαπέχουν, αλλά μπαίνουν "ανα δύο" (δες φωτο) - αλλά δεν παίζει κανένα σπουδαίο ρόλο στην ευκολία / δυσκολία αλλαγής χορδών, νομίζω είναι μόνο για αισθητικούς λόγους. Το πολύ πολύ να δεχτείς ότι αν χρησιμοποιήσεις κλειδιά 35 χιλ. αφήνεις λίγο παραπάννω χώρο στα"ακραία", αλλά ταυτόχρονα περιορίζεις τα "μεσαία". Σε κάθε περίπτωση ο τρόπος περάσματος χορδών διαφέρει από τον "πλακέ" καράολα, εδώ πρέπει να σημαδεύεις από μακριά.
[ Invalid Attachment ]
Για να μην μπλέκουν οι χορδές με το καράολο κατά την "εισαγωγή" τους στη σχισμή νομίζω ότι θέλει αρκετό σκάψιμο. Επίσης πρέπει αφενός η κλίση του καράολα να είναι σχετικά μικρή (σημαντικό) και αφετέρου ο άξονας του πρώτου κλειδιού να απέχει από το μαξιλάρι min 4-5 εκ. (κατά την δική μου γνώμη), πράγμα που "μακραίνει" κι άλλο το καράολο βέβαια.
Και "κανονικό" καράολο με δύο σχισμές να κάνεις (τύπου κλασικής κιθάρας) πάλι υπάρχει περίπτωση να βρίσκουν οι χορδές, ειδικά οι ακραίες που έχουν έντονες στροφές από την άκρη προς το κέντρο προκειμένου να μπουν στις σχισμές (εμένα μου συνέβη με την πρώτη κιθάρα). Επίσης παίζει ρόλο και τι κλειδιά χρησιμοποιείς - πού έχουν την τρύπα στον άξονα δηλαδή, αν είναι στο κέντρο ή προς την άκρη. Βολεύουν τα κλειδιά με δυό τρύπες και χωρίς "πατούρα" στον άξονα (ούτως ή άλλως αυτά είναι για 'παραδοσιακό" πλακέ καράολα).
Γενικά πρέπει μάλλον να φτιάξει κανείς κανα δυο τέτοιους καράολες για να βρει το"βηματισμό" του.
Ο πρώτος που έκανα ήταν τραγικός, γι αυτό δεν έχω και φωτογραφίες.
