Δυστυχώς δεν έχω κρατήσει αρχείο με φωτογραφίες όσον αφορά τα διάφορα στάδια της κατασκευής των οργάνων( η πίεση και η λαχτάρα ήταν τέτοια!!!φωτογραφίες θα έβγαζα!!!) Τέλος πάντων επειδή το forum φαντάζομαι δημιουργήθηκε για ανταλλαγή πληροφοριών κι απόψεων κι όχι για επίδειξη οργάνων, θα ήθελα να περιγράψω όσο μπορώ καλύτερα την όλη κατασκευή αλλά κι αυτά που αποκόμισα απ' αυτήν. Είτε από ξύλα που χρησιμοποίησα είτε από ξύλα που δεν χρησιμοποίησα. Ίσως έτσι να μπορέσω να βοηθήσω και 'γώ κάποιους, οι υπόλοιποι μην με παρεξηγήσετε, αγνοήστε με, σαν την ελάχιστη συνεισφορά μου στο υπέροχο αυτό forum.
1. Καλούπι: Vagges2010 κ.τ.λ ....κ.τ.λ.
2. Σκάφος: Όλη η εργασία με τις ντούγιες έγινε με ένα καμινέτο ελγκρέκο και με δύο νεροσωλήνες μια λεπτή και μια πιο χοντρή.
Βοήθημα :Δεύτερη ντουγομάνα. Χρησιμοποίησα μια δεύτερη ντουγομάνα σαν οδηγό γιατί επειδή είναι πλανισμένη ισομετρικά σου δείχνει με ακρίβεια πόσο και που πρέπει να πλανίσεις την ντούγα που θέλεις να βάλεις, αλλά να μην φύγεις κι απ'το καλούπι.
Πλανίζουμε πρώτα την πλευρά που θα ενώσει με την προηγούμενη και μετά την έξω πλευρά. Το καταλάβατε; εγώ πάντως το κατάλαβα
http://www.luthier.gr/Smileys/emotions/embarrassed.gifΟι ντούγες είναι κολλημένες με titebond χωρίς φιλέτα για ευνόητους λόγους(που θα πάει στο επόμενο θα βάλω ψαρόκολλα και ευελπιστώ να τα καταφέρω).Προσοχή: Δεν βάζουμε titebond μόνο για τις γνωστές ιδιότητές της ή για να λέμε ότι κολλήσαμε μ'αυτήν. Είναι η μοναδική κόλλα απο τις κρυσταλιζέ που τρίβεται εύκολα, βάφεται και δεν ΛΕΚΙΑΖΕΙ. Οι υπόλοιπες αφήνουν λεκέδες όπου αν δεν καθαρισθούν έγκαιρα,δυστυχώς δεν φαίνονται με το τρίψιμο φαίνονται μετά στο βάψιμο οπότε ''Χαιρετίσματα''.
Συνεχίζω με τα ξύλα
α. Οξιά: ίσως το τελειότερο ξύλο στο λύγισμα, το βρέχεις !!!το λύγισες!!!!αυτό ήτανε. Νομίζεις ότι είσαι γεννημένος κατασκευαστής.
επιτυχία 100%.
β. Μουριά, σφεντάμι(κελεμπέκι), καρυδιά: εδώ αρχίζουν τα δύσκολα...5 ώρες τουλάχιστον στο νερό και με ιδιαίτερη προσοχή χωρίς πολύ ζόρι και με συνεχόμενο βρέξιμο θα έχεις θετικά αποτελέσματα. Επιτυχία 70 με 80%.
γ. Βέγκε ,τριανταφυλλιά(bubinga): 300 χρόνια στο νερό να τα έχετε δεν γίνεται τίποτα. Ειδικά το βέγκε πρώτη φορά τρίβω κάτι που αντί το γυαλόχαρτο να τρίβει το ξύλο, το ξύλο να τρίβει το γυαλόχαρτο. Επιτυχία 10% κατά τύχη.
Συμπέρασμα: Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι επαγγελματίες οργανοποιοί έχουν μεταλλικό θερμαινόμενο καλούπι .Γιατί το έλασμα με την ξύλινη χειρολαβή που πιέζει την ντούγα πάνω στο καλούπι δεν την αφήνει να σπάσει. Αλλιώς οξιά.......
Συνεχίζεται.
