filios ευχαριστώ για τις απαντήσεις.
Η φράση σου "ενίσχυση στην ένωση" θεώρησα από λάθος ότι αφορούσε στην κόλληση με το σκάφος (κι όχι τα δυο κομμάτια του καπακιού), εξ ου και η παρεξήγηση.
Την μέθοδο την κατάλαβα, όπως και τις απαντήσεις για τον "χειρισμό" του σκάφους. Το ανέφερα εξαρχής γιατί απ' ό,τι ξέρω (από συζητήσεις με οργανοποιούς) το πρώτο καμάρι του μπουζουκιού (στον τάκο) γίνεται χωρίς κλίση. Έτσι η γεωμετρία του καπακιού προκύπτει λίγο ζόρικη, πρέπει να είναι συνεπίπεδο με την ταστιέρα μέχρι την τρύπα περίπου κι από κει και κάτω και να καμπυλώνει εγκάρσια - και ταυτόχρονα να αποκλίνει προς τα πίσω στην χορδιέρα, όπως φυσικά και το χείλος του σκάφους. Εμένα προσωπικά αυτό μου καταναλώνει αρκετό χρόνο στην κατασκευή "με το μάτι".
Στις (ακουστικές Αμερικάνικες) κιθάρες που χρησιμοποιούν radius dish για την διαμόρφωση του χείλους είναι πιο απλά τα πράγματα - βέβαια δεν θα καταλάβω ακριβώς τι καμπυλότητες παίρνουν τα καπάκια (στον πάνω τάκο, κάτω από την ταστιέρα) μέχρι να το δω με τα μάτια μου και να το ψηλαφίσω με τα χέρια μου. Όταν φτιάξω κιθάρα θα καταλάβω.
Πάντως στην κατασκευή του "μπαγλαμίλι" που χρησιμοποίησα radius dish ήταν πολύ απλά τα πράγματα, και εκεί δεν υπήρχε θέμα καμπυλότητας του τάκου - αλλά ήταν και πολύ μικρό το όργανο. Έχω καναδυο τζουράδες υπό κατασκευή, όταν έρθει η ώρα θα δοκιμάσω το dish του γιουκαλίλι (που είναι και στο κατάλληλο μέγεθος) και θα δω τι θα γίνει με τον τάκο.