οξιά για ντούγιες ;

[Ιωσήφ Τορρένς]

Θέλω να πειραματιστώ με αυτό το σανιδάκι από praktiker (80cm X 20cm X 18mm - κολημμένα πηχακια οξιάς - 6,99 €) να το κόψω και να το δοκιμάσω για ντουγιες ...

Οι κακοτοπιές ... είναι προφανείς 

Γενικότερα νομίζω αποφεύγεται η οξιά για σκάφος . Κάποιος λόγος θα υπάρχει.

[john 2004]

το τι κανει και τι δεν κανει η οξια ειναι αλλη συζητηση.  αυτο που δειχνεις ειναι ταβλακι που αποτελειται απο πολλα μικρα κομματακια, οποτε δεν κοβεται σε λουριδες!

[Μάνος Τουρπάλης]

(80cm X 20cm X 18mm - κολημμένα πηχακια οξιάς - 6,99 €)
Οι κακοτοπιές ... είναι προφανείς 

Γενικότερα νομίζω αποφεύγεται η οξιά για σκάφος . Κάποιος λόγος θα υπάρχει.

http://www.luthier.gr/index.php?topic=506.msg5882#msg5882

[Ιωσήφ Τορρένς]

Γιάννη, Μάνο σας ευχαριστώ για την αμεσότητα !

Διάβασα τη συζήτηση που έγινε το 2012 εδώ για την οξιά ...

κάτι θυμήθηκα κι γω για την "κίνηση" του ξύλου της οξιάς και αναζητώντας στα περασμένα...

βρήκα αυτό που αν και αρκετά εκτενές, καταφέρνει να είναι λειτουργικό και κατατοπιστικό στην ανάγνωση :
 
www.academia.edu/4725485/Κατηγορίες_και_είδη_ξυλείας 

όπου μεταξύ άλλων για την οξιά αναφέρει : 

... "Μετά τη ξήρανση παρουσιάζει μεγάλη μεταβλητότητα στις διαστάσεις κατά τη χρήση." ...

Προσωπικό μου συμπέρασμα : 
Ναι μεν αλλά ...  Η οξιά υπό ορισμένες προϋποθέσεις (εδώ μας θέλω) μπορεί να κάνει (και) για τμήματα μουσικών οργάνων
 

[Ιωσήφ Τορρένς]

Κάτι σύντομο αλλά νομίζω περιεκτικό για το ξύλο της οξιάς ...

http://www.teak.gr/index.php/el/ksyleia/europaiki/oxia

[Πλιακώνης Κωνσταντίνος]

Η οξυα σαν ξύλο δεν έχει σταθερές ιδιότητες και γενικότερα σε τόσο μικρά πάχη με την μεταβολή της υγρασίας θα συμπεριφέρεται άσχημα με όχι ικανοποιητικα αποτελέσματα, προσωπικά έχω δει όργανα από οξυά τα λεγόμενα μαθητικά.   

[sakkalis]

Ιωσήφ έχει δίκιο ο Γιάννης. Το ταβλάκι που ανέβασες φωτογραφία δεν είναι συμπαγές ξύλο αλλά αποτελείται από μικρότερα κομμάτια άρα κατ'ουσίαν δεν σου βγάζει ντούγιες.
Δεν αξίζει τον κόπο να τραβηχτείς με τέτοιου είδους υλικά (ταβλάκι) μιας και η οξιά είναι από τα πιο εύκολα ξύλα για να βρεις αφού χρησιμοποιείται ευρέως στην επιπλοποιία. Σε οποιοδήποτε νομίζω ξυλεμπορικό μπορείς να βρεις φουρνιστή οξιά. 
Γενικά η οξιά δεν είναι από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα ξύλα στην οργανοποιία, λογικά για τα όσα προαναφέρθηκαν αλλά και ίσως κάποια προκατάληψη. Το πρώτο μου μπουζούκι ήταν φτιαγμένο από διάφορα ξύλα (ρετάλια μάλλον) και είχε και οξιά εκτός από κερασιά και δεν ξέρω τι άλλο. Ότι όργανα έχουν πέσει στα χέρια μου από οξιά (μπουζούκια και μπαγλαμαδάκια) ήταν όλα φτηνιάρικα. Βλέπω όμως πως ο Παπαδάμου φτιάχνει μπουζούκια είτε μόνο από οξιά είτε με συνδυασμό σε κατηγορία μεσαία (.

https://www.youtube.com/watch?v=h6cvVRDSLeI

https://www.trixordo.com/eshop/musical-instruments/6-strings-bouzouki/product/124-b111-beech.html

https://www.trixordo.com/eshop/musical-instruments/6-strings-bouzouki/product/133-b121-plane-beech.html

https://www.trixordo.com/eshop/musical-instruments/6-strings-bouzouki/product/294-b136-mulberry-beech.html
Εγώ έχω χρησιμοποιήσει οξιά σε αρκετά όργανα. Αυτούσιο μόνον σε έναν σε σκαφτό μονοκόμματο μπαγλαμά αλλά και σε άλλους μπαγλαμάδες για μάνικο με ή χωρίς κόντρα. Δεν είχα πρόβλημα σε κανένα όσον αφορά την αντοχή αφού το ξύλο δεν πήρε καθόλου.Το μόνο μου παράπονο ήταν για το σκαφτό μπαγλαμαδάκι που δεν έχει πολύ φωνή αλλά δεν είμαι σίγουρος κατά πόσον συνδράμει και η οξιά σε αυτό (κάπου νομίζω είχα διαβάσει ότι δεν ευνοεί στην μετάδοση του ήχου η οξιά – τον μπουκώνει) ή το μικρό σκάφος ή η πεναριά στο καπάκι ή, ή, ή .... Πάντως σε όλες τις περιπτώσεις τα ξύλα που χρησιμοποίησα ήταν από πολύ παλιά έπιπλα (το μπαγαλαμαδάκι από τραπεζαρία σκαλιστή [/size]μπορεί και πάνω από πενήντα χρονών).[/size]  [/size]Αν τελικά επιμένεις να δοκιμάσεις θα σου πρότεινα να μην αγοράσεις αλλά να μαζέψεις ξύλα από παλιά έπιπλα που πετάνε στα σκουπίδια ή από κάποιο παλιό δικό σου. 9 στα 10 από τα πεταμένα μασίφ έπιπλα είναι οξιά και σίγουρα ξερό.
[/size] Από την εμπειρία μου πρέπει να επισημάνω πως έχω δει οξιές πανάλαφρες και κούφιες που με την ράσπα διαλυόντουσαν κομμάτια αλλά και πολύ σκληρές, βαριές και με ωραία νερά. Έχε στο μυαλό σου πως υπάρχουν διάφορες κατηγορίες και σίγουρα παίζει ρόλο το κόψιμο που έχει γίνει (μαλακές, σκληρές, ανοιχτόχρωμες, κοκκινωπές, με χρυσαλίδα κ.α.) [/font][/size] [/size]και σίγουρα αυτό που θα χρησιμοποιήσεις πρέπει να το διαλέξεις να είναι το πιο κατάλληλο για την δουλειά αυτήν. Δεν θα ήθελα να απορρίψω την οξιά τελείως. Την χρησιμοποίησα επιλεκτικά, με επιφύλαξη και εν τέλει δεν πήγε άσχημα Σε ένα καλό όργανο με πιο υψηλές απαιτήσεις μάλλον θα την απέφευγα, όμως πιο πολύ από ανασφάλεια επηρεασμένος απ’την γενική άποψη που επικρατεί παρά από μία [/size] [/size]κατασταλλαγμένη αρνητική άποψη.

[Ιωσήφ Τορρένς]

Sakkalis σ ευχαριστώ πολύ για την απάντηση και για τη μετάδοση της βιωμένης εμπειρίας σου στη χρήση της οξιάς . Νασαι καλά !

[Στέφανος Παπαδάκης]

Θέλω να πειραματιστώ με αυτό το σανιδάκι από praktiker (80cm X 20cm X 18mm - κολημμένα πηχακια οξιάς - 6,99 €) να το κόψω και να το δοκιμάσω για ντουγιες ...

Οι κακοτοπιές ... είναι προφανείς 

Γενικότερα νομίζω αποφεύγεται η οξιά για σκάφος . Κάποιος λόγος θα υπάρχει.

Sakkalis σ ευχαριστώ πολύ για την απάντηση και για τη μετάδοση της βιωμένης εμπειρίας σου στη χρήση της οξιάς . Νασαι καλά !

Ιωσήφ με ποιο τρόπο κόβεις τα ξύλα σε ντούγιες; Εχεις κάποιο μαγαζί που συνεργάζεσαι;

[Ιωσήφ Τορρένς]

Γειά σου Στέφανε !

Μια φορά μόνο έκοψα στη μικρή πριονοκορδέλα δούγιες απο μαδέρια. Ηταν μουριά και σφενδάμι . 

Ταλαιπωρήθηκα πολύ όμως ... ειδικά για να κόψω σωστά την κολάτζα ...  και μετά για να φέρω όλα τα ξυλάκια στο κατάλληλο πάχος .

[Silvestro]

ιωσηφ δεν μπορεις να παρεις μια μεγαλη πλακα ξυλου (π.χ. πλατη κιθαρας...) να την κατεβασεις στο τριβειο εκει που θελεις, και μετα να βγαλεις δουγιες;
και θα κοβονται και σα βουτυρο...

[Ιωσήφ Τορρένς]

ιωσηφ δεν μπορεις να παρεις μια μεγαλη πλακα ξυλου (π.χ. πλατη κιθαρας...) να την κατεβασεις στο τριβειο εκει που θελεις, και μετα να βγαλεις δουγιες;
και θα κοβονται και σα βουτυρο...

Οντως αυτή θα ήταν μια επιλογή .  Τότε όμως , το 2010 , δεν είχα τριβείο , ούτε καν χωρο για εργαστήριο .  Ολα έγιναν στο μπαλκόνι ! 

[Στέφανος Παπαδάκης]

Γειά σου Στέφανε !

Μια φορά μόνο έκοψα στη μικρή πριονοκορδέλα δούγιες απο μαδέρια. Ηταν μουριά και σφενδάμι . 

Ταλαιπωρήθηκα πολύ όμως ... ειδικά για να κόψω σωστά την κολάτζα ...  και μετά για να φέρω όλα τα ξυλάκια στο κατάλληλο πάχος .

Ευχαριστώ Ιωσήφ

[Silvestro]

πω πω πως περασανε τα χρονια!
τωρα σπεσιαλε με το τριβειο...