να πω την μαυρη αληθεια,εφτιαξα την πρωτη μου κρητικη λυρα και ειμαι αρκετα ευχαριστημενος,εκανα λαθη τα οποια καταφερα με υπομονη να διορθοσω,στην διαρκεια που την εφτιαχνα ειχα μια γυναικα να μου γκρινιαζει για της ωρες που καταναλονω και που ασχολουμε με τα οργανα,τωρα ξεκιναω 2 μπαγλαμαδες ,εναν σκαφτο ενα με δουγιες,εχτες ειχα πελαγωσει και εψαχνα να βρω μεσα στον πανικο μου να βρω καραολο.τελικα βρηκα εδω στο φορουμ,το θεμα ειναι οτι κλεβω χρονο απο την οικογενεια μου και τον γιο μου που μου αρπαζει την ματσολα και με κυνηγαει και που προχτες μου αρπαξε τον μπαγλαμα και τον ηθελε να κοιμηθει μαζι του,με λιγα λογια,,,,νομιζα οτι η αγωνια και η πρεμουρα το να τελειοσεις ενα οργανακι,,,νομιζα οτι θα καταλαγιαζε,,,,,,αλα η φωτια ολο και φουντονει.αυριο ξεκαλουπονω,θα βγαλω και καμια φωτο να γουσταρουμε,ευχαριστω τα παιδια που ειναι διπλα μου στο εργο μου και ευχομαι καλη μεγαλοβδομαδα.παμε παρακατω,,,