Απορίες για τζουρά-μπαγλαμά σκαφτούς

[Ψάραξ]

Υπάρχει το σωστό μονοπάτι; ή να αφήσω την ιδέα του τζουρά ενιαίο μάνικο-σκάφος για κανένα άλλο μαδέρι;

[Μάνος Τουρπάλης]

κι εγώ δεν έχω δει τέτοια ένωση... πιστεύω όμως ότι (ανεξάρτητα από το αισθητικό αποτέλεσμα) με τις σημερινές κόλλες, το πρόβλημα είναι περισσότερο "τεχνικό" παρά "δομικό" (αστοχίας)... εννοώ ότι δεν μπορείς να πλανίσεις κοντό κομμάτι, πρέπει αναγκαστικά να κάνεις τα σόκορα με το χέρι, και λόγω της θέσης της κόλλησης χρειάζεται τέλεια εφαρμογή για να πιάσει η κόλλα, οπότε απλά δεν αξίζει τον κόπο...

και γενικά δεν αξίζει τον κόπο.. δεν ξέρω πόσο αγόρασες το κομμάτι σου, αλλά το φλαμούρι είναι μάλλον φτηνό ξύλο ανάμεσα στα ξύλα που χρησιμοποιούμε...

τέλος πάντων, θεωρητικά - δηλαδή χωρίς ρόζους, σκασίματα, στρεψοϊνίες και άλλα απευκταία - το κομμάτι σου (25*10*58) βγάζει δυο τζουράδες (κλιμ. ως 57 εκ.) και δυο μπαγλαμάδες (κλιμ. ως 36 εκ.) με σκάφος τζουρά 23*15*10 και σκάφος μπαγλαμά "ρηχό" ~ 6 εκ. (το οποίο μπορείς να "βαθύνεις" με την τεχνική που ανέφερες)...

το αρχικό κομμάτι 25*10*58 το χωρίζεις πρώτα στα δύο με φάρδη 15 και 10, και έχεις (με φύρα της κορδέλας στα 5 χιλ.  - οι πρώτες τομές από το πλάϊ και μετά οι "όψεις")

με τους μπαγλαμάδες μονοκόμματους

ή για να παιδευτεί κάπως λιγότερο όποιος τα κόψει στην κορδέλα, με τους καράολες των μπαγλαμάδων χωριστά

 [ Invalid Attachment ]

υπόψη ότι τα μπράτσα του τζουρά είναι εντελώς οριακά (47 εκ. μήκος) και δεν σε παίρνει για λάθος στο μόρσο - αλλά και πάλι θα έχεις κάνει βέλτιστη αξιοποίηση του κομματιού σου

[Μάνος Τουρπάλης]

Α) ... "Κούρμπα του τζουρά" εννοώ πως το μάνικο θα είναι σκαμμένο κούφιο έτσι που θα αποτελεί μέρος του ηχείου (χωρίς τάκο ανάμεσα), κατασκευή που πιθανότατα υστερεί σε αντοχές συγκριτικά με την κατασκευή με κόντρες, αλλά υπερτερεί ενός συμπαγούς μάνικου μονοκόμματου χωρίς κόντρες.

αυτό ισχύει σε υλικά με ίδια πυκνότητα και δομή χωρίς "νερά" (π.χ. σωλήνες από μέταλλο και σκληρά πλαστικά). Για το ξύλο, πολύ αμφιβάλλω.

Β) Σκεφτόμουν κι εγώ να πλησιάσω το όριο θραύσης με τις χορδές μπουζουκιού. Θέλω να πω, εάν η λογική τους είναι να κάνουν την οκτάβα του μπαγλαμά στα 33.5-34 (εφόσον η κλίμακα του μπουζουκιού γενικά είναι 67-68), για να την κάνουν στα 36 δεν πρέπει να σφίξουν πιο πολύ απ' το κανονικό τους; το σκέφτομαι ανάποδα ή απλά οι χοντρές χορδές πνίγουν τα ψιλά όργανα ακόμα και με μεγαλύτερο τέντωμα απ' το κανονικό τους;

η Ρε καντίνι του μπουζουκιού ηχεί στα 293,66 Hz και του μπαγλαμά στα 587,32.  Με χορδή μπουζουκιού (0.10 ή 0.11) άντε να κουρδίσεις μέχρι Σολ ικανοποιητικά - άντε και λίγο παραπάνω. Εκεί "ψηλά" που θες να την πας, θα σπάσει. Δεν είναι τυχαία η επιλογή κλιμάκων στα όργανα. Πολύ απλά, δεν υπάρχουν στο εμπόριο (διεθνώς) χορδές που να υποστηρίζουν "ενδιάμεσες" κλίμακες.

Γ) Για "βοηθήματα", εννοώ πως υπάρχει αυτό το Helmholtz που έχω δει να αναφέρεται (αν και δεν ξέρω ακριβώς τι είναι, σκοπεύω κάποια στιγμή να μάθω), καθώς και βιβλία σαν το "ΑΝΕΜΟ" και το "Σκαφτό Μπαγλαμαδάκι" (που δεν έχω πάρει ακόμα αλλά σκοπεύω), από τα οποία σκοπεύω κάποια στιγμή να επιχειρήσω μια κατανόηση της λογικής των σκαφών και των αναλογιών τους.

το "σκαφτό μπαγλαμαδάκι" δεν το έχω διαβάσει.
Για τον φίλο μας τον Helmholtz, δες πρώτα εδώ, στο κάτω μέρος της σελίδας (Helmholtz resonances and guitars) που μιλάει για κιθάρες αλλά μπορείς να το γενικεύσεις.
http://www.phys.unsw.edu.au/jw/Helmholtz.html
Θέλει κάποιες πράξεις και είναι λίγο σπαστικό, αλλά είναι μια αρχή.

μετά κατέβασε το xls που έχει κάνει ο Πασχάλης (#8) εδώ http://www.luthier.gr/index.php?topic=2224.msg38682#msg38682
... και καλή λευτεριά...

[Ψάραξ]

Ευχαριστώ για την τεχνικά προχωρημένη απόκριση! Το φλαμούρι το πήρα ένα πενηντάρικο, δεν ήταν τόσο θέμα σχετικής οικονομικότητας (φτωχός δεν είμαι, αλλά και ως πλούσιος χωρίς λεφτά, όπως αυτοπροσδιορίζομαι, η μοίρα μου δεν είναι πολύ καλύτερη• έχω όμως αποδεχτεί να κάνω στις αρχές καμιά πατάτα και στο οικονομικό), όσο ανυπαρξίας οποιουδήποτε μεγαλύτερου κομματιού στου Κωνσταντέλλου (η δε γύρα στα ξυλάδικα που εντόπισα στο ίντερνετ να βρίσκονται σε ακτίνα βόλτας υπήρξε σκέτη αποτυχία). Προς το παρόν λοιπόν θ' αναθεωρήσω λίγο τις ιδέες μου περί μάνικου επί το συμβατικότερον, και θ' αρχίσω να παιδεύομαι με τον μπαγλαμά, και με τζουρά θα δω τι θα κάνω, είτε μεγαλύτερο κομμάτι, είτε κατασκευή με μόρσο.