Οδηγός βερνικιών

[Popeye]

Να σε ευχαριστήσω και εγώ με την σειρά μου φίλε sforanjo, είσαι πραγματική εγκυκλοπαίδια,όποτε μπορείς να απαντήσεις στήν απορία του kostaslaouto,γιατί είναι και δικιά μου απορία και επίσης να κάνω κάποιες ερωτήσεις:1,To feld pad είναι τσόχα; και που την βρίσκουμαι.2, Το sanding-buffing χρησιμοποιήτε πρίν το rubing-polishing, η pumice kai rottenstone σε τι άλλο είδος βερνίκι χρησιμοποιήτε
3,το sanding-buffing στήν γομαλάκα δουλεύται,και σε ποια άλλα βερνίκια χρησιμοποιούνται οι τεχνικές που αναφέρεις όπως τρίψιμο με σαπουνόνερο και ειδικά γυαλόχαρτα,που βρίσκουμαι γυαλόχαρτα για wet-sanding και φελλούς (είμαι Αθηναίος)
Κάτι τελευτέο, τι βιβλία προτείνεις γενικά για τα βερνίκια,τα λαδιά, τα κεριά και για τα βερνίκια οργανοποιοίας, είται είναι γραμμένα στα Ελληνικά είται στα αγγλικά.
Συνέχισε το έργο φίλε και να είσαι καλά.   

[Sforzando]

Περί Βενζόης (για την ερώτηση του φίλου Κώστα)

   Η Βενζόη είναι ένα είδος ρητίνης που εξάγεται από τα φυτά-θάμνους storax  ,κυρίως στην Σουμάτρα, Ινδία. Διαλύεται σε  οινόπνευμα αφήνοντας κάποια υπολείμματα ,εάν θερμανθεί το οινόπνευμα σε λουτρό νερού ,όπως κάνουμε στην ψαρόκολλα  πετυχαίνουμε καλύτερη διάλυση(προσοχή! όχι σε ανοικτή φλόγα γιατί το οινόπνευμα είναι πολύ εύφλεκτο αλλά μόνο σε μπαιν-μαρί). Η Βενζόη προστίθενται σε μικρές ποσότητες μόνο όταν φτιάχνουμε βερνίκια από άλλες φυσικές ρητίνες. Στην μέθοδο της γομαλάκας με την μπάλα ,μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν γυαλιστικό ,μετά το πλήρες στέγνωμα όλων των στρώσεων ,εμποτίζουμε μια φρέσκια μπάλα με βενζόη που έχει διαλυθεί πλήρως σε οινόπνευμα και με πολύ ελαφρύ χέρι περνάμε την επιφάνεια. Επίσης να αναφέρουμε πως η Βενζόη είναι αδιάλυτη σε τερεβινθίνη.

[Sforzando]

(Για τις ερωτήσεις του φίλου Νίκου)
   
   Ναι το felt-pad είναι τσόχα, αυτό που λέμε κετσέ(πεπιεσμένο μαλλί).Έχω χρησιμοποιήσει και αυτό που βρίσκουμε σε καταστήματα εργαλείων, τα λεγόμενα τσοχάκια   που τα κολλάμε στα πόδια των επίπλων για να μην γδέρνουν το πάτωμα. Νομίζω ,πως και τώρα κυκλοφορεί μια συσκευασία ,η οποία εκτός από τα στρογγυλά τσοχάκια περιέχει και ένα μεγαλύτερο παραλληλόγραμμο φύλλο ,που μπορεί κανείς να κόψει σε οποιοδήποτε διάσταση και να κολλήσει σε τάκο από ξύλο.

   Το sanding και το rubbing είναι όροι που αναφέρονται αμφότεροι στο τρίψιμο των επιφανειών με πολύ λεπτά γυαλόχαρτα ή αποξεστικά, το buffing και polishing αναφέρονται στην διαδικασία γυαλίσματος με τα ανάλογα υλικά(κεριά, πάστες, αλοιφές, υγρά)κ.λπ. Βέβαια ,buffing-polishing, κάποιοι πετυχαίνουν και με χρήση όλο και πιο λεπτών αποξεστικών, για παράδειγμα ένα αποξεστικό βαθμού 12.000 μπορεί να δώσει μια γυαλάδα αν δεν κάνω λάθος περί το 50%.

   Τις σκόνες pumice και rottenstone τις έχω χρησιμοποιήσει με επιτυχία σε βερνίκια νίτρου, στην μέθοδο της γομαλάκας δεν είναι απαραίτητη η διαδικασία sanding-buffing ,παραδοσιακά οι λουστραδόροι μόλις πετύχουν την γυαλάδα που θέλουν(ύστερα από αρκετά χέρια) ,αφήνουν τις στρώσεις της γομαλάκας να στεγνώσουν και να σκληρύνουν πλήρως ,σαν τελικό χειρισμό ακολουθούν το λεγόμενο spiriting-off,δηλαδή βρέχουν μια φρέσκια μπάλα( ή ακόμη και ένα κομμάτι μαλακό βαμβακερό ύφασμα ) με λίγο οινόπνευμα και περνάνε την επιφάνεια με κινήσεις κατά μήκος των νερών , κάπως πιο γρήγορα γιατί το οινόπνευμα στεγνώνει γρήγορα. Αυτός ο τρόπος αφήνει μια λεία και αρκετά γυαλιστερή επιφάνεια, όποιος επιθυμεί περισσότερη γυαλάδα χρησιμοποιεί εναλλακτικά την βενζόη όπως προαναφέρθηκε, σαν γυαλιστικό παράγοντα.

   Σχετικά με τα γυαλόχαρτα wet-sanding  νομίζω πως έχει η 3M και στην Ελλάδα υπάρχουν μέχρι 1200 βαθμό. Τα βρίσκουμε ως wet or dry. Για βιβλία, δυστυχώς στην Ελλάδα ,υπάρχει πολύ μεγάλο κενό και τα βιβλία που αναφέρονται σε βερνίκια και χρώματα είναι κυρίως για ζωγράφους, πάντως ένα εξαιρετικό βιβλίο που δανείστηκα και διάβασα πριν χρόνια είναι, αν θυμάμαι καλά, του Κώστα Πλακωτάρη με τίτλο υλικά και τεχνική στην ζωγραφική διακοσμητική, το μεταφέρω με επιφύλαξη γιατί δεν θυμάμαι καλά τον τίτλο, εκδόσεις Φιλιππότη. Στο εξωτερικό σίγουρα υπάρχει κατακλυσμιαία ποικιλία, τέτοια που ό,τι και να προτείνει κανείς θα είναι λίγο.

[ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ]

Τις σκόνες pumice και rottenstone τις έχω χρησιμοποιήσει με επιτυχία σε βερνίκια νίτρου

αυτο μου το κανεις ποιο λιανα ρε φιλε μου Sforzando να το καταλαβω? Ευχαριστω και καλο τριημερο

[Popeye]

Να είσαι καλά φίλε sforanjo.αναμένουμε καινούργιες τεχνικές και τρόπους

[kostaslaouto]

Ευχαριστω για την απαντηση σου ,ευχομαι καλο τριημερο

[Sforzando]

Να είστε καλά παιδιά ,καλό τριήμερο σε όλους με υγεία!

[Sforzando]

   Κωστή αναφέρομαι στην κατεργασία που ακολουθείται μετά την ολοκλήρωση της βερνίκωσης ενός μουσικού οργάνου και αφού έχει στεγνώσει και σκληρύνει συνολικά το βερνίκι. Τον τρόπο αυτό τον έχω αναφέρει και πιο πάνω στην απάντηση No 62, θα αναφέρω όμως και εδώ, μιας και το φέρνει η συζήτηση, κάποια επιπλέον στοιχεία. Καταρχήν , μετά το πλήρες στέγνωμα όλων των στρώσεων του βερνικιού ,(αφήνουμε το λιγότερο μια εβδομάδα- εγώ αφήνω σχεδόν ένα μήνα) ,ελέγχουμε με ελαφρά πίεση του αντίχειρα μας επάνω στην επιφάνεια που έχουμε βερνικώσει και βλέπουμε αν αφήνει σημάδι, εάν δεν αφήνει σημάδι και εάν δεν μυρίζει πια το διαλυτικό, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε στο τρίψιμο(rubbing down).  Το πρώτο τρίψιμο μετά από το πλήρες στέγνωμα ,γίνεται συνήθως με υγρό γυαλόχαρτο τουλάχιστον 400 άρι, επειδή αυτό μαλακώνει το βερνίκι αφήνουμε λίγες μέρες ακόμη.

   Στην συνέχεια έχουμε το κατάλληλο υγρό, συνήθως ένα μπολ με σαπουνόνερο και από την άλλη την κατάλληλη σκόνη(pumice-rottenstone) υπάρχουν πολλά είδη αποξεστικών, το rottenstone  δίνει υψηλότερη γυαλάδα , βρέχουμε το ύφασμα * με σαπουνόνερο και μετά το ακουμπάμε στην σκόνη ,για να κολλήσει επάνω  και αρχίζουμε το τρίψιμο με κυκλικές κινήσεις, έτσι μετά από το pumice μπορεί να ακολουθήσει μια εφαρμογή rottenstone,την εφαρμογή την κάνουμε με κυκλικές κινήσεις . Μετά από κάθε τρίψιμο με σκόνες, καθαρίζουμε την επιφάνεια με ένα στεγνό και μαλακό ύφασμα. Συνήθως για ακόμη μεγαλύτερη γυαλάδα ακολουθεί η επάλειψη κάποιου  γυαλιστού σε μορφή κρέμας ή ακόμη και κάποιου κατάλληλου auto-polishing compound, με χρήση buffing wheel. Η πούδρα pumice υπάρχει σε διάφορους βαθμούς τραχύτητας, από 1f(τραχύς) έως 4f(λεπτός), η πούδρα rottenstone επειδή είναι λεπτότερης κατεργασίας υπάρχει σε ένα βαθμό, ο οποίος είναι αρκετός για να γυαλίσει μια επιφάνεια. Οι πούδρες pumice και rottenstone συγκαταλέγονται στου παλαιού τύπου αποξεστικά-γυαλιστικά, ενώ σήμερα βρίσκουμε και υλικά σε stick που φορτώνονται απευθείας στον αλειφαδόρο (buffing-wheel), κρατώντας το stick καθώς περιστρέφεται ο τροχός.
* Το τρίψιμο μπορεί να γίνει και με ένα felt-pad και για υγρό εκτός από το σαπουνόνερο ,μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και κάποιο rubbing oil.
Γενικώς ξεκινάμε με τα rubbing-compounds και ολοκληρώνουμε με τα polishing-compounds.
Οι σκόνες επίσης μπορούν να ριχτούν στην επιφάνεια σα να "αλατίζουμε".

[Sforzando]

ΒΕΡΝΙΚΙΑ PUR

•Ονομασία βερνικιού και σύσταση: Τα βερνίκια πολυουρεθάνης είναι επίσης γνωστά με τα αρχικά DD αλλά και ως βερνίκια PUR. Τα αρχικά DD προέρχονται από τους όρους  desmophen και desmodur, ο πρώτος όρος χαρακτηρίζει το βερνίκι που αποτελεί τον κορμό του βερνικιού και ο δεύτερος όρος αναφέρεται στον σκληρυντή ή βερνίκι προσθήκης. Σε αυτόν τον τύπο του βερνικιού το desmophen περιέχει μια πολυεστερική ρητίνη και το desmodur περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και άζωτο.

•Σκλήρυνση βερνικιών PUR:  Στα βερνίκια ενός συστατικού ,οι στρώσεις του βερνικιού σκληραίνουν με την επίδραση της υγρασίας που υπάρχει στον αέρα και με την εξάτμιση του διαλυτικού.

•Τρόπος επεξεργασίας βερνικιών PUR:  Τα βερνίκια PUR  μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε αμέσως μετά την εφαρμογή των οδηγιών του κατασκευαστή, με πινέλο αλλά και με πιστόλι ραντισμού.

•Ειδικές συνθήκες επεξεργασίας: Για να πετύχουμε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα στην ποιότητα της δουλειά μας πρέπει απαραιτήτως να τηρήσουμε τα εξής: 1) Η θερμοκρασία στον χώρο που λουστράρουμε δεν πρέπει να είναι κάτω από 20 βαθμούς κελσίου. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για το στρώσιμο του βερνικιού. 2) Η υγρασία μέχρι 65%.

•Σημείο προσοχής: Οι στρώσεις να είναι λεπτές, για αραιωτικό γίνεται χρήση μόνο ειδικού αραιωτικού για βερνίκια PUR. Αποφεύγουμε τις παχιές στρώσεις γιατί οι φουσκάλες θα είναι σίγουρες.

•Χρόνος παραμονής βερνικιού στο δοχείο μας: 8-24  ώρες, υπάρχουν και κάποια βερνίκια PUR  που ο χρόνος τους είναι μόλις λίγα λεπτά.
•Στέγνωμα επιφανειών με βερνίκια PUR: Οι επιφάνειες στεγνώνουν και δεν πιάνουν πια σκόνη μετά από 1-2 ώρες, αλλά για την πλήρη σκλήρυνση του βερνικιού απαιτούνται τουλάχιστον 24 ώρες ,σύμφωνα με τις προαναφερθείσες ειδικές συνθήκες εφαρμογής.

•Χρόνος στεγνώματος για εφαρμογή polishing:  Πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 10-15 ημέρες(ή και περισσότερες) ,για να αποκτήσει το βερνίκι την αντοχή που χρειάζεται για περαιτέρω επεξεργασία με διάφορες χημικές ουσίες.

•Μείωση χρόνου στεγνώματος: Γίνεται μόνο σε συνθήκες  αυξημένης θερμοκρασίας ,( στεγνώνει σε 30 λεπτά στους 150 βαθμούς κελσίου). Αυτό δεν κάνει για εμάς τους οργανοποιούς, πρέπει να αφήνουμε το βερνίκι να στεγνώνει σε κανονικές συνθήκες.

•ΣΗΜΕΙΑ  ΠΡΟΣΟΧΗΣ: Αν έχουμε επιστρώσει τα οργανάκια μας με κάποιο είδος λαδιού απαγορεύεται δια ροπάλου η χρήση βερνικιών πολυουρεθάνης.
•Η επιφάνεια του ξύλου πρέπει να είναι πεντακάθαρη χωρίς σκόνες ,λίπη ,λάδια κ.λπ.
•Η δεύτερη στρώση βερνικιού περνιέται μετά από 24 ώρες.
•Για την βαφή του ξύλου χρησιμοποιούμε χρωματιστά βερνίκια PUR.

•Ιδιότητες επιφανειών που έχουν επεξεργαστεί με βερνίκια PUR: Οι πλήρως στεγνές  επιφάνειες ,επεξεργασμένες με βερνίκια PUR, είναι ταυτόχρονα σκληρές και ελαστικές με μεγάλη αντοχή στην τριβή, γρατζουνιές ,αλλά και σε διάφορα χημικά, έχουνε επίσης αρκετά μεγάλη αντοχή στις καιρικές συνθήκες.

•Επειδή το βερνίκι PUR αντιδρά-πυκνώνει με την υγρασία να κλείνουμε τα καπάκια των δοχείων πολύ καλά γιατί αλλιώς το βερνίκι μας θα ξεραθεί πολύ γρήγορα.

[Sforzando]

   Στο εμπόριο μπορούμε να βρούμε διάφορα έτοιμα βερνίκια κεριού ,αλλά φυσικά, μπορούμε να φτιάξουμε και τα δικά μας. Το βερνίκι κεριού δεν δίνει την υψηλή γυαλάδα όπως τα συνθετικά βερνίκια ή η γομαλάκα με την μπάλα, αλλά έχει την ιδιότητα να τονίζει ιδιαίτερα τα νερά του ξύλου ,προσδίδοντας μια χαρακτηριστική αρχοντιά στο ξύλο.

   Για να φτιάξουμε το δικό μας λούστρο από κερί  χρειαζόμαστε: 400gr καθαρό κερί και 1,5kg νέφτι, επίσης μπορούμε να προσθέσουμε στην συνταγή 1-2 κουταλιές κίτρινη ώχρα, 1-1.5 κουταλιά κόκκινη ώχρα και μια κουταλιά μαύρο ιαπωνικό(υγρό). Σε περίπτωση που δεν μπορούμε να βρούμε καθαρό κερί, κάνουμε χρήση κεριού καρναούμπα που είναι η φυτική κηροφοινικιά, σε ποσότητα 200gr.

   Ξεκινάμε να αναμιγνύουμε τα υλικά εν θερμώ,με την μέθοδο του μπαιν-μαρί και όχι σε ανοικτή φλόγα, διότι τα υλικά είναι εύφλεκτα. Σε ένα δοχείο ρίχνουμε τα υλικά και σε ένα άλλο μεγαλύτερο ρίχνουμε θερμό νερό, βυθίζουμε το δοχείο με τα υλικά στο μεγαλύτερο με το θερμό νερό και αρχίζουμε να ανακατεύουμε, αν το νερό στο μεγαλύτερο δοχείο κρυώνει προσθέτουμε πάλι θερμό νερό και συνεχίζουμε το ανακάτεμα, μέχρι τα υλικά μας να γίνουν ένα πλήρες μίγμα.

   Περνάμε την πρώτη στρώση κεριού με  κοντό πινέλο  ή με ράκη λινού και την τραβάμε μέχρι η επιφάνεια να φαίνεται γυαλιστερή. Το πρώτο χέρι το αφήνουμε να στεγνώσει για 60 περίπου λεπτά, στη συνέχεια περνάμε και το δεύτερο χέρι και μετά το στέγνωμα βουρτσίζουμε την επιφάνεια με βούρτσα αλογότριχας ,πάντα κατά την φορά των ινών του ξύλου. Στη συνέχεια τρίβουμε την επιφάνεια με ένα βελούδινο ή μάλλινο ράκος για να πετύχουμε την χαρακτηριστική ματ  γυαλάδα του κεριού.

Χρήσιμα στοιχεία εφαρμογής:

•Στα πορώδη  ξύλα , η πρώτη στρώση μπορεί να αραιωθεί περισσότερο με νέφτι, για μεγαλύτερη διείσδυση στο ξύλο.
•Το φινίρισμα μπορεί να γίνει και με μια βούρτσα από τρίχα αγριόχοιρου και ένα μαλακό πανί ή και με μια μαλακού τριχώματος συνθετικής ύλης.
•Για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, επαναλαμβάνουμε την παραπάνω διαδικασία επίστρωσης κεριού και γυαλίσματος με την βούρτσα κάθε 2 με 3 ημέρες για 2 εβδομάδες, αφήνοντας πάντα ένα λεπτό στρώμα κεριού με το γυάλισμα, το οποίο θα στεγνώνει και γρηγορότερα.
•Να δουλεύoυμε πάντα σε ένα ζεστό χώρο.
•Αν θέλουμε να βάψουμε το ξύλο, αυτό πρέπει να γίνει πριν την επίστρωση του κεριού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βαφή νερού ή οινοπνεύματος, αν και για το φινίρισμα με κερί ο καταλληλότερος τύπος βαφής είναι του λαδιού, σε περίπτωση που κάνουμε χρήση βαφής λαδιού, θα πρέπει απαραίτητα, πριν την χρήση κεριού, η επιφάνεια να στεγνώσει πλήρως για 1 εβδομάδα περίπου.

[Sforzando]

ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΔΗ ΚΕΡΙΟΥ

Φυσικό κερί μέλισσας: Είναι το φυσικό κερί  που παίρνουμε από την κηρήθρα και έχει χρωματικό τόνο από ανοικτό κίτρινο έως καφεκόκκινο. Λιώνει στους 62-66 βαθμούς κελσίου και διαλύεται σε τερεβινθέλαιο, αλκοόλη και βενζίνη.

Παραφίνη: Έχει φυτική προέλευση με σημείο τήξης  50-75 βαθμούς κελσίου και χρώμα λευκό έως κίτρινο. Διαλύεται σε τερεβινθέλαιο ,βενζίνη ή βενζόλιο.

Καρναούμπα: Σκληρό κερί από φοινικόδεντρα της κεντρικής και νότιας Αμερικής. Διαλύεται σε αλκοόλη ή αιθέρα με σημείο τήξης  80-90 βαθμούς κελσίου, έχει χρώμα γκριζοκαφέ και χρησιμοποιείται κυρίως για παρκετίνη.

Κηροζίνη: Είναι καθαρό γήινο κερί ορυκτής μορφής, ονομάζεται και οζοκηρίτης. Έχει χρώμα κιτρινωπό  λευκό και λιώνει στους 55-86 βαθμούς κελσίου, διαλύεται σε βενζόλιο, τερεβινθέλαιο ή βενζίνη. Οι βαφές κεριού περιέχουν κηροζίνη.

[Sforzando]

ΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ-ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Καρυδιά: Τονίζεται με χρήση λινέλαιου που περνιέται με ράκη σε λεπτές στρώσεις ,απαραίτητο στέγνωμα πριν οποιαδήποτε χρήση βερνικιού.

Μαόνι: Τονίζεται με διχρωμικό κάλι που διαλύουμε σε νερό ή σε αμμωνία για πιο σκούρο τόνο.

Οξυά: Την περνάμε με ένα σπόγγο που θα έχουμε βρέξει με αμμωνία, επαναλαμβάνουμε μέχρι να πετύχουμε τον τονισμό που θέλουμε. Η οξυά μπορεί να καπνιστεί και με αμμωνία, την τοποθετούμε σε ένα κλειστό δοχείο το οποίο πρέπει να κλείνει χωρίς να αφήνει τους ατμούς της αμμωνίας να διαφεύγουν, στο κάτω μέρος του δοχείου βάζουμε δύο πιάτα με αμμωνία και αφήνουμε όσο χρειαστεί για να καπνιστεί ή οξυά.

[Sforzando]

ΦΥΣΙΚΗ ΜΑΤ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΞΥΛΟΥ

   Για όσους επιθυμούν να έχουν ένα φυσικό ματ φινίρισμα, μπορούν να ακολουθήσουν την μέθοδο του ματαρίσματος με λινέλαιο. Είναι μια πολύ απλή μέθοδος , η οποία δίνει ένα ανυπέρβλητο αρχοντικό φινίρισμα. Η επιφάνεια που θέλουμε να επεξεργαστούμε ,πρέπει να έχει καλοτριφτεί και να έχει καθαριστεί πλήρως από τις σκόνες. Στην συνέχεια περνάμε την επιφάνεια με ένα μαλακό πανί, στο οποίο θα έχουμε στάξει λίγο λινέλαιο ή παραφινέλαιο. Περνάμε μια λεπτή στρώση κάθε μέρα και με ένα στεγνό μαλακό πανί τρίβουμε την επιφάνεια καλά. Αυτό το επαναλαμβάνουμε για 14 ημέρες . Τις πρώτες 11 ημέρες μπορούμε να χρησιμοποιούμε και μια μαλακή βούρτσα και τις 3 τελευταίες επανερχόμαστε στο μαλακό πανί. Το φινίρισμα αυτό συντηρείται με ένα πέρασμα με λίγες σταγόνες λινέλαιο ,1 ή 2  φορές το χρόνο, όχι όμως περισσότερες φορές γιατί θα αρχίσει να κολλάει.

[Κώστας Τρικάλης]

φοβερός στους οδηγούς σου! Ευχαριστούμε! 

[Vagges2010]

Γιώργο τι να πώ. Είσαι φοβερός !!!!!!!!!! Μήπως να σου φέρω το μπουζούκι να το λουστράρεις