κατασκευή σκάφους μπουζουκιού με πολλές ντούγιες

[sakkalis]

Μπράβο σας.
Πραγματικά ενδιαφέρουσα αυτή η κατασκευή.
Δυστυχώς εγώ δεν έχω το κουράγιο, την υπομονή ή την ικανότητα να ασχοληθώ με τόσο λεπτοδουλειά.

[Κώστας Τρικάλης]

Μπορεί να γίνει εύκολα. Έχει συζητηθεί ξανά εδώ http://www.luthier.gr/index.php?topic=2234.msg41464#msg41464
Ο Πλακιώνης διευκρίνησε πως μπορεί κανείς να το κάνει εύκολα.
Φωτό από facebook κύριος Σχοινάς https://www.facebook.com/sxoinasgr



Υπάρχει κόλλα που έχουν οι επιπλοποιοί που με τη θέρμανση δεν ξεκολλά (νομίζω είναι σε στυλ κόκκων ψαρόκολλας,  χρησιμοποιούν ειδικό μηχάνημα για την εφαρμογή της).
Το καλοκαίρι πειραματίστηκα με σκάφη τα οποία παράγονται από μονόστροφη και μόνο ντούγια (πλανιάρεις μόνο την μια πλευρά). Άρα Bingo! έχουμε στενές ντούγιες με φιλέτο, οπότε τρως μόνο την πλευρά χωρίς φιλέτο!

για δείξε μας αν είναι εύκολο ένα demo εφαρμογής με τη σπάτουλα και τα λάστιχα. Εντυπωσιακά καλή δουλειά!

Καλή η ιδέα σου αλλά είναι πολύ δύσκολο και χρονοβόρο να κολλήσεις πρώτα το φιλέτο με ακρίβεια ανάμεσα σε δύο λεπτές ντούγιες και μετά να τις λυγίσεις χωρίς να ξεκολλήσουν .Χρησιμοποιώ σίδερο νοικοκυράς μόνο για το λύγισμα των φιλέτων.Τις δούγες τις λυγίζω πολύ γρήγορα όπως είναι βρεγμένες μετά τον διαχωρισμό τους ,σε ένα ηλεκτρικό μπρούντζινο 'Bending Iron' που κατασκεύασα.Ο μόνος τρόπος να τις διαμορφώσεις γρήγορα είναι με ένα περιστροφικό τριβείο για ταχύτητα και μετά με ένα ατέρμονα 'Belt Sander' (Parkside φθηνό που έχω) για ακρίβεια ) .Τά έχω σκεφτεί όλα και έχω πειραματιστεί επισταμένα Φυσικά τα πάντα παίρνουν βελτίωση .Η πλάνη θα τις σπάσει και είναι και επικίνδυνη σε τόσο λεπτές κατασκευές Όπως ανέφερα ποτέ δεν καίω την ψαρόκολλα.Τα πάχη των ξύλων μου είναι οριακά και δεν παίρνω ρίσκα.
Οι οδηγοί γραμμές κατά την γνώμη μου είναι απόλυτα απαραίτητες διότι χωρίς αυτές θα ξεκινήσεις  αλλού και θα καταλήξεις αλλού ειδικά στον τάκο και στην κολάντζα Και μετά θα πρέπει οι ντούγιες σου να ειναι απόλυτα ίδιες και συμμετρικές πράγμα πολύ δύσκολο έως αδύνατο.Μπορείς να μειώσεις σε αριθμό τις γραμμές ( εάν προσέξεις οι γραμμές μου ανά τρεις είναι διαφορετικού χρώματος ) Η καλύτερη κόλλα για μουσικά όργανα κατα γενική παραδοχή είναι η ψαρόκολλα, ηχητικά και δομικά . Στην Αγγλία και Αμερική υπάρχει ψαρόκολλα σε gram strength H καλύτερη για μουσικά όργανα είναι η 192 gram strength που σου δίνει περισσότερο χρόνο συναρμολόγησης ( open time) χωρίς σημαντική απώλεια στην ισχύ της Μεγαλύτερα νούμερα είναι πιο γρήγορες και πολύ ισχυρές
Εχω ανακαλύψει τρόπο να κολλώ τις δούγες πλαινάρια κλπ γρήγορα και εύκολα Αυτά θα τα ανεβάσω όταν βρώ καιρό και φωτογραφίες
Χαιρετώ προς το παρόν

[Πλιακώνης Κωνσταντίνος]

Πολύ ενδιαφέρων συζήτηση, και ένα ακόμα μπράβο στον κύριο filio για της αναρτήσεις του και της εξηγήσεις του όσον αφορά το σκάφος με πολλές ντούγιες, φίλε getit σχεδόν όλες οι κόλες με την θερμότητα ξεκολλούν απλά άλλες πιο γρήγορα άλλες πιο αργά αυτή η κόλλα που μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση ειναι η rakoll (δεν έχω λόγο να την διαφημίσω), κόλλησα μια κολάτζα και μετά την λύγισα, και προς το τέλος του λυγίσματος μου ξεκόλλησε η μία άκρη, πολύ δυνατή κόλλα όπως πήγα να ξεκολλήσω μια ταστιερα, και στο τέλος έσφαξα το μάνικο, πιστεύω πως με αυτή την κόλλα θα κάνεις δουλειά σωστή φίλε getit, να πρεσάρεις τον καπλαμά πάνω στην επιφάνεια και μετά να λυγίσεις, πάντως ένας ακόμη λόγος που στρώνουν εύκολα επάνω στο καλούπι ειναι ότι ο κάθετος άξονας του καλουπιού ειναι στρογγυλός, οπότε έχεις μια σύγκληση στης δούγιες, γιατι αν ήταν σε σχήμα "κράνος" σαν λαούτο δηλαδή τότε τα πράματα θα ήταν λίγο πιο δύσκολα, βεβαια διευκολύνει και το γεγονός ότι έχουμε και λεπτές ντούγιες.
Τέλος χαίρομε που κάνουμε συζητήσεις σε θέματα κατασκευής, ειναι πολύ ενδιαφέρων

[Πλιακώνης Κωνσταντίνος]

Τις φέτες αυτές τις κολλώ την μια απάνω στην άλλη, δηλαδή τις κάνω sandwich
Το σημαντικό είναι ότι η κόλληση γίνεται με αραιή ψαρόκολλα κολλιέται με ένα πινέλο ας πούμε 1 - 2 εκ πάχους και με μία  γραμμή κόλλας κάθε 6-8 εκ μήκους του ξύλου Δηλαδή δεν κολλιέται ολόκληρη η επιφάνεια του ξύλου αλλά διακεκομμένα Όταν στεγνώσει κόβεται κάθετα σε λουρίδες του πλάτους των δούγων που θέλω να κατασκευάσω( για 50 ντούγες  6,2 χιλ.) Δηλαδή κάθε λουρίδα έχει όσες δούγες θέλω.( ας πούμε 10 κολλημένες την μια απάνω στην άλλη σαν σάντουιτς. Μετά με ένα μολύβι μαρκάρω με το χέρι (χωρίς ρίγα) κατά μήκος το  κέντρο τους και από τις δύο πλευρές για να είμαι συμμετρικός στο ξύσιμο τους Αυτή η δουλειά έως τώρα θα  πάρει έως 1- 2 ώρες και ίσως μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για πολύ πιο λίγες και πλατιές δούγες. ας πούμε τις  6 κεντρικές σε σάντουιτς που μετά την διαμόρφωση τους συνολικά , μπορεί να τοποθετηθούν τρείς αριστερά και τρείς δεξιά της δουγομάνας αντιστρέφοντας τες και αργότερα ανά 2  - 3 τις υπόλοιπες δεξιιά και αριστερά Δεν έχω δοκιμάσει αλλά πιστεύω ότι πιθανά γίνεται Εγώ για τις πιο λεπτές έχω στο καλούπι απλά μία κεντρική γραμμή και όχι δουγομάνα Μετά έχω κόψει σε καπλαμά ή λεπτό πλαστικό αντίγραφο των δούγων που ζωγράφισα στο καλούπι το όποιο μπορείς μετά με μολύβι να μεταφέρεις στις κολλημένες  δούγες και από τις 2 επιφάνειες Δεν χρειάζεται καμία ακρίβεια .Για να καταλάβετε  εγώ δεν το χρησιμοποιώ και απλά έχω το καλούπι δίπλα και ένα περίπου ελέγχω την λέπτυνση των δουγων .Η ομορφιά της μεθόδου είναι ότι οι δουγες επειδή είναι λεπτές λυγίζουν προς όλες τις κατευθύνσεις( όπως δεξιά και αριστερά) εφαρμόζουν καλύτερα και χρειάζεται μόνο να διορθώνεις πότε πότε μια δουγα ούτως ώστε η επόμενη να ταιριάζει με τις γραμμές στο σκάφος. Τις λεπταίνω με ένα Μακίτα περιστρεφόμενο γυαλόχαρτο (60 -80 αρη για να ξεμπερδεύω γρήγορα και για να μην παράγει πολλή θερμότητα και μου τις ξεκολλήσει.) Είναι αδύνατο να τις λεπτύνει κανείς με πλάνια ή ροκάνι .γιατί θα σπάζουν στο τέλος που είναι πολύ λεπτές.
 Mπορεί στη άκρη να τις κάνω λεπτές σα βελόνες και μετά για να είναι ομαλή η καμπυλότητα τους τις τελειώνω με ένα ατέρμονο γυαλόχαρτο τριβείο ‘Belt sander’ βαλμένο στη μέγγενη ανάποδα (Με το γυαλόχαρτο προς τα επάνω )Δηλαδή πολύ γρήγορα τις έχω σε δέσμες των ας πούμε 10  -  20 δουγων σχηματισμένες .και κανένα εκατοστό πιο μακριές από το μήκος που πρέπει για καλύτερη εφαρμογή ή τυχόν σπασίματα
Μετά  τις πετάς στο νερό για 5  -  10 λεπτά και με μια λεπίδα ( cutter) σιγά σιγά τις διαχωρίζεις αρχίζοντας από τα διάκενα ( εκεί δηλαδή που δεν υπάρχει κόλλα)
Και έχεις όσες δούγες θέλεις σχηματισμένες. Με μια λεπίδα ξύνεις την μαλακή κόλλα

Πραγματικά έξυπνος τρόπος που της βάζεις την μία πάνω στη άλλη, έτσι διαμορφώνεις πολύ γρήγορα της ντούγιες, απλά διευκολύνει και το γεγονός ότι είναι μικρές στο φάρδος και πάνε όπου θέλουμε, επίσεις μπορεις να φτιάξεις μια ντούγα, να την λυγίσεις να δεις ότι κάθετα καλα, να την ξανά ισιώσεις και έτσι να έχεις και ένα ωραίο πατρόν

[Κώστας Τρικάλης]

Πολύ ενδιαφέρων συζήτηση, και ένα ακόμα μπράβο στον κύριο filio για της αναρτήσεις του και της εξηγήσεις του όσον αφορά το σκάφος με πολλές ντούγιες, φίλε getit σχεδόν όλες οι κόλες με την θερμότητα ξεκολλούν απλά άλλες πιο γρήγορα άλλες πιο αργά αυτή η κόλλα που μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση ειναι η rakoll (δεν έχω λόγο να την διαφημίσω), κόλλησα μια κολάτζα και μετά την λύγισα, και προς το τέλος του λυγίσματος μου ξεκόλλησε η μία άκρη, πολύ δυνατή κόλλα όπως πήγα να ξεκολλήσω μια ταστιερα, και στο τέλος έσφαξα το μάνικο, πιστεύω πως με αυτή την κόλλα θα κάνεις δουλειά σωστή φίλε getit, να πρεσάρεις τον καπλαμά πάνω στην επιφάνεια και μετά να λυγίσεις, πάντως ένας ακόμη λόγος που στρώνουν εύκολα επάνω στο καλούπι ειναι ότι ο κάθετος άξονας του καλουπιού ειναι στρογγυλός, οπότε έχεις μια σύγκληση στης δούγιες, γιατι αν ήταν σε σχήμα "κράνος" σαν λαούτο δηλαδή τότε τα πράματα θα ήταν λίγο πιο δύσκολα, βεβαια διευκολύνει και το γεγονός ότι έχουμε και λεπτές ντούγιες.
Τέλος χαίρομε που κάνουμε συζητήσεις σε θέματα κατασκευής, ειναι πολύ ενδιαφέρων

Ναι, νομίζω πως αρχίζει να απομυθοποιείται η κατασκευή της σκάφης.
Στην παρακάτω εικόνα, στο λεπτό ματσάκι με τις ντούγιες, φανταστείτε ότι κολλήσαμε και φιλέτα ανάμεσα.
Εδώ χρειάζεται μια μικρή αλλαγή: για να λυγίζει ο καπλαμάς-φιλέτο κατά μήκος, ας είναι καπλαμάς πάχους 3 χιλιοστών (ένα κομμάτι κυπαρίσσι δίνει εντυπωσιακά αποτελέσματα). Επιπλέον  το κομμάτι καρυδιάς που θα σκίσουμε, να προβλεφθεί να λυγίζει κατα μήκος των νερών (ή ανάποδα για πιο εντυπωσιακά αλλά πιο δύσκολα αποτελέσματα - έχουμε πιο εύκολα σπασίματα)
Οι κόλλες θα μπορούσαν να είναι ψαρόκολλα για εύκολη αποκόλληση αργότερα, σε συνδυασμό με κάποια άλλη για ισχυρή κόλληση του φιλέτου! Όπως είναι το ματσάκι, μπορεί να πλανιστεί όπως είπες σε ανάποδη πλάνη ή ταινιόδρομο (ένα πρότυπο προφίλ ντόγας θα βοηθούσε). Αμέσως μετά βρέξιμο, ψιλολύγισμα, όπως είπε ο κ Φίλιος και εύκολη συναρμολόγηση.
KaBoom! λύθηκε!
Επιπλέον ιδέες: θα μπορούσαν να δημιουργηθούν σχήματα, ψαροκόκκαλα κλπ που μέχρι τώρα μας φαίνονταν άπιαστα Αράβικα όνειρα!

[Πλιακώνης Κωνσταντίνος]

Επιπλέον  το κομμάτι καρυδιάς που θα σκίσουμε, να προβλεφθεί να λυγίζει κατα μήκος των νερών (ή ανάποδα για πιο εντυπωσιακά αλλά πιο δύσκολα αποτελέσματα - έχουμε πιο εύκολα σπασίματα)

Το να κάνεις μια ντούγα με ανάποδα τα νερά πιστευω πως ειναι πάρα πολύ δύσκολο, μπορεί να μην κατάλαβα καλά δεν ξέρω 

[Κώστας Τρικάλης]

γίνεται, δεν είναι ακατόρθωτο. Ειδικά με τόσο λεπτές ντόγες!
το σωστό είναι, όπως βλέπουμε τις  όψεις των δυο κομματιών, στην προηγούμενη φωτο, να διακρίνουμε τα νερά του ξύλου

[Πλιακώνης Κωνσταντίνος]

Μάλλον κάτι δεν καταλαβαίνω σωστά, γιατι άμα κάνεις σόκορα τα νερά τότε η ντουγα θα σπάει για πλάκα, δε θα αντέχει

[Κώστας Τρικάλης]

όχι δεν εννοώ κόντρα (σόκορα)
πως το λέτε, quartersawn, plainsawn?

ή αυτό


στο ντυμένο σκάφος, να βλέπω κατα μήκος τα νερά

[john 2004]

ο Κωστας εννοει εφαπτομενικα η ακτινικα κομμενες οι δουγιες.  Θεωρητικα οι ακτινικα κομμενες εχουν μεγαλυτερη αντοχη, ειναι πιο δυσκολες στο λυγισμα και εχουν παραπανω ταση να επιστρεψουν στο αρχικο τους σχημα. Οι εφαπτομενικα κομμενες λυγιζουν μεν πιο ευκολα αλλα αναλογα με το ειδος του ξυλου εχουν μεγαλυτερη ταση για run out και ισως καποιο σπασιμο. Κατα την γνωμη μου εχουν ομως πολυ καλυτερη εμφανιση και τις προτιμω.


Και στις δυο περιπτωσεις νομιζω οτι δοκιμαζοντας βρησκεις τον τροπο για να λυγισουν.

[filios]

θαυμάσια η δουλειά του κυρίου Σχοινά και οι ιδέες σας πολύ ενδιαφέρουσες.Εάν όμως προσπαθήσετε να φτιάξετε σκάφος με περισσότερες απο 40 δούγιες το φιλέτο καπλαμά πρέπει να είναι το πολύ 0,4 χιλ πάχος και απο κελεμπέκι διαφορετικά οι δούγες δεν θα χωρέσουν στο τέλος του ντάκου .θα πρέπει να ξυστούν (λεπτύνουν ) με μία λεπίδα του cutter πράγμα πολύ εύκολο. 0,4 χιλ ή και λιγότερο λόγω της κόλλας πρεπει να είναι και η δούγα Το κυπαρίσσι είναι ακατάλληλο  ξύλο για φιλέττα είναι εύθρυπτο,συσπάται με τον χρόνο και μπορεί να ξεκολλήσει.Εγώ έχοντας το καλούπι δίπλα στο τριβείο σχηματίζω τις δούγες πολύ γρήγορα με το περιστρεφόμενο γυαλόχαρτο και το τριβείο( Belt sander) και υπολογίζω τις διαστάσεις απλά ακουμπώντας την δέσμη καί ¨κυλώντας¨την απο τάκο μέχρι πίσω ντάκο και τρίβοντας μέχρι να εφαρμόσουν στις γραμμές Με την πλάνη είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο διότι οι δούγες έχουν κυρτή επιφάνεια και όταν ένας φθάσει στά άκρα της δούγας θα σπάζει, διότι μιλάμε για πλάτος < 0,4 χιλ. Εγώ είμαι λάτρης της ψαρόκολλας διότι είναι πολύ ισχυρή , κολλά σχεδόν παντού ακόμη και σε γυαλί στεγνώνει σε δευτερόλεπτα γίνεται σαν γυαλί και γίνονται επισκευές απλά με προσθήκη καινούργιας ψαρόκολλας Όλες οι άλλες κόλλες πρέπει να αφαιρεθούν πλήρως και να ξυστεί η επιφάνεια επαφής για επισκευές Τό κυριότερο πιστεύεται ότι και ηχητικά δεν αφαιρεί στα σημεία συγκόλλησης είναι δε πολύ εύκολο να τοποθετηθεί δεξια και αριστερά του καπλαμα στην στενεί χαραμάδα με την παλέττα που έχει πάχος 0,1 χιλ ! Δεν έχω δοκιμάσει πιο πλατιές δουγες ας πούμε 1 εκ για λύγισμα πλάγια χωρίς ζέσταμα και πιά είναι τα όρια πλάτους Φτιάχνω τις δούγες 5-6 χιλ διότι οι πολλές κολλήσεις και το κελεμπέκι κάνουν το σκάφος πολύ γερό άρα πιο λεπτό ( για κελεμπέκι 1,4  -  1,8 χιλ )και επιπρόσθετα έχει πλήρη εφαρμογή στο καλούπι και τέλεια καμπυλότητα.
Όταν μπορέσω να ανεβάσω φωτογραφίες θα δείτε πόσο εύκολη είναι η συναρμολόγηση Δεν πιστεύω ότι μου παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο να φτιάξω και να κολλήσω αυτές τις δούγες απο ότι να εφαρμόσω και να κολλήσω δούγες πλατιές και ύστερα να τις χαράξω και να κολλήσω τα φιλέτα με κίνδυνο να κάψω την κόλλα.

[filios]

Συγνώμη λάθος ( για κελεμπέκι 1,4  -  1,8 χιλ)  εννοούσα για παλίσανδρο.

[Πλιακώνης Κωνσταντίνος]

Πιστεύω πως με ισόβενα τα νερά η ντούρα ειναι πιο σταθερή και κρατάει καλύτερα, αν την κάνεις με φαρδύβενα νερά ειναι λιγο πιο δύσκολη στο λύγισμα λόγο των νερών πάει όπου θέλει πετσικαρει δηλαδή αλλα και πάλι όπως και να έχει αν θέλουμε τα πάντα γίνονται, απλά στην μικρή ντουγα αυτά δεν έχουν και πολύ σημασία γιατι λόγο μικρού πλάτους της ντουγας τα νεύρα δεν πολυφαίνονται

[filios]

Καλημέρα σε όλους.Κατ¨αρχή να τονίσω ότι μερικά που γράφω είναι γνωστά σε πολλούς και δεν θέλω να
φανεί ότι υποτιμώ τις γνώσεις σας.Απλά απευθύνομαι και σε αυτούς με ελάχιστη πείρα που απλά έχουν κάποια δεξιότητα στα χέρια ,Είμαι βέβαιος ότι άν καταφέρω να φτιάξω ένα Βίντεο θα υπάρξουν πολλοί απο αυτούς που θα φτιάξουν το πρώτο τους εξ ολοκλήρου χειροποίητο όργανο.Όλα είναι τόσο απλά.
Αρχίζοντας από τούς τάκους και μάνικο. Χρησιμοποιώ φλαμούρι το οποίο παίρνω δωρεά απο φίλο κορνιζοποιό . Είναι απλά αποκόμματα τα οποία πετάνε Με το νύχι ελέγχεις την σκληρότητα του και υπολογίζεις το βάρος τους, Συνήθως είναι και πολύ παλιά σε ηλικία.Τάκο φτιάχνω απο 5- 6 ή και περισσότερα κομμάτια τα οποία κολλώ με Tidebond To μάνικο στον τάκο το κολλώ με Araldide epoxy την αrγή η οποία χρειάζεται 24 ή καλύτερα 48 ωρες να σκληρύνει πλήρως Παρόλο που φτιάχνω δεν είναι απαραίτητο να φτιαχτεί η συνήθεις χελιδονοουρά 150 κιλά ανα τετ, εκατοστό
Εδώ όταν λένε ψαρόκολλα εννοούν όλες τις animal glues όμως η καλύτερη ίσως πιο γερή και πιό γρήγορη είναι η hide glue που όταν πήξει τραβάει τα μέρη πιο σφηχτά Δεν γνωρίζω εκεί με το όνομα ψαρόκολλα σε πια αναφέρεστε.Kόλλησα κάτι με πραγματική ψαρόκολλα χθές και θέλει πολύ χρόνο να πήξει

[filios]

 
Συνεχίζω με την μέθοδο συναρμολόγησης των δούγων .Αρχικά το Jig ( κατασκεύασμα με τα ξυλάκια ή βίδες  στον γύρο ) συγκράτησης του καλουπιού το οποίο μου είναι απαραίτητο και αναντικατάστατο Πρέπει να κατασκευαστεί 3 – 4 χιλ πιο φαρδύ από το καλούπι για να πατήσουν  αργότερα τα πλαινάρια και με την πίεση των λάστιχων να κολληθεί το σκάφος πάνω τους Στην πρώτη φωτογραφία και για σκοπούς επίδειξης έβαλα στο καλούπι τρεις ντουγες με τα φιλέτα τους και χωρίς τάκο Συγκρατούνται πάντα με λάστιχα που έκοψα από σαμπρέλλα αυτοκινήτου διότι είναι πολύ γερά και άφθαρτα. Αρχίζω από τον μπροστινό τάκο όπου μπορεί να χρησιμοποιήσω και 2 – 3 καρφάκια ή μικρά λαστιχάκια για να κολλήσω τις τρείς αρχικές ντουγες στην άκρια του τάκου Ποτέ δεν χρησιμοποιώ άλλα καρφάκια ή κολλητική ταινία Το μικρό πλάτος των δούγων δεν βολεύει και το εποξικό στο σκάφος δεν το επιτρέπει Τα λάστιχα είναι πολύ αποτελεσματικά , συμπιέζουν τις δούγες και τα φιλέτα ολόισα στο καλούπι  ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΎ ΤΟΥΣ . Κόλλα hide glue πιο γρήγορη από την ψαρόκολλα  ( fish glue ) πάντα καλής ποιότητας .φρέσκια και όχι βρασμένη ,δηλ ποτέ περισσότερο από 65 βαθμούς. Τοποθετούνται μετά μερικά λάστιχα και μετά με το ζεστό pallet knife συρόμενο στη χαραμάδα δεξιά και αριστερά του φιλέτου τοποθετείται κόλλα και μετά γρήγορα τοποθετούνται ορισμένα λάστιχα και  γαντζάκια ( Είδε ανωτέρω  ) τα οποία κατασκεύασα από ατσαλόσυρμα και είναι ποικίλων  διαστάσεων Τα λάστιχα μπορεί να σύρονται μπρος πίσω κατά την τοποθέτηση της κόλλας Η κόλλα αποκτά δύναμη ( grip ) σε μερικά δευτερόλεπτα και μετά αφαιρούνται τα λάστιχα ή περνούν από κάτω και δίπλα άλλες 2-3 ντούγες και η κατασκευή συνεχίζεται φροντίζοντας οι ντούγες να μην ξεφεύγουν σημαντικά από τις γραμμές που έχουν ζωγραφιστεί στο σκαφος. Όταν φτάσω σε σημείο μεγάλης κλίσης του σκάφους ( που σε λίγο δεν θα μπορεί να την μετρά το ξύλινο παχύμετρο που έφτιαξα ) αφαιρώ τις τρείς βίδες του τάκου που συγκρατούν το σκάφος στο καλούπι το αφαιρώ το  μετρώ και αφού το έχω ξύσει ελαφρά απέξω με γυαλόχαρτο το λεπταίνω εσωτερικά με μια ημικυκλική ξύστρα μέχρι 1,8 χιλ για παλίσανδρο Επίσης αν έχω ξεφύγει από τις γραμμές του καλουπιού  ξύνω τις ακρινές ντούγες ανάλογα με γυαλόχαρτο σε ξύλο ή και περιστρεφόμενο γυαλόχαρτο( εδώ χρειάζεται πολύ προσοχή ) Αν πρόκειται για κατασκευή σκάφους με περισσότερες από 50 δούγες τότε μπορεί να χρειαστεί να λεπτύνουν πολύ στην άκρη του τάκου ( που είναι μόνο 4  -  4,5 χιλ,) τα φιλέτα από κελεμπέκι για να χωρέσουν . Ορισμένα από τα λάστιχα όπως βλέπεται έχουν στην άκρη τους ένα γαντζάκι Αυτό είναι για να συμπιέζονται ακρινές ντούγες που είναι δύσκολο να συγκρατηθούν με τα άλλα γαντζάκια διότι δεν τις φθάνουν : Αυτά θα είναι χρήσιμα και στην κατασκευή λαγούτου και  πιστεύω ότι αυτή η μέθοδος θα βοηθήσει
Εάν το σκάφος του λαγούτου είναι αρκετά καμπύλο ( στρογγυλό) τότε μπορεί οι  ντούγες να  κατασκευάζονται σε δέσμες ταυτόχρονα,  κολλημένες όπως περιέγραψα και μετά να ξεκολλάνε στο νερό και να  λυγίζουν αντιστρέφοντας τις σε ας ποϋμε τρείς δεξιές και τρείς αριστερές Αυτό θα κάνει το λαγούτο με τέλειες και συμμετρικές ντουγες και θα διευκολύνει την κατασκευή του .Αυτά μπορούν να μας τα πούν  οι φίλοι  λαγουτοποιοί ή άλλοι που κατασκευάζουν λαγούτα. ¨Όπως ξαναανέφερα οι τελευταίες δούγες πρέπει να έχουν απόλυτα ευθεία επιφάνεια για να εφαρμόσουν εύκολα στην άνω επιφάνεια του πλαιναριού και να κολληθούν και πάλιν με τα λάστιχα  Θα επανέλθω αν θυμηθώ κάτι  αργότερα με τον δικό μου τρόπο κατασκευής του υπόλοιπου μπουζουκιού καμαριών ( τα κολλώ πρώτα στο σκάφος και τελευταίο το καπάκι .Επίσης καμπύλωμα καπακιού και κατασκευή καβαλλάρη
Θα χαρώ πολύ να απαντήσω τυχόν απορίες ή εισηγήσεις .