Απλά, Αληθινά. Ανθρώπινα.
Ωραία περάσαμε και πάλι. Χάρηκα που είδα φίλους και κάναμε κέφι.
Από Βαμβακάρη σε Σιδηρόπουλο, Μαρκόπουλο και Θεοδωράκη. Καλά πήγε.
Τώρα για τις ''εκτελέσεις'', τι ένα τόνο πιο πάνω ένα τόνο πιο κάτω. Αμα είσαι φάλτσος αστα να πάνε. Δεν υπάρχει σωτηρία. Το 'χω πει και άλλη φορά. το μεράκι μου υπερτερεί του ταλέντου μου (sic!!).
Η Χαλκιδική και το κάμπινγκ μια χαρά μου κάθεται. Ας έρθει με το καλό το καλοκαίρι και ας κοιτάξουμε να το κανονίσουμε. Τώρα για το τραγούδι μιας και μιλάμε για ανοιχτούς χώρους θα μου βάλω σιγαστήρα για να μην μας κάνουν καμιά έξωση οι διαμαρτυρόμενοι κατασκηνωτές.
Τέλος θα συμφωνήσω με τον Γιώργο. Την άλλη φορά να ξεκινήσουν οι κιθάρες γιατί ξεκινάμε οι άγριοι (μπουζούκια) και τρομάζουν οι άνθρωποι. Ούτως ή άλλως και το ροκ κομμάτι της ψυχής είναι και αυτό.
