Λοιπόν, όχι ότι πίνω πολύ, αλλά η σχέση μου με την οργανοποιϊα είναι όπως αυτή με το ποτήρι μου....Όταν το ποτό φτάσει κάνα δυό εκατοστά πριν αδειάσει πρέπει οπωσδήποτε – σχεδόν ψυχαναγκαστικά - να παραγγείλω το επόμενο.... έτσι έχει πάντα ποτό στο ποτήρι – και όργανα στον πάγκο...
αφού λοιπόν τέλειωσα τον μπαγλαμά και ξανάπιασα το μπουζούκι – το οποίο είναι κι αυτό στα τελειώματα - άλλο ένα "τυχαίο" γεγονός έγινε αφορμή να αρχίσω νέο(α) όργανο(α)...
πήγα πάλι να πάρω φιλέτα για τον μπαγλαμά και είδα έναν καπλαμά, κούκλο!
Μ' αυτά τα νερά, μου ήρθε αμέσως η εικόνα αντικολλητής φιγούρας, συμμετρικής όπως στα παλιά μπουζούκια των αρχών του αιώνα.
Είχα και τα σχέδια έτοιμα, είχα όλα τα υλικά, κάτι παλιά καπάκια, ένα μπράτσο με λάθος μόρσο από το πρώτο μπουζούκι - "ταμάμ" για τζουρά - κάτι φύρες από τον Σοφιανό που πήρα για ταστιέρα – θα επανέλθω σ΄αυτό...
... το σκάφος έλειπε, αλλά τα βόλεψα (δηλαδή όχι ακριβώς αλλά ελπίζω να τα βολέψω) ... τέλος πάντων πήρα ένα σκάφος τζουρά έτοιμο και τώρα είμαι εδώ...
[ Invalid Attachment ]
