Αποστολέας Θέμα: Οδηγός βερνικιών  (Αναγνώστηκε 209905 φορές)

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.035
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #60 στις: Ιανουαρίου 23, 2012, 06:26:06 μμ »
Γιώργο είσαι απίθανος φίλε !!

Όταν με το καλό τελειώσεις θα το εκτυπώσω και θα το έχω ως ευαγγέλιο για τα βαψίματα που κάνω!!!!

Sforzando

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.346
  • Για την υπέροχη τέχνη της Οργανοποιίας!!!
    • LUTHIER SCHOOL
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #61 στις: Ιανουαρίου 23, 2012, 09:43:39 μμ »
Παράθεση
πιος εισαι η δομη χα χα χα χα, σιγουρα καλυτερος

 :D :D ;D  Όχι...η πάπυρος λαρούς ;D ;D :D Γεια σου ρε Παντελή με έκανες και γέλασα.

Να είστε καλά όλοι παιδιά!!!

Sforzando

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.346
  • Για την υπέροχη τέχνη της Οργανοποιίας!!!
    • LUTHIER SCHOOL
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #62 στις: Φεβρουαρίου 01, 2012, 10:43:54 μμ »
Παιδιά συγνώμη για το καθυστερημένο update αλλά εδώ και μια εβδομάδα με τάραξε μια ίωση :'(

   Συνεχίζουμε με την παρουσίαση μεθόδων sanding-buffing ,οι οποίες σε γενικές γραμμές γίνονται, είτε με την μέθοδο του χεριού είτε με την βοήθεια ηλεκτρικού εργαλείου(power buffing). Θα ξεκινήσω με κάποιες γενικές κατευθύνσεις και μεθόδους, καλύπτοντας την μέθοδο του χεριού και του power buffing ενώ στο τέλος θα γίνει αναφορά, σε μια πλήρη μέθοδο που χρησιμοποιείται κυρίως στις ηλεκτρικές κιθάρες.

ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ

•   Ξεκινάμε το τρίψιμο της επιφάνειας της τελευταίας στρώσης βερνικιού, μετά το πλήρες στέγνωμα του*. Το γυαλόχαρτο με το οποίο γίνεται η έναρξη δεν πρέπει να είναι κάτω από 400άρι. Αφήνουμε το γυαλόχαρτο σε ένα μπολ με νερό ,στο οποίο έχουμε προσθέσει λίγες σταγόνες υγρού πιάτων, φτιάχνοντας έτσι το σαπουνόνερο ,που θα είναι το λιπαντικό για το wet-sanding. Το αφήνουμε για λίγες ώρες ή ολόκληρο το βράδυ εάν έχουμε σκοπό να ξεκινήσουμε την διαδικασία το επόμενο πρωί. Προτείνω να γίνεται χρήση ειδικών γυαλόχαρτων για wet-sanding.

•   Τυλίγουμε το γυαλόχαρτο σε ένα τάκο φελλού και αρχίζουμε την διαδικασία του υγρού τριψίματος. Δεν πιέζουμε πολύ αλλά χρησιμοποιούμε ελαφρά πίεση με κυκλικές κινήσεις, καταλήγοντας πάντα με την φορά των νερών του ξύλου.

•   Με ένα καθαρό ,στεγνό και μαλακό πανί ,καθαρίζουμε την επιφάνεια και βλέπουμε την χαρακτηριστική dull sheen που έχει δημιουργηθεί. Το γυαλόχαρτο το βουτάμε στο σαπουνόνερο ,για να καθαρίζει από τα υπολείμματα του τριψίματος.

•   Παίρνουμε ένα φρέσκο γυαλόχαρτο ,αυτήν την φορά 1000άρι και συνεχίζουμε κατά την παραπάνω διαδικασία.

•   Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και σκόνη pumice, την οποία την τρίβουμε με ένα βρεγμένο πανί με κυκλικές κινήσεις.

•   Για να φτάσουμε την επιφάνεια σε χαρακτηριστική υψηλή γυαλάδα, συνεχίζουμε με  rottenstone.


ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΜΕ POWER BUFFING

•   Και εδώ ξεκινάμε με γυαλοχαρτάρισμα με 400άρι και μετά 1000άρι γυαλόχαρτο.

•   Χρησιμοποιούμε κάποιο πλατό και ένα τροχό από μαλλί προβάτου για την διαδικασία -(πολλοί θεωρούν πως το μαλλί προβάτου είναι αρκετά τραχύ και χρησιμοποιούν ειδικά foam polishing pads). Απλώνουμε στην επιφάνεια το υλικό (polishing-compound) με ένα μαλακό ύφασμα ή με ειδικά polishing-pads. Τα διάφορα (polishing-compounds) κυκλοφορούν με διαφορετικούς βαθμούς τραχύτητας ,από τραχύ μέχρι και έξτρα λεπτό. Το πιο λεπτό το χρησιμοποιούμε πάντα στο τέλος.

•   Το στίλβωμα ξεκινάει έχοντας το στίλβωτρο σε επαφή με την επιφάνεια , ξεκινάμε σε χαμηλή ταχύτητα ενώ το στίλβωτρο είναι σε επαφή με το ξύλο. Ο τροχός δεν πρέπει να μένει πολύ στο ίδιο σημείο αλλά να τον μετακινούμε.

•   Ορισμένοι κρατάνε το δίσκο σε εντελώς κατακόρυφη θέση, ενώ άλλοι δίνουν μια μικρή κλίση περί τις 5 μοίρες, ώστε να βρίσκεται σε επαφή με το ξύλο η μισή περίπου επιφάνεια του δίσκου.

•   Οι μικρογρατζουνιές από το wet-sanding θα εξαφανιστούν και θα φανούν τώρα ακόμη πιο λεπτές από την πάστα.

•   Για πλήρες γυάλισμα χρησιμοποιούμε τους λεπτότερους βαθμούς fine κ.λπ.


ΠΛΗΡΗΣ ΜΕΘΟΔΟΣ

   Για να πετύχουμε την υψηλότερη δυνατή γυαλάδα, θα πρέπει κάθε επόμενο βήμα μας να αφήνει την επιφάνεια όλο και πιο λεία. Υπάρχουν κάποια ειδικά γυαλόχαρτα, που μπορούν να δώσουν την χαρακτηριστική γυαλάδα και μόνο με την χρήση αυτών ,φτάνοντας σε νούμερο ως και 12.000. Η στίλβωση όμως μόνο με την χρήση γυαλόχαρτου ,είναι ιδιαίτερα κοπιαστική και δεν χρησιμοποιείται συχνά. Υπάρχουν διάφορες συνθέσεις(polishing-compounds), που χρησιμοποιούνται με ειδικούς τροχούς (buffing-wheels) ή με διάφορα pads. Για να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα ,καλό είναι να χρησιμοποιούμε διαφορετικούς τροχούς ή pads  για κάθε βαθμό πάστας  που έχουμε. Ξεκινάμε με wet-sanding. Βυθίζουμε το ανάλογο γυαλόχαρτο στο σαπουνόνερο ,όπως αναφέραμε και πιο πάνω και το αφήνουμε τον ανάλογο χρόνο. Τα κοινά γυαλόχαρτα δεν προσφέρουν την ποιότητα των ειδικών για αυτή τη διαδικασία. Με όσο πιο λεπτό γυαλόχαρτο ξεκινήσουμε τόσο πιο λεία επιφάνεια θα έχουμε (1000,1200,1500,2000) είναι νούμερα γυαλόχαρτων, που πρέπει να έχει όποιος θέλει να πετύχει μια όσο πιο λεία και επίπεδη επιφάνεια. Ας πούμε πως ξεκινάμε με 1000άρι,τυλίγουμε το γυαλόχαρτο σε ένα τάκο από αφρώδες υλικό ή σε ένα τάκο από φελλό και γυαλοχαρτίζουμε την επιφάνεια με κυκλικές κινήσεις, καταλήγοντας πάντα σε παράλληλε κινήσεις με τα νερά του ξύλου. Μεταξύ των χεριών wet-sanding, σκουπίζουμε την επιφάνεια με ένα μαλακό στεγνό πανί. Όταν τελειώσουμε το wet-sanding ,με το ψιλότερο γυαλόχαρτο που διαθέτουμε ,η επιφάνεια δεν πρέπει να έχει ξεχωριστές μεγάλες γρατζουνιές, αλλά να παρουσιάζει ολόκληρη την χαρακτηριστική dull shine. Σε αυτό το σημείο ξεκινάμε την διαδικασία του στιλβώματος με τα διάφορα υλικά (polishing-compounds). Αυτά μπορούν να περαστούν είτε με το χέρι και ένα κομμάτι φανέλα, (περισσότερο κοπιαστικό) ή με ειδικούς τροχούς buffing-wheels. Εδώ ένα επαναφορτιζόμενο δράπανο με ρυθμιστή στροφών ,μπορεί να μας βοηθήσει. Επάνω σε αυτό μπορούμε να εφαρμόσουμε τους ειδικούς τροχούς. Εάν το τελευταίο γυαλοχαρτάρισμα, έχει γίνει με γυαλόχαρτο από 400 έως 800 ξεκινάμε με το υλικό βαθμού τραχύ-coarse. Εάν έχει γίνει πάνω από 1000-1200 ,ξεκινάμε με τον μεσαίο βαθμό –medium. Απλώνουμε την πάστα επάνω στον τροχό και την διαμοιράζουμε σε ολόκληρη την επιφάνεια του, με μια πλαστική σπάτουλα, ή μια παλιά πιστωτική κάρτα. Φέρνουμε σε επαφή τον τροχό στην επιφάνεια που θέλουμε να γυαλίσουμε και ξεκινάμε την πρώτη φάση απλώματος και διαμοιρασμού του υλικού, σε ολόκληρη την επιφάνεια, πιέζοντας τον τροχό κάθετα και έχοντας τον σε διαρκή κίνηση. Κάποια στιγμή, αφού αλειφθεί ολόκληρη η επιφάνεια, θα δούμε πως αρχίζει να θαμπώνει, σε αυτό το σημείο πρέπει να μειώσουμε την πίεση που ασκούμε. Ο δίσκος γυαλίσματος πρέπει να κινείται ομαλά και να μην μένει σε ένα μέρος πολύ χρόνο ,γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να κάψει το φινίρισμα. Μετά το θάμπωμα η επιφάνεια αρχίζει να γυαλίζει, μόλις γυαλίσει σταματάμε την διαδικασία και ετοιμαζόμαστε να περάσουμε το επόμενο χέρι. Με την ίδια τεχνική εφαρμόζουμε και τους επόμενους βαθμούς ,από το βαθμό που σταματήσαμε(τραχύς, μέσος, λεπτός έξτρα λεπτός κ.λπ.). Για να πετύχουμε την χαρακτηριστική γυαλάδα mirrorlike κάνουμε χρήση κάποιου mirror-glaze γυαλίζοντας όπως παραπάνω.
* ΠΡΟΣΟΧΗ! Η διαδικασία sanding-buffing, να γίνεται μετά το πλήρες στέγνωμα του βερνικιού ,για παράδειγμα, για λάκες νίτρου χρειάζεται μια περίοδος 15 έως 30 ημερών ή και παραπάνω για να στεγνώσει πλήρως το βερνίκι και να σκληρύνει. Ένας πρακτικός κανόνας είναι να μην μυρίζει πια το διαλυτικό.

ΛΙΓΗ ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΓΥΑΛΙΖΕΙ ΜΙΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ

   Όλοι θα έχουμε δει ξύλινες κατασκευές ,αλλά και μουσικά όργανα, ενώ θα έχουμε παρατηρήσει πως ο βαθμός γυαλάδας είναι διαφορετικός. Οι επιφάνειες που φαίνονται σαν καθρέπτης “ mirrorlike” είναι από τις πιο γυαλιστερές. Άλλες επιφάνειες βλέπουμε πως δεν έχουν αυτήν την χαρακτηριστική γυαλάδα και είναι λιγότερο γυαλιστερές, ενώ κάποιες άλλες είναι θαμπές(ματ).Τι είναι όμως αυτό που κάνει μια επιφάνεια να γυαλίζει σαν καθρέπτης ή να είναι θαμπή(ματ); Όλα έχουν να κάνουν με την μορφή της επιφάνειας και την αντανάκλαση του φωτός. Όταν μια επιφάνεια είναι όσο το δυνατόν πιο λεία, κλειστή και επίπεδη, το φως αντανακλάται ομοιόμορφα και χωρίς διακοπές από ολόκληρη την επιφάνεια. Στην περίπτωση που δεν έχουμε γυαλάδα, αυτό σημαίνει πως η επιφάνεια αντανακλά το φως σε διαφορετικές κατευθύνσεις, λόγω των πολλών επιπέδων που έχει αφού δεν είναι λεία. Επομένως όταν θέλουμε να πετύχουμε όσο το δυνατόν υψηλότερη γυαλάδα στα μουσικά όργανα, η προετοιμασία της επιφάνειας είναι το Α και το Ω. Όσο πιο κλειστή και λεία είναι μια επιφάνεια, τόσο μεγαλύτερος είναι και ο βαθμός γυαλάδας. Φυσικά τα ειδικά ματ βερνίκια ,περιέχουν και κάποιες ουσίες που στεγνώνουν σε διαφορετικά επίπεδα ,μειώνοντας έτσι την αντανάκλαση του φωτός.

Είδος γυαλάδας      Βαθμοί

Flat                             10                     Καθόλου αντανάκλαση
Eggshell                     10-20
Satin                           20-35
Semigloss                  35-70
Gloss                           70-85
High-gloss                   85 και πάνω Υψηλότερη αντανάκλαση, wet looking, mirrorlike


immortalx

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.449
    • Facebook profile
  • Αγαπημένο ξύλο: οτιδηποτε εκτος απο αυτο που βγηκε απ'τον παραδεισο XD
  • Αριθμός κατασκευών: 6
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #63 στις: Φεβρουαρίου 01, 2012, 11:16:05 μμ »
Γιωργο καλη αναρρωση να εχεις!
Εχει δικιο ο Τριανταφυλλος, ολο το θεμα θελει εκτυπωση και αποθηκευση σε συρταρι στο εγαστηριο. Θα μπορουσε ανετα να ειναι ενα 101 handbook!
1000000 μπραβο και παλι  :)

dimitris_7

  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 250
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #64 στις: Φεβρουαρίου 01, 2012, 11:35:24 μμ »
πολυ ωραια αυτα που γραφεις φιλε...ξερεις αν υπαρχει αλλος ειδικος τροχος..που μπαινει σαν προσαρτημα στο δραπανο...για buffarisma αλλα να μην ειναι απο αφρολεξ..ποτε δεν το συμπαθησα,και παντα εισαι με το φοβο μην κολλησει το compount και καει το βερνικι..εξαλου αυτο γινεται και με το χερι..το βασικο ειναι το τελικο buffarisma που δινει την τελεια γυαλαδα και μπορεις να χρησιμοποιησεις κρεμα γυαλισματος...υπαρχει τετοιο προσαρτημα να ειναι πιο μαλακο υλικο,για οποιον δεν εχει μηχανημα με βουρτσες?

dimitris_7

  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 250
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #65 στις: Φεβρουαρίου 01, 2012, 11:46:33 μμ »
παντως απο οτι εχω παρατηρησει τα λουστραρισματα με νιτρο δεν θελουν μεγαλη προεργασια για να γυαλισουν πολυ.ετσι και αλλιως ειναι γυαλιστερα νομιζω στρωνουν καλυτερα,και το μονο που χρειαζεται ειναι ενα απλο τελικο γυαλισμα...
ενω στα βερνικωματα πολυουρεθανης θελει την παραπανω προεργασια ,και ολα τα σταδια που αναφερθηκαν...συμφωνειτε?

Sforzando

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.346
  • Για την υπέροχη τέχνη της Οργανοποιίας!!!
    • LUTHIER SCHOOL
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #66 στις: Φεβρουαρίου 03, 2012, 05:45:28 μμ »
Φίλε Δημήτρη έχω χρησιμοποιήσει και δίσκο  από μαλλί προβάτου με μεγάλη επιτυχία, έχεις δίκιο για το νίτρο,είναι ευκολοδούλευτο και τα αποτελέσματα φαίνονται γρήγορα στην γυαλάδα.

dimitris_7

  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 250
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #67 στις: Φεβρουαρίου 03, 2012, 07:37:19 μμ »
αυτοσχεδιος ηταν ο δισκος φιλε? η πατεντα δικια σου? ενα τετοιο ψαχνω να βρω και εγω αλλιως θα προσαρμοσω ενα μαλλινο κομματι στον ηδη αφρολεξενιο δισκο και θα κανω μονο το τελικο φινιρισμα

ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 6.139
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #68 στις: Φεβρουαρίου 03, 2012, 08:16:00 μμ »
νομιζω οτι υπαρχουν στο εμποριο πολλα ειδη δισκων πανιου για γυαλισμα.θυμαμαι οταν βουρτσιζαμε τα αλουμινια στα μηχανακια το λεγαμε ...κετσε.Εχει σιμασια ομως η κρεμα που βαζεις πανω , και οι στροφες του τροχου, γι αυτο προσοχη
Αφου μπορει αυτος, μπορω κι εγω...........................

Sforzando

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.346
  • Για την υπέροχη τέχνη της Οργανοποιίας!!!
    • LUTHIER SCHOOL
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #69 στις: Φεβρουαρίου 05, 2012, 01:06:56 μμ »
Φίλε Δημήτρη ο δίσκος ήταν δώρο από φίλο λουστραδόρο,τώρα έχω σταμπάρει ένα παρόμοιο δίσκο από ένα πολυκατάστημα,μόλις τον αγοράσω θα ενημερώσω με φωτό.

Sforzando

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.346
  • Για την υπέροχη τέχνη της Οργανοποιίας!!!
    • LUTHIER SCHOOL
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #70 στις: Φεβρουαρίου 09, 2012, 08:16:16 μμ »
Βερνίκια νίτρου-μπάλα και πινέλο-tips

   Τα βερνίκια νίτρου υπάρχουν σε διάφορους τύπους και μπορούν να εφαρμοστούν με πιστόλι ραντισμού, με επίχριση ή και με μπάλα. Όποιος επιθυμεί να χρησιμοποιήσει νιτρικό βερνίκι, με την τεχνική της μπάλας, να προτιμά τον ειδικό τύπο βερνικιού μπάλας ,για καλύτερα αποτελέσματα. Τα βερνίκια νίτρου ανήκουν στην κατηγορία βερνικιών evaporative ,δηλαδή είναι βερνίκια που εξατμίζονται. Το νίτρο ,όπως λέγεται στην γλώσσα των λουστραδόρων  και κυρίως η τελική και στεγνή στρώση του βερνικιού έχει  μέτρια αντοχή σε διάφορους παράγοντες(νερό ,θερμότητα, ηλιακή ακτινοβολία, αλκοόλες, αιτίες θραύσης), όμως σε υψηλή θερμότητα και ισχυρά διαλυτικά παρουσιάζει ευαισθησία. Άλλο ένα μειονέκτημα είναι η τάση που έχει να κιτρινίζει με το πέρασμα του χρόνου, κυρίως σε ανοιχτόχρωμα ξύλα ή αν χρησιμοποιείται στην μορφή της λευκής λάκας. Στα πλεονεκτήματα του μπορούμε να αναφέρουμε την πολύ καλή επεξεργασία του, την υψηλή γυαλάδα του σε τύπο gloss η high gloss, το γρήγορο στέγνωμα του και επειδή δεν είναι βερνίκι αντιδραστικών ρητινών, δεν υφίσταται χημικές αντιδράσεις, έτσι οι στρώσεις μπορούν να τριφτούν αρκετά σύντομα και να περαστούν αρκετά χέρια την ημέρα.

   Εκείνο που πρέπει να έχουμε κατά νου, είναι  η επεξεργασία και η εφαρμογή του βερνικιού να γίνεται στις κατάλληλες συνθήκες όπως έχει αναφερθεί παραπάνω. Ένα πρόβλημα που δημιουργείται σε μη κατάλληλες συνθήκες, όταν έχουμε  για παράδειγμα υπερβάλλουσα υγρασία ,είναι το λεγόμενο pin-holing. Το pin-holing είναι βλάβη που δημιουργείται στην στρώση του βερνικιού  στην οποία σχηματίζονται μικρές τρυπίτσες, αυτό μπορεί να οφείλεται είτε στις παχιές, υπέρ του δέοντος, στρώσεις βερνικιού σε πολύ υγρό καιρό, είτε στην πλημμελή εξάτμιση του αραιωτικού από κάποιο προηγούμενο χέρι βερνικιού. Αυτή η περίπτωση χρειάζεται τρίψιμο του βερνικιού και επαναβερνίκωμα σε κανονικές συνθήκες.

   Μια άλλη περίπτωση ,σε πολύ ζεστό κλίμα που εμπεριέχει και πολύ υγρασία, η στρώση του βερνικιού που μόλις περάσαμε μπορεί να πάρει μια υπόλευκη όψη, είναι το λεγόμενο μπλασάρισμα, το οποίο και προέρχεται από την υπερβολική υγρασία. Οπότε σε τέτοιες συνθήκες δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε βερνίκια νίτρου και είναι καλύτερα να μην βερνικώνουμε γενικώς. Αν παρ ελπίδα βρεθούμε σε μια τέτοια κατάσταση μπορούμε να δράσουμε με τους παρακάτω τρόπους:  Καμιά φορά με την εξάτμιση του αραιωτικού μπορεί να φύγει και η ασπρίλα, αν δεν φύγει μπορούμε να ψεκάσουμε ένα thinner δηλαδή έναν αραιωτή για νίτρο, πιο βραδείας όμως εξάτμισης και πιθανόν αυτό να διώξει το μπλασάρισμα. Ακόμη μπορούμε να τρίψουμε τις περιοχές με το πρόβλημα και να περάσουμε ένα άλλο χέρι όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.

   Να προσθέσω και κάποιες πληροφορίες που πιστεύω πως θα φανούν χρήσιμες για να αποφύγει κανείς δυσάρεστες «εκπλήξεις» κατά την χρήση νίτρου μπάλας. Τις  «εκπλήξεις» αυτές τις αντιμετώπισα και εγώ στις πρώτες μου προσπάθειες με βερνίκι μπάλας.

   Καταρχήν να πούμε πως στον τύπο βερνικιού νίτρου μπάλας ,χρησιμοποιούμε την γνωστή μπάλα και τις γνωστές κινήσεις μπαλαρίσματος (κυκλάκια-οχταράκια-παράλληλες κινήσεις). Η κίνηση του χεριού πρέπει να είναι συνεχής και να ξεκινάει πριν ακόμη η μπάλα έρθει σε επαφή με την επιφάνεια, να συνεχίζεται η κίνηση και κατά την απομάκρυνση της  από αυτήν (να θυμάστε την κίνηση του αεροπλάνου σαν να προσγειώνεται και να απογειώνεται), ξεκινάμε το μπαλάρισμα από την μία άκρη(προσγείωση) ,συνεχίζουμε κατά μήκος και φτάνουμε στην άλλη άκρη(απογείωση). Δεν σταματάμε την μπάλα στην επιφάνεια που λουστράρουμε ποτέ.

   Εκείνο που πρέπει να προσέξουμε στο νίτρο είναι το εξής, ενώ το μπαλάρισμα γίνεται όπως στην παραδοσιακή γομαλάκα ,εδώ δεν κάνουμε χρήση λαδιού ολίσθησης, έτσι με το νίτρο όταν περνάμε ένα χέρι και καλύπτουμε ένα τμήμα και δεδομένου του πολύ γρήγορου στεγνώματος ,αν αρχίζουν κάποια τμήματα να στεγνώνουν δεν πρέπει να μπαλάρουμε εκείνα τα σημεία, διαφορετικά η μπάλα θα κολλήσει και θα γίνουν άσχημα σημάδια. Αντίθετα ,πρέπει αφού περάσουμε την επιφάνεια με την μπάλα ,να αφήσουμε το βερνίκι να στεγνώσει πλήρως και να συνεχίσουμε το επόμενο χέρι χωρίς το πρόβλημα του κολλήματος.

   Το ελαφρύ γυαλοχαρτάρισμα μεταξύ των στεγνών στρώσεων δεν είναι πραγματικά απαραίτητο, πολλοί όμως λουστραδόροι ,γυαλοχαρτάρουν ελαφρά, για να στιλβώσουν την επιφάνεια και να αφαιρέσουν ατέλειες όπως σημάδια, κόκκους σκόνης κ.λπ. Προσωπικά δεν γυαλοχαρτίζω  προτού περάσω τουλάχιστον δύο χέρια βερνικιού. Εάν η επιφάνεια είναι βαμμένη , μπορεί επίσης να μας τύχει ,όταν χρησιμοποιούμε πινέλο αυτό να «σηκώνει» χρώμα από το ξύλο. Αυτό οφείλεται  είτε στο αραιωτικό το οποίο ουσιαστικά μπορεί να σηκώσει  χρώμα ,είτε στην  μεγάλη πίεση και  τριβή του πινέλου. Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα παραπάνω με ελαφρές πινελιές ή με κάποιο απομονωτικό στρώμα που θα σφραγίσει την βαφή και μπορεί να γίνει με Danish oil ή tung –oil. Το σφραγιστικό αυτό χέρι πρέπει να στεγνώσει πλήρως πριν περάσουμε στο κανονικό βερνίκωμα, την ίδια δουλειά μπορεί να κάνει και ένα χέρι shellac σε μορφή aerosol.

Και κάποια tips για όσους χρησιμοποιούν πινέλο:

•Γενικά στα βερνίκια που στεγνώνουν γρήγορα(βερνίκια οινοπνεύματος και λάκες) ,το πινέλο πρέπει να είναι full of varnish.

•Οι πινελιές να περνιούνται ομοιόμορφα ,με ρυθμό και αρκετά γρήγορα για να αποφύγουμε τα σημάδια λόγω γρήγορης εξάτμισης(brush marks).

•Να μην περνάμε από το ίδιο σημείο το πινέλο συνέχεια, θα αρχίσει να κολλάει. Πολλοί λουστραδόροι περνάνε παχύτερες  πινελιές και αφήνουν τις στρώσεις να επιπεδωθούν από μόνες τους.

•Όσο γρήγορα και να στεγνώνει το βερνίκι, μετά από 3 χέρια είναι καλύτερα να αφήσουμε να στεγνώσει πλήρως ολόκληρη η επιφάνεια και να συνεχίσουμε την επόμενη ημέρα.

•Κάθε φορά που ξεκινάμε ένα καινούργιο  τμήμα με πινέλο που έχουμε φορτώσει με νέο βερνίκι, πρέπει να γυρίσουμε πίσω στο τμήμα που έχει φρέσκο ακόμη και υγρό βερνίκι, για να αναμειχθούν μαζί οι δύο περιοχές. Αυτό πρέπει να γίνεται ταχέως πριν στεγνώσει το βερνίκι του γειτονικού τμήματος.

•Εάν κάποια περιοχή αρχίζει να κολλάει ή το βερνίκι να σχίζεται σταματάμε αμέσως να δουλεύουμε αυτήν την περιοχή, οποιαδήποτε προσπάθεια επιδιόρθωσης ,αυτήν την στιγμή, μπορεί να χειροτερέψει την κατάσταση. Είναι καλύτερα να τρίψουμε με ψιλό γυαλόχαρτο τις ανώμαλες και τραχείες  αυτές περιοχές ,μετά το πλήρες στέγνωμα.

Κάθε στρώση βερνικιού πρέπει να στεγνώνει πλήρως για να ακολουθεί η επόμενη.


Jessie

  • Jr. Member
  • **
  • Μηνύματα: 62
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #71 στις: Φεβρουαρίου 11, 2012, 03:08:00 μμ »
Καταπληκτικές πληροφορίες φίλε Sforzando ευχαριστούμε πολύ :) :)

Popeye

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.599
  • Αγαπημένο ξύλο: Τα ιδιαίτερα και ταυτόχρονα απλά και όμορφα που μπορούμε να βρούμε και στον μαχαλά μας.
  • Αριθμός κατασκευών: -
  • Περιοχή: Αθήνα.
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #72 στις: Φεβρουαρίου 18, 2012, 01:46:41 πμ »
Φίλε sforanjo, αν κατάλαβα καλά οι τεχνικές του (sanding-buffing) που ανέλυσες πιο πάνω,είναι για το γύαλυσμα των επφανειών μετά το τελικό βερνίκι, όμως για ποιά είδη βερνικιού, ας πούμε για την γομαλάκα,χρησιμοποιούνται αυτές οι τεχνικές μετά από το πολυήμερο στέγνωμα της, την ελαφρόπετρα και την τρίπολη πως την περνάμε.
Είμαι Βασιλιάς στα βράχια,
Στις δροσές και στα φεγγάρια.

Sforzando

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.346
  • Για την υπέροχη τέχνη της Οργανοποιίας!!!
    • LUTHIER SCHOOL
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #73 στις: Φεβρουαρίου 19, 2012, 01:14:53 μμ »
   Φίλε Νίκο,  σε οποιοδήποτε βερνίκι που έχει δημιουργήσει μεμβράνη επάνω στο ξύλο μπορεί να ακολουθηθεί η διαδικασία rubbing-polishing, ο σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι η δημιουργία μιας επιφάνειας ,όσο το δυνατόν πιο επίπεδης και γυαλιστερής ,με την χρήση όλο και λεπτότερων αποξεστικών. Όλα τα βερνίκια όμως δεν έχουν τον ίδιο βαθμό ευκολίας εφαρμογής της διαδικασίας αυτής. Για παράδειγμα, τα αντιδραστικά βερνίκια όπως  πολυεστερικά, βερνίκια βάσης λαδιού και διάφορα άλλα ενώ είναι σκληρά και ελαστικά είναι αρκετά δύσκολα στο να αποκτήσουν  μια ομοιόμορφη υψηλή γυαλάδα, είναι δηλαδή πιο κοπιώδης η διαδικασία του polishing μολαταύτα τρίβονται εύκολα. Τα εξατμιζόμενα βερνίκια όπως του νίτρου ή οι λάκες διαλύτου ή ακόμη και οι λάκες νερού μπορούν γρήγορα και εύκολα να γυαλιστούν και να αποκτήσουν ομοιόμορφη γυαλάδα, σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και το βερνίκι της γομαλάκας. Τα φινιρίσματα με λινέλαιο ή Danish oil και παρεμφερή λάδια μπορούν να γυαλιστούν με κερί μετά το πλήρες στέγνωμα τους. Τα βερνίκια πολυουρεθάνης γυαλίζονται πολύ καλά -με πολύ υψηλή γυαλάδα- όχι όμως τόσο εύκολα και γρήγορα όπως τα evaporative. Σχετικά τώρα με την εφαρμογή των αποξεστικών που έχουν την μορφή σκόνης, (rottenstone-pumice) οι έμπειροι λουστραδόροι την ρίχνουν με το χέρι ,όπως θα έριχνε κανείς αλάτι από μια αλατιέρα και το τρίψιμο γίνεται με ένα   felt pad και νερό.
Πάντως η διαδικασία αυτή rubbing-polishing είναι προαιρετική. Αν είναι κανείς ευχαριστημένος με την τελική επιφάνεια που έχει προκύψει με την διαδικασία της βερνίκωσης, δεν είναι αναγκαίο το κεφάλαιο rubbing-polishing. Στην μέθοδο της γομαλάκας με την μπάλα, πολλοί για την τελική στίλβωση της επιφάνειας χρησιμοποιούν μια φρέσκια μπάλα εμποτισμένη με βενζόη, για την τελική στίλβωση και την απομάκρυνση των ιχνών λαδιού.

kostaslaouto

  • Jr. Member
  • **
  • Μηνύματα: 39
Απ: Οδηγός βερνικιών
« Απάντηση #74 στις: Φεβρουαρίου 20, 2012, 12:43:17 πμ »
Να σε ευχαριστησω πρωτα για το πληθος των πληροφοριων που μας προσφερεις
και να ρωτησω για το τελευταιο περι καθαρισμου της γομαλακας απο τα λαδια με μπαλα και βενζοη
πως γινεται ,βλεπω οτι η βενζοη ειναι και σε λαδι και σε σκονη αν μπορεις  λιγο αναλυτικοτερα
Ευχαριστω

Tags: