αναφέρω την προόδο που είχα:
Θα ακολουθήσω την κλασσική μέθοδο: Τροχός με γυαλόχαρτο για γρήγορο αποτέλεσμα διαμόρφωσης του τάκου. Καλύτερο ξύλο? συμήδα θαλάσσης
δοκίμασα φελλό με εποξική, αλλά χρειάζεται κάτι πιο ρευστό αρχικά για να μπορέσεις να πλάσεις σχήμα.
δοκίμασα ρίζα αθάνατου... πολύ πιο μαλακό προιόν από το φελλό... με κάτι πρέπει να αναμειχθεί... με βενζινόκολλα?
Δοκίμασα για τάκο ένα με κουφοξυλιά που είχα αναφέρει παλιότερα. Με μια ράσπα τρίβεται σα χιόνι!
Αγόρασα κάτι κινέζικες εποξικές με 1 ευρώ. Τις δοκίμασε κανείς?
Το πείραμα που έκανα παλιότερα, κατασκευή καλουπιού με πριονίδι και κόλλα πέτυχε. Απ έξω το έντυσα με αρκετά στρώματα
PAPIER MACHE χαρτοπολτού (
http://nelireko.blogspot.gr/2010/05/papier-mache.html). Δε μπορείς να στερεώσεις πολύ δυνατά τη ντόγα, όμως οι πινέζες αλουμινίου περίπου 1,5 εκατοστών, κρατούν σχετικά σταθερά για προσωρινή κόλληση
κάποιος μου είπε ότι έφτιαξε σκάφη μόνο με κυανοακρυλική. Το δοκίμασα αλλά δε νομίζω ότι είναι εφικτό. Ίσως για προσωρινές κολλήσεις, ένα δυο τσιμπηματάκια.
ερώτημα: Τι ρόλο παίζουν τα φιλέτα ανάμεσα στις ντόγες των μπουζουκοειδών? Προφανώς δεν είναι μόνο για ομορφιά. Έχω δει μέχρι και τριπλό φιλέτο. Μήπως έτσι καλύπτουμε ατέλειες επαφής των ντουγών? ΙΔΕΑ: αν στερεώσουμε προσωρινά με κυανοακρυλική τα φιλέτα, χτίσουμε το σκάφος, μετά σιδερώσουμε με ψαρόκολλα δε θα έχουμε ευκολότερο αποτέλεσμα? Η κυανοακρυλική με θέρμανση κρυσταλλώνει και σε τί βαθμό? Πάντως με θέρμανση δεν ξεκολλά η κόλληση. Με άτμιση ίσως? Μήπως η εποξική γεμίζει και τα κενά?
Η συνέχεια στα αυριανά πειράματα
