Το λοιπόν, βρίσκομαι στην απαρχή του δεύτερου οργάνου μου. Εχω ολοκληρώσει (σχεδόν) το σκάψιμο του σκάφους. Οι τελικές διαστάσεις του είναι 20Χ13Χ9 (μηκος/πλάτος/βάθος). Το ξύλο είναι οξιά, το ξεκίνησα στις διακοπές του Πάσχα δοκιμαστικά, ξεκινώντας από καυσόξυλο διετίας με μεγάλα σκασίματα στα άκρα, τα οποία αφαίρεσα. Νομίζω ότι παρότι το άρχισα δοκιμαστικά, τελικά βγήκε υπεράνω των προσωπικών μου προσδοκιών. Θελω όμως και τη γνώμη σας, ως εμπειροτέρων.
Τα ερωτήματά μου είναι τα εξής:
1) ποιες διαστάσεις μήκους ταστιέρας θα προτείνατε για το συγκεκριμένο σκάφος; Παρακαλώ πείτε μου διαστάσεις (α) για μεγάλο μπαγλαμά, (β) για μικρό τζουρά/τζουρομπαγλαμά.
2) Κάνουν πήχεις οξιάς για ταστιέρα με κλίμακα περίπου 50 πόντους;
3) Θα χρειαστεί και κόντρα;
Και μερικές φωτό από την πρόοδο εργασίας (2-3 ημέρες)
καταρχάς συγχαρητήρια για τη δουλειά σου, είναι εντυπωσιακή! (συγχαρητήρια και για τον πρώτο μπαγλαμά που ανέβασες αλλού).
Να αρχίσω με μερικά σχόλια που έχουν γραφτεί παλιότερα εδώ σχετικά με την οξιά για να γίνει κουβέντα:
Το "διετίας" δεν μου ακούγεται καλό. Δυο χρόνια είναι λίγα για μουσικό όργανο. Όσον αφορά την "καταλληλότητα της οξιάς σαν μουσικό ξύλο", έχει γίνει εκτενής συζήτηση μέσα στο forum, δεν ξέρω αν την έχεις υπόψη σου. Αν όχι, ψάξε να την διαβάσεις, έχει ενδιαφέρον. Θα προσπαθήσω αργότερα να την βρω. Επίσης λέγεται (δεν έχω ιδία άποψη, ο Κούρος το έχει γράψει) ότι η οξιά είναι κάπως επικίνδυνη για τυχόν σκεβρώματα, και καλό είναι αν την χρησιμοποιούμε, να την τοποθετούμε σε τμήματα του οργάνου που θα είναι "σφραγισμένα" με βερνίκι.
Διαβάζοντας αυτά, εγώ δεν θα έβαζα ταστιέρα από οξιά, εκτός αν έχεις σκοπό να την βερνικώσεις, πράγμα το οποίο όμως δεν συνηθίζεται, κι όχι τυχαία. Για το σκάφος βέβαια δεν μπορεί να γίνει κάτι, εκτός - λέμε τώρα - αν το ντύσεις εσωτερικά, παρόλο που κι αυτό δεν συνηθίζεται σε σκαφτά, μόνο και μόνο για να περιορίσεις τις πιθανότητες να σου ανοίξει κάπου λόγω ανεπαρκούς χρόνου ξήρανσης. \
Για το μήκος της κλίμακας δεν υπάρχουν πρότυπα (standards), ειδικά σε μικρότερα όργανα γίνονται πολλοί πειραματισμοί. Πέρα από την αισθητική (η ταστιέρα να είναι τόσο μεγάλη ώστε να "ισορροπεί" το μακρύ σκάφος με ένα αντίστοιχα μακρύ μανίκι) που είναι προσωπική υπόθεση, για μένα έχει σημασία τι χορδές θα βάλεις - δεν υπάρχει και μεγάλη ποικιλία στο εμπόριο. Από δική μου εμπειρία σε παρόμοια "ψαξίματα" (για κούρδισμα ρε λα ρε), οι συνηθισμένες διατομές χορδών μπαγλαμά (0.09) αντέχουν μέχρι 38-39 εκ. κλίμακα. Για μεγαλύτερη και μέχρι 42 max, πρέπει να βάλεις λεπτότερες (0.08). Αν βρεις 0.07 ίσως μπορείς να μακρύνεις κι άλλο την κλίμακα (χύμα δεν βρήκα, υπάρχουν σε σετ για ταμπουρά ή σάζι, όμως αυτό που πήρα έγραφε 0.07 αλλά ήταν 0.08).
Για ακόμα μεγαλύτερη κλίμακα (δοκίμασα 47 εκ.) οι χορδές του μπαγλαμά στην οκτάβα του μπαγλαμά σπάνε, οπότε πας αναγκαστικά σε χορδές τζουρά (0.10) αλλά με κούρδισμα στην οκτάβα του μπουζουκιού, οι οποίες όμως έτσι αναγκαστικά θα κουρδίσουν κάπως "χαλαρά", πράγμα το οποίο εμένα τουλάχιστον δεν μου αρέσει. Άλλοι το δοκίμασαν και έμειναν ευχαριστημένοι (πρόχειρα θυμάμαι ότι sakkalis και tsipis έχουν φτιάξει όργανα με τέτοιες "ενδιάμεσες" κλίμακες). Από 55 εκ. και πάνω, οι χορδές του τζουρά ακούγονται ικανοποιητικά (στην οκτάβα του μπουζουκιού και πάντα ρε λα ρε). Προσωπικές απόψεις.
Όσο για την κόντρα, εξαρτάται προφανώς από το μανίκι και την κλίμακα. Εγώ βάζω συχνά, ειδικά σε κλίμακες >36 εκ., εκτός αν έχω κανένα καλό μανίκι με σωστά νερά (σκαφτούς μπαγλαμάδες όμως έχω φτιάξει μόνο "ολόσωμους", οπότε τα νερά δεν ταιριάζουν πάντα όπως αν το μανίκι "χτίζεται" χωριστά).
Φτιάξε κι ένα τέτοιο, τίποτα δεν είναι, για να στερεώνεις το σκάφος να δουλεύεις άνετα.
[ Invalid Attachment ]
